عداس

عَدّاس، نام غلامی مسیحی در شهر طائف است که وقتی پیامبر(ص) در سفر تبلیغی به طائف از آزار مشرکان به باغی پناه برد و مشغول استراحت شد، برای او سبدی انگور آورد.

عدّاس

مشخصات فردی
محل زندگی	طائف
نسب/قبیله	از مردم نینوا
خویشاوندان	غلام عتبه و شیبه فرزندان ربیعه
مشخصات دینی
زمان اسلام آوردن	در سفر پیامبر به طائف در سال دهم بعثت

پس از درگذشت ابوطالب و سخت‌تر شدن فضا برای تبلیغ اسلام در شهر مکه، محمد(ص) برای تبلیغ آیین اسلام به شهر طائف رفت. پس از چند روز تبلیغ، بزرگان شهر با او به مخالفت برخاستند و از وی خواستند که از شهر بیرون برود. آنان کودکان و سفیهان خود را واداشتند تا به پیامبر دشنام دهند و او را سنگباران کنند. در اثر این آزارها چندین جای پای پیامبر زخمی شد. پیامبر برای استراحت به سایه باغی که از آنِ عُتْبَه و شَیبَه، فرزندان رَبیعه، پناه برد. او در سایهٔ تاکی نشست و مشغول به دعای با پروردگار شد.

عتبه و شیبه چون پیامبر را در آن حال دیدند غلام مسیحی خود «عَدّاس»، که از مردم نینوا، بود را با مقداری انگور نزد او فرستادند. عَدّاس همین کار را انجام داد و رسول خدا دست به طرف انگور دراز کرد و برای برداشتن حبه انگور «بسم الله» گفت. عداس که برای اولین بار، چنین سخنی را شنیده بود در چهره پیامبر خیره شد و گفت: «این جمله که تو گفتی، در میان مردم این بلاد معمول نیست؟» محمد(ص) گفت: «تو اهل چه شهری هستی و دین تو چیست؟» عداس گفت: «من مسیحی مذهب و اهل شهر نینوا هستم». محمد(ص) گفت: «از شهر مرد شایسته، یونس بن متی هستی؟» عداس با تعجب گفت: «تو از کجا یونس بن متی را می‌شناسی؟» پیامبر(ص) گفت: «او برادر من و پیغمبر خدا بود، چنانکه من پیغمبر و فرستاده خدا هستم». عَدّاس که این سخن را شنید، پیش آمده و بر دست و پای پیامبر(ص) بوسه زد و به گفته یعقوبی اسلام آورد.

عتْبَه و شَیبَه که شاهد این جریان بودند به یکدیگر گفتند این مرد، غلام ما را از راه به در کرد. هنگامی که عَدّاس به نزد آنان بازگشت، به او گفتند: «ای عداس، چرا سر و دست این مرد را بوسیدی؟» عداس گفت: «چیزی نزد من بهتر از آن نبود؛ زیرا این مرد از چیزهایی خبر دارد که جز پیامبران کسی از آنها آگاهی ندارد». عُتْبَه و شَیبَه به او گفتند: «نکند که تو را از کیش تو باز دارد، دین تو از دین او بهتر است».