سوره انسان: تفاوت میان نسخهها
imported>Pourrezaei جزبدون خلاصۀ ویرایش |
imported>Pourrezaei جز ←متن سوره |
||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
== متن سوره == | == متن سوره == | ||
{{ | {{نقل قول دوقلو تاشو | ||
|تیتر= سوره حمد | |||
|شکل بندی تیتر= | |||
|عنوان ستون راست=بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ﴿١﴾ | |||
|عنوان ستون چپ=به نام خداوند رحمتگر مهربان(١) | |||
|هَلْ أَتَیٰ عَلَی الْإِنسَانِ حِینٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ یكُن شَیئًا مَّذْكُورً ا ﴿۱﴾ إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِیهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِیعًا بَصِیرً ا ﴿۲﴾ إِنَّا هَدَینَاهُ السَّبِیلَ إِمَّا شَاكِرً ا وَإِمَّا كَفُورً ا ﴿۳﴾ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِ ینَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِیرً ا ﴿۴﴾ إِنَّ الْأَبْرَ ارَ یشْرَ بُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورً ا ﴿۵﴾ عَینًا یشْرَ بُ بِهَا عِبَادُ اللَّـهِ یفَجِّرُ ونَهَا تَفْجِیرً ا ﴿۶﴾ یوفُونَ بِالنَّذْرِ وَیخَافُونَ یوْمًا كَانَ شَرُّ هُ مُسْتَطِیرً ا ﴿۷﴾ وَیطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَیٰ حُبِّهِ مِسْكِینًا وَیتِیمًا وَأَسِیرً ا ﴿۸﴾ إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّـهِ لانُرِ یدُ مِنكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورً ا ﴿۹﴾ إِنَّا نَخَافُ مِن رَّ بِّنَا یوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِ یرً ا ﴿۱۰﴾ فَوَقَاهُمُ اللَّـهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْیوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَ ةً وَسُرُ ورً ا ﴿۱۱﴾ وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُ وا جَنَّةً وَحَرِ یرً ا ﴿۱۲﴾ مُّتَّكِئِینَ فِیهَا عَلَی الْأَرَ ائِكِ ۖ لایرَ وْنَ فِیهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِ یرً ا ﴿۱۳﴾ وَدَانِیةً عَلَیهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِیلًا ﴿۱۴﴾ وَیطَافُ عَلَیهِم بِآنِیةٍ مِّن فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِ یرَ ا ﴿۱۵﴾ قَوَارِ یرَ مِن فِضَّةٍ قَدَّرُ وهَا تَقْدِیرً ا ﴿۱۶﴾ وَیسْقَوْنَ فِیهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِیلًا ﴿۱۷﴾ عَینًا فِیهَا تُسَمَّیٰ سَلْسَبِیلًا ﴿۱۸﴾ وَیطُوفُ عَلَیهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَ أَیتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنثُورً ا ﴿۱۹﴾ وَإِذَا رَ أَیتَ ثَمَّ رَ أَیتَ نَعِیمًا وَمُلْكًا كَبِیرً ا ﴿۲۰﴾ عَالِیهُمْ ثِیابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَ قٌ ۖ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَ بُّهُمْ شَرَ ابًا طَهُورً ا ﴿۲۱﴾ إِنَّ هَـٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْیكُم مَّشْكُورً ا ﴿۲۲﴾ إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَیكَ الْقُرْ آنَ تَنزِیلًا ﴿۲۳﴾ فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَ بِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورً ا ﴿۲۴﴾ وَاذْكُرِ اسْمَ رَ بِّكَ بُكْرَ ةً وَأَصِیلًا ﴿۲۵﴾ وَمِنَ اللَّـیلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَیلًا طَوِیلًا ﴿۲۶﴾ إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ یحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَیذَرُ ونَ وَرَ اءَهُمْ یوْمًا ثَقِیلًا ﴿۲۷﴾ نَّحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَ هُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِیلًا ﴿۲۸﴾ إِنَّ هَـٰذِهِ تَذْكِرَ ةٌ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَیٰ رَ بِّهِ سَبِیلًا ﴿۲۹﴾ وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَن یشَاءَ اللَّـهُ ۚ إِنَّ اللَّـهَ كَانَ عَلِیمًا حَكِیمًا ﴿۳۰﴾ یدْخِلُ مَن یشَاءُ فِی رَ حْمَتِهِ ۚ وَالظَّالِمِینَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا ﴿۳۱﴾ | |||
