پرش به محتوا

قبله: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
Elyas-salehi (بحث | مشارکت‌ها)
Elyas-salehi (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۲۱: خط ۲۱:


===جان دادن، نماز و دفن مردگان===
===جان دادن، نماز و دفن مردگان===
#[[احتضار]]: مسلمانی که در حال جان دادن است را باید به پشت بخوابانند؛ به طوری که کف پاهایش به طرف قبله باشد.<ref>النهایه، ص۶۲؛ شرائع الاسلام، ج۱، ص۵۳؛ ارشاد الاذهان، ج۱، ص۲۲۹.</ref>  
#[[احتضار]]: مسلمانی که در حال جان دادن است را باید به پشت بخوابانند؛ به طوری که کف پاهایش به طرف قبله باشد.<ref>طوسی، النهایه، ۱۴۰۰ق، ص۶۲؛ حلی، شرائع الاسلام، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۵۳؛ حلی، ارشاد الاذهان، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۲۹.</ref>  
#[[نماز میت]]: کسی که بر میت [[نماز میت|نماز]] می‌خواند، باید رو به قبله باشد و [[واجب]] است میت را مقابل او به پشت بخوابانند، به طوری که سر او به طرف راست نمازگزار و پای او به طرف چپ نمازگزار باشد.<ref>المبسوط، ج۱، ص۱۸۴؛ الدورس، ج۱، ص۱۵۸؛ مسالک الافهام، ج۱، ص۱۵۹؛ مجمع الفائده،ج۲، ص۵۷؛ الوسیله، ص۱۱۸.</ref>
#[[نماز میت]]: کسی که بر میت [[نماز میت|نماز]] می‌خواند، باید رو به قبله باشد و [[واجب]] است میت را مقابل او به پشت بخوابانند، به طوری که سر او به طرف راست نمازگزار و پای او به طرف چپ نمازگزار باشد.<ref>طوسی، المبسوط، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۱۸۴؛ شهید اول، الدورس، ۱۴۱۲، ج۱، ص۱۵۸؛ شهید ثانی، مسالک الافهام، ۱۴۱۶ق، ج۱، ص۱۵۹؛ اردبیلی، مجمع الفائده، ۱۴۱۶ق، ج۲، ص۵۷؛ ابن حمزه، الوسیله، ۱۴۰۸ق، ص۱۱۸.</ref>
#[[دفن|به‌خاک‌سپاری]]: میت را باید در قبر به پهلوی راست طوری بخوابانند که جلوی بدن او رو به قبله باشد.<ref>المبسوط، طوسی، ج۱، ص۷۷؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۲۳۰.</ref>
#[[دفن|به‌خاک‌سپاری]]: میت را باید در قبر به پهلوی راست طوری بخوابانند که جلوی بدن او رو به قبله باشد.<ref>طوسی، المبسوط، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۷۷؛ حلی، قواعد الاحکام، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۲۳۰.</ref>


===ذِبح و نَحر حیوانات===
===ذِبح و نَحر حیوانات===

نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۶

کعبه در مسجد الحرام

قبله، در اصطلاح اسلامی، به کعبه گفته می‌شود که مسلمانان برخی از اعمال عبادی و غیرعبادی خویش را رو به سوی آن انجام می‌دهند. تا پیش از سال دوم هجری، مسجد الاقصی قبله مسلمانان بود ولی با نزول آیه ۱۴۴ سوره بقره، جهت قبله به سمت کعبه تغییر یافت. در فقه شیعه و اهل سنت، احکام بسیاری از جمله در مورد نماز، دفن میت و ذبح حیوانات وجود دارد.

