فهرست کنیه‌ها و لقب‌های پیامبر(ص)

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

فهرست کنیه‌ها و لقب‌های پیامبر(ص) به لقب‌ها و کنیه‌های پیامبر اسلام حضرت محمد(ص) اشاره دارد که در منابع شیعه و اهل سنت آمده است. احمد، محمد، محمود و مصطفی از نام‌های پیامبر(ص) است[۱] و کنیه‌های او را ده کنیه شمرده‌اند. صفات و لقب‌های پیامبر(ص) در منابع تاریخی و روایی، بیشترین عنوان‌ها را به خود اختصاص داده است. علامه مجلسی در کتاب بحارالانوار به‌نقل از مناقب ابن شهرآشوب، اسما و القاب ذکرشده پیامبر(ص) در قرآن را چهارصد اسم ذکر می‌کند.[۲]

بر اساس گزارش فضل بن حسن طَبْرِسی، مفسر شیعه، نام حضرت محمد(ص) در تورات «مؤذ مؤذ» و در زبور «فراق» ذکر شده است.[۳]

کنیه‌ها

ابوالقاسم (پیامبر پس از تولد فرزند اولش به این کنیه شهره گشت و همچنین گفته شده ابوالقاسم به این جهت است که پیامبر(ص) تقسیم‌کننده بهشت است)[۴] ابو ابراهیم (زمانی که ابراهیم فرزند پیامبر به‌دنیا آمد، جرئیل او را به این کنیه نام نهاد)[۵]
ابو الطّاهر[۶] ابو الطّیب[۷]
اَبو الْاَرامِل (در تورات به این کنیه نامیده شده است)[۸] ابو المَساکین[۹]
ابوالدُّرَّتَیْن[۱۰] ابو شُبَّر[۱۱]
ابو الرّیْحانَتَیْن[۱۲] ابو السّبْطَیْن[۱۳]

القاب

بنا بر آنچه در کتاب‌های شیعه و سنی آمده، لقب‌های پیامبر(ص) بر اساس قرآن و روایات به این شرح است:[۱۴]

