پرش به محتوا

سوره قدر

مقاله نامزد خوبیدگی
از ویکی شیعه
سوره قدر
شماره سوره۹۷
جزء۳۰
نزول
ترتیب نزول۲۵
مکی/مدنیمکی
اطلاعات آماری
تعداد آیات۵
تعداد کلمات۳۰
تعداد حروف۱۱۴


سوره قدر یا سوره انا انزلنا (سوره ۹۷ قرآن) از سوره‌های مکی قرآن است و در جزء ۳۰ قرار دارد. نام آن از آیات ابتدایی گرفته شده که به نزول قرآن در شب قدر و اهمیت این شب اشاره دارد. این سوره از عظمت، فضیلت و برکات شب قدر و نزول فرشتگان در این شب سخن می‌گوید. شیعیان از محتوای آن، به ضرورت وجود امام معصوم تا روز قیامت استدلال می‌کنند.

خواندن این سوره در نمازهای یومیه، برخی نمازهای مستحب و نیز هزار بار در شب بیست و سوم ماه رمضان سفارش شده است. در فضیلت آن آمده: بهترین سوره پس از سوره فاتحه در نمازهای فریضه، سوره‌های قدر و توحید هستند.

پوستر کارگاه نگارش سوره قدر در تهران

معرفی

سوره قدر از سوره‌های مکی و بیست‌وپنجمین سوره در ترتیب نزول است و در چینش کنونی مُصحَف، نودوهفتمین سوره قرآن به شمار می‌رود. این سوره در جزء ۳۰ قرار دارد.[۱] برخی مفسران با استناد به روایاتی، احتمال نزول آن در مدینه را مطرح کرده‌اند؛ براساس این روایات، پس از رؤیای پیامبر(ص) درباره بالا رفتن بنی‌امیه بر منبر او و اندوهگین شدن ایشان، این سوره برای تسلای پیامبر نازل شد.[۲]

نام سوره به موضوع نزول قرآن در شب قدر اشاره دارد و «انا انزلنا» نیز به‌دلیل آغاز شدن سوره با این عبارت، از نام‌های آن است.[۳] این سوره ۵ آیه، ۳۰ کلمه و ۱۱۴ حرف دارد و از سوره‌های کوچک قرآن و از گروه «اوساط» در سوره‌های مفصلات است.[۴]

محتوا و شأن نزول

به گفته پژوهشگران قرآنی، محتوای کلی سوره قدر درباره نزول قرآن در شب قدر، بیان عظمت شب قدر، نزول فرشتگان و رقم زدن سرنوشت انسان‌ها و اشاره به برکات این شب است.[۵]

درباره شأن نزول سوره قدر آمده‌ است روزی پیامبر(ص) داستان مردی از بنی‌اسرائیل را برای اصحاب خود حکایت کرد که هزار ماه در راه خدا لباس رزم پوشیده بود. اصحاب از این داستان اظهار شگفتی کردند و پس از آن خدا سوره قدر را نازل کرد که احیای شب قدر از هزار ماه پوشیدن لباس رزم در راه خدا برتر است.[۶]

استدلال به سوره قدر بر وجود امام مهدی(عج)

براساس روایات نقل‌شده از پیامبر(ص) و امامان(ع) در کتاب الکافی، فرشتگان الهی در شب قدر بر جانشینان پیامبر(ص)، یعنی امامان شیعه، نازل می‌شوند.[۷] بر پایه این روایات، نزول فرشتگان به دوران حیات پیامبر(ص) محدود نیست و پس از رحلت او نیز ادامه دارد.[۸] شیعیان با استناد به سوره قدر، بر وجود و حیات امام مهدی(عج) استدلال می‌کنند؛ زیرا نزول فرشتگان در شب قدر را مستلزم وجود حجت الهی در هر زمان می‌دانند. براساس این استدلال، زمین هیچ‌گاه از امام معصوم خالی نیست و وجود او تا روز قیامت ضرورت دارد.[۹]