|آیا زمانی طولانی بر انسان گذشت كه چیز قابل ذكری نبود؟! (۱) ما انسان را از نطفه مختلطی آفریدیم، و او را میآزماییم؛ (بدین جهت) او را شنوا و بینا قرار دادیم! (۲) ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاكر باشد (و پذیرا گردد) یا ناسپاس! (۳) ما برای كافران، زنجیرها و غُلها و شعلههای سوزان آتش آماده كرده ایم! (۴) به یقین ابرار (و نیكان) از جامی مینوشند كه با عطر خوشی آمیخته است، (۵) چشمهای كه بندگان خدا از آن مینوشند و [به دلخواه خویش] جاریش میكنند. (۶) [همان بندگانی كه] به نذر خود وفا میكردند، و از روزی كه گزند آن فراگیرنده است میترسیدند. (۷) و به [پاس] دوستی [خدا]، بینوا و یتیم و اسیر را خوراك میدادند. (۸) «ما برای خشنودی خداست كه به شما میخورانیم و پاداش و سپاسی از شما نمیخواهیم. (۹) ما از پروردگارمان از روز عبوسی سخت، هراسناكیم.» (۱۰) پس خدا [هم] آنان را از آسیب آن روز نگاه داشت و شادابی و شادمانی به آنان ارزانی داشت. (۱۱) و به [پاس] آنكه صبر كردند، بهشت و پرنیان پاداششان داد. (۱۲) در آن [بهشت] بر تختها[ی خویش] تكیه زنند. در آنجا نه آفتابی بینند و نه سرمایی. (۱۳) و سایه ها[ی درختان] به آنان نزدیك است، و میوه هایش [برای چیدن] رام. (۱۴) و ظروف سیمین و جامهای بلورین، پیرامون آنان گردانده میشود. (۱۵) جامهایی از سیم كه درست به اندازه [و با كمال ظرافت] آنها را از كار در آوردهاند. (۱۶) و در آنجا از جامی كه آمیزه زنجبیل دارد به آنان مینوشانند. (۱۷) از چشمهای در آنجا كه «سلسبیل» نامیده میشود. (۱۸) و بر گرد آنان پسرانی جاودانی میگردند. چون آنها را ببینی، گویی كه مرواریدهایی پراكندهاند. (۱۹) و چون بدانجا نگری [سرزمینی از] نعمت و كشوری پهناور میبینی. (۲۰) [بهشتیان را] جامههای ابریشمی سبز و دیبای ستبر در بر است و پیرایه آنان دستبندهای سیمین است و پروردگارشان بادهای پاك به آنان مینوشاند. (۲۱) این [پاداش] برای شماست و كوشش شما مقبول افتاده است. (۲۲) در حقیقت، ما قرآن را بر تو به تدریج فرو فرستادیم. (۲۳) پس در برابر فرمان پروردگارت شكیبایی كن، و از آنان گناهكار یا ناسپاسگزار را فرمان مبر. (۲۴) و نام پروردگارت را بامدادان و شامگاهان یاد كن. (۲۵) و بخشی از شب را در برابر او سجده كن و شب [های] دراز، او را به پاكی بستای. (۲۶) اینان دنیای زودگذر را دوست دارند، و روزی گرانبار را [به غفلت] پشت سر میافكنند. (۲۷) ماییم كه آنان را آفریده و پیوند مفاصل آنها را استوار كرده ایم، و چون بخواهیم، [آنان را] به نظایرشان تبدیل میكنیم. (۲۸) این [آیات،] پندنامهای است. تا هر كه خواهد، راهی به سوی پروردگار خود پیش گیرد. (۲۹) و تا خدا نخواهد، [شما] نخواهید خواست؛ قطعاً خدا دانای حكیم است. (۳۰) هر كه را خواهد، به رحمت خویش در میآورد، و برای ظالمان عذابی پردرد آماده كرده است. (۳۱)}} | |||
==تلاوت سوره== | ==تلاوت سوره== | ||
نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۵۱
| شماره سوره | ۷۶ |
|---|---|
| جزء | ۲۹ |
| نزول | |
| ترتیب نزول | ۹۶ |
| مکی/مدنی | مدنی |
| اطلاعات آماری | |
| تعداد آیات | ۳۱ |
| تعداد کلمات | ۲۴۳ |
| تعداد حروف | ۱۰۸۹ |
سوره انسان از سورههای مدنی قرآن کریم که طبق گفته مفسران شیعه و سنی در توصیف حضرت علی(ع) و فاطمه زهرا(س) و حسنین(ع) و خادم آنان فضه نازل شده است که سه روز پی در پی به نذرشان وفا نمودند و با اینکه خود گرسنه بودند غذایشان را به دیگران بخشیدند.
