پرش به محتوا

سوره مزمل

مقاله نامزد خوبیدگی
از ویکی شیعه
سوره مزمل
شماره سوره۷۳
جزء۲۹
نزول
ترتیب نزول۳
مکی/مدنیمکی
اطلاعات آماری
تعداد آیات۲۰
تعداد کلمات۳۰۰
تعداد حروف۸۵۳
مزمل


سوره مُزَّمِّل هفتادوسومین سوره و از سوره‌های مکی قرآن است که در جزء ۲۹ جای گرفته است. این سوره در ترتیب نزول، سومین سوره نازل‌شده بر پیامبر(ص) است.. نام‌گذاری آن به‌سبب خطاب «مُزَّمِّل» به پیامبر(ص) در آیه نخست است؛ واژه‌ای به‌معنای کسی که جامه‌ای به خود پیچیده است. مفسران این تعبیر را به اندوه پیامبر(ص) از آزار مخالفان یا سنگینی مسئولیت رسالت در آغاز بعثت مرتبط دانسته‌اند. برخی نیز آن را به جامه نبوت تفسیر کرده‌اند.

در این سوره موضوعاتی همچون عبادت شبانه و تلاوت قرآن، آمادگی برای انجام مسئولیت رسالت، صبر و مدارا با مخالفان، معاد و سرگذشت حضرت موسی(ع) و فرعون مطرح شده است. همچنین، با تخفیف در حکم عبادت شبانه، بر اقامه نماز، پرداخت زکات، انفاق و استغفار تأکید شده است.

از آیات مشهور این سوره، آیه ۴ است که به خواندن قرآن با تأنی و تدبر اشاره دارد؛ آیه ۶ که در آن به آثار عبادت شبانه پرداخته شده؛ و آیه ۱۰ که پیامبر(ص) را به صبر و دوری‌گزیدن نیکو از مخالفان سفارش می‌کند. در روایات، مداومت بر تلاوت سوره موجب رفع سختی‌های دنیا و آخرت و قرائت آن در نماز عشاء یا پایان شب، سبب برخورداری از زندگی پاک و مرگ پاکیزه دانسته شده است.

معرفی سوره

سوره مُزّمّل به‌سبب نامیده‌شدن پیامبر(ص) به «مُزّمّل» در آیه نخست، به این نام شهرت یافته است.[۱] مُزّمّل به معنای کسی است که جامه‌ای به خود پیچیده است.[۲] برخی مفسران این تعبیر را به اندوه پیامبر(ص) از آزار مخالفان در آغاز دعوت،[۳] و برخی به سنگینی مسئولیت رسالت در آغاز بعثت نسبت داده‌اند.[۴] در تفسیرهای دیگر، «مزّمّل» به جامه نبوت تفسیر شده و فرمان «قُم» در آیه دوم، دعوت پیامبر(ص) به برخاستن و انجام مسئولیت رسالت دانسته شده است.[۵] ابن‌عربی، از صوفیان و عارفان اسلامی، نیز «مزّمّل» را پوشیده در لباس و برخاستن را بیداری از غفلت و پیمودن مسیر الهی تفسیر کرده است.[۶]

سوره مزّمّل از سوره‌های مکی و سومین سوره در ترتیب نزول است. این سوره در چینش کنونی قرآن، هفتادوسومین سوره و در جزء ۲۹ جای دارد.[۷] سوره مزّمّل ۲۰ آیه، ۳۰۰ کلمه و ۸۵۳ حرف دارد و از سوره‌های مفصّلات به شمار می‌رود.[۸]

محتوا

برحی از مفسران محتوای سوره مزّمّل را در پنج محور بیان کرده‌اند: دعوت پیامبر(ص) به عبادت شبانه، تلاوت قرآن و آمادگی برای پذیرش مسئولیت رسالت؛ سفارش به صبر، مقاومت و مدارا با مخالفان؛ بیان موضوع معاد و داستان حضرت موسی(ع) و فرعون و عذاب الهی او؛ تخفیف در حکم عبادت شبانه، اقامه نماز، پرداخت زکات، انفاق در راه خدا و استغفار.[۹]

آیات مشهور

از آیات مشهور سوره مزمل می‌توان به آیه ۴، آیه ۶ و آیه ۱۰ اشاره کرد که به‌ترتیب درباره آداب تلاوت قرآن، اهمیت عبادت شبانه و چگونگی برخورد با مخالفان سخن می‌گویند.