لقب معنا
آخِرٌ فِي الْبِعْثَة[۱۵] آخرین پیامبری که مبعثوث شد.
أبُوالقاسِم[۱۶] ابوالقاسم؛ پدر قاسم
الآمِر[۱۷] فرمانده
آكِلُ الذِّرَاع[۱۸]
أَفْصَحُ الْعَرَب[۱۹] فصیح‌ترین عرب‌زبان
امر
ابْنُ أَبِي كَبْشَة[۲۰] لقبی که مشرکان به پیامبر(ص) می‌دادند. ابن ابی کبشه احمقی در قریش بود که وقتی می‌خواستند کسی را سرزنش کنند وی را به او تشبیه می‌کردند.[۲۱]
ابْنُ بَطْحَا وَ مَکَّة[۲۲] فرزند بطحا و مکه
ابْنُ الذَّبِیحَیْن[۲۳] فرزند دو قربانی‌شده برای خدا (اسماعیل و عبدالله)
ابْنُ الْعَوَاتِک[۲۴] فرزند عاتکه‌ها (نیازمند توضیح)
ابْنُ الْفَوَاطِم[۲۵] فرزند فاطمه‌ها. توضیح مقصود از فاطمه‌ها: فاطمه بنت اسد همانند مادر برای رسول اکرم(ص) بود و چنان نسبت به پیامبر(ص) دلسوزی و مهرورزی می‌کرد که پس از درگذشت وی، پیامبر(ص) از او به عنوان مادر مهربان خودش یاد کرد.[۲۶]
أُذُنُ خَیْر[۲۷] بهترین شنونده
اَلرَّؤوف[۲۸] رئوف و مهربان
الرَّسُول[۲۹] فرستاده خدا
الرَّسُولُ الْمُسَدَّد[۳۰] فرستاده تأییدشده الهی
الْمُدَّثِّر[۳۱] جامه خواب به خود پیچیده و در بستر آرمیده
الْمُزَّمِّل[۳۲] جامه به خود پیچیده
الإِمَام[۳۳] امام و پیشوای مردم
إِمَامُ الْمُتَّقِین[۳۴] امام و پیشوای اهل تقوا
أُمِّیّ[۳۵] درس‌ناخوانده
اَمین[۳۶] امین و امانتدار
الْأَمِینُ الْمُنْتَخَب[۳۷] امانتدار برگزیده
الأولی[۳۸] شایسته‌تر نسبت به مؤمنان از خودشان.[۳۹]
أَوَّلٌ فِي النُّبُوَّة[۴۰]
البَشَر[۴۱] به بشر به معنای انسان ملقب شده؛ چون بزرگترین بشر است.[۴۲]
بُشْرَی عِیسَی[۴۳] بشارت‌داده عیسی(ع)
الْبَشِیر[۴۴] بشارت‌دهنده
التَقِیّ[۴۵] باتقوا و خودنگهدار
ثَانِی اثْنَیْن[۴۶] این لقب از آیه لا تحزن گرفته شده و به معنای دومی از دو نفری است که در جریان هجرت، در غار ثور پنهان شدند.[۴۷]
الحاشِر[۴۸] کسی که مردم به دنبال او محشور می‌شوند.[۴۹]
الحامِد[۵۰] کسی که خدا را ستایش می‌کند.
حَامِلُ الْهِرَاوَة[۵۱] هراوه به معنای عصا[۵۲]
حَبِیبُ اللَّه[۵۳] حبیب و دوست خدا
الْحَبِیبُ الْمُنْتَجَب[۵۴] دوست برگزیده
الْحَکِیم[۵۵] حکیم
حَقٌّ مُبین[۵۶] حقّ آشکارکننده
حِرْزُ الاُمّیّین[۵۷] به گفته محمد بن عزالدین زرندی، در تورات از او اینگونه نام برده شده است.[۵۸] پناه درس‌ناخوانده‌ها
الحَنیف[۵۹] روی‌گردان از باطل و ثابت‌قدم در اسلام
الخاتَم[۶۰] ختم‌کننده؛ آخرین پیامبر
خَاتَمُ الْأَنْبِیَاء[۶۱] آخرین پیامبر
خَاتَمُ النُّبُوَّة[۶۲] پایان‌دهنده نبوت
خَاتَمُ النَّبِیِّین[۶۳] آخرین پیامبر
خَلْقُ اللَّه[۶۴] آفریده خدا
