پرش به محتوا

عبادالرحمان

از ویکی شیعه

عِبادُالرَحمان گروهی از مؤمنان[۱] و بندگان خاص خدا هستند[۲] که درجات عالی بهشت به آنان وعده داده شده است.[۳] یکی از مصادیق عبادالرحمن را اهل‌بیت(ع) دانسته‌ شده است.[۴]

ویژگی‌های عبادالرحمان در آیات ۶۳ تا ۶۸ و ۷۲ تا ۷۶ سوره فرقان بیان شده است.[۵] این ویژگی‌ها از والاترین ویژگی‌های انسانی به شمار می‌روند[۶] و ترسیم‌کننده انسان کامل هستند.[۷] در این آیات، عبادالرحمان به‌عنوان بندگان واقعی خداوند معرفی می‌شوند [۸] گفته شده که عبادالرحمان همان کسانی هستند که ویژگی‌هایشان در این آیات آمده است و هر کس که به بندگی حقیقی خداوند دست یابد، در این دسته قرار می‌گیرد.[۹] عبارت «عبادالرحمان» در دو جای قرآن آمده است: یکی در آیات پایانی سوره فرقان و دیگری در آیه ۱۹ سوره زخرف، جایی که خداوند فرشتگان را «عبادالرحمان» می‌خواند. این باعث شده تا عبادالرحمان هم‌تراز فرشتگان به شمار آیند.[۱۰] اضافه «عباد» به «رحمان» اضافه تشریفی است که در آن مضاف از مضاف‌الیه شرافت و حرمت می‌گیرد.[۱۱] عبادالرحمان به بندگانی اطلاق می‌شود که مشمول رحمت خاص الهی قرار گرفته و شایستگی دریافت رحمت‌های ویژه خداوند را دارند.[۱۲]

مفسران براساس آیات سوره فرقان، ویژگی‌های عبادالرحمان را چنین بیان کرده‌اند:

  1. تواضع و نفی غرور:[۱۳] عبادالرحمان بدون خودنمایی و غرور راه می‌روند و پیروان و خدمتکارانشان به دنبالشان نمی‌آیند.[۱۴]
  2. حلم و بردباری:[۱۵] در برابر جاهلان، بدون خشونت و تندی پاسخ می‌دهند.[۱۶]
  3. انفاق متعادل:[۱۷] در حد توان خود انفاق می‌کنند، نه بیشتر و نه کمتر.[۱۸]
  4. دوری از شرک:[۱۹] توحید در عقیده، اخلاق و عمل عبادالرحمان جاری است.[۲۰]
  5. عدم قتل بی‌گناه:[۲۱] عبادالرحمان بندگان بی‌گناه خدا را نمی‌کشند.
  6. دوری از مجالس باطل:[۲۲] از حضور در مجالس معصیت، غنا، لهو و دروغ اجتناب می‌کنند.[۲۳]
  7. دوری از امور لغو و بیهوده: از کنار امور بی‌هدف و بیهوده بزرگوارانه می‌گذرند.[۲۴]
  8. شب‌زنده‌داری و تفکر:[۲۵] شب‌ها بیدار می‌مانند و به آیات الهی تفکر می‌کنند.[۲۶]
  9. نگرانی از آخرت:[۲۷] همیشه نگران عواقب آخرت و عذاب الهی هستند.
  10. پاکدامنی و صبر:[۲۸] دارای اخلاقی پاک و صبر در برابر مشکلات هستند.[۲۹]
  11. توجه به تربیت فرزندان و سرمشق بودن:[۳۰] اهمیت به تربیت فرزندان و توفیق الگو بودن برای اهل تقوا.[۳۱]

کتاب «صفات عبادالرحمن در قرآن» نوشته حیدر یعقوبی، شاگرد سید کمال حیدری، به زبان عربی به بررسی اوصاف عبادالرحمان در قرآن پرداخته و پس از توضیح سیزده صفت مختلف این بندگان خاص، به بیان پاداش‌های آنان می‌پردازد.[۳۲] همچنین، کتاب «والاترین بندگان شرح و تفسیر آیات عبادالرحمن» به قلم ابوالقاسم علیان نژادی، با استفاده از سخنرانی‌های ناصر مکارم شیرازی، اوصاف عبادالرحمان را به زبان فارسی تفسیر کرده است.[۳۳]

