پرش به محتوا

واقعه عاشورا (از نگاه آمار)

از ویکی شیعه

واقعه عاشورا (از نگاه آمار) در پی قیام امام حسین(ع) علیه بیعت با یزید و پس از طی دوره‌ای ۱۷۵روزه از آغاز این قیام تا روز عاشورا رخ داد؛ این دوره شامل ۱۲ روز اقامت در مدینه، حدود چهار ماه و ۱۰ روز اقامت در مکه، ۲۳ روز سفر از مکه تا کربلا و ۸ روز اقامت در کربلا بود. امام حسین(ع) در مسیر مکه تا کربلا از حدود ۱۸ منزلگاه عبور کرد. پس از واقعه عاشورا نیز اسرای کربلا در مسیر کوفه تا شام از چندین منزلگاه گذشتند. درباره مدت اقامت آنان در شام، گزارش‌های متفاوتی وجود دارد، اما بر پایه مجموع گزارش‌ها، این اقامت بیش از ده روز نبوده است. دیگر آمار و اطلاعات مربوط به واقعه کربلا به شرح زیر است:

آمار بیعت‌کنندگان کوفه با مسلم بن عقیل، نیروها و تعداد نامه‌های کوفیان در قیام امام حسین(ع)

موضوع آمار
نامه‌های کوفیان به امام حسین(ع)
گزارش نخست (هر نامه متعلق به یک، دو یا چهار نفر) ۱۵۰ نامه[۱]
گزارش طبری حدود ۵۳ نامه[۲]
گزارش بلاذری ۵۰ نامه[۳]
گزارش الملهوف و اعیان الشیعه جمع کل امضاها ۱۲ هزار نفر[۴]
بیعت‌کنندگان با مسلم بن عقیل
گزارش‌های مشهور ۱۸ هزار نفر[۵]
گزارش دیگر ۱۲ هزار نفر[۶]
گزارش منقول از امام باقر(ع) ۲۰ هزار نفر[۷]
ابن‌اعثم و خوارزمی بیش از ۲۰ هزار نفر[۸]
ابن‌شهرآشوب ۲۵ هزار نفر[۹]
ابن‌قتیبه و ابن‌عبدربه بیش از ۳۰ هزار نفر[۱۰]
ابن‌عساکر و ابن‌نما (به نقل از شعبی) ۴۰ هزار نفر[۱۱]
گزارش زید بن علی ۸۰ هزار نفر[۱۲]
کوفیان آماده برای نبرد
شمار کوفیان ۱۰۰ هزار نفر[۱۳]
قیام‌کنندگان همراه مسلم
ذهبی ۴۰۰ نفر[۱۴]
طبری و شیخ مفید ۴ هزار نفر[۱۵]
ابن‌اعثم، مسعودی و خوارزمی ۱۸ هزار نفر یا بیشتر[۱۶]
ابن‌شهرآشوب ۸ هزار نفر[۱۷]
ابن‌حجر عسقلانی ۴۰ هزار نفر[۱۸]
شمار مأموران محاصره‌کنندگان مسلم
گزارش نخست ۶۰ یا ۷۰ نفر[۱۹]
گزارش دوم ۱۰۰ نفر[۲۰]
گزارش سوم ۳۰۰ نفر[۲۱]

آمار اصحاب امام حسین(ع)

به‌دلیل اختلاف منابع، تفاوت در شیوه شمارش اصحاب و اهل‌بیت، و نیز پیوستن یا جدا شدن برخی افراد در مراحل مختلف قیام، آمار محتلفی از یاران در مراحل مختلف قیام ذکر شده است از جمله:

آمار یاران در مراحل مختلف قیام
مقطع تعداد جزئیات منبع یا گزارش
هنگام خروج از مدینه ۲۱ نفر یاران و اهل‌بیت همراه امام(ع) شیخ صدوق، به نقل از امام صادق(ع)[۲۲]
هنگام خروج از مکه ۷۹ نفر ۶۰ نفر کوفی + ۱۹ نفر از بنی‌هاشم ابن‌سعد[۲۳] و ابن‌عساکر[۲۴]
۸۲ نفر همراهان امام(ع) ابن‌اعثم،[۲۵] خوارزمی،[۲۶] محمد بن طلحه شافعی،[۲۷] اربلی[۲۸] و ابن‌صباغ مالکی[۲۹]
۹۰ نفر زنان و مردان همراه امام(ع) ابن‌قتیبه دینوری[۳۰] و ابن‌عبدربه،[۳۱] به نقل از مسلم بن عقیل
حدود ۳۰۰ نفر همراهان امام(ع) ابن‌کثیر[۳۲]
در کربلا، پیش از عاشورا ۱۴۵ نفر ۴۵ نفر سواره + ۱۰۰ نفر پیاده عَمّار دُهْنی، به نقل از امام باقر(ع)[۳۳]
۸۹ نفر ۵۰ نفر اصحاب + ۲۰ نفر از سپاه دشمن که به امام پیوستند + ۱۹ نفر از اهل‌بیت(ع) برخی مورخان[۳۴]
۶۲ یا ۷۲ نفر اصحاب و اهل‌بیت امام(ع) یعقوبی[۳۵]
۶۰۰ نفر ۵۰۰ نفر سواره + حدود ۱۰۰ نفر پیاده مسعودی، هنگام حرکت به سوی کربلا همراه سپاه حرّ[۳۶]
۸۲ نفر یاران امام(ع) ابن‌شهرآشوب[۳۷]
بیش از ۷۰ نفر سواره و پیاده ابن‌أبّار بَلَنسی[۳۸]
روز عاشورا ۷۲ نفر ۳۲ نفر سواره + ۴۰ نفر پیاده ابومخنف، به نقل از ضحاک بن عبدالله مشرقی[۳۹]
نزدیک به ۱۰۰ نفر یاران امام(ع) گزارش حصین بن عبدالرحمن از سعد بن عبیده[۴۰]
۳۰۰ نفر یاران امام(ع) طبری از ابومخنف از قول زید بن علی[۴۱]
کمتر از ۷۰ نفر یاران امام(ع) قاضی نعمان مغربی[۴۲]
۶۱ نفر یاران امام(ع) مسعودی، در اثبات الوصیه[۴۳]
۱۱۴ نفر یاران امام(ع) خوارزمی، بنابر یک روایت[۴۴]
۱۴۵ نفر ۴۵ نفر سواره + ۱۰۰ نفر پیاده سبط ابن‌جوزی[۴۵]
بیش از ۸۰ نفر «هشتاد و چند نفر» ابن‌حجر هیتمی[۴۶]

آمار لشکر و کشته‌های لشکر عمر سعد

آمار لشکر عمر سعد
منبع تعداد توضیح
برخی منابع ۲۲٬۰۰۰ گزارش تفصیلی فرماندهان و نیروهای تحت فرمان آنان[۴۷]
شیخ صدوق، به نقل از امام صادق(ع) و امام سجاد(ع) ۳۰٬۰۰۰ آمار لشکر عبیدالله بن زیاد[۴۸]
مسعودی در اثبات الوصیه[۴۹] ۲۸٬۰۰۰
طبری[۵۰] ۱۴٬۰۰۰
ابن‌شهرآشوب ۳۵٬۰۰۰ اما در گزارش جزئی فرماندهان، مجموع نیروها ۲۵٬۰۰۰ نفر ذکر شده است.[۵۱]
سبط ابن‌جوزی[۵۲] ۶٬۰۰۰
یک گزارش ۲۰٬۰۰۰ تا ۶ محرم[۵۳]
ابن‌عنبه[۵۴] ۳۱٬۰۰۰
ملا حسین کاشفی ۱۷٬۰۰۰ یا ۳۲٬۰۰۰ دو گزارش متفاوت[۵۵]
قندوزی در ینابیع المودة ۴۰٬۰۰۰ همگی سواره و از کوفه؛ بدون نیروهایی از شام، حجاز و مصر[۵۶]
خصیبی ۵۶٬۰۰۰ ۳۲٬۰۰۰ سواره + ۲۴٬۰۰۰ پیاده[۵۷]
آمار کشته‌های لشکر عمر سعد
گزارش‌دهنده تعداد توضیح
شیخ صدوق و فتال نیشابوری ۲۲۵ یا ۲۲۶ مجموع کشته‌شدگان به دست برخی از اصحاب امام(ع)[۵۸]
ابن‌شهرآشوب بیشتر از گزارش شیخ صدوق حرّ بیش از ۴۰، حبیب ۶۲، زهیر ۱۲۰، حجاج ۲۵، عون ۲۱ و علی‌اکبر(ع) ۷۰ نفر[۵۹]
ابومخنف ۸۸ تعداد کشتگان لشکر عمر سعد[۶۰]
مناقب، به نقل از ابومخنف ۴۰ کشته‌شدگان توسط ذوالجناح پس از شهادت امام حسین(ع)[۶۱]