چیستی

قبله در لغت به معنای سمت و جهت است[۱]و در اصطلاح به کعبه یا جهتی گفته می‌شود که کعبه در آن قرار دارد.[۲] به گفته علامه طباطبایی قبله يك امر قراردادى و اعتبارى است، نه يك امر تكوينى ذاتى، تا تغيير و تحول نپذيرد.[۳] به گفته مکارم شیرازی سمتى كه به عنوان قبله تعيين شده (سمت كعبه) مکان مقدسی است که از قدیمی ترین پایگاه های توحید و توجه به آن بیدار کننده خاطرات توحیدی می‌باشد.[۴] مراد از قبله ساختمان کعبه معظمه نیست بلکه منظور مکان کعبه و فضای بالای آن است تا آسمان.[۵]

تغییر قبله

پیامبر(ص) در مکه و سال‌های نخست پس از هجرت در مدینه، به سوی بیت المقدس نماز می‌گزارد؛ اما خواستِ قلبی او نماز‌گزاردن به سوی کعبه بود و بدین جهت در انتظار وحی و تغییر قبله به سر می‌برد. خداوند با نزول آیه قبله، او را خشنود کرد و به تغییر قبله به سوی مسجدالحرام فرمان داد:

قَد نَرَی تَقَلُّبَ وَجهِکَ فِی السَّمَاء فَلَنُوَلِّینَّکَ قِبلَةً تَرضَاهَا فَوَلِّ وَجهَکَ شَطرَ المَسجِدِ الحَرَامِ وَحَیثُ مَا کُنتُم فَوَلُّوا وُجُوِهَکُم شَطرَهُ وَإِنَّ الَّذِینَ أُوْتُوا الکِتَابَ لَیعلَمُونَ أَنَّهُ الحَقُّ مِن رَّبِّهِم وَمَا اللهُ بِغَافِلٍ عَمَّا یعمَلُونَ؛ نگریستنت را به اطراف آسمان می‌بینیم. تو را به سوی قبله‌ای که می‌پسندی می‌گردانیم. پس روی به جانب مسجدالحرام کن. و هر جا که باشید روی بدان جانب کنید. اهل کتاب می‌دانند که این دگرگونی به حق و از جانب پروردگارشان بوده است. و خدا از آنچه می‌کنید غافل نیست.[۶]

هاشمی رفسنجانی نیز می گوید: تعیین مسجد الحرام و یا کعبه به عنوان قبله، حق و از جانب پروردگار است.[۷]

مفسران درباره زمان و مکان نزول آیه قبله و تغییر آن، اختلاف دارند و زمان آن را بین ۶ تا ۱۹ ماه پس از هجرت یاد کرده‌اند.[۸] علامه طباطبایی معتقد است، نظر صحیح برای زمان تغییر قبله سال دوم از هجرت، در ماه رجب (یعنی ۱۷ ماه بعد از هجرت) است.[۹] برخی مکان نزول آیه تغییر قبله را مسجد محله بنی سَلِمه[۱۰] در شمال غربی مدینه[۱۱] است که به «مسجد القبلتین»[۱۲] مشهور است، عده دیگر مسجد قبیله «بنی سالم بن عوف» که پیامبر(ص) نخستین نماز جمعه را در آن گزارد[۱۳] و گروهی دیگر مسجد خود پیامبر(ص)[۱۴] نقل کرده‌اند.

وجوب استقبال قبله

مواردی که رعایت قبله واجب است:

نمازهای واجب

طبق فتوای فقهای شیعه نمازهای واجب، قضای آنها، نماز احتیاط، اجزای فراموش شده نماز مانند: سجده و تشهد واجب است رو به قبله انجام شود.[۱۵] در استقبال در نمازهای مستحبی بین فقها امامیه اختلاف است، نظر مشهور فقها این است که اگر امکان استقبال وجود داشت استقبال انجام شود وگرنه لازم نیست.[۱۶]

جان دادن، نماز و دفن مردگان

  1. احتضار: مسلمانی که در حال جان دادن است را باید به پشت بخوابانند؛ به طوری که کف پاهایش به طرف قبله باشد.[۱۷]
  2. نماز میت: کسی که بر میت نماز می‌خواند، باید رو به قبله باشد و واجب است میت را مقابل او به پشت بخوابانند، به طوری که سر او به طرف راست نمازگزار و پای او به طرف چپ نمازگزار باشد.[۱۸]
  3. به‌خاک‌سپاری: میت را باید در قبر به پهلوی راست طوری بخوابانند که جلوی بدن او رو به قبله باشد.[۱۹]

