پرش به محتوا

سوره تکاثر

مقاله نامزد خوبیدگی
از ویکی شیعه
سوره تکاثر
تکاثر
شماره سوره۱۰۲
جزء۳۰
نزول
ترتیب نزول۱۶
مکی/مدنیمکی
اطلاعات آماری
تعداد آیات۸
تعداد کلمات۲۸
تعداد حروف۱۲۳


سوره تَکاثُر صدودومین سوره قرآن و از سوره‌های مکی است که در جزء سی‌ام قرار دارد. این سوره در ترتیب نزول، شانزدهمین سوره نازل‌شده بر پیامبر(ص) است. نام سوره از واژه «تکاثر» در آیه نخست گرفته شده که به معنای رقابت در افزایش مال و کسب جایگاه اجتماعی است.

محتوای سوره، فخرفروشی به مال، فرزند و شمار افراد را نکوهش می‌کند و درباره پیامدهای آن و بازخواست از نعمت‌های الهی هشدار می‌دهد. در روایتی از امام صادق(ع)، واژه «نعیم» در آیه پایانی سوره به اهل‌بیت(ع) تفسیر شده است. در روایات، برای تلاوت سوره تکاثر فضیلت‌هایی از جمله حسابرسی‌نشدن نعمت‌های دنیوی و پاداش قرائت هزار آیه نقل شده است. همچنین از امام صادق(ع) ثواب صد شهید برای قرائت این سوره در نماز واجب و پنجاه شهید برای قرائت آن در نماز مستحبی گزارش شده است. در یکی از شیوه‌های نقل‌شده برای نماز لیلة‌ الدفن نیز خواندن دو بار سوره توحید در رکعت نخست و ده بار سوره تکاثر در رکعت دوم توصیه شده است.

معرفی

سوره تکاثر به‌دلیل آمدن این واژه در آیه نخست، به این نام خوانده شده است.[۱] «تکاثر» به معنای چشم‌وهم‌چشمی و رقابت در فزونی مال و کسب جایگاه اجتماعی است.[۲] سیوطی، از مفسران اهل سنت، نیز نقل کرده است که صحابه این سوره را «المُغَیِّرَه» می‌نامیدند.[۳]

به گزارش منابع، سوره تکاثر مکی است هر چند سید محمدحسین طباطبایی در المیزان، با توجه به سیاق و نظم آیات، درباره مکی یا مدنی بودن سوره احتمال‌هایی مطرح کرده است.[۴] سوره تکاثر در ترتیب نزول، شانزدهمین سوره نازل‌شده بر حضرت محمد(ص) به شمار می‌رود؛ این سوره در چینش کنونی مصحف، صدودومین سوره و در جزء سی‌ام قرآن قرار دارد.[۵] این سوره ۸ آیه، ۲۸ کلمه و ۱۲۳ حرف دارد و از سوره‌های مُفَصَّلات، یعنی سوره‌های دارای آیات کوتاه، محسوب می‌شود.[۶]

محتوا و شأن نزول

به گفته پژوهشگران قرآنی، سوره تکاثر کسانی را نکوهش می‌کند که به فزونی مال، فرزند و یاوران خود فخر می‌فروشند و از یاد خدا و سعادت واقعی غافل می‌شوند. این سوره آنان را به مشاهده پیامدهای این رفتار و پاسخ‌گویی درباره نعمت‌های الهی هشدار می‌دهد.[۷]

در مجمع البیان، یکی از شأن نزول‌های سوره تکاثر به رقابت و فخرفروشی دو تیره از قریش، فرزندان عبدمناف بن قصی و فرزندان سهم بن عمرو، درباره شمار اشرافشان مربوط است. پس از آنکه فرزندان عبدمناف در شمارش زندگان برتری یافتند، فرزندان سهم با شمارش مردگان و مراجعه به قبرها، برتری خود را ادعا کردند.[۸]

آیه أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ در سخن امام علی(ع)

امام علی(ع) در نهج البلاغه، ضمن شرح دو آیه نخست سوره تکاثر، از کسانی انتقاد می‌کند که به‌جای عبرت گرفتن از مرگ نیاکان، به شمار آنان فخرفروشی می‌کنند. امام(ع) عبرت گرفتن از سرنوشت مردگان را مایه روی‌آوردن به فروتنی می‌داند و یادآور می‌شود کسانی که زمانی صاحب عزت و مقام بودند، اکنون در خاک مدفون‌اند؛ درحالی‌که بازماندگانشان بر گورها و بقایای آنان رفت‌وآمد می‌کنند، از اموالشان بهره می‌برند و در خانه‌هایشان سکونت دارند.[۹]

