سوره ناس: تفاوت میان نسخهها
imported>Eahmadian بدون خلاصۀ ویرایش |
imported>Eahmadian بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{سوره||نام = ناس |کتابت = ۱۱۴|جزء = ۳۰|آیه = ۶|مکی/مدنی = مکی|شماره نزول = ۲۱|بعدی = |قبلی = [[سوره فلق|فلق]] |کلمه = ۲۰|حرف = ۷۸}} | {{سوره||نام = ناس |کتابت = ۱۱۴|جزء = ۳۰|آیه = ۶|مکی/مدنی = مکی|شماره نزول = ۲۱|بعدی = |قبلی = [[سوره فلق|فلق]] |کلمه = ۲۰|حرف = ۷۸}} | ||
'''سوره ناس'''، از سورههای [[مکی و مدنی|مکی]] [[قرآن]] کریم و آخرین سوره به ترتیب [[مصحف]] رایج و بیست و یکمین سوره به ترتیب نزول است. این به مؤمنان فرمان میدهد که در مقابل [[وسوسه]] ها به [[خداوند]] پناه برند. روایت است که [[پیامبر اکرم]](ص) سوره ناس را برای [[تعویذ]] [[حسنین]](ع) میخوانده است.<ref>نگاه کنید: دانشنامه قرآن،ج۲، ص۱۲۷۱-۱۲۷۲</ref> | '''سوره ناس'''، از سورههای [[مکی و مدنی|مکی]] [[قرآن]] کریم و آخرین سوره به ترتیب [[مصحف]] رایج و بیست و یکمین سوره به ترتیب نزول است. این سوره به مؤمنان فرمان میدهد که در مقابل [[وسوسه]] ها به [[خداوند]] پناه برند. روایت است که [[پیامبر اکرم]](ص) سوره ناس را برای [[تعویذ]] [[حسنین]](ع) میخوانده است.<ref>نگاه کنید: دانشنامه قرآن،ج۲، ص۱۲۷۱-۱۲۷۲</ref> | ||
== نامها == | == نامها == | ||
نسخهٔ ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۹:۵۰
| شماره سوره | ۱۱۴ |
|---|---|
| جزء | ۳۰ |
| نزول | |
| ترتیب نزول | ۲۱ |
| مکی/مدنی | مکی |
| اطلاعات آماری | |
| تعداد آیات | ۶ |
| تعداد کلمات | ۲۰ |
| تعداد حروف | ۷۸ |
سوره ناس، از سورههای مکی قرآن کریم و آخرین سوره به ترتیب مصحف رایج و بیست و یکمین سوره به ترتیب نزول است. این سوره به مؤمنان فرمان میدهد که در مقابل وسوسه ها به خداوند پناه برند. روایت است که پیامبر اکرم(ص) سوره ناس را برای تعویذ حسنین(ع) میخوانده است.[۱]
نامها
ناس
علت نامگذاری این سوره به «ناس» [= مردم] این است که در آیه اول آن پناه بردن به «رب الناس» [= پروردگار مردم] را به پیامبر(ص) و مؤمنان آموخته است.[۲]
مُعَوِّذَه
این سوره را به این خاطر معوذه میگویند که، انسان با خواندن آن خود را از وساوس شیطانی تعویذ میکند و در پناه خدا قرار میدهد. مجموع سوره ناس و فلق را معوذتین میگویند. پیامبر خدا با خواندن معوذتین، امام حسن و حسین (ع) را تعویذ میکرده است. برخی از صحابه نظیر ابن مسعود گمان کردهاند که این دو سوره، از قرآن نیست بلکه دعاست.[۳]