منظور از امر و روح چیست؟

علامه طباطبایی درباره عبارت «تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ» در آیه ۴ سوره قدر، دو احتمال مطرح کرده است: نخست، «امر» به معنای عالم امر است که در این صورت، فرشتگان و روح به اذن پروردگار نازل می‌شوند و اوامر الهی را اجرا می‌کنند؛ دوم، «امر» به معنای حوادث آینده است که براساس آن، فرشتگان و روح برای تدبیر و تنظیم امور و حوادث آینده نازل می‌شوند.[۱۰] ابن‌عربی عبارت «مِنْ كُلِّ أَمْرٍ» را به معرفت وجود و هستی، ذات و صفات، خواص، احکام، احوال، تدبیر و تسخیر همه اشیا تفسیر کرده است.[۱۱]

درباره معنای «روح» در این آیه، سه دیدگاه مطرح شده است: نخست، مراد جبرئیل(ع)، فرشته وحی است؛ دوم، منظور وحی الهی است که به آیه «وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا» استناد می‌کند؛ و سوم، روح موجودی بزرگ‌تر و برتر از فرشتگان است که این دیدگاه بر روایتی از امام صادق(ع) تکیه دارد.[۱۲]

دیدگاه‌های فقهی درباره شب قدر

برخی فقها با استناد به آیه «إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ»، شب قدر را در سراسر جهان یک شب واحد می‌دانند و رؤیت هلال در یک منطقه را برای مناطق دیگر نیز معتبر می‌شمارند؛ زیرا تعیین سرنوشت انسان‌ها در این شب با تعدد آن سازگار نیست.[نیازمند منبع] در مقابل، برخی معتقدند آیه تنها بر نزول قرآن در شب قدر دلالت دارد و درباره واحد یا متعدد بودن آن حکمی بیان نمی‌کند.[۱۳]

فضیلت قرائت سوره قدر در نمازها

در برخی منابع فقهی، خواندن سوره قدر در رکعت اول و سوره توحید در رکعت دوم نماز مستحب است؛ همچنین نمازگزار می‌تواند پس از آغاز سوره‌ای دیگر، آن را رها کند و این دو سوره را بخواند تا پاداش کامل را دریافت کند.[۱۴] در نماز حضرت رسول(ص)، سوره قدر پس از حمد در هر رکعت پانزده بار خوانده می‌شود.[۱۵] در نماز حضرت فاطمه(س)، در رکعت اول پس از حمد سوره قدر و در رکعت دوم سوره توحید، هرکدام صد بار قرائت می‌شود.[۱۶] در نماز وحشت، رکعت اول شامل حمد و آیت‌الکرسی است و در رکعت دوم پس از حمد، سوره قدر ده بار خوانده می‌شود.[۱۷] در نماز اول ماه نیز در رکعت اول پس از حمد، سوره توحید و در رکعت دوم سوره قدر، هرکدام سی بار قرائت می‌شود. [۱۸]

فضیلت، خواص و آثار خواندن سوره قدر

در روایات، فضیلت‌های متعددی برای قرائت سوره قدر بیان شده است. براساس روایتی از امام صادق(ع)، خواندن این سوره در نمازهای واجب موجب آمرزش گناهان می‌شود.[۱۹] همچنین در روایتی منسوب به امام جواد(ع) آمده است که قرائت سوره قدر ۷۶ بار در شبانه‌روز، در زمان‌های مشخص، ثواب‌هایی از جمله آفرینش هزار فرشته برای ثبت پاداش اعمال به مدت ۳۶۰ هزار سال و استغفار فرشتگان به مدت دو هزار سال را در پی دارد.[۲۰]

همچنین قرائت سوره قدر هزار بار در شب بیست‌وسوم ماه رمضان توصیه شده است.[۲۱] براساس روایتی منقول از امام رضا(ع)، خواندن این سوره هفت بار در کنار قبر مؤمن، موجب آمرزش خواننده و فرد درگذشته می‌شود.[۲۲] افزون‌بر این، سوره قدر در برخی روایات از موارد مرتبط با اسم اعظم در قرآن دانسته شده است.[۲۳]