پانویس

  1. طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ص۲۳۹.
  2. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۱۶۸؛ طوسی، التبیان، بیروت، ج۷، ص۵۰۴.
  3. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۱۶۹.
  4. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۱۶۹.
  5. کوشا، «عبادالرحمان»، ص۹۱۰.
  6. کوشا، «عبادالرحمان»، ص۹۱۰.
  7. سبحانی، سیمای انسان کامل در قرآن، ۱۳۷۷ش، ص۲۳۵.
  8. مصباح یزدی، رستگاران، قم، ص۱۵۶.
  9. عارفی میناآباد، «سیمای عبادالرحمن در قرآن»، ص۱۷.
  10. مکارم شیرازی، والاترین بندگان، ۱۳۸۳ش، ص۱۵.
  11. مصباح یزدی، رستگاران، قم، ص۱۵۶؛ اشکوری، تفسیر شریف لاهیجی، ۱۳۷۳ش، ج۳، ص۳۴۹.
  12. مصباح یزدی، رستگاران، قم، ص۱۵۶.
  13. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۱۴۷؛ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۷، ص۲۷۹؛ ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ۱۴۰۸ق، ج۱۴، ص۲۸۱؛ بیضاوی، أنوار التنزیل، ۱۴۱۸ق، ج۴، ص۱۳۰.
  14. مغنیه، التفسیر الکاشف، ۱۴۲۴ق، ج۵، ص۴۸۱.
  15. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۱۴۹.
  16. مغنیه، التفسیر الکاشف، ۱۴۲۴ق، ج۵، ص۴۸۲. سلطان علی‌شاه، بیان السعادة فی مقامات العبادة، ۱۴۰۸ق، ج۳، ص۱۴۸؛ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۱۵، ص۲۳۹؛ کوشا، «عبادالرحمان»، ص۹۱۱.
  17. قرائتی، تفسیر نور، ۱۳۸۸ش، ج۶، ص۲۸۲.
  18. قرشی بنابی، تفسیر احسن الحدیث، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۳۱۸؛ مصباح یزدی، رستگاران، قم، ص۲۴۱.
  19. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۱۵۶؛ مصباح یزدی، رستگاران، قم، ص۲۶۵.
  20. کوشا، «عبادالرحمان»، ص۹۱۱.
  21. قرشی بنابی، تفسیر احسن الحدیث، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۳۱۸؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۱۵۶.
  22. طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۷، ص۲۸۳.
  23. قرشی بنابی، تفسیر احسن الحدیث، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۳۲۱.
  24. طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۷، ص۲۸۳. کوشا، «عبادالرحمان»، ص۹۱۱.
  25. قرائتی، تفسیر نور، ۱۳۸۸ش، ج۶، ص۲۷۸.
  26. مصباح یزدی، رستگاران، قم، ص۳۱۹. کوشا، «عبادالرحمان»، ص۹۱۱.
  27. مصباح یزدی، رستگاران، قم، ص۲۶۳.
  28. مکارم شیرازی، والاترین بندگان، ۱۳۸۳ش، ص۱۸۷؛ قرشی بنابی، تفسیر احسن الحدیث، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۳۱۸.
  29. مکارم شیرازی، والاترین بندگان، ۱۳۸۳ش، ص۲۴۸.
  30. مکارم شیرازی، والاترین بندگان، ۱۳۸۳ش، ص۱۴.
  31. کوشا، «عبادالرحمان»، ۱۳۹۶ش، ص۹۱۱.
  32. «صفات عباد الرحمن فی القرآن»، مؤسسه امام جواد.
  33. https://makarem.ir/main.aspx?typeinfo=3&lid=0&mid=61862&catid=6507 پایگاه اطلاع رسانی دفتر آیت الله مکارم شیرازی

منابع

  • اشکوری، محمد بن علی‏، تفسیر شریف لاهیجی، تهران، دفتر نشر داد، ۱۳۷۳ش.
  • ابوالفتوح رازی، حسین بن علی‏، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، مصحح: محمدجعفر یاحقی، مشهد، آستان قدس رضوی، بنیاد پژوهشهای اسلامی‏، ۱۴۰۸ق.
  • بیضاوی، عبدالله بن عمر، أنوار التنزیل و أسرار التأویل، بیروت، دار إحیاء التراث العربی‏، ۱۴۱۸ق.
  • حسینی شااه عبدالعظیمی، حسین، تفسیر اثنی عشری، انتشارات میقات، چاپ اول، تهران، ۱۳۶۳ش.
  • سبحانی، جعفر، سیمای انسان کامل در قرآن، قم، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، ۱۳۷۷ش
  • سلطان علی‌شاه، سلطان محمد بن حیدر، بیان السعادة فی مقامات العبادة، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات‏، ۱۴۰۸ق.
  • «صفات عباد الرحمن فی القرآن»، مؤسسه امام جواد، بازدید: ۲۶ بهمن ۱۴۰۲ش.
  • طباطبایی، سید محمدحسین‏، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات‏، ۱۳۹۰ق.
  • طبرسی، فضل بن حسن‏، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصر خسرو، ۱۳۷۲ش.
  • طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، تحقیق احمد حبیب العاملی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، بی‌تا.
  • عارفی میناآباد، راهب، «سیمای عبادالرحمن در قرآن»، حبل المتین، شماره ۱۳، سال چهارم، زمستان ۱۳۹۴ش.
  • قرائتی، محسن‏، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درس‌هایی از قرآن‏، ۱۳۸۸ش.
  • قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش.
  • کوشا، محمدعلی، «عبادالرحمان»، دانشنامه معاصر قرآن کریم، سرپرست علمی: سیدسلمان صفوی، قم، سلمان آزاده، ۱۳۹۶ش.
  • مصباح یزدی، محمد تقی، رستگاران، تدوین و نگارش: محمدمهدی نادری قمی، قم، انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، بی‌تا.
  • مغنیه، محمدجواد، التفسیر الکاشف، قم، دار الکتاب الإسلامی‏، ۱۴۲۴ق.
  • مکارم شیرازی، ناصر، والاترین بندگان، تهیه و تنظیم: ج، فرازمند، قم، نسل جوان، ۱۳۸۳ش.
  • مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش.
  • https://makarem.ir/main.aspx?typeinfo=3&lid=0&mid=61862&catid=6507 پایگاه اطلاع رسانی دفتر آیت الله مکارم شیرازی