آیه ترتیل (آیه ۴): ترتیل را به خواندن قرآن با تأنی، نظم، ادای صحیح حروف و تأمل در مفاهیم و نتایج آیات معنی کرده‌اند.[۱۰] در روایاتی از امام علی(ع) و امام صادق(ع)، ترتیل به آشکار اداکردن کلمات قرآن، پرهیز از شتاب در تلاوت، تأمل در آیات بهشت و جهنم و خواندن قرآن با صوت زیبا تفسیر شده است.[نیازمند منبع] امام علی(ع) در خطبه متقین نیز تلاوت شمرده و همراه با تدبر قرآن در شب را از ویژگی‌های پرهیزگاران دانسته است.[۱۱]

آیه نماز شب (آیه ۶): برخی مفسران مراد از واژه «ناشِئَةَ اللَّیْلِ» را به نماز شب تفسیر کرده‌اند و معتقدند عبادت شبانه، به‌دلیل آرامش و فراغت انسان از مشغله‌های روز، زمینه بیشتری برای حضور قلب، هماهنگی دل و زبان و استواری در عبادت فراهم می‌کند. همچنین «أَشَدُّ وَطْئًا» را ناظر به تأثیر عمیق‌تر عبادت شبانه بر نفس و «أَقْوَمُ قِیلًا» را بیانگر استواری و دقت بیشتر گفتار در نماز شب دانسته‌اند.[۱۲]

آیه هجرت زیبا (آیه ۱۰): در این آیه، پیامبر(ص) به دوری‌گزیدن نیکو از مخالفان فرمان داده شده است. به گفته علامه طباطبایی، این فرمان در ادامه دستور به برگزیدن خداوند به‌عنوان وکیل آمده و بر صبر در برابر آزار و استهزای دشمنان، برخورد نیکو با آنان و پرهیز از مقابله‌به‌مثل دلالت دارد.[۱۳] در روایتی از امام علی(ع)، فرمان «وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِیلًا» به برخورد پیامبر(ص) با منافقان و مدارا با آنان در مجالس تفسیر شده است.[۱۴]

فضیلت و خواص

در فضیلت تلاوت سوره مزّمّل، از پیامبر(ص) روایت شده است که مداومت بر خواندن این سوره موجب رفع سختی‌های دنیا و آخرت و دیدن پیامبر(ص) در خواب می‌شود.[۱۵] همچنین از امام صادق(ع) نقل شده است که قرائت این سوره در نماز عشاء یا پایان شب، موجب گواهی شب و روز و سوره به سود قاری، برخورداری از زندگی پاک و مرگ پاکیزه می‌شود.[۱۶]

متن و ترجمه سوره مزمل

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

﴿يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ ۝١ قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا ۝٢ نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا ۝٣ أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا ۝٤ إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا ۝٥ إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِيلًا ۝٦ إِنَّ لَكَ فِي النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلًا ۝٧ وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا ۝٨ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلًا ۝٩ وَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيلًا ۝١٠ وَذَرْنِي وَالْمُكَذِّبِينَ أُولِي النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا ۝١١ إِنَّ لَدَيْنَا أَنْكَالًا وَجَحِيمًا ۝١٢ وَطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَعَذَابًا أَلِيمًا ۝١٣ يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَهِيلًا ۝١٤ إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَا أَرْسَلْنَا إِلَى فِرْعَوْنَ رَسُولًا ۝١٥ فَعَصَى فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْنَاهُ أَخْذًا وَبِيلًا ۝١٦ فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا ۝١٧ السَّمَاءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كَانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا ۝١٨ إِنَّ هَذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا ۝١٩ إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَى مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضَى وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ۝٢٠﴾