نامها
این سوره را به این مناسبت «انسان» مینامند که این کلمه در آیات اول و دوم این سوره به کار رفته و مضمون اصلی این سوره، انسان است. نام دیگر آن «هل اتی» است زیرا با همین کلمه آغاز میشود. نام سوم این سوره، «دهر» است و این کلمه در آیه اول این سوره آمده است. نام چهارم آن «أبرار» است و در آیه پنجم آن آمده است و در طی ۱۸ آیه تا آیه ۲۲، با معرفی نیکان، نشانههای آنان را بیان میکند و بیش از نصف این سوره به مسائل و شرح حال آنان اختصاص دارد.
ویژگیها و مفاهیم
در تعداد آیات این سوره اتفاق نظر وجود دارد و دارای ۳۱ آیه و ۲۴۳ کلمه و ۱۰۸۹ حرف است. به ترتیب مصحف، هفتاد و ششمین و به ترتیب نزول، نود و ششمین سوره قرآن و مدنی است. از نظر حجم از سورههای مفصلات و از سورههای نسبتا کوچک است که بخش میانی حزب چهارم از جزء ۲۹ را تشکیل میدهد.
این سوره با حدوث و آفرینش انسان و با مسأله ابتلا و آزمایش عمومی و آزادی انسان در گزینش راه آغاز میشود و با تقسیم بندی انسانها به دو گروه که عدهای مشمول رحمت خدا و عدهای دیگر مشمول خشم و عذاب الهی هستند، پایان میپذیرد.[۱]
شأن نزول
مفسران شیعه و اهل سنت گفتهاند که مراد از ابراری که به نذر خود وفا میکنند و خوراک خود را با وجود محبوب بودنش، در سه روز متوالی به هنگام افطار به مسکین و یتیم و اسیر سائل میبخشند، حضرت علی(ع) و فاطمه زهرا(س) و حسنین(ع) و خادمه آنان فضه، بودهاند.[۳]
زمخشری [از مفسران اهل سنت] مینویسد: از ابن عباس نقل شده است که حسن و حسین، بیمار شده بودند. رسول خدا(ص) همراه با تنی چند از آنان عیادت کردند. و [خطاب به علی] گفتند این ابوالحسن خوب است برای تندرستی فرزندانت نذر کنی. علی و فاطمه و فضه (خادمه آنان] نذر کردند که اگر آن دو شفا یابند سه روز روزه بگیرند. آن دو شفا یافتند و [آن خانواده] چیزی نداشتند. علی از شمعون یهودی خیبری سه صاع جو قرض کرد. فاطمه یک صاع را آسیاب کرد و به تعدادشان پنج قرص نان پخت. نانها را در میان گذاشتند که افطار کنند. سائلی بر در آمد و گفت: ای اهل بیت محمد سلام بر شما، مسکینی از مساکین مسلمان هستم، به من خوراکی دهید که خداوند به شما از مائدههای بهتشی دهد. او را بر خود مقدم داشتند و نانها را به او بخشیدند و فقط با آب روزههای خود را گشودند و فردای آن روز را نیز با همان وضع روزه گرفتند. چون شب شد و غذا به میان آوردند، یتیمی بر در آمد. آن غذا را هم به او بخشیدند. و در روز سوم [که به همان ترتیب روزه داشتند] اسیری پیدا شد، و همان معامله را تکرار کردند. و چون صبح شد علی (رضی الله عنه)، دست حسن و حسین را گرفت و به نزد پیامبر(ص) رفتند. چون ایشان را دید که مانند جوجه از شدت گرسنگی میلرزند، فرمود: از دیدن حال شما، حال ناگواری پیدا میکنم. و برخاست و همراه آنان به منزلشان رفت و فاطمه را دید که در محراب عبادت است و شکمش به پشتش چسبیده است و چشمهایش گود رفته است. از دیدن او اندوهگین شد. آنگاه جبرئیل نازل شد و گفت خداوند تو را به چنین اهل بیتی تهنیت میگوید و این سوره را قرائت کرد.[۴]
متن سوره
سوره حمد
| بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ﴿١﴾ | به نام خداوند رحمتگر مهربان(١) |
|---|---|