متن سوره سوره قدر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

﴿إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ۝١ وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ ۝٢ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ۝٣ تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ ۝٤ سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ۝٥﴾

﴿ما [قرآن را] در شب قدر نازل کردیم ۝١ و از شب قدر چه آگاهت کرد ۝٢ شب قدر از هزار ماه ارجمندتر است ۝٣ در آن [شب] فرشتگان با روح به فرمان پروردگارشان برای هر کاری [که مقرر شده است] فرود آیند ۝٤ [آن شب] تا دم صبح صلح و سلام است ۝٥﴾


سوره پیشین:
سوره علق
سوره قدر
سوره‌های مکی • سوره‌های مدنی
سوره پسین:
سوره بینه

۱.فاتحه ۲.بقره ۳.آل‌عمران ۴.نساء ۵.مائده ۶.انعام ۷.اعراف ۸.انفال ۹.توبه ۱۰.یونس ۱۱.هود ۱۲.یوسف ۱۳.رعد ۱۴.ابراهیم ۱۵.حجر ۱۶.نحل ۱۷.اسراء ۱۸.کهف ۱۹.مریم ۲۰.طه ۲۱.انبیاء ۲۲.حج ۲۳.مؤمنون ۲۴.نور ۲۵.فرقان ۲۶.شعراء ۲۷.نمل ۲۸.قصص ۲۹.عنکبوت ۳۰.روم ۳۱.لقمان ۳۲.سجده ۳۳.احزاب ۳۴.سبأ ۳۵.فاطر ۳۶.یس ۳۷.صافات ۳۸.ص ۳۹.زمر ۴۰.غافر ۴۱.فصلت ۴۲.شوری ۴۳.زخرف ۴۴.دخان ۴۵.جاثیه ۴۶.احقاف ۴۷.محمد ۴۸.فتح ۴۹.حجرات ۵۰.ق ۵۱.ذاریات ۵۲.طور ۵۳.نجم ۵۴.قمر ۵۵.الرحمن ۵۶.واقعه ۵۷.حدید ۵۸.مجادله ۵۹.حشر ۶۰.ممتحنه ۶۱.صف ۶۲.جمعه ۶۳.منافقون ۶۴.تغابن ۶۵.طلاق ۶۶.تحریم ۶۷.ملک ۶۸.قلم ۶۹.حاقه ۷۰.معارج ۷۱.نوح ۷۲.جن ۷۳.مزمل ۷۴.مدثر ۷۵.قیامه ۷۶.انسان ۷۷.مرسلات ۷۸.نبأ ۷۹.نازعات ۸۰.عبس ۸۱.تکویر ۸۲.انفطار ۸۳.مطففین ۸۴.انشقاق ۸۵.بروج ۸۶.طارق ۸۷.اعلی ۸۸.غاشیه ۸۹.فجر ۹۰.بلد ۹۱.شمس ۹۲.لیل ۹۳.ضحی ۹۴.شرح ۹۵.تین ۹۶.علق ۹۷.قدر ۹۸.بینه ۹۹.زلزله ۱۰۰.عادیات ۱۰۱.قارعه ۱۰۲.تکاثر ۱۰۳.عصر ۱۰۴.همزه ۱۰۵.فیل ۱۰۶.قریش ۱۰۷.ماعون ۱۰۸.کوثر ۱۰۹.کافرون ۱۱۰.نصر ۱۱۱.مسد ۱۱۲.اخلاص ۱۱۳.فلق ۱۱۴.ناس