ذِبح و نَحر حیوانات

در موقع سر بریدن حیوانات (ذِبح شرعی) یا نحر شتر، باید جلو بدن حیوان رو به قبله باشد.[۲۰]

موارد استحباب رعایت قبله

فقها شیعه استقبال را در برخی از امور مستحب می‌دانند از جمله در حال دعا،[۲۱] قرائت قرآن،[۲۲]وضو گرفتن،[۲۳] ذکر گفتن، تعقیبات نماز، سجده واجب قرآن (عزائمسجده شکر، نشستن یا خوابیدن[۲۴] و به طور کلی رو به قبله بودن در هر حالی غیر از موارد و مواضعی که استقبال حرام یا مکروه است مستحب است.[۲۵]

موارد حرمت و کراهت رو به قبله بودن

در کتاب های فقهی شیعه آمده است، استقبال و استدبار قبله در زمان تخلّی (قضای حاجت) حرام است،[۲۶] استناد این حکم اجماع،[۲۷] و نهی صریحی که در روایات از پیامبر(ص) و امامان(ع) نقل شده است،[۲۸]

  • مواردی که رو به قبله بودن مکروه است:

فقیهان شیعه[۲۹] با استناد به روایاتی [۳۰] آمیزش جنسی رو به قبله یا پشت به قبله را مکروه می دانند. همچنین طبق نظر فقها، پوشیدن شلوار و پایین تنه رو به قبله[۳۱] و هر کاری که انجام آن با تعظیم قبله منافات داشته باشد، مکروه است.[۳۲]

روش‌های شرعی تشخیص قبله

با مدخل پایین یکی شود

  1. اطمینان خود شخص به جهت قبله؛[۳۳]
  2. بیان دو شاهد عادل که خودشان جهت قبله را یافته باشند.[۳۴]
  3. گفته کسی که از روی قواعد علمی قبله را تشخیص می‌دهد و گفته او اطمینان‌آور است.[۳۵]
  4. اگر هیچ‌کدام از سه مرحله قبلی وجود نداشت، بايد به گمانى كه از محراب مسجد مسلمانان يا قبرهاى آنان يا از راههاى ديگر پيدا مى‌شود عمل نمايد حتى اگر از گفتۀ فاسق يا كافرى كه به واسطۀ قواعد علمى قبله را مى‌شناسد گمان به قبله پيدا كند كافى است.[۳۶]
  5. در صورتی که شخص نتوانست جهت قبله را پیدا کند، چنانچه وقت نماز وسعت دارد بايد چهار نماز به چهار طرف بخواند و اگر به اندازۀ چهار نماز وقت ندارد، بايد به اندازه‌ای كه وقت دارد به سه طرف یا کمتر نماز بخواند.[۳۷]
  6. در داخل خود کعبه به هر سمتی می‌توان نماز خواند.[۳۸]
  • قبله در سفرهای فضایی: برخی معتقدند در سفرهای فضایی اگر به سمت کره زمین بایستند، رو به قبله ایستاده‌اند، ولی اگر نتوانستند جهت کره زمین را تشخیص دهند، باید به چهار جهت نماز بخوانند.{نیازمند منبع}

روش‌های علمی قبله‌یابی

از دیرباز راه‌های گوناگونی برای تشخیص جهت قبله وجود داشت که بسیاری از آنها مبتنی بر جایگاه ستارگان در آسمان به ویژه ستاره قطبی بود.

