تقی (لقب)

از ویکی شیعه

تَقی از مشهورترین القاب امام جواد(ع)[۱] به‌معنای پرهیزکار و باتقوا.[۲] باقر شریف قرشی پژوهشگر تاریخ اسلام (درگذشته ۱۴۳۳ق) در کتاب حیاة الامام محمد الجواد(ع) درباره دلیل انتساب این لقب به امام نهم شیعیان گفته است: چون او در پیشگاه خدا باتقوا بود، توبه می‌کرد و به او توسل می‌جست و هیچ‌گاه در برابر هوای نفس خویش و خواسته‌های مأمون تسلیم نگردید.[۳]

بنابر روایتی که شیخ صدوق در کتاب معانی الاخبار نقل کرده، این لقب از آن‌رو به امام نهم شیعیان اطلاق شده که او برای خدا تقوا پیشه کرد و خداوند او را از شرّ مأمون در حالی که قصد قتل امام را داشت، حفظ کرد.[۴]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. مجلسی، جلاء العیون، ۱۳۸۲ش، ص۹۵۹.
  2. ابن‌منظور، لسان العرب، ۱۴۰۵ق، ج۱۵، ص۴۰۴.
  3. قرشی، حیاة الإمام محمد الجواد(ع)، ۱۴۱۸ق، ص۲۳.
  4. صدوق، معانی الاخبار، ۱۳۷۹ق، ص۶۵.

منابع

  • ابن‌منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، قم، نشر ادب الحوزة، ۱۴۰۵ق.
  • قرشی، باقرشریف، حیاة الإمام محمد الجواد(ع)، نشر امیر، ۱۴۱۸ق.
  • صدوق، محمد بن علی، معانی الاخبار، قم، جامعه مدرسین، ۱۳۷۹ق.
  • مجلسی، محمدباقر، جلاء العیون، قم، سرور، ۱۳۸۲ش.