زوج البتول
زوجُ الْبَتول از القاب حضرت علی(ع) به‌معنای همسر بتول.[۱] این لقب در منابع مختلف شیعه و سنی به کار رفته است.[۲] بتول از القاب حضرت زهرا(س)، دختر پیامبر اکرم(ص) است؛[۳] از این‌رو، علی(ع) ملقب به زوج البتول شده است. آن حضرت در خطبه‌ای که در بازگشت از جنگ نهروان خواند، خود را با این لقب توصیف کرد.[یادداشت ۱][۴] نیز در فرازی از یکی از زیارت‌نامه‌های امیرالمؤمنین(ع) امام با همین عنوان مورد خطاب قرار گرفته است: السلام علیک یا زوج البتول و وارث علم الرسول...[۵]
پانویس
یادداشت
- ↑ أنا زوج البتول سیدة نساء العالمین فاطمة التقیة النقیة الزکیة المبرة المهدیة، حبیبة حبیب الله وخیر بناته وسلالته وریحانة رسول الله. من همسر بتول هستم، سرور زنان جهانیان فاطمه پرهیزکار و پاک و مطهر و نیکوکار، محبوب رسول خدا و بهترین دخترانش و برترین نسلش و گل خوشبوی پیامبر.
منابع
- ابن‌ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغة، قم، مکتبه آیةالله المرعشی النجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق.
- صدوق، محمد بن علی، معانی الاخبار، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۳ق.
- قمی، شیخ عباس، بیت الاحزان فی مصائب سیدة النسوان، ترجمه اشتهاردی، قم.
- مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، دارالاحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
- مغنیه، محمدجواد، امامت علي علیه السلام در آينه عقل و قرآن، ترجمه اکبر ایرانی قمی، تهران، سازمان تبليغات اسلامى ، مركز چاپ و نشر، 1379ش.