خَلِیفَةُ اللَّهِ فِی الْأَرْض[۶۵] خلیفه و جانشین خدا در زمین
خَلیلُ الله[۶۶]
خَیْرُ الْبَرِیَّة[۶۷] برترین آفریده خدا
خَیْرُ الْبَشَر[۶۸] برترین انسان
خِیَرَةُ اللَّه[۶۹] برگزیده خدا
الدَّاعِی[۷۰] دعوت‌کننده مردم به سوی خدا
دافع
دَعْوَةٌ إِبْرَاهِیمَ[۷۱] دعای مستجاب ابراهیم در آیه ابتلای ابراهیم
الذِّکْر[۷۲] یاد خدا؛ کسی که انسان را به یاد خدا می‌اندازد.
الرَّافِع[۷۳] رفعت‌بخش؛ پیشرفت‌آفرین
رَاكِبُ الْجَمَل[۷۴]
رئوف رئوف و مهربان
الرَّحْمَة[۷۵] مهربانی و رحمت
رحمة الله رحمت خدا؛ کسی که وجودش سراسر مهر و رحمت خدایی است.
رَحْمَةُ الْعَالَمِین[۷۶] مهر و رحمت برای جهانیان
رحمة للعالمین[۷۷] مهربانی برای جهانیان
الرَّحِیم[۷۸] مهربان
رسول رب العالمین[۷۹] فرستاده پروردگار جهانیان
رسول الرحمة[۸۰]
رَسُولُ الْحَمَّادِین[۸۱] فرستاده خدا که امتش بسیار اهل حمد هستند و همواره خدا را می‌ستایند و تکبیر و تهلیل و تسبیح می‌گویند.
رسول الله[۸۲] فرستاده خدا
روح الحق[۸۳] به گفته محمد بن عزالدین زرندی، معنای عربی «الغار قلیطا» در انجیل و به باور برخی به معنای جدا کردن بین حق و باطل است.[۸۴]
زَیْنُ الْقِیَامَةِ وَ نُورُهَا وَ تَاجُهَا[۸۵] زینت، نور و تاج قیامت
سائح
سابق
السِّرَاج[۸۶] چراغ؛ چراغ هدایت
سراج منیر[۸۷] چراغ نورافشان
سَیِّدُ الْمُرْسَلِین[۸۸] آقا و سَرور همه فرستادگان خدا
السید[۸۹] آقا و سَرور
سَیِّدُ وُلْدِ آدَم[۹۰] آقای همه فرزندان آدم
شافع[۹۱] شفاعت‌کننده
اَلشّاهد[۹۲] گواه؛ گواهی‌دهنده روز قیامت
اَلشَّفِیع[۹۳] شفاعتگر
شَفیعُ المُذْنِبین مجموعة[۹۴] شفاعتگر گناهکاران
شَفِیعُ مَنْ فِی الدَّارَیْن[۹۵] شفاعت‌کننده همه اهل دنیا و آخرت
الشمس[۹۶] خورشید
شَمْسٌ بَیْنَ الْقَمَرَیْن[۹۷] آفتابی میان دو ماه
الشَّهِید[۹۸] شهید و شاهد؛ گواه
اَلصَّاحِب[۹۹] یار و یاور و همنشین
صَاحِبُ الْجَبِینِ الْأَزْهَر[۱۰۰] دارای پیشانی درخشنده‌تر
صَاحِبُ التَّاجِ وَ الْمِغْفَر[۱۰۱] دارای تاج و کلاه‌خود؛ شجاع و دلاور؛ مرد میدان مبارزه با دشمنان
صَاحِبُ الْحَسَبِ الْأَطْهَر[۱۰۲] دارای پاکترین اصل و گوهر و حَسَب و نَسَب
صَاحِبُ الْخَدِّ الْأَقْمَر[۱۰۳] درخشان رُخساره
صَاحِبُ الْخُطْبَةِ وَ الْمِنْبَر[۱۰۴] دارای خطبه و منبر؛ سخنور
صَاحِبُ الدِّینِ الْأَظْهَر[۱۰۵] دارای دین و آیین برتر و آشکارتر؛ کسی که برترین دین را از سوی خدا برای مردم آورده است.
صَاحِبُ اللِّوَاءِ یَوْمَ الْقِیَامَة[۱۰۶] پرچمدار روز قیامت
صَاحِبُ الْمَلْحَمَة[۱۰۷] حماسه‌آفرین