| هَلْ أَتَیٰ عَلَی الْإِنسَانِ حِینٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ یكُن شَیئًا مَّذْكُورً ا ﴿۱﴾ إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِیهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِیعًا بَصِیرً ا ﴿۲﴾ إِنَّا هَدَینَاهُ السَّبِیلَ إِمَّا شَاكِرً ا وَإِمَّا كَفُورً ا ﴿۳﴾ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِ ینَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِیرً ا ﴿۴﴾ إِنَّ الْأَبْرَ ارَ یشْرَ بُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورً ا ﴿۵﴾ عَینًا یشْرَ بُ بِهَا عِبَادُ اللَّـهِ یفَجِّرُ ونَهَا تَفْجِیرً ا ﴿۶﴾ یوفُونَ بِالنَّذْرِ وَیخَافُونَ یوْمًا كَانَ شَرُّ هُ مُسْتَطِیرً ا ﴿۷﴾ وَیطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَیٰ حُبِّهِ مِسْكِینًا وَیتِیمًا وَأَسِیرً ا ﴿۸﴾ إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّـهِ لانُرِ یدُ مِنكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورً ا ﴿۹﴾ إِنَّا نَخَافُ مِن رَّ بِّنَا یوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِ یرً ا ﴿۱۰﴾ فَوَقَاهُمُ اللَّـهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْیوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَ ةً وَسُرُ ورً ا ﴿۱۱﴾ وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُ وا جَنَّةً وَحَرِ یرً ا ﴿۱۲﴾ مُّتَّكِئِینَ فِیهَا عَلَی الْأَرَ ائِكِ ۖ لایرَ وْنَ فِیهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِ یرً ا ﴿۱۳﴾ وَدَانِیةً عَلَیهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِیلًا ﴿۱۴﴾ وَیطَافُ عَلَیهِم بِآنِیةٍ مِّن فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِ یرَ ا ﴿۱۵﴾ قَوَارِ یرَ مِن فِضَّةٍ قَدَّرُ وهَا تَقْدِیرً ا ﴿۱۶﴾ وَیسْقَوْنَ فِیهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِیلًا ﴿۱۷﴾ عَینًا فِیهَا تُسَمَّیٰ سَلْسَبِیلًا ﴿۱۸﴾ وَیطُوفُ عَلَیهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَ أَیتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنثُورً ا ﴿۱۹﴾ وَإِذَا رَ أَیتَ ثَمَّ رَ أَیتَ نَعِیمًا وَمُلْكًا كَبِیرً ا ﴿۲۰﴾ عَالِیهُمْ ثِیابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَ قٌ ۖ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَ بُّهُمْ شَرَ ابًا طَهُورً ا ﴿۲۱﴾ إِنَّ هَـٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْیكُم مَّشْكُورً ا ﴿۲۲﴾ إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَیكَ الْقُرْ آنَ تَنزِیلًا ﴿۲۳﴾ فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَ بِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورً ا ﴿۲۴﴾ وَاذْكُرِ اسْمَ رَ بِّكَ بُكْرَ ةً وَأَصِیلًا ﴿۲۵﴾ وَمِنَ اللَّـیلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَیلًا طَوِیلًا ﴿۲۶﴾ إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ یحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَیذَرُ ونَ وَرَ اءَهُمْ یوْمًا ثَقِیلًا ﴿۲۷﴾ نَّحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَ هُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِیلًا ﴿۲۸﴾ إِنَّ هَـٰذِهِ تَذْكِرَ ةٌ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَیٰ رَ بِّهِ سَبِیلًا ﴿۲۹﴾ وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَن