سوره غاشیه هشتادوهشتمین سوره قرآن، از سورههای مکی و دارای ۲۶ آیه است که در جزء سیام قرار دارد. غاشیه به معنای فراگیرنده و از نامهای قیامت است. این سوره با توصیف نعمتهای بهشت و عذابهای دوزخ آغاز میشود و با اشاره به شگفتیهای آفرینش شتر، آسمان، کوهها و زمین، انسان را به تفکر در مخلوقات و شناخت ربوبیت خداوند فرامیخواند. همچنین، از وظایف پیامبر(ص) در تذکر و ابلاغ و سرانجام مؤمنان و کافران سخن میگوید.
سوره غاشیه به این دلیل نامگذاری شده که در آغاز آن از غاشیه سخن گفته شده است.[۱] غاشیه به معنای فراگیرنده و پوشاننده و از نامهای قیامت است؛ زیرا حوادث هولناک آن ناگهان همگان را فرامیگیرد.[۲]
سوره غاشیه از سورههای مکی است و در ترتیب نزول، شصتوهشتمین سوره نازلشده بر پیامبر(ص) و در ترتیب مصحف، هشتادوهشتمین سوره قرآن است.[۳] این سوره در جزء سیام قرار دارد، ۲۶ آیه، ۹۲ کلمه و ۳۸۲ حرف دارد و از سورههای مفصلات، یعنی سورههای دارای آیات کوتاه، به شمار میرود.[۴]
محتوا و تفسیر سوره
سوره غاشیه با توصیف احوال بهشت و نعمتهای آن و دوزخ و عذابهایش آغاز میشود و سپس با اشاره به شگفتیهای آفرینش شتر، آسمان، کوهها و زمین، انسان را به تفکر در مخلوقات و شناخت توحید و ربوبیت خداوند فرامیخواند.[۵]علامه طباطبایی توجه به مخلوقات را از محورهای اصلی سوره و زمینهساز شناخت ربوبیت خداوند، عبودیت و اعتقاد به حسابرسی اعمال در قیامت میداند. وی نام «غاشیه» را نیز ناظر به فراگیری حوادث هولناک قیامت یا عذاب کافران دانسته است.[۶] در همین زمینه، تفسیر نور با اشاره به ویژگیهایی مانند مقاومت شتر در برابر گرسنگی و تشنگی، تناسب پاهای آن با شنزار و کاربردهای گوناگونش، تفکر در مخلوقات را راهی برای شناخت قدرت و تدبیر خداوند معرفی میکند.[۷]
سوره در ادامه، از نبوّت و وظیفه پیامبر(ص) در ابلاغ و تذکر سخن میگوید و با تأکید بر نبود اجبار در پذیرش دعوت او، مسئولیت انسان در برابر ایمان و انکار و سرانجام مؤمنان و کافران را یادآور میشود.[۸]
در برخی روایات، آیه آغازین سوره، «هَلْ أَتَاکَ حَدِیثُ الْغَاشِیَةِ»، افزونبر معنای مربوط به قیامت، به حوادث آخرالزمان نیز تأویل شده است.[۹] در روایتی، مقصود از آن فراگرفتن دشمنان با شمشیر پس از قیام امام مهدی(ع) دانسته شده و در روایت دیگری از امام صادق(ع)، به منافقانی اشاره دارد که پیرامون امام زمان(عج) گرد میآیند، اما همراهی یا عدم همراهی آنان سودی برای امام ندارد.[۱۰]
در روایات، برای قرائت سوره غاشیه فضائلی نقل شده است؛ از جمله، به نقل از پیامبر اکرم(ص)، آسانی حسابرسی روز قیامت برای قرائتکننده این سوره ذکر شده است.[۱۱] همچنین، از امام صادق(ع) نقل شده است که مداومت بر قرائت این سوره در نمازهای واجب و مستحب، موجب برخورداری از رحمت الهی در دنیا و آخرت و ایمنی از عذاب آتش در قیامت میشود.[۱۲] در برخی روایات نیز خواصی مانند تسکین دنداندرد و دفع زیانهای احتمالی غذا و حفظ سلامت نوزاد هنگام تولد برای قرائت این سوره گزارش شده است.[۱۳]
﴿آیا خبر غاشیه به تو رسیده است ١ در آن روز چهرههایی زبونند ٢ که تلاش کرده رنج [بیهوده] بردهاند ٣ [ناچار] در آتشی سوزان درآیند ٤ از چشمهای داغ نوشانیده شوند ٥ خوراکی جز خار خشک ندارند ٦ [که] نه فربه کند و نه گرسنگی را بازدارد ٧ در آن روز چهرههایی شادابند ٨ از کوشش خود خشنودند ٩ در بهشت بریناند ١٠ سخن بیهودهای در آنجا نشنوند ١١ در آن چشمهای روان باشد ١٢ تختهایی بلند در آنجاست ١٣ و قدحهایی نهاده شده ١٤ و بالشهایی پهلوی هم [چیده] ١٥ و فرشهایی [زربفت] گسترده ١٦ آیا به شتر نمینگرند که چگونه آفریده شده ١٧ و به آسمان که چگونه برافراشته شده ١٨ و به کوهها که چگونه برپا داشته شده ١٩ و به زمین که چگونه گسترده شده است ٢٠ پس تذکر ده که تو تنها تذکردهندهای ٢١ بر آنان تسلطی نداری ٢٢ مگر کسی که روی بگرداند و کفر ورزد ٢٣ که خدا او را به آن عذاب بزرگتر عذاب کند ٢٤ در حقیقت بازگشت آنان به سوی ماست ٢٥ آنگاه حساب [خواستن از] آنان به عهده ماست ٢٦﴾