صَاحِبُ النَّسَبِ الْأَشْهَر[۱۰۸] دارای مشهورترین نسب؛ اصیل؛ کسی که اصالت خانوادگی هیچ شخصی از او شناخته‌شده‌تر نیست.
صَاحِبُ الْوَجْهِ الْأَنْوَر[۱۰۹] دارای چهره‌ای نورانی‌تر
صاحب الوقار و السکینه آرام و باوقار
صاحب المقام المحمود[۱۱۰] دارای جایگاهی پسندیده؛ کسی که در نزد خدا مقام محمود دارد.
صادق[۱۱۱] صادق و راستگو
صدق[۱۱۲] راستگو؛ مجسمه راستگویی
الصراط المستقیم[۱۱۳] صراط مستقیم؛ راه راست
صَفِیُّ اللَّه[۱۱۴] برگزیده خدا
الصَّفِیُّ الْمُقَرَّب[۱۱۵] برگزیده‌ای که مقرّب درگاه الهی است.
اَلضّحوک[۱۱۶] بسیار خندان
الطاهر[۱۱۷] پاک
طه[۱۱۸] طاها (نیازمند توضیح)
الطَّیِّب[۱۱۹] پاک و پاکیزه
ظاهر[۱۲۰] آشکار
العابد[۱۲۱] پرستش‌گر؛ کسی که براستی خدا را عبادت و پرستش می‌کند.
العاقب[۱۲۲] کسی که پس از او پیامبری نیست.[۱۲۳]
اَلْعَامِل[۱۲۴] اهل عمل؛ کاری و فعال
الْعَبْد[۱۲۵] بنده؛ بنده خدا
عَبْدُ اللَّه[۱۲۶] بنده خدا
الْعَبْدُ الْمُؤَیَّد[۱۲۷] بنده تأیید شده، بنده‌ای که خدا او را تأیید کرده و پذیرفته است.
العروة الوثقی[۱۲۸] استوارترین دستگیره؛ محکمترین دستاویز
العطوف[۱۲۹]
الْعَلِیّ[۱۳۰] برتر؛ بلند مرتبه
الغوث[۱۳۱]
اَلْغَیْث[۱۳۲] باران؛ او را باران نامیده‌اند چراکه سخاوتمند و بخشنده است.[۱۳۳] همانند باران لطفش به همگان می‌رسد و فریادرسی می‌کند.
فاروق[۱۳۴] جداکننده بین حق و باطل
الفتاح[۱۳۵] بسیار فتح‌کننده و پیروز
اَلْفاتح[۱۳۶] گشاینده؛ پیروزی‌آفرین
قَائِدُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِین[۱۳۷] پیشوای انسانهای بی‌نظیر
قَابِلُ الْهَدِيَّة[۱۳۸] هدیه‌پذیر
قاسِم[۱۳۹] تقسیم‌کننده
اَلْقتّال[۱۴۰] کسی که دشمنان متجاوز را نابود می‌کند.
قُثَم[۱۴۱] سخاوتمند و عطا کننده[۱۴۲]
الْقُثَمُ الْكَامِلُ الْجَامِع[۱۴۳]
قدم صدق[۱۴۴] خوش‌نام؛ دارای سابقه نیک؛ خوش‌سابقه
القمر[۱۴۵] ماه
القَسَم[۱۴۶]
الکافی[۱۴۷]
الْکَرِیم[۱۴۸] کریم و بزرگوار
الماحی[۱۴۹] کسی که خدا به واسطه او کفر را محو کرد.[۱۵۰]
مَأْمُون[۱۵۱] صالح و نیکوکار و مورد وثوق؛ کسی که مردم به او اطمینان دارند و خودشان را از آزار او در امان می‌دانند.
الْمُؤْمِن[۱۵۲] مؤمن؛ کسی که براستی به خدا ایمان آورده است.
اَلْمُبَارَک[۱۵۳] مبارک؛ بابرکت؛ سرشار از خیر و فزونی
الْمُبَشِّر[۱۵۴] بشارت‌دهنده؛ کسی که بشارت می‌دهد: بهشتی هستی اگر ایمان به خدا و عمل صالح داشته باشی.
الْمُبَیّن[۱۵۵] روشنگر و تبیین‌کننده
المُتَبَسّم[۱۵۶]
الْمُتَوَکِّل[۱۵۷] متوکل و توکل‌کننده بر خدا
مجتبی[۱۵۸] برگزیده و انتخاب شده