یشَاءَ اللَّـهُ ۚ إِنَّ اللَّـهَ كَانَ عَلِیمًا حَكِیمًا ﴿۳۰﴾ یدْخِلُ مَن یشَاءُ فِی رَ حْمَتِهِ ۚ وَالظَّالِمِینَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا ﴿۳۱﴾ | آیا زمانی طولانی بر انسان گذشت كه چیز قابل ذكری نبود؟! (۱) ما انسان را از نطفه مختلطی آفریدیم، و او را میآزماییم؛ (بدین جهت) او را شنوا و بینا قرار دادیم! (۲) ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاكر باشد (و پذیرا گردد) یا ناسپاس! (۳) ما برای كافران، زنجیرها و غُلها و شعلههای سوزان آتش آماده كرده ایم! (۴) به یقین ابرار (و نیكان) از جامی مینوشند كه با عطر خوشی آمیخته است، (۵) چشمهای كه بندگان خدا از آن مینوشند و [به دلخواه خویش] جاریش میكنند. (۶) [همان بندگانی كه] به نذر خود وفا میكردند، و از روزی كه گزند آن فراگیرنده است میترسیدند. (۷) و به [پاس] دوستی [خدا]، بینوا و یتیم و اسیر را خوراك میدادند. (۸) «ما برای خشنودی خداست كه به شما میخورانیم و پاداش و سپاسی از شما نمیخواهیم. (۹) ما از پروردگارمان از روز عبوسی سخت، هراسناكیم.» (۱۰) پس خدا [هم] آنان را از آسیب آن روز نگاه داشت و شادابی و شادمانی به آنان ارزانی داشت. (۱۱) و به [پاس] آنكه صبر كردند، بهشت و پرنیان پاداششان داد. (۱۲) در آن [بهشت] بر تختها[ی خویش] تكیه زنند. در آنجا نه آفتابی بینند و نه سرمایی. (۱۳) و سایه ها[ی درختان] به آنان نزدیك است، و میوه هایش [برای چیدن] رام. (۱۴) و ظروف سیمین و جامهای بلورین، پیرامون آنان گردانده میشود. (۱۵) جامهایی از سیم كه درست به اندازه [و با كمال ظرافت] آنها را از كار در آوردهاند. (۱۶) و در آنجا از جامی كه آمیزه زنجبیل دارد به آنان مینوشانند. (۱۷) از چشمهای در آنجا كه «سلسبیل» نامیده میشود. (۱۸) و بر گرد آنان پسرانی جاودانی میگردند. چون آنها را ببینی، گویی كه مرواریدهایی پراكندهاند. (۱۹) و چون بدانجا نگری [سرزمینی از] نعمت و كشوری پهناور میبینی. (۲۰) [بهشتیان را] جامههای ابریشمی سبز و دیبای ستبر در بر است و پیرایه آنان دستبندهای سیمین است و پروردگارشان بادهای پاك به آنان مینوشاند. (۲۱) این [پاداش] برای شماست و كوشش شما مقبول افتاده است. (۲۲) در حقیقت، ما قرآن را بر تو به تدریج فرو فرستادیم. (۲۳) پس در برابر فرمان پروردگارت شكیبایی كن، و از آنان گناهكار یا ناسپاسگزار را فرمان مبر. (۲۴) و نام پروردگارت را بامدادان و شامگاهان یاد كن. (۲۵) و بخشی از شب را در برابر او سجده كن و شب [های] دراز، او را به پاكی بستای. (۲۶) اینان دنیای زودگذر را دوست دارند، و روزی گرانبار را [به غفلت] پشت سر میافكنند. (۲۷) ماییم كه آنان را آفریده و پیوند مفاصل آنها را استوار كرده ایم، و چون بخواهیم، [آنان را] به نظایرشان تبدیل میكنیم. (۲۸) این [آیات،] پندنامهای است. تا هر كه خواهد، راهی به سوی پروردگار خود پیش گیرد. (۲۹) و تا خدا نخواهد، [شما] نخواهید خواست؛ قطعاً خدا دانای حكیم است. (۳۰) هر كه را خواهد، به رحمت خویش در میآورد، و برای ظالمان عذابی پردرد آماده كرده است. (۳۱) |
تلاوت سوره
<mediaplayer width='800' height='20' align=center ">file:سوره انسان.mp3</mediaplayer>
| سوره پیشین: سوره قیامه |
سوره انسان سورههای مکی • سورههای مدنی |
سوره پسین: سوره مرسلات |
|