نعمت اهل بیت(ع) و پرسش از آن

در روایتی از امام صادق(ع)، مراد از «نعیم» در آیه پایانی سوره تکاثر، اهل‌بیت(ع) دانسته شده است. در این روایت، امام در پاسخ به تفسیر ابوحنیفه از نعیم به غذا و آب، اهل‌بیت(ع) را نعمتی معرفی می‌کند که خداوند به‌واسطه آنان میان مردم الفت برقرار کرد و آنان را به اسلام هدایت کرد.[۱۰]

سید محمدحسین طباطبایی در المیزان، پرسش از نعمت‌ها در آخرت را ناظر به چگونگی بهره‌گیری از آنها در مسیر کمال، عبادت و تقرب به خداوند می‌داند. به نظر او، این پرسش به عمل کردن به دین در ابعاد مختلف زندگی و اطاعت از حضرت محمد(ص) و امامان شیعه بازمی‌گردد. وی روایاتی را که «نعیم» را به نعمت ولایت تفسیر کرده‌اند، مؤید این دیدگاه می‌داند.[۱۱]

فضیلت و خواص

در روایات آمده است که خداوند نعمت‌های دنیوی قاری سوره تکاثر را حسابرسی نمی‌کند و ثواب قرائت هزار آیه قرآن به او داده می‌شود.[۱۲] از امام صادق(ع) روایت شده است که قرائت این سوره در نماز واجب، ثواب صد شهید و در نماز مستحبی، ثواب پنجاه شهید دارد و چهل صف از فرشتگان در نماز واجب با قاری آن نماز می‌گزارند.[۱۳] در روایتی دیگر، در امان ماندن قاری سوره تکاثر تا غروب روز بعد از خواص آن شمرده شده است.[۱۴] همچنین، از پیامبر(ص) نقل شده است که قرائت این سوره هنگام خواب با نیت صادق، موجب دریافت هفتاد هزار حسنه، بخشایش هفتاد هزار گناه، ارتقای هفتاد هزار درجه و امکان شفاعت از خانواده، همسایگان و دوستان می‌شود و سختی مواجهه با نکیر و منکر را کاهش می‌دهد.[۱۵]

قرائت سوره تکاثر در نماز لیلة الدفن

یکی از اقسام نماز لیلة الدفن، قرائت دو بار سوره توحید پس از حمد در رکعت نخست و ده بار سوره تکاثر پس از حمد در رکعت دوم است.[۱۶]

متن و ترجمه سوره تکاثر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

﴿أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ ۝١ حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ ۝٢ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ۝٣ ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ۝٤ كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ ۝٥ لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ ۝٦ ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ ۝٧ ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ۝٨﴾

﴿تفاخر به بیشترداشتن شما را غافل داشت ۝١ تا کارتان [و پایتان] به گورستان رسید ۝٢ نه چنین است، زودا که بدانید ۝٣ باز هم نه چنین است زودا که بدانید ۝٤ هرگز چنین نیست اگر علم‌الیقین داشتید ۝٥ به یقین دوزخ را می‌بینید ۝٦ سپس آن را قطعاً به عین‌الیقین درمی‌یابید ۝٧ سپس در همان روز است که از نعمت [روی زمین] پرسیده خواهید شد ۝٨﴾


سوره پیشین:
سوره قارعه
سوره تکاثر
سوره‌های مکی • سوره‌های مدنی
سوره پسین:
سوره عصر