الْمُجِیر[۱۵۹] پناه‌دهنده
الْمُحَرِّم[۱۶۰] حرام‌کننده
مُحَرِّمُ الْمَيْتَة[۱۶۱] حرام‌کننده مردار و پلیدی‌ها
مُحَرِّمُ الْخَبَائِث[۱۶۲] حرام‌کننده خبیث‌ها و ناپاکی‌ها
الْمُحَلِّل[۱۶۳] حلال‌کننده
مُحَلِّلُ الطَّیِّبَات[۱۶۴] حلال‌کننده پاک و پاکیزه‌ها
محی السنّة[۱۶۵] زنده‌کننده و احیاگر سنت
المختار[۱۶۶] مختار و برگزیده؛ کسی که خدا او را انتخاب کرده است.
اَلْمُذَکِّر[۱۶۷] یادآور؛ کسی که انسان را به یاد خدا و آخرت می‌اندازد.
اَلْمُرْسَلُ[۱۶۸] فرستاده شده؛ فرستاده خدا
المُزَکّی[۱۶۹] کسی که امتش را از شرک و بت‌پرستی پاک کرد.[۱۷۰]
الْمُشَفَّع[۱۷۱] شفاعت‌پذیرفته؛ کسی که شفاعتش را خدا می‌پذیرد.
الْمُصَدِّق[۱۷۲] تصدیق‌کننده؛ پیامبری که پیامبران آسمانی قبلی را تصدیق کرد.
المُصْلِح[۱۷۳] اصلاحگر
المُطاع[۱۷۴] اطاعت شده؛ کسی که مردم فرمان او را می‌پذیرند.
الْمُعَلِّم[۱۷۵] آموزگار انسان‌ها
المُعَلّیٰ[۱۷۶]
مِفْتَاحُ الْجَنَّة[۱۷۷] کلید بهشت
مقترب
‌الْمُقَفِّي[۱۷۸] آخرین پیامبر؛ پیامبری که بعد از همه پیامبران آمده است و هیچ پیامبری بعد از او نخواهد آمد.
المکین[۱۷۹] کسی که نزد خدا جایگاه بلندی دارد.[۱۸۰]
الْمُنْذِر[۱۸۱] بیم‌دهنده؛ کسی که هشدار می‌دهد و مردم را از عذاب آخرت می‌ترساند.
المَنْصُور[۱۸۲] پیروز؛ یاری‌شده
الْمُنِیر[۱۸۳] روشنگر
موجه
مواقف
اَلْمُهَاجِر[۱۸۴] مهاجر؛ مهاجرت‌کننده به سوی خدا
المهداة[۱۸۵]
المُهیمن[۱۸۶] غالب و مقتدر
الناشِر[۱۸۷] نشر دهنده اسلام[۱۸۸]
الناصِح[۱۸۹]
النَّاهِی[۱۹۰] نهی‌کننده؛ بازدارنده
النّبی[۱۹۱] پیامبر
النَّبِیُّ الأُمِّیّ[۱۹۲] پیامبر درس‌ناخوانده
نَبِیُّ التَّوْبَة[۱۹۳] پیامبر توبه و بازگشت به خدا
نَبِیُّ الرَّحْمَة[۱۹۴] پیام‌آور مهرورزی و مهربانی
نَبِیُّ الْمَلْحَمَة[۱۹۵] پیام‌آور حماسه‌آفرین
النَّبِیُّ الْمُهَذَّب[۱۹۶] پیامبر مهذب و پیراسته
النَّجْم[۱۹۷]
النَّجْمُ الثّاقِب[۱۹۸] ستاره درخشانی که تاریکی‌ها را می‌شکافد.
نجیُّ الله[۱۹۹]
النَّذِیر[۲۰۰] بیم‌دهنده؛ هشداردهنده
النِّعْمَة[۲۰۱] نعمت
نِعْمَةُ اللَّه[۲۰۲] نعمت خدا
النَّقیب[۲۰۳] سرپرست
النُّور[۲۰۴] نور
نون
الْوَاضِعُ[۲۰۵] کسی که جاهلیت و تکلفات بی‌جا را از بین می‌برد.
وَاضِعُ الْإِصْرِ وَ الْأَغْلَال[۲۰۶] آزادی‌بخش؛ کسی که زنجیرها را می‌شکند و دشواری‌ها را آسان می‌سازد.
وادی
ودود
الوَفیّ[۲۰۷] انسان کاملی که به پیمان خود وفا می‌کند.[۲۰۸]
اَلْهَادی[۲۰۹] هدایتگر؛ کسی که مردم را به راه راست راهنمایی می‌کند.
هدیة الله[۲۱۰]
یس[۲۱۱] یاسین (نیازمند توضیح)