جایگاه ستاره قطبی
  1. ستاره قطبی: در نیمکره شمالی زمین یکی از ساده‌ترین راه‌های یافتن ستاره قطبی است،[یادداشت ۱] پس از یافتن ستاره قطبی که در شمال قرار دارد، رو به جنوب می‌ایستیم و با دانستن مقدار انحراف قبله از جهت جنوب به سمت غرب که برای شهرهای مختلف ایران از ۱۷ درجه برای ارومیه تا ۷۲ درجه برای زاهدان متفاوت است، جهت قبله را مشخص می‌کنیم.[۳۹]
  2. سایه نور خورشید یا ماه: یکی از شیوه‌های دقیق جهت‌یابی قبله، استفاده از سایه شاخص[۴۰] به هنگام اذان ظهر مکّه در دو روز ۷ خرداد ساعت ۱۳ و ۴۸ دقیقه و ۲۵ تیر ساعت ۱۳ و ۵۷ دقیقه به وقت رسمی ایران است که در این د روز خورشید بر مکه عمود می تابد و سایه ای برای کعبه وجود ندارد و برای کسانی که در شمال مکه (مانند ایران) قرار دارند سایه خورشید هنگام ظهر در مکه دقیقا به سمت کعبه خواهد بود.[۴۱]
  3. استفاده از قبله نما: (ابزار علمی برای تشخیص قبله) به فتوای مراجع تقلید شیعه از قبله نما اطمینان به قبله حاصل می‌شود و عمل بر طبق آن جایز است.[۴۲] و حتی برخی از مراجع گفته¬اند تا وقتی قبله نمایی وجود دارد که می توان از آن اطمینان به قبله پیدا کرد، اعتماد کردن به محراب مسجد و قبرهای مسلمانان در تعیین قبله دارای اشکال است. .[۴۳]
  4. استفاده از ساعت عقربه‌ای:
    نیمساز جهت جنوب را نشان می‌دهد
    در هنگام روز، ساعت را به طور افقی گرفته و عقربه ساعت شمار را به طرف خورشید قرار می‌دهیم. نیمساز زاویه بین عقربه ساعت‌شمار و علامت ساعت دوازده، سمت جنوب را نشان خواهد داد و با دانستن زایه قبله از جنوب، جهت قبله مشخص خواهد شد. در صورت استفاده از ساعت‌های دیجیتالی، برای تعیین جهت کافی است که ساعت را خوانده و سپس روی کاغذ ساعتی عقربه‌دار که همان ساعت را نشان می‌دهد رسم کرده و جهت جنوب را مشخص کنیم.[۴۴]
  5. نرم افزارهای جدید: برخی از نرم افزارها (به ویژه برای گوشی‌های هوشمند) در هر لحظه از شبانه‌روز که ماه یا خورشید قابل مشاهده باشند، زاویه و جهت قبله را برای شهرهای مختلف نشان می‌دهند.
  6. گوگل مپ: با گسترش اینترنت و نقشه‌های ماهواره‌ای، به راحتی می‌توان جهت دقیق قبله را مشخص کرد.

ممنوعیت تکفیر اهل قبله

تکفیر را به معنای کافر خواندن مسلمانی[۴۵] یا نسبت کفر دادن به اهل قبله[۴۶] معنا کرده‌اند. به فتوای فقیها شیعه، تکفیر اهل قبله جایز نیست بلکه نسبت دادن بی‌دلیل کفر به مسلمان تعزیر نیز دارد.[۴۷] به اعتقاد فقیهان، مرز کافر و مسلمان، جاری کردن شهادتین بر زبان و اعتقاد به معاد است.[۴۸] از این‌رو فقها در مواردی با وجود نادرستی برخی عقاید فرقه‌ها، از تکفیر پیروان آنها خودداری کرده‌اند.[۴۹]

