آمنه بنت شرید

مقاله نامزد خوبیدگی
از ویکی شیعه
آمنه بنت شرید
از زنان فصیح اهل کوفه و شیعیان امام علی(ع)
اطلاعات کلی
خویشاوندان
سرشناس
عمرو بن حمق خزاعی(همسر)
محل زندگی کوفه
وفات ۵۰ق
محل دفن حمص
اطلاعات دیگر
فعالیت‌ها زندانی شدن او توسط معاویه

}}آمِنَه بنت شرِید همسر عمرو بن حَمِق خُزاعی (درگذشت ۵۰ق) بود که به‌دستور معاویة بن ابی‌سفیان زندانی شد و همین ماجرا سبب شهرت او گردید.

نفرین آمنه در حق معاویه
«ای معاویه خدا فرزندانت را یتیم، خانواده‌ات را از تو دور گرداند و هرگز تو را نیامرزد»[۱]


آمِنَه بنت شرِید از زنان فصیح اهل کوفه و همسر عمرو بن حمق خزاغی[۲] و شیعیان امام علی(ع)[۳] بود. ابن طَیفور مورخ اهل‌سنت (۲۰۴-۲۸۰ق) در کتاب بلاغات النساء سخنان وی خطاب به معاویة بن ابی‌سفیان را نقل کرده است.[۴] در اعیان الشیعه.[۵] و اعلام النساء المؤمنات[۶] نیز مطالب ابن طیفور نقل شده است

زِرِکلِی تاریخ‌نگار قرن ۱۴ق دلیل شهرت آمنه را ماجرای زندانی شدن او و سخنانش خطاب به معاویه دانسته است.[۷] پس از شهادت امام علی(ع)، معاویة بن ابی‌سفیان برخی از شیعیان از جمله عمرو بن حمق خزاعی را مورد تعقیب قرار داد. عمرو گریخت و پنهان شد، از این‌رو به‌دستور معاویه، همسر وی آمنه دستگیر و دو سال در دمشق زندانی شد.[۸] پس از شهادت عمرو بن حمق خزاعی در سال ۵۰ق، به‌دستور معاویه سر وی را به دمشق بردند و در زندان پیش روی آمنه نهادند، اما آمنه به‌وصف شوهر خویش و نفرین معاویه پرداخت.[۹] پس از آن او را آزاد و به سوی کوفه روانه کردند. آمنه در سال ۵۰ق در میان راه در حمص بر اثر طاعون درگذشت.[۱۰]

پانویس

  1. ابن طیفور، بلاغات النساء، ۱۹۷۲م، ص۸۷.
  2. زرکلی، الاعلام، ۱۹۸۹م، ج۱، ص۲۶.
  3. حسون، اعلام النساء المؤمنات، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۱۰۷.
  4. ابن طیفور، بلاغات النساء، ۱۹۷۲م، ص۸۷-۸۹.
  5. امین، اعیان‌الشیعه، ۱۴۰۳ق، ج۲، ص۹۵.
  6. حسون، اعلام النساء المؤمنات، ۱۴۲۱ق، ص۱۰۷-۱۱۱.
  7. زرکلی، الاعلام، ۱۹۸۹م، ج۱، ص۲۶.
  8. ابن ‌طیفور، بلاغات النساء، ۱۹۷۲م، ص۸۷-۸۹.
  9. ابن طیفور، بلاغات النساء، ۱۹۷۲م، ص۸۷-۸۹.
  10. زرکلی، الاعلام، ۱۹۸۹م،ج۱، ص۲۶.

منابع

  • ابن طیفور، احمد، بلاغات النساء، بیروت، ۱۹۷۲م.
  • امین، سید محسن، اعیان الشیعه، تحقیق حسن امین، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۳ق.
  • حسون، محمد و مشکور، ام‌علی، اعلام النساء المؤمنات، تهران، اسوه، ۱۴۲۱ق.
  • زرکلی، خیرالدین، الاعلام، بیروت، دار العلم للملایین، ۱۹۸۹م.

پیوند به بیرون