تک‌نگاری

برخی از کتاب‌هایی که با موضوع القاب پیامبر(ص) نوشته شده چنین است:

  • القاب الرسول و عترته، منتسب به قطب راوندی مُحَدِّث شیعه، که ضمن کتاب مجموعة نفیسة فی تاریخ الائمة در سال ۱۴۲۲ق به چاپ رسیده است.[۲۱۲]
  • اسماء النبی فی القرآن و السنه، نوشته عاطف قاسم امین ملیجی، شامل ۲۹ نام از نام‌های مشهور پیامبر(ص) همراه با معنای آن و آیات و روایاتی که به آن اسماء اشاره کرده‌ است. این کتاب سال ۱۴۱۹ق در قاهره توسط عام الفکر چاپ شده است.[۲۱۳]
  • الاسمی فیما لسیدنا محمد من الاسماء، نوشته یوسف بن اسماعیل النبهانی عالم فلسطینی اهل سنت. این کتاب دارای بیش از هشتصد اسم از اسماء پیامبر(ص) است و در ضمن کتاب اسماء النبی فی القرآن و السنه به چاپ رسیده است.[۲۱۴]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۱۴۷.
  2. مجلسی، بحارالانوار، ۱۳۶۳ش، ج۱۶، ص۱۰۱-۱۰۷.
  3. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۴۹.
  4. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  5. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  6. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  7. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  8. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  9. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  10. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  11. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  12. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  13. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  14. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲-۱۵۴؛ ابن سید الناس، عیون الاثر، ۱۴۱۴ق، ج۲، ص۳۸۲؛ زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷؛ مجلسی، بحار الانوار، ۱۳۶۳ش، ج۱۶، ص۱۰۳-۱۰۷؛ بیهقی، دلائل النبوة، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۱۶۰.
  15. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۰.
  16. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  17. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  18. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۰.
  19. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  20. علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۱۷، ص۳۵۸.
  21. مجلسی، لوامع صابحقرانی، ۱۴۱۴ق، ج۳، ص۶۰۰.
  22. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  23. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  24. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  25. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  26. ترجمه تاریخ یعقوبی، ص۳۶۸-۳۶۹؛ به نقل آیتی، تاریخ پیامبر اسلام، ۱۳۷۸ش، ص۴۹.
  27. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  28. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  29. ابن سید الناس، عیون الاثر، ۱۴۱۴ق، ج۲، ص۳۸۲.
  30. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  31. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  32. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  33. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  34. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  35. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  36. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  37. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  38. صالحی شامی، سبل الهدی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۳۷.
  39. صالحی شامی، سبل الهدی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۳۷.
  40. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۱.
  41. صالحی شامی، سبل الهدی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۴۰.
  42. صالحی شامی، سبل الهدی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۴۵.
  43. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  44. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  45. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  46. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  47. صالحی شامی، سبل الهدی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۴۲.
  48. بخاری، صحیح البخاری، ۱۴۲۲ق، ج۴، ص۱۸۵.
  49. بخاری، صحیح البخاری، ۱۴۲۲ق، ج۴، ص۱۸۵.
  50. صالحی شامی، سبل الهدی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۴۵.
  51. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۰.
  52. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۶۳
  53. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  54. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  55. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  56. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  57. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  58. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  59. صالحی شامی، سبل الهدی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۵۲.
  60. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  61. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  62. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۰.
  63. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  64. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  65. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  66. صالحی شامی، سبل الهدی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۵۵.
  67. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  68. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  69. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  70. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  71. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  72. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  73. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  74. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۰.
  75. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  76. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  77. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  78. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  79. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  80. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۰.
  81. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  82. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۶.
  83. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  84. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  85. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  86. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  87. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  88. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  89. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۷.
  90. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  91. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  92. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  93. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  94. ابن ابی‌الثلج، مجموعة نفیسة فی تاریخ الائمة(ع)، ۱۴۲۲ق، ص۱۵۵.
  95. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  96. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۷.
  97. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  98. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  99. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  100. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  101. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  102. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  103. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  104. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  105. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  106. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  107. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  108. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  109. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  110. ابن مشهدی، المزار الکبیر، ۱۴۱۹ق، ص۶۲.
  111. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  112. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  113. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  114. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  115. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  116. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  117. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۷.
  118. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  119. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  120. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  121. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۷.
  122. بخاری، صحیح البخاری، ۱۴۲۲ق، ج۴، ص۱۸۵.
  123. بخاری، صحیح البخاری، ۱۴۲۲ق، ج۴، ص۱۸۵.
  124. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  125. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  126. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  127. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  128. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  129. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۷.
  130. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  131. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  132. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  133. صالحی شامی، سبل الهدى، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۹۳.
  134. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  135. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  136. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  137. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  138. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۰.
  139. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  140. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  141. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  142. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  143. طبرسی، اعلام الوری، ۱۳۹۰ق، ص۹.
  144. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  145. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  146. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۶۷
  147. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۶۷.
  148. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  149. بخاری، صحیح البخاری، ۱۴۲۲ق، ج۴، ص۱۸۵.
  150. بخاری، صحیح البخاری، ۱۴۲۲ق، ج۴، ص۱۸۵.
  151. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  152. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  153. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  154. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  155. ابن سید الناس، عیون الاثرب، ج۲، ص۳۸۲.
  156. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  157. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  158. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  159. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  160. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  161. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۰.
  162. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  163. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  164. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  165. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  166. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  167. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  168. ابن سید الناس، عیون الاثر، ۱۴۱۴ق، ج۲، ص۳۸۲.
  169. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۷۰.
  170. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۷۰.
  171. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  172. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  173. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  174. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  175. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  176. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  177. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  178. ابن سعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۸۴.
  179. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۷۲.
  180. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۷۱.
  181. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  182. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  183. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  184. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  185. قسطلانی، االمواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  186. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  187. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  188. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۷۳.
  189. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  190. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  191. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  192. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  193. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  194. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  195. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  196. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  197. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  198. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  199. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  200. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  201. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۸.
  202. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۲.
  203. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  204. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  205. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲.
  206. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۳.
  207. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۹.
  208. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۷۴.
  209. ابن سید الناس، عیون الاثر، ج۲، ص۳۸۲. و زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  210. قسطلانی، المواهب اللدنیه، المکتبة التوفیقیه، ج۱، ص۴۴۹.
  211. زرندی، نظم درر السمطین، ۱۴۲۵ق، ص۲۷.
  212. ابن ابی‌الثلج، مجموعة نفیسة فی تاریخ الائمه(ع)، ۱۴۲۲ق، ص۱۵۱.
  213. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۶.
  214. ملیجی، اسماء النبی فی القرآن و السنه، ۱۴۱۹ق، ص۵۱.