﴿ای جامه به خویشتن فرو پیچیده ۝١ به پا خیز شب را مگر اندکی ۝٢ نیمی از شب یا اندکی از آن را بکاه ۝٣ یا بر آن [نصف] بیفزای و قرآن را شمرده شمرده بخوان ۝٤ در حقیقت ما به زودی بر تو گفتاری گرانبار القا می‌کنیم ۝٥ قطعاً برخاستن شب رنجش بیشتر و گفتار [در آن هنگام] راستین‌تر است ۝٦ [و] تو را در روز آمد و شدی دراز است ۝٧ و نام پروردگار خود را یاد کن و تنها به او بپرداز ۝٨ [اوست] پروردگار خاور و باختر خدایی جز او نیست پس او را کارساز خویش اختیار کن ۝٩ و بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و از آنان با دوری گزیدنی خوش فاصله بگیر ۝١٠ و مرا با تکذیب‌کنندگان توانگر واگذار و اندکی مهلتشان ده ۝١١ در حقیقت پیش ما زنجیرها و دوزخ ۝١٢ و غذایی گلوگیر و عذابی پر درد است ۝١٣ روزی که زمین و کوه‌ها به لرزه درآیند و کوه‌ها به سان ریگ روان گردند ۝١٤ بی‌گمان ما به سوی شما فرستاده‌ای که گواه بر شماست روانه کردیم همان گونه که فرستاده‌ای به سوی فرعون فرستادیم ۝١٥ [ولی] فرعون به آن فرستاده عصیان ورزید پس ما او را به سختی فرو گرفتیم ۝١٦ پس اگر کفر بورزید چگونه از روزی که کودکان را پیر می‌گرداند پرهیز توانید کرد ۝١٧ آسمان از [بیم] آن [روز] در هم شکافد وعده او انجام یافتنی است ۝١٨ قطعاً این [آیات] اندرزی است تا هر که بخواهد به سوی پروردگار خود راهی در پیش گیرد ۝١٩ در حقیقت پروردگارت می‌داند که تو و گروهی از کسانی که با تواند نزدیک به دو سوم از شب یا نصف آن یا یک سوم آن را [به نماز] برمی‌خیزید و خداست که شب و روز را اندازه‌گیری می‌کند [او] می‌داند که [شما] هرگز حساب آن را ندارید پس بر شما ببخشود [اینک] هر چه از قرآن میسر می‌شود بخوانید [خدا] می‌داند که به زودی در میانتان بیمارانی خواهند بود و [عده‌ای] دیگر در زمین سفر می‌کنند [و] در پی روزی خدا هستند و [گروهی] دیگر در راه خدا پیکار می‌نمایند پس هر چه از [قرآن] میسر شد تلاوت کنید و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازید و وام نیکو به خدا دهید و هر کار خوبی برای خویش از پیش فرستید آن را نزد خدا بهتر و با پاداشی بیشتر باز خواهید یافت و از خدا طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده مهربان است ۝٢٠﴾


