سوره هُمَزَه یا سوره لُمَزه صدوچهارمین سوره قرآن و از سورههای مکی است که ۹ آیه دارد و در جزء سیام جای گرفته است. این سوره مالاندوزانی را نکوهش میکند که با عیبجویی و طعنهزدن به دیگران، درصدد تحقیر آناناند و میپندارند ثروتشان موجب جاودانگی آنان میشود. سوره همزه آنان را به عذاب آتش خُردکننده تهدید میکند.
برخی از مفسران معتقدند این سوره درباره وَلید بن مُغِیرَه نازل شده که پشت سر پیامبر(ص)تهمت میزد و بدگویی میکرد. در روایات، برای قرائت این سوره فضیلتهایی مانند افزایش روزی و دفع چشمزخم بیان شده است.
معرفی
سوره هُمَزه از سورههای مکی قرآن است که در ترتیب نزول، سیودومین سوره نازلشده بر پیامبر(ص) و در چینش کنونی مُصحَف، صد و چهارمین سوره قرآن است.[۱] این سوره در جزء سیام قرآن جای دارد و دارای ۹ آیه، ۳۳ کلمه و ۱۳۴ حرف است. سوره همزه از سورههای مفصلات، یعنی سورههای دارای آیات کوتاه، و از سورههای کوتاه قرآن بهشمار میرود.[۲]
نام همزه از واژهای در آیه نخست سوره گرفته شده است و «لُمَزة» نیز از نامهای دیگر آن است که این واژه هم در همان آیه آمده است.[۳] همزه و لمزه به معنای عیبجو و غیبتکنندهاند؛ بااینحال، درباره تفاوت دقیق این دو واژه اختلافنظر وجود دارد. برای نمونه، برخی همزه را عیبجویی در حضور دیگران و لمزه را عیبجویی در غیاب آنان دانستهاند و برخی دیگر، این معناها را برعکس به کار بردهاند.[۴]
محتوا
به گفته مفسران، سوره همزه کسانی را نکوهش میکند که با مالاندوزی و تکیه بر ثروت، خود را برتر از دیگران میپندارند و با عیبجویی و طعنهزدن، آنان را تحقیر میکنند.[۵] این سوره پندار جاودانگی بهواسطه ثروت را رد میکند و این گروه را به عذاب دوزخ تهدید میکند.[۶]
به گفته علامه طباطبایی، در آیات پایانی سوره، آتش دوزخ آتشی توصیف شده است که به قلبها نفوذ میکند و بر باطن انسان احاطه مییابد.[۷]
تهمتزنندگان و مسخرهکنندگان پیامبر(ص)
درباره شأن نزول سوره همزه گفته شده است که این سوره درباره ولید بن مغیره نازل شد که پشت سر پیامبر(ص) بدگویی میکرد و به ایشان تهمت میزد و در حضور آن حضرت به طعنه و تمسخر میپرداخت. برخی مفسران نیز اُبیّ بن خَلَف، اَخنَس بن شَریق، جمیل بن عامر و عاص بن وائل را از افرادی دانستهاند که با بدگویی و عیبجویی درصدد تخریب شخصیت پیامبر(ص) بودند.[۸]
از امام صادق(ع) نقل شده است که قرائت سوره همزه در نمازهای واجب موجب رفع فقر، افزایش روزی و دورشدن مرگهای ناگوار میشود.[۹] در روایتی دیگر، برای قرائت این سوره ثوابی بهاندازه دنیا ذکر شده است.[۱۰] همچنین، از پیامبر اکرم(ص) نقل شده است که تلاوت این سوره به تعداد کسانی که پیامبر(ص) و یارانش را مسخره کردند، ده حسنه بههمراه دارد.[۱۱]
در برخی روایات نیز دفع چشمزخم[۱۲] و چشمدرد از خواص قرائت سوره همزه دانسته شده است.[۱۳]
﴿ولی نه قطعا در آتش خردکننده فرو افکنده خواهد شد ٤﴾
﴿وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ ٥﴾
﴿و تو چه دانی که آن آتش خردکننده چیست ٥﴾
﴿نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ٦﴾
﴿آتش افروخته خدا[یی] است ٦﴾
﴿الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ٧﴾
﴿[آتشی] که به دلها میرسد ٧﴾
﴿إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ ٨﴾
﴿و [آتشی که] در ستونهایی دراز آنان را در میان فرامیگیرد ٨﴾
﴿فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ٩﴾
﴿در ستونهای کشیده و طولانی ٩﴾
﴿وای بر هر بدگوی عیبجویی ١ که مالی گرد آورد و برشمردش ٢ پندارد که مالش او را جاوید کرده ٣ ولی نه قطعا در آتش خردکننده فرو افکنده خواهد شد ٤ و تو چه دانی که آن آتش خردکننده چیست ٥ آتش افروخته خدا[یی] است ٦ [آتشی] که به دلها میرسد ٧ و [آتشی که] در ستونهایی دراز آنان را در میان فرامیگیرد ٨ در ستونهای کشیده و طولانی ٩﴾
شیخ صدوق، محمد بن علی، قم، شریف رضی، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق.
طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۹۷۴م.
طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج علی اهل اللجاج، تحقیق محمد باقر خرسان، مشهد، نشر مرتضی، چاپ اول، ۱۴۰۳ق.
علی بن موسی(ع)، الفقه المنسوب للإمام الرضا(ع) و المشتهر بفقه الرضا(ع)، تحقیق مؤسسه آلالبیت(ع) لإحیاء التراث، مشهد، المؤتمر العالمی للإمام الرضا(ع)، ۱۴۰۶ق.
معرفت، محمدهادی، آموزش علوم قرآن، [بیجا]، مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۷۱ش.
مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.