قبله در ادیان دیگر

در تفسیر المیزان در تفسیر آیه (وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ) آمده است هر قومی برای خود قبله ای دارند که بر حسب اقتضای مصالحشان برایشان تشریع شده است.[۵۰]علامه طباطبایی در ذیل آیه «وَ ما بَعْضُهُمْ بِتابِعٍ قِبْلَةَ؛ بعض (یعنی خود یهودیان و نصاری) نیز قبله یکدیگر را قبول نداردند»، قبله یهودیان را صخره بیت المقدس و قبله مسیحیان را هر کجا باشند رو به مشرق معرفی می کند.[۵۱] برخی دیگر نیز قبله مسیحیان را بیت لحم زادگاه عیسى (ع) گفته اند،[۵۲] اگر چه اکنون به آن قبله ملتزم نباشند.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. الجوهری، الصحاح،۱۴۰۷ق، ج ۵، ص۱۷۹۵؛ ابن منظور، لسان العرب، ۱۴۰۵ق، ج ۱۱، ص۵۳۷-۵۴۵، «قبل»
  2. الراغب، مفردات،۱۴۰۴ق، ص۳۹۲؛ نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج ۷، ص۳۲۰.
  3. ترجمه تفسیر المیزان، طباطبایی،۱۳۷۴ش، ج۱، ص۴۹۲.
  4. مكارم شیرازی، تفسير نمونه، بي تا، ج۱، ص۴۱۵.
  5. نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۷، ص۳۲۰.
  6. سوره بقره، آیه۱۴۴.
  7. هاشمی رفسنجانی، تفسیر راهنما، ۱۳۶۱ش، ج۱، ص۳۸۵.
  8. سمهودی، وفاء الوفاء،۲۰۰۶م، ج ۱، ص۲۷۸؛ طبری، جامع البیان، ۱۴۱۵ق، ج ۲، ص۲۸؛ طبرسی، مجمع البیان،۱۴۰۶ق، ج ۱، ص۴۱۴.
  9. طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۳۹۳ق، ج۱، ص۳۳۱.
  10. ابن سعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۸ق، ج ۱، ص۱۸۶؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی،۱۴۱۵ق، ج ۲، ص۴۲؛ زمخشری، الکشاف،۱۴۱۵ق، ج ۱، ص۲۰۲.
  11. قائدان، تاریخ و آثار اسلامی، ۱۳۸۶ش، ص۲۶۸.
  12. ابن نجار، الدرة الثمینه، بی تا، ص۱۱۵؛ ابن سید الناس، عیون الاثر،۱۴۱۴ق، ج ۱، ص۳۰۸.
  13. قمی، تفسیر قمی، ۱۴۰۴ق، ج ۱، ص۶۳؛ طبرسی، الاعلام الوری،۱۴۱۷ق، ج ۱، ص۱۵۴.
  14. ابن سعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۸ق، ج ۱، ص۱۸۶؛ سمهودی، وفاء الوفاء، ۲۰۰۶م، ج ۱، ص۲۷۸.
  15. طوسی، المبسوط، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۷۷. تحریر الوسیله،۱۴۳۴ق، ج۱، ص۱۴۸؛ حلی، مختلف الشیعه، ۱۴۱۲ق، ج۲، ص۶۰-۶۱؛ یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۲۰ق، ج۲، ص۲۹۵.
  16. اصفهانی، کشف اللثام، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۱۵۰؛ طوسی، المبسوط، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۷۷؛ حلی، شرایع الاسلام، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۵۲، الوسیله، ص ۸۵، حلی، قواعد الاحکام، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۲۵۲.
  17. طوسی، النهایه، ۱۴۰۰ق، ص۶۲؛ حلی، شرائع الاسلام، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۵۳؛ حلی، ارشاد الاذهان، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۲۹.
  18. طوسی، المبسوط، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۱۸۴؛ شهید اول، الدورس، ۱۴۱۲، ج۱، ص۱۵۸؛ شهید ثانی، مسالک الافهام، ۱۴۱۶ق، ج۱، ص۱۵۹؛ اردبیلی، مجمع الفائده، ۱۴۱۶ق، ج۲، ص۵۷؛ ابن حمزه، الوسیله، ۱۴۰۸ق، ص۱۱۸.
