همسران پیامبر(ص)

همسران پیامبر (ص)

خدیجه دختر خویلد	(ازدواج: ۲۵ عام‌الفیل)
سوده دختر زمعه	(ازدواج: قبل از هجرت)
عایشه دختر ابوبکر	(ازدواج: ۲ق)
حفصه دختر عمر بن خطاب	(ازدواج: ۳ق)
زینب دختر خزیمه	(ازدواج: ۳ق)
ام سلمه دختر ابوامیه	(ازدواج: ۴ق)
زینب دختر جحش	(ازدواج: ۵هجری)
جویریه دختر حارث	(ازدواج: ۵ یا ۶ق)
ام‌حبیبه دختر ابوسفیان	(ازدواج: ۶ یا ۷ق)
ماریه دختر شمعون	(ازدواج: ۷ق)
صفیه دختر حیی	(ازدواج: ۷ق)
میمونه دختر حارث	(ازدواج: ۷ق)

همسران پیامبر زنانی هستند که پیامبر(ص) با آنها ازدواج کرد. مورخان در تعداد همسران پیامبر(ص) اختلاف نظر دارند. برخی مانند ابن هشام تعداد آنان را سـیزده، بعضی مانند‌ مسعودی و ذهبی پانزده و کسانی مثل حاکم و ابن سعد تا هجده نفر دانسته‌اند.‌

منشأ اختلاف در تعداد

سبب‌ این اختلاف آن است که بعضی از مورخان، زنانی را‌ که‌ به‌ عللی از پیامبر(ص) جدا شدند و یا کنیز آن حضرت محسوب می‌‌شدند‌ (مثل ماریه قبطیه) جزو همسران تلقّی کرده‌اند. اما آنچه مورد اتفاق مـورخان‌ بزرگ‌ شیعه و اهل سنت است، این است که

• اولا: تعداد همسران پیامبر(ص)‌ (تا‌ زمان نزول آیه ۵۲ سوره احزاب و تحریم انتخاب همسر) که پیـامبر با آنها هم بستر شد، ۱۱ نفر بودند.: خدیجه، سوده، عایشه، زینب دختر خزیمه، حفصه، ام سلمه،‌ زینب دختر جحش، جویریه، ام حبیبه(رمله)، صفیه و میمونه.
• ثانیاً: هنگام رحلت پیامبر، ۹ تـن از همسران آن حضرت زنده بودند: حـضرت‌ خـدیجه‌ و زینب دختر خزیمه در زمان‌ حیات‌ پیامبر(ص) از دنیا رفتند.

فرزندان

در میان این همسران، پیامبر(ص) تنها از خدیجه و ماریه صاحب فرزند شد. خدیجه‌ فرزندانی‌ به نام های زینب، امّ‌ کـلثوم،‌ رقـیه، فاطمه،‌ قاسم‌ و عبدالله (ملقّب به طیّب و طاهر)‌ به‌ دنیا آورد. ماریه‌ نیز فـرزندی‌ به‌ نام ابراهیم شد.

زمان تولّد ابراهیم، همه فـرزندان پیامبر جز‌ حضرت فاطمه از دنیا رفته بودند و حضرت فاطمه نیز در خانه‌ شوهر‌ به سر می‌برد.

پانویس

الگوی پانویس غیرفعال شده است. لطفا از الگوی پانوشت استفاده شود

منابع

• ابن‌ هشام،‌ السیرة‌ النبویة، بیروت، داراحیاء التراث العربی.
• المسعودی، مروج الذهب و مـعادن الجـوهر، انـتشارات الشریف الرضی، 1380
• الذهبی، تاریخ الاسلام‌ و وفیات‌ المشاهیر و الاعلام، چ سوم، بیروت، دارالکتاب العربی،‌ 1415‌ ق.
• حـاکم نـیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، بیروت، دارالکتب العلمیه، 1411 ق.
• ابن سعد، الطبقات الکبری، بیروت، دار صـادر، 1377 ق.