ترتیب
| بخشی از احکام عملی و فقهی |
|---|
این مقاله یک نوشتار توصیفی درباره یک مفهوم فقهی است و نمیتواند معیاری برای اعمال دینی باشد. برای اعمال دینی به منابع دیگر مراجعه کنید. |
ترتیب به رعایت تقدم و تأخر میان اجزای یک عمل یا میان امور مرتبط با یک حکم گفته میشود؛ مانند تقدم رکوع بر سجده در نماز.[۱] رعایت ترتیب در برخی عبادات و احکام اسلامی برای صحت یا اجرای صحیح آنها لازم است.
در نماز، اجزای آن، مانند قیام، قرائت، رکوع، سجده و تشهد، باید به ترتیب مقرر انجام شود.[۲] همچنین رعایت ترتیب در اذان و اقامه[۳] و میان نمازهای روزانه، مانند تقدم نماز ظهر بر عصر و نماز مغرب بر عشاء،[۴] لازم است. در قضای نماز نیز در برخی موارد، رعایت ترتیب میان نمازهای فوتشده لازم دانسته شده است.[۵] ترتیب اجزای خطبه نماز جمعه نیز بنا بر نظر مشهور فقیهان لازم است.[۶]
در تیمم و وضو نیز ترتیب واجب است؛[۷] با این حال، بنابر مشهور، تقدم مسح پای راست بر پای چپ واجب نیست.[۸] در غسل ترتیبی نیز ابتدا سر و گردن و سپس سایر اعضای بدن شسته میشود و بنابر مشهور، رعایت ترتیب میان سمت راست و چپ بدن نیز لازم است.[۹] در غسل میت، شستوشو بهترتیب با آب سدر، آب کافور و آب خالص انجام میشود.[۱۰]
در برخی دیگر از احکام شرعی نیز رعایت ترتیب مطرح است. ترتیب اعمال حج در روز عید قربان، از جمله رمی جمره عقبه، قربانی و حلق یا تقصیر بنا بر نظر گروهی واجب است.[۱۱] همچنین، رمی جمرات سهگانه در روزهای یازدهم و دوازدهم ذیالحجه باید به ترتیب انجام شود.[۱۲] در برخی کفارات، مانند کفاره ظهار و قتل خطا، اعمال به ترتیب مشخصی انجام میشوند و در صورت ناتوانی از انجام مرحله نخست، نوبت به مرحله بعد میرسد.[۱۳] در ارث نیز طبقات ارثبر بر یکدیگر تقدم دارند و وجود وارث در طبقه مقدم مانع ارثبردن طبقه بعدی میشود. همچنین، بنابر مشهور، در قتل خطا پرداخت دیه بر عهده عاقله است و خویشاوندان پدری بر اساس طبقات ارث در پرداخت آن در نظر گرفته میشوند.[۱۴]
ترتیب با موالات تفاوت دارد. ترتیب به تقدم و تأخر اجزای یک عمل مربوط است، در حالی که موالات به پیوستگی اجزای آن و نبود فاصله قابلتوجه میان آنها مربوط میشود.[۱۵]
پانویس
- ↑ مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت، ۱۳۸۲ش، ج۲، ص۵۲۷.
- ↑ طباطبائی یزدی، العروةالوثقی، ۱۴۱۷-۱۴۲۰ق، ج۲، ص۲۸۲ـ۵۱۵، ۶۰۰.
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۹، ص ۸۹.
- ↑ طباطبائی یزدی، العروةالوثقی، ۱۴۱۷-۱۴۲۰ق، ج۲، ص۵۸۹
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۱۳، ص۱۹؛ طباطبائی یزدی، العروةالوثقی، ۱۴۱۷-۱۴۲۰ق، ج۱، ص۷۳۶
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۱۱، ص۲۱۷.
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۵، ص۱۷۳.
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۲، ص۲۲۶.
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۳، ص۸۵ـ۹۳.
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۴، ص۱۲۳ـ۱۲۵؛ غروی تبریزی، التنقیح(الطهارة)، ۱۴۱۰ق، ج۸، ص۲۲۱.
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۱۹، ص۲۴۷ـ۲۴۸.
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۲۰، ص۱۶.
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۳۳، ص۱۶۹ـ۱۷۳.
- ↑ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۴۳، ص۴۳۷.
- ↑ کاشف الغطاء، سؤال و جواب، مؤسسه کاشف الغطاء، ص۷۶؛ بنیهاشمی خمینی، توضیح المسائل مراجع، ۱۳۸۳ش، ج۱، ص۶۰۲، م۱۱۱۴.
منابع
- بنیهاشمی خمینی، سید محمدحسن، توضیح المسائل مراجع، تهران، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۳۸۳ش.
- طباطبائی یزدی، سید محمدکاظم، العروة الوثقی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی التابعه لجماعه المدرسین، ۱۴۱۷-۱۴۲۰ق.
- غروی تبریزی، علی، التنقیح فی شرح العروة الوثقی (الطهارة)، تقریر: ابوالقاسم خوئی، قم، دارالهادی للمطبوعات، ۱۴۱۰ق
- کاشف الغطاء، محمدحسین بن علی، سؤال و جواب، مؤسسه کاشف الغطاء، بیتا.
- مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت، زیر نظر:آیةاللّه سید محمود هاشمی شاهرودی، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت علیهمالسلام، ۱۳۸۲ش.
- نجفی، محمدحسن، جَواهر الکلام فی شرحِ شرائع الاسلام، تصحیح عباس قوچانی و علی آخوندی، بیروت، دارُ اِحیاء التُّراث العربی، چاپ هفتم، ۱۳۶۲ش.