  19. طوسی، المبسوط، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۷۷؛ حلی، قواعد الاحکام، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۲۳۰.
  20. المقنعه، ص۴۱۹؛ الانتصار، ص۴۰۵؛ نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۳۶، ص۱۱۰.
  21. المبسوط، ج۸، ص۹۰.
  22. العروة الوثقی، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۳.
  23. المجموع، ج۱، ص۴۶۵.
  24. الخصال، ص۲۶۳؛ مستدرک الوسائل، ج۶، ص۸۶؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۲۵۲.
  25. الوسیله، ص۸۵، النهایه،ج۱، ص۲۸۶.
  26. النهایه، ج۱، صص۹-۱۰. المهذب، ج۱، ص۴۱، قواعد الاحکام، ج۱، ص۱۸۰، مسالک الافهام، ج۱، ص۲۸. المبسوط، طوسی، ج۱، ص۱۶.
  27. الخلاف، ج۱، ص۱۰۳
  28. الکافی، ج۳، ص۱۵-۱۶؛ من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۲۶. تهذیب الاحکام، ج۱، ص۲۵، الاستبصار، ج۱، ص۴۷.
  29. کشف الغطا، ج۱، ص۲۱۹. ص۵۹، النهایه، ص۴۸۲.
  30. من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۶.
  31. العروه الوثقی، ج۲، ص۳۱۳.
  32. العروة الوثقی ج۱، ص۵۴۸.
  33. توضیح المسائل مراجع، ۱۳۷۶ش، ج۱، ص۴۳۳، مسئله ۷۸۲.
  34. امام خمینی، تحریر الوسیلة،۱۴۳۴ق، ج۱، ص۱۴۸.
  35. توضیح المسائل مراجع، ۱۳۷۶ش، ج۱، ص۴۳۳، مسئله ۷۸۲.
  36. توضیح المسائل مراجع، ۱۳۷۶ش، ج۱، ص۴۳۳، مسئله ۷۸۲.
  37. توضیح المسائل مراجع، ۱۳۷۶ش، ج۱، ص۴۳۴، مسئله ۷۸۳.
  38. توضیح المسائل مراجع، ۱۳۷۶ش، ج۱، ص۴۹۹.
  39. روش های جهت یابی، سایت نجوم ایران، http://www.noojum.com/، تاریخ بازدید، ۱۴۰۲/۱۰/۰۹.
  40. شاخص، چوب یا هر چیز دیگری است که عمود بر زمین قرار دارد
  41. آشنایی با قبله نماهای طبیعی، سایت خبرگزاری صدا و سیما،https://www.iribnews.ir، تاریخ درج مطلب، ۱۳۹۹/۰۸/۲۰/ تاریخ بازید، ۱۴۰۲/۱۰/۰۸.
  42. خویی، صراط النجاة فی اجوبة الاستفتائات، ۱۳۷۴ش، ج۱، ص۸۸؛ حکیم، مرشد المغترب، ۱۴۳۱ق، ص۱۹۰.
  43. امام خمینی، توضیح المسائل (امام و مراجع)، ۱۳۸۱ش، ج۱، ص۴۴۱؛ خامنه‌ای، اجوبة الاستفتاءات، ۱۴۱۹ق، ج۱، ص۱۱۲؛ لنکرانی، جامع المسائل، ۱۴۲۵ق، ص۷۰.
  44. روش های جهت یابی، سایت نجوم ایران، http://www.noojum.com/، تاریخ بازدید، ۱۴۰۲/۱۰/۰۹.
  45. فیومی، ذیل «تکفیر».
  46. عبدالمنعم، معجم المصطلحات والألفاظ الفقهیة، دارالفضیلة، ج۱، ص۴۸۷.
  47. برای نمونه نگاه کنید به شهید ثانی، الروضة البهیة، ۱۴۰۳ق، ج۹، ص۱۷۵؛ جزیری، کتاب الفقه علی المذاهب الاربعة، ۱۴۱۰ق، ج۵، ص۱۹۴-۱۹۵.
  48. نگاه کنید به امام خمینی، کتاب الطهاره، ۱۴۲۷ق، ج۳، ص۴۳۷-۴۳۸.
  49. نگاه کنید به علامه مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۵۴، ص۲۴۶ـ۲۴۷.
  50. ترجمه تفسیر المیزان، طباطبایی، ۱۳۷۴ش، ج۱، ص۴۹۲.
  51. ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ۱۳۷۴، ج۱، ص۴۹۱.
  52. حسینی دشتی، معارف و معاریف، ۱۳۷۶ش، ج۸، ص۲۲۹.