مُشَقشَقه
شقشقه به معنی کلامی است که در مواقع حساس از زبان انسان صادر میشود. چون انسان در مواقع احساس خطر این سوره را میخواند تا پناه و نجات یابد این سوره را مشقشقه نام نهاده اند. مجموع ناس و فلق را مشقشقتین هم مینامند.[۴]
چهار قل
این سوره و سه سوره دیگر (کافرون، اخلاص، فلق) را که همه با (قُل) آغاز میشوند مجموعاً «چهارقل» نام دارند.[۵]
متن سوره
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿١﴾ مَلِكِ النَّاسِ ﴿٢﴾ إِلَـٰهِ النَّاسِ ﴿٣﴾ مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿٤﴾ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ﴿٥﴾ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ ﴿٦﴾
به نام خداوند رحمتگر مهربان
بگو: «پناه مىبرم به پروردگار مردم، (۱) پادشاه مردم، (۲) معبود مردم، (۳) از شرّ وسوسهگر نهانى؛ (۴) آن كس كه در سينههاى مردم وسوسه مىكند، (۵) چه از جنّ و [چه از] انس.» (۶)
| سوره پیشین: فلق |
سوره ناس سورههای مکی • سورههای مدنی |
سوره پسین: — |
|
۱.فاتحه ۲.بقره ۳.آلعمران ۴.نساء ۵.مائده ۶.انعام ۷.اعراف ۸.انفال ۹.توبه ۱۰.یونس ۱۱.هود ۱۲.یوسف ۱۳.رعد ۱۴.ابراهیم ۱۵.حجر ۱۶.نحل ۱۷.اسراء ۱۸.کهف ۱۹.مریم ۲۰.طه ۲۱.انبیاء ۲۲.حج ۲۳.مؤمنون ۲۴.نور ۲۵.فرقان ۲۶.شعراء ۲۷.نمل ۲۸.قصص ۲۹.عنکبوت ۳۰.روم ۳۱.لقمان ۳۲.سجده ۳۳.احزاب ۳۴.سبأ ۳۵.فاطر ۳۶.یس ۳۷.صافات ۳۸.ص ۳۹.زمر ۴۰.غافر ۴۱.فصلت ۴۲.شوری ۴۳.زخرف ۴۴.دخان ۴۵.جاثیه ۴۶.احقاف ۴۷.محمد ۴۸.فتح ۴۹.حجرات ۵۰.ق ۵۱.ذاریات ۵۲.طور ۵۳.نجم ۵۴.قمر ۵۵.الرحمن ۵۶.واقعه ۵۷.حدید ۵۸.مجادله ۵۹.حشر ۶۰.ممتحنه ۶۱.صف ۶۲.جمعه ۶۳.منافقون ۶۴.تغابن ۶۵.طلاق ۶۶.تحریم ۶۷.ملک ۶۸.قلم ۶۹.حاقه ۷۰.معارج ۷۱.نوح ۷۲.جن ۷۳.مزمل ۷۴.مدثر ۷۵.قیامه ۷۶.انسان ۷۷.مرسلات ۷۸.نبأ ۷۹.نازعات ۸۰.عبس ۸۱.تکویر ۸۲.انفطار ۸۳.مطففین ۸۴.انشقاق ۸۵.بروج ۸۶.طارق ۸۷.اعلی ۸۸.غاشیه ۸۹.فجر ۹۰.بلد ۹۱.شمس ۹۲.لیل ۹۳.ضحی ۹۴.شرح ۹۵.تین ۹۶.علق ۹۷.قدر ۹۸.بینه ۹۹.زلزله ۱۰۰.عادیات ۱۰۱.قارعه ۱۰۲.تکاثر ۱۰۳.عصر ۱۰۴.همزه ۱۰۵.فیل ۱۰۶.قریش ۱۰۷.ماعون ۱۰۸.کوثر ۱۰۹.کافرون ۱۱۰.نصر ۱۱۱.مسد ۱۱۲.اخلاص ۱۱۳.فلق ۱۱۴.ناس | ||
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند، تهران: دارالقرآن الکریم، ۱۴۱۸ق/۱۳۷۶ش.
- دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، به کوشش بهاء الدین خرمشاهی، تهران: دوستان-ناهید، ۱۳۷۷.