مقاله نامزد خوبیدگی

کاظم (لقب)

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

کاظِم از مشهورترین القاب امام موسی بن جعفر(ع) است.[۱] در کتاب‌های اخلاقی آمده است به کسی که بسیار خشم خود را کنترل کند، کاظم گفته می‌شود.[۲] امام هفتم شیعیان را هم از این‌جهت کاظم می‌گفتند که در برابر ستم‌های ظالمان و گفتار حسودان، حلیم و بردبار بود و کظم غیظ می‌کرد و آن‌چه می‌دانست، اظهار نمی‌کرد.[۳]

در کتاب تذکرة الخواص سبط بن جوزی (درگذشت ۶۵۴ق) آمده است که امام موسی کاظم(ع) بخشنده و شکیبا بود و بدان جهت کاظم نامیده شد که هرگاه از کسی چیزی به او می‌رسید، برایش مالی می‌فرستاد.[۴] سید هاشم معروف الحسنی هم در کتاب سیرة الائمة الاثنی‌عشر با تکیه بر نقل تذکرة الخواص می‌گوید او کاظم نامیده می‌شد، چون هرگاه از کسی بدی می‌دید اموالی که نیاز آن کس را برطرف می‌ساخت، برایش می‌فرستاد.[۵]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. اربلی، کشف الغمه، ۱۴۲۱ق، ج۲، ص۷۴۳.
  2. نراقی، جامع السعادات، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، ج۱، ص۳۳۳؛ غزالی، احیاء علوم الدین، دار المعرفه، ج۳، ص۱۷۶.
  3. طبرسی، اعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۳۲؛ مجلسی، بحارالانوار، ۱۳۶۳ش، ج۴۸، ص۱۰.
  4. سبط بن جوزی، تذکرة الخواص، ۱۴۱۸ق، ص۳۱۲.
  5. الحسنی، سیرة الائمة الاثنی‌عشر، ۱۳۸۲ق، ج۳، ص۳۰۵.

منابع

  • اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمه فی معرفة الائمة، قم، رضی، ۱۴۲۱ق.
  • الحسنی، سید هاشم، سیرة الائمة الاثنی عشر، نجف، المکتبة الحیدریة، ۱۳۸۲ق.
  • سبط بن جوزی، یوسف بن قزاوغلی، تذکرة الخواص من الأمّة فی ذکر خصائص الأئمة، قم، منشورات الشریف الرضی، ۱۴۱۸ق.
  • طبرسی، فضل بن حسن،اعلام الوری باعلام الهدی، قم، مؤسسه آل البیت، ۱۴۱۷ق.
  • غزالی، محمد بن محمد، احیاء علوم الدین، بیروت، دارالمعرفه، بی‌تا.
  • مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، اسلامیه، ۱۳۶۳ش.
  • نراقی، محمدمهدی، جامع السعادات، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، بی‌تا.