منابع

  • ابن سعد، الطبقات الکبری، به کوشش محمد عبدالقادر، بیروت، دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۸ق.
  • ابن سید الناس، عیون الاثر، بیروت،‌ دارالقلم، ۱۴۱۴ق.
  • ابن منظور، لسان العرب، قم، ادب الحوزة، ۱۴۰۵ق.
  • ابن نجار، محمد، الدرة الثمینه، به کوشش شکری، بیروت،‌ دارالارقم، بی تا.
  • حسینی دشتی، سید مصطفی، معارف ومعاریف، قم، انتشارات اسلامی،۱۳۷۶ش.
  • حکیم، محمدسعید، مرشد المغترب، قم، دار الهلال، ۱۴۳۱ق.
  • خمینی، سید روح‌الله و دیگران، توضیح المسائل (امام و مراجع)، گردآورنده احسان اصولی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۱ش.
  • خامنه‌‌ای، سید علی، اجوبة الاستفتاءات، کویت، دار النبأ، ۱۴۱۹ق.
  • خویی، ابوالقاسم، صراط النجاة فی اجوبة الاستفتائات، تعلیقه میرزاجواد تبریزی، قم، برگزیده، ۱۳۷۴ش.* لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، ۱۴۲۵ق.
  • جوهری، الصحاح، به کوشش احمد العطار، بیروت،‌ دارالعلم للملایین، ۱۴۰۷ق.
  • راغب اصفهانی، مفردات، نشر الکتاب، ۱۴۰۴ق.
  • زمحشری، محمد بن عمر، الکشاف، قم، بلاغت، ۱۴۱۵ق.
  • سمهودی، وفاء الوفاء، به کوشش خالد عبدالغنی، بیروت،‌ دارالکتب العلمیه، ۲۰۰۶م.
  • طباطبایی، سیدمحمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، اعلمی، ۱۳۹۳ق.
  • طباطبایی، سیدمحمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، قم، انتشارات اسلامی، ۱۳۷۴ش.
  • طبرسی، احمد، إعلام الوری، قم، آل البیت، ۱۴۱۷ق.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، بیروت، دار المعرفة، ۱۴۰۶ق.
  • طبری، محمد بن جریر، جامع البیان، به کوشش صدقی جمیل، بیروت، دار الفکر، ۱۴۱۵ق.
  • قائدان، اصغر، تاریخ و آثار اسلامی مکه مکرمه و مدینه منوره، تهران، مشعر، ۱۳۸۶ش.
  • قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، به کوشش الجزائری، قم، دار الکتاب، ۱۴۰۴ق.
  • مكارم شیرازی، ناصر، تفسير نمونه، تهران، نشر دار الكتب الاسلاميه، بي تا.
  • نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، به کوشش قوچانی و دیگران، بیروت،‌ داراحیاء التراث العربی، ۱۳۶۲ش.
  • هاشمی رفسنجانی، اکبر، تفسیر راهنما، قم، بوستان کتاب، ۱۳۶۱ش.
  • یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، بیروت، دار صادر، ۱۴۱۵ق.
  • روش های جهت یابی، سایت نجوم ایران، http://www.noojum.com/، تاریخ بازدید، ۱۴۰۲/۱۰/۰۹.
  • آشنایی با قبله نماهای طبیعی، سایت خبرگزاری صدا و سیما،https://www.iribnews.ir، تاریخ درج مطلب، ۱۳۹۹/۰۸/۲۰/ تاریخ بازید، ۱۴۰۲/۱۰/۰۸.
  • سایت سازمان حج
  • سایت سازمان حج



خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «یادداشت» وجود دارد، اما برچسب متناظر با <references group="یادداشت"/> یافت نشد.