پانویس

  1. ↑ خرم‌شاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۱۲۶۶.
  2. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۲۰، ص۳۳۰و۳۳۴.
  3. ↑ خرم‌شاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۱۲۶۶.
  4. ↑ خرم‌شاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۱۲۶۶.
  5. ↑ صفوی،‌ «سوره قدر»، ص۷۸۶.
  6. ↑ واحدی، اسباب نزول القرآن، ۱۴۱۱ق، ص۴۸۶.
  7. ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۲۴۷–۲۵۲.
  8. ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۲۴۷–۲۵۲.
  9. ↑ رضوانی، موعودشناسی و پاسخ به شبهات، ۱۳۸۴ش، ص۲۸۷–۲۸۸.
  10. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۴ق، ج۲۰، ص۳۳۲.
  11. ↑ ابن‌عربی، تفسیر ابن‌عربی، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۴۱۸.
  12. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۷، ص۱۸۴.
  13. ↑ قمی، مبانی منهاج الصالحین، ۱۴۲۶ق، ج‌۶، ص۲۳۱.
  14. ↑ طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، ، ج۲، ص۱۴۶.
  15. ↑ کفعمی، المصباح، ۱۴۰۵ق، ص۴۰۹.
  16. ↑ کفعمی، المصباح، ۱۴۰۵ق، ص۴۱۰.
  17. ↑ مجلسی، زاد المعاد، ۱۴۲۳ق، ص۵۸۱.
  18. ↑ طوسی، مصباح المتهجّد، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۵۲۳.
  19. ↑ شیخ صدوق، ثواب الأعمال، ۱۴۰۶ق، ج۱، ص۱۲۴.
  20. ↑ علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۹۲، ص۳۲۹.
  21. ↑ سید بن طاووس، الإقبال، ج۱، ص۳۸۲.
  22. ↑ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۱۸۱.
  23. ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۹۰، ص۲۲۳.
  24. ↑ خامه‌گر، ساختار سوره‌های قرآن کریم، ۱۳۹۲ش، ص۱۱۲.

منابع

  • ابن‌عربی، محی‌الدین، تفسیر ابن‌عربی، تحقیق: محمدعلی عبدالوارث، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۲۰۰۱م/۱۴۲۲ق.
  • خامه‌گر، محمد، ساختار سوره‌های قرآن کریم، تهیه مؤسسه فرهنگی قرآن و عترت نورالثقلین، قم، نشر نشرا، چاپ اول، ۱۳۹۲ش.
  • خرمشاهی، بهاءالدین، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، تهران، دوستان-ناهید، ۱۳۷۷ش.
  • رضوانی، علی‌اصغر، موعودشناسی و پاسخ به شبهات، قم، انتشارات مسجد جمکران، ۱۳۸۴ش.
  • سید بن طاووس، علی بن موسی، إقبال الأعمال، تحقیق و تصحیح جواد قیومی اصفهانی، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۷۶ش.
  • صدوق، محمد بن علی، مَن لا یَحضَرُهُ الفقیه، تحقیق و تصحیح علی‌اکبر غفاری، قم، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزهٔ علمیه قم، چاپ دوم، ۱۴۱۳ق.
  • صدوق، محمد بن علی، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، ۱۴۰۶ق.
  • صفوی، سلمان، «سوره قدر»، در دانشنامه معاصر قرآن کریم، قم، انتشارات سلمان آزاده، ۱۳۹۶ش.
  • طباطبایی قمی، سید تقی، مبانی منهاج الصالحین، تصحیح عباس حاجیانی، قم، قلم الشرق، ۱۴۲۶ق.
  • طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، موسسه الاعلمی للمطبوعات، ۱۳۹۰ق.
  • طوسی، محمد بن حسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، ۱۴۱۱ق.
  • کفعمی، ابراهیم بن علی، المصباح للکفعمی (جنة الأمان الواقیة)، قم، دار الرضی، ۱۴۰۵ق.
  • کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق.
  • مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، دارالاحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
  • مجلسی، محمدباقر، زاد المعاد، بیروت، موسسة الاعلمی للمطبوعات، ۱۴۲۳ق.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ سی‌ودوم، ۱۳۷۴ش.
  • واحدی، علی بن احمد، اسباب نزول القرآن‏، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۱ق.

پیوند به بیرون