منابع

  • ملیجی، عاطف قاسم امین، اسماء‌ النبی فی القرآن و السنه، به اشراف سالم محمود، قاهره، عام الفکر، ۱۴۱۹ق.
  • ابن ابی‌الثلج، محمد بن احمد و دیگران، مجموعة نفیسة فی تاریخ الأئمة(ع) من آثار القدماء من علماء الإمامیة الثقات، بیروت، دار القاریء، ۱۴۲۲ق.
  • ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، به تحقیق محمد عبد القادر عطا، بیروت، ۱۴۱۰ق/۱۹۹۰م.
  • ابن سید الناس، عیون الاثر، بیروت، دار القلم، ۱۴۱۴ق.
  • ابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی‌طالب، قم، علامه، ۱۳۷۹ق.
  • ابن مشهدی، محمد بن جعفر، المزار الکبیر، به تحقیق و تصحیح جواد قیومی اصفهانی، قم‏، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۴۱۹ق.
  • بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح البخاری، به تحقیق محمد فؤاد عبد الباقی، بیروت، دار طوق النجاة، ۱۴۲۲ق.
  • زرندی، محمدبن یوسف، نظم درر السمطین، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۲۵ق.
  • صالحی شامی، محمد بن یوسف، سبل الهدی والرشاد فی سیرة خیر العباد، وذکر فضائله وأعلام نبوته وأفعاله وأحواله فی المبدأ والمعاد، به تحقیق عادل أحمد عبد الموجود وعلی محمد معوض، بیروت، دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۴ق/۱۹۹۳م.
  • طبرسی، فضل بن حسن، إعلام الوری بأعلام، تهران، اسلامیه، ۱۳۹۰ق.
  • طبرسی، فضل بن حسن، اعلام الوری، به تحقیق و تصحیح مؤسسه آل البیت، قم، آل‌البیت، ۱۴۱۷ق.
  • قسطلانی، احمد بن محمد، المواهب اللدنیة بالمنح المحمدیة، القاهرة، المکتبة التوفیقیة، بی‌تا.
  • مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، اسلامیه، ۱۳۶۳ش.
  • مجلسی، محمدتقی بن مقصودعلی،، لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه، قم، مؤسسه اسماعیلیان، ۱۴۱۴ق.