سوره پیشین:
سوره جن
سوره مزمل
سوره‌های مکی • سوره‌های مدنی
سوره پسین:
سوره مدثر

۱.فاتحه ۲.بقره ۳.آل‌عمران ۴.نساء ۵.مائده ۶.انعام ۷.اعراف ۸.انفال ۹.توبه ۱۰.یونس ۱۱.هود ۱۲.یوسف ۱۳.رعد ۱۴.ابراهیم ۱۵.حجر ۱۶.نحل ۱۷.اسراء ۱۸.کهف ۱۹.مریم ۲۰.طه ۲۱.انبیاء ۲۲.حج ۲۳.مؤمنون ۲۴.نور ۲۵.فرقان ۲۶.شعراء ۲۷.نمل ۲۸.قصص ۲۹.عنکبوت ۳۰.روم ۳۱.لقمان ۳۲.سجده ۳۳.احزاب ۳۴.سبأ ۳۵.فاطر ۳۶.یس ۳۷.صافات ۳۸.ص ۳۹.زمر ۴۰.غافر ۴۱.فصلت ۴۲.شوری ۴۳.زخرف ۴۴.دخان ۴۵.جاثیه ۴۶.احقاف ۴۷.محمد ۴۸.فتح ۴۹.حجرات ۵۰.ق ۵۱.ذاریات ۵۲.طور ۵۳.نجم ۵۴.قمر ۵۵.الرحمن ۵۶.واقعه ۵۷.حدید ۵۸.مجادله ۵۹.حشر ۶۰.ممتحنه ۶۱.صف ۶۲.جمعه ۶۳.منافقون ۶۴.تغابن ۶۵.طلاق ۶۶.تحریم ۶۷.ملک ۶۸.قلم ۶۹.حاقه ۷۰.معارج ۷۱.نوح ۷۲.جن ۷۳.مزمل ۷۴.مدثر ۷۵.قیامه ۷۶.انسان ۷۷.مرسلات ۷۸.نبأ ۷۹.نازعات ۸۰.عبس ۸۱.تکویر ۸۲.انفطار ۸۳.مطففین ۸۴.انشقاق ۸۵.بروج ۸۶.طارق ۸۷.اعلی ۸۸.غاشیه ۸۹.فجر ۹۰.بلد ۹۱.شمس ۹۲.لیل ۹۳.ضحی ۹۴.شرح ۹۵.تین ۹۶.علق ۹۷.قدر ۹۸.بینه ۹۹.زلزله ۱۰۰.عادیات ۱۰۱.قارعه ۱۰۲.تکاثر ۱۰۳.عصر ۱۰۴.همزه ۱۰۵.فیل ۱۰۶.قریش ۱۰۷.ماعون ۱۰۸.کوثر ۱۰۹.کافرون ۱۱۰.نصر ۱۱۱.مسد ۱۱۲.اخلاص ۱۱۳.فلق ۱۱۴.ناس


پانویس

  1. ↑ خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۱۲۵۹.
  2. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۹۷۴م، ج۲۰، ص۶۰.
  3. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۹۷۴م، ج۲۰، ص۶۰.
  4. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۰۶ق، ج۱۰، ص۵۶۷.
  5. ↑ قرائتی، محسن، تفسیر نور، ۱۳۸۳ش، ج۱۰، ص۲۶۶.
  6. ↑ ابن‌عربی، تفسیر ابن عربی، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۳۵۹.
  7. ↑ معرفت، آموزش علوم قرآن، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۱۶۶.
  8. ↑ خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۱۲۵۹.
  9. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۲۵، ص۱۶۸-۱۷۰.
  10. ↑ برای نمونه نگاه کنید به: ابن‌منظور، لسان العرب، ۱۴۱۴ق، ج۱۱، ص۲۶۵. سیوطی، الاتقان فی علوم القران، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۴۶.
  11. ↑ شریف الرضی، نهج البلاغة (للصبحی صالح)، ۱۴۱۴ق، خطبه۱۹۳.
  12. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۹۷۴م، ج۲۰، ص۶۳-۶۴.
  13. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۹۷۴م، ج۲۰، ص۶۶.
  14. ↑ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۵، ص۴۵۰.
  15. ↑ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ۱۴۱۵ق، ج۵، ص۵۱۵.
  16. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۰۶ق، ج۱۰، ص۵۶۵.
  17. ↑ خامه‌گر، ساختار سوره‌های قرآن کریم، ۱۳۹۲ش، ص۸۸.

منابع

  • ابن‌منظور، جمال الدین، لسان العرب، بیروت، دار صادر، ۱۴۱۴ق.
  • بحرانی، سید هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، به تحقیق بنیاد بعثت، قم، بنیاد بعثت، ۱۴۱۵ق.
  • حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، قم، نشر اسماعیلیان، ۱۴۱۵ق.
  • خامه‌گر، محمد، ساختار سوره‌های قرآن کریم، تهیه مؤسسه فرهنگی قرآن و عترت نورالثقلین، قم، نشر نشرا، چاپ اول، ۱۳۹۲ش.
  • خرمشاهی، بهاء الدین، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، تهران، انتشارات ناهید، ۱۳۷۷ش.
  • سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، الإتقان فی علوم القرآن، بیروت، دار الکتاب العربی، ۱۴۲۱ق.
  • شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة (للصبحی صالح)، قم، نشر هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
  • طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۹۷۴م.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، بیروت، دار المعرفة، چاپ اول، ۱۴۰۶ق.
  • قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درس‌هایی از قرآن، ۱۳۸۸ش.
  • معرفت، محمدهادی، آموزش علوم قرآن، بی‌جا، مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۷۱ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۳۷۱ش.

پیوند به بیرون