۱.فاتحه ۲.بقره ۳.آل‌عمران ۴.نساء ۵.مائده ۶.انعام ۷.اعراف ۸.انفال ۹.توبه ۱۰.یونس ۱۱.هود ۱۲.یوسف ۱۳.رعد ۱۴.ابراهیم ۱۵.حجر ۱۶.نحل ۱۷.اسراء ۱۸.کهف ۱۹.مریم ۲۰.طه ۲۱.انبیاء ۲۲.حج ۲۳.مؤمنون ۲۴.نور ۲۵.فرقان ۲۶.شعراء ۲۷.نمل ۲۸.قصص ۲۹.عنکبوت ۳۰.روم ۳۱.لقمان ۳۲.سجده ۳۳.احزاب ۳۴.سبأ ۳۵.فاطر ۳۶.یس ۳۷.صافات ۳۸.ص ۳۹.زمر ۴۰.غافر ۴۱.فصلت ۴۲.شوری ۴۳.زخرف ۴۴.دخان ۴۵.جاثیه ۴۶.احقاف ۴۷.محمد ۴۸.فتح ۴۹.حجرات ۵۰.ق ۵۱.ذاریات ۵۲.طور ۵۳.نجم ۵۴.قمر ۵۵.الرحمن ۵۶.واقعه ۵۷.حدید ۵۸.مجادله ۵۹.حشر ۶۰.ممتحنه ۶۱.صف ۶۲.جمعه ۶۳.منافقون ۶۴.تغابن ۶۵.طلاق ۶۶.تحریم ۶۷.ملک ۶۸.قلم ۶۹.حاقه ۷۰.معارج ۷۱.نوح ۷۲.جن ۷۳.مزمل ۷۴.مدثر ۷۵.قیامه ۷۶.انسان ۷۷.مرسلات ۷۸.نبأ ۷۹.نازعات ۸۰.عبس ۸۱.تکویر ۸۲.انفطار ۸۳.مطففین ۸۴.انشقاق ۸۵.بروج ۸۶.طارق ۸۷.اعلی ۸۸.غاشیه ۸۹.فجر ۹۰.بلد ۹۱.شمس ۹۲.لیل ۹۳.ضحی ۹۴.شرح ۹۵.تین ۹۶.علق ۹۷.قدر ۹۸.بینه ۹۹.زلزله ۱۰۰.عادیات ۱۰۱.قارعه ۱۰۲.تکاثر ۱۰۳.عصر ۱۰۴.همزه ۱۰۵.فیل ۱۰۶.قریش ۱۰۷.ماعون ۱۰۸.کوثر ۱۰۹.کافرون ۱۱۰.نصر ۱۱۱.مسد ۱۱۲.اخلاص ۱۱۳.فلق ۱۱۴.ناس


پانویس

  1. ↑ خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۲۶۷.
  2. ↑ راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ذیل واژه «کثر».
  3. ↑ سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۸، ص۵۰۹.
  4. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۹۷۴م، ج۲۰، ص۳۵۱.
  5. ↑ معرفت، آموزش علوم قرآن، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۱۶۶.
  6. ↑ خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۱۲۶۷.
  7. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۹۷۴م، ج۲۰، ص۳۵۱ـ۳۵۲.
  8. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۱۰، ص۸۱۱.
  9. ↑ سید رضی، نهج البلاغه، ۱۳۷۹ش، خطبه۲۲۱.
  10. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۱۰، ص۸۱۳.
  11. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۹۷۴م ج۲۰، ص۳۵۴.
  12. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۱۰، ص۸۱۰.
  13. ↑ شیخ صدوق، ثواب الاعمال، ۱۴۰۶ق، ص۱۲۵.
  14. ↑ بحرانی، البرهان، ۱۴۱۶ق، ج۵، ص۷۴۳.
  15. ↑ سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۶۸۶.
  16. ↑ قمی، مفاتیح الجنان، ۱۳۹۰ش، ذیل «نمازهای مستحبه».
  17. ↑ خامه‌گر، ساختار سوره‌های قرآن کریم، ۱۳۹۲ش، ص۱۱۷.

منابع

  • بحرانی، سید هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، تهران، بنیاد بعثت، ۱۴۱۶ق.
  • خامه‌گر، محمد، ساختار سوره‌های قرآن کریم، تهیه مؤسسه فرهنگی قرآن و عترت نورالثقلین، قم، نشر نشرا، چاپ اول، ۱۳۹۲ش.
  • خرمشاهی، بهاءالدین، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، تهران، دوستان-ناهید، ۱۳۷۷ش.
  • راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات الفاظ القرآن، به تحقیق صفوان عدنان داوودی، بیروت، دار الشامیة، چاپ اول، ۱۴۱۲ق.
  • سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، ترجمه: محمد دشتی، قم، مشهور، ۱۳۷۹ش.
  • سیوطی، جلال‌الدین، الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، قم، کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۴ق.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، قم، دار الشریف الرضی، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق.
  • طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۹۷۴م.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، به تصحیح فضل‌الله یزدی طباطبایی و هاشم رسولی، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.
  • قمی، عباس، مفاتیح الجنان، قم، انتشارات آیین دانش، چاپ هجدهم، ۱۳۹۰ش.
  • معرفت، محمدهادی، آموزش علوم قرآن، بی‌جا، مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۷۱ش.

پیوند به بیرون