۱.فاتحه ۲.بقره ۳.آلعمران ۴.نساء ۵.مائده ۶.انعام ۷.اعراف ۸.انفال ۹.توبه ۱۰.یونس ۱۱.هود ۱۲.یوسف ۱۳.رعد ۱۴.ابراهیم ۱۵.حجر ۱۶.نحل ۱۷.اسراء ۱۸.کهف ۱۹.مریم ۲۰.طه ۲۱.انبیاء ۲۲.حج ۲۳.مؤمنون ۲۴.نور ۲۵.فرقان ۲۶.شعراء ۲۷.نمل ۲۸.قصص ۲۹.عنکبوت ۳۰.روم ۳۱.لقمان ۳۲.سجده ۳۳.احزاب ۳۴.سبأ ۳۵.فاطر ۳۶.یس ۳۷.صافات ۳۸.ص ۳۹.زمر ۴۰.غافر ۴۱.فصلت ۴۲.شوری ۴۳.زخرف ۴۴.دخان ۴۵.جاثیه ۴۶.احقاف ۴۷.محمد ۴۸.فتح ۴۹.حجرات ۵۰.ق ۵۱.ذاریات ۵۲.طور ۵۳.نجم ۵۴.قمر ۵۵.الرحمن ۵۶.واقعه ۵۷.حدید ۵۸.مجادله ۵۹.حشر ۶۰.ممتحنه ۶۱.صف ۶۲.جمعه ۶۳.منافقون ۶۴.تغابن ۶۵.طلاق ۶۶.تحریم ۶۷.ملک ۶۸.قلم ۶۹.حاقه ۷۰.معارج ۷۱.نوح ۷۲.جن ۷۳.مزمل ۷۴.مدثر ۷۵.قیامه ۷۶.انسان ۷۷.مرسلات ۷۸.نبأ ۷۹.نازعات ۸۰.عبس ۸۱.تکویر ۸۲.انفطار ۸۳.مطففین ۸۴.انشقاق ۸۵.بروج ۸۶.طارق ۸۷.اعلی ۸۸.غاشیه ۸۹.فجر ۹۰.بلد ۹۱.شمس ۹۲.لیل ۹۳.ضحی ۹۴.شرح ۹۵.تین ۹۶.علق ۹۷.قدر ۹۸.بینه ۹۹.زلزله ۱۰۰.عادیات ۱۰۱.قارعه ۱۰۲.تکاثر ۱۰۳.عصر ۱۰۴.همزه ۱۰۵.فیل ۱۰۶.قریش ۱۰۷.ماعون ۱۰۸.کوثر ۱۰۹.کافرون ۱۱۰.نصر ۱۱۱.مسد ۱۱۲.اخلاص ۱۱۳.فلق ۱۱۴.ناس | ||
جستارهای وابسته
پانویس
الگوی پانویس غیرفعال شده است. لطفا از الگوی پانوشت استفاده شود
منابع
- قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند، تهران: دارالقرآن الکریم، ۱۴۱۸ق/۱۳۷۶ش.
- قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه نامه: بهاءالدین خرمشاهی، تهران: جامی، نیلوفر، ۱۳۷۶ش.
- دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، به کوشش بهاء الدین خرمشاهی، تهران: دوستان-ناهید، ۱۳۷۷.
- الزمخشری، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التأویل، قم: نشر البلاغه، ۱۴۱۵ق.
فضائل اهلبیت علیهمالسلام | ||
|---|---|---|
| قرآن |  | |
| روایات | حدیث علی مع الحق • حدیث ثقلین • حدیث سفینه • حدیث کساء • خطبه غدیر • حدیث وصایت • حدیث منزلت • حدیث یوم الدار • حدیث طیر • حدیث قضیب احمر • حدیث ولایت • حدیث تشبیه • حدیث نور واحد • حدیث لولاک • حدیث سلسلةالذهب • حدیث دوازده خلیفه • حدیث جابر • حدیث شجره • خلقت نوری اهل بیت(ع) • حدیث امان • صلوات بر حجج طاهرین | |
| وقایع | ||
| کتابها | مناقب • الثاقب فی المناقب • خصائص الأئمة • الیقین • نوادر المعجزات • اثبات الهداة • تأویل الآیات الظاهرة • الرسالة العلویة • الدر النظیم • عیون المعجزات • فضائل الخمسة • الکلمة الغراء • المناقب و المثالب • ریاض الابرار • فضائل اهل بیت • الهدایة الکبری • مدینة المعاجز • الخرائج و الجرائح • تنزیه الانبیاء • نور الابصار • نظم درر السمطین • فرائد السمطین • تذکرة الخواص • جواهر العقدین • الانوار الباهرة • مناقب آل محمد • مطالب السؤول • اتحاف السائل • المعیار و الموازنة • احیاء المیت • معارج الوصول • نخب المناقب • الفصول العلیة • غایة المرام فی فضائل علی • موسوعة اهلالبیت | |
| مرتبط | ||
- ↑ دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، ص۱۲۶۰
- ↑ خامهگر، محمد، ساختار سورههای قرآن کریم، تهیه مؤسسه فرهنگی قرآن و عترت نورالثقلین، قم، نشر نشرا، چ۱، ۱۳۹۲ش.
- ↑ قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه نامه: بهاءالدین خرمشاهی، ذیل سوره انسان، ص۵۷۹.
- ↑ الزمخشری، الکشاف، ج۴، ص۶۷۰؛ نیز ز.ک: قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه نامه: بهاءالدین خرمشاهی، ذیل سوره انسان، ص۵۷۹.