سوره تَکاثُر صدودومین سورهقرآن و از سورههای مکی است که در جزء سیام قرار دارد. این سوره در ترتیب نزول، شانزدهمین سوره نازلشده بر پیامبر(ص) است. نام سوره از واژه «تکاثر» در آیه نخست گرفته شده که به معنای رقابت در افزایش مال و کسب جایگاه اجتماعی است.
محتوای سوره، فخرفروشی به مال، فرزند و شمار افراد را نکوهش میکند و درباره پیامدهای آن و بازخواست از نعمتهای الهی هشدار میدهد. در روایتی از امام صادق(ع)، واژه «نعیم» در آیه پایانی سوره به اهلبیت(ع) تفسیر شده است. در روایات، برای تلاوت سوره تکاثر فضیلتهایی از جمله حسابرسینشدن نعمتهای دنیوی و پاداش قرائت هزار آیه نقل شده است. همچنین از امام صادق(ع) ثواب صد شهید برای قرائت این سوره در نماز واجب و پنجاه شهید برای قرائت آن در نماز مستحبی گزارش شده است. در یکی از شیوههای نقلشده برای نماز لیلة الدفن نیز خواندن دو بار سوره توحید در رکعت نخست و ده بار سوره تکاثر در رکعت دوم توصیه شده است.
معرفی
سوره تکاثر بهدلیل آمدن این واژه در آیه نخست، به این نام خوانده شده است.[۱] «تکاثر» به معنای چشموهمچشمی و رقابت در فزونی مال و کسب جایگاه اجتماعی است.[۲] سیوطی، از مفسران اهل سنت، نیز نقل کرده است که صحابه این سوره را «المُغَیِّرَه» مینامیدند.[۳]
به گزارش منابع، سوره تکاثر مکی است هر چند سید محمدحسین طباطبایی در المیزان، با توجه به سیاق و نظم آیات، درباره مکی یا مدنی بودن سوره احتمالهایی مطرح کرده است.[۴] سوره تکاثر در ترتیب نزول، شانزدهمین سوره نازلشده بر حضرت محمد(ص) به شمار میرود؛ این سوره در چینش کنونی مصحف، صدودومین سوره و در جزء سیام قرآن قرار دارد.[۵] این سوره ۸ آیه، ۲۸ کلمه و ۱۲۳ حرف دارد و از سورههای مُفَصَّلات، یعنی سورههای دارای آیات کوتاه، محسوب میشود.[۶]
محتوا و شأن نزول
به گفته پژوهشگران قرآنی، سوره تکاثر کسانی را نکوهش میکند که به فزونی مال، فرزند و یاوران خود فخر میفروشند و از یاد خدا و سعادت واقعی غافل میشوند. این سوره آنان را به مشاهده پیامدهای این رفتار و پاسخگویی درباره نعمتهای الهی هشدار میدهد.[۷]
در مجمع البیان، یکی از شأن نزولهای سوره تکاثر به رقابت و فخرفروشی دو تیره از قریش، فرزندان عبدمناف بن قصی و فرزندان سهم بن عمرو، درباره شمار اشرافشان مربوط است. پس از آنکه فرزندان عبدمناف در شمارش زندگان برتری یافتند، فرزندان سهم با شمارش مردگان و مراجعه به قبرها، برتری خود را ادعا کردند.[۸]
آیه أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ در سخن امام علی(ع)
امام علی(ع) در نهج البلاغه، ضمن شرح دو آیه نخست سوره تکاثر، از کسانی انتقاد میکند که بهجای عبرت گرفتن از مرگ نیاکان، به شمار آنان فخرفروشی میکنند. امام(ع) عبرت گرفتن از سرنوشت مردگان را مایه رویآوردن به فروتنی میداند و یادآور میشود کسانی که زمانی صاحب عزت و مقام بودند، اکنون در خاک مدفوناند؛ درحالیکه بازماندگانشان بر گورها و بقایای آنان رفتوآمد میکنند، از اموالشان بهره میبرند و در خانههایشان سکونت دارند.[۹]
نعمت اهل بیت(ع) و پرسش از آن
در روایتی از امام صادق(ع)، مراد از «نعیم» در آیه پایانی سوره تکاثر، اهلبیت(ع) دانسته شده است. در این روایت، امام در پاسخ به تفسیر ابوحنیفه از نعیم به غذا و آب، اهلبیت(ع) را نعمتی معرفی میکند که خداوند بهواسطه آنان میان مردم الفت برقرار کرد و آنان را به اسلام هدایت کرد.[۱۰]
سید محمدحسین طباطبایی در المیزان، پرسش از نعمتها در آخرت را ناظر به چگونگی بهرهگیری از آنها در مسیر کمال، عبادت و تقرب به خداوند میداند. به نظر او، این پرسش به عمل کردن به دین در ابعاد مختلف زندگی و اطاعت از حضرت محمد(ص) و امامان شیعه بازمیگردد. وی روایاتی را که «نعیم» را به نعمت ولایت تفسیر کردهاند، مؤید این دیدگاه میداند.[۱۱]
در روایات آمده است که خداوند نعمتهای دنیوی قاری سوره تکاثر را حسابرسی نمیکند و ثواب قرائت هزار آیه قرآن به او داده میشود.[۱۲] از امام صادق(ع) روایت شده است که قرائت این سوره در نماز واجب، ثواب صد شهید و در نماز مستحبی، ثواب پنجاه شهید دارد و چهل صف از فرشتگان در نماز واجب با قاری آن نماز میگزارند.[۱۳] در روایتی دیگر، در امان ماندن قاری سوره تکاثر تا غروب روز بعد از خواص آن شمرده شده است.[۱۴] همچنین، از پیامبر(ص) نقل شده است که قرائت این سوره هنگام خواب با نیت صادق، موجب دریافت هفتاد هزار حسنه، بخشایش هفتاد هزار گناه، ارتقای هفتاد هزار درجه و امکان شفاعت از خانواده، همسایگان و دوستان میشود و سختی مواجهه با نکیر و منکر را کاهش میدهد.[۱۵]
﴿سپس در همان روز است که از نعمت [روی زمین] پرسیده خواهید شد ٨﴾
﴿تفاخر به بیشترداشتن شما را غافل داشت ١ تا کارتان [و پایتان] به گورستان رسید ٢ نه چنین است، زودا که بدانید ٣ باز هم نه چنین است زودا که بدانید ٤ هرگز چنین نیست اگر علمالیقین داشتید ٥ به یقین دوزخ را میبینید ٦ سپس آن را قطعاً به عینالیقین درمییابید ٧ سپس در همان روز است که از نعمت [روی زمین] پرسیده خواهید شد ٨﴾