آمار شهدا

موضوع آمار / نام‌ها توضیحات
مجموع شهدا ۷۲ نفر مشهورترین گزارش درباره تعداد شهدای کربلا.[۶۲]
مجموع شهدا از آغاز تا پایان نهضت ۱۰۶ نفر فضیل بن زبیر، ۲۰ نفر از بنی‌هاشم و ۸۶ نفر از اصحاب را گزارش کرده است؛ این آمار با احتساب مجروحانی است که بعداً به شهادت رسیدند.[۶۳]
گزارش ابومخنف ۷۸ نفر ابومخنف به نقل از زحر بن قیس، تعداد شهدا را بدون احتساب امام حسین(ع) ۷۸ نفر گزارش کرده است.[۶۴]
گزارش‌های دیگر براساس نقل زحر بن قیس ۳۲،[۶۵] ۷۰،[۶۶] ۷۷،[۶۷] ۸۲[۶۸] و ۸۸ نفر[۶۹] مورخان دیگر، براساس گزارش زحر بن قیس، آمارهای متفاوتی برای شهدا نقل کرده‌اند.
گزارش بلخی و مسعودی ۸۷ نفر بلخی[۷۰] و مسعودی[۷۱] تعداد شهدا را ۸۷ نفر دانسته‌اند.
گزارش سید محسن امین ۱۳۹ نفر سید محسن امین اسامی شهدای نهضت عاشورا را از آغاز تا پایان، تا ۱۳۹ نفر ذکر کرده است.[۷۲]
گزارش محمدمهدی شمس‌الدین بیش از ۱۰۰ نفر شمس‌الدین با بررسی و تحلیل گزارش‌های تاریخی، تعداد شهدا را کمی بیش از ۱۰۰ نفر دانسته است.[۷۳]
گزارش ذبیح‌الله محلاتی ۲۲۸ نفر این آمار شهدای نهضت را از آغاز تا پایان دربرمی‌گیرد و حتی عبدالله بن عفیف را که در کوفه و پس از واقعه عاشورا به شهادت رسید، شامل می‌شود.[۷۴]
ترکیب قبیله‌ای شهدا
هاشمیان و موالی آنان ۲۶ نفر با احتساب مسلم بن عقیل.
اسدیان ۷ نفر از قبیله بنی‌اسد.
همدانیان ۱۴ نفر از قبایل وابسته به همدان.
مذحجیان ۸ نفر از مذحج.
انصار ۷ نفر از انصار مدینه.
بجلیان و خثعمیان ۴ نفر از قبایل بجله و خثعم.
کندیان ۵ نفر از کنده.
غفاریان ۳ نفر از بنی‌غفار.
کلبیان ۳ نفر از بنی‌کلب.
ازدیان ۷ نفر از ازد.
عبدیان ۷ نفر از بنی‌عبد.
تیمیان ۷ نفر از بنی‌تیم.
طائیان ۲ نفر از طی.
تغلبیان ۵ نفر از بنی‌تغلب.
جُهَنیان ۳ نفر از جهینه.
تمیمیان ۲ نفر از بنی‌تمیم.
افراد متفرقه ۳ نفر افرادی که در این دسته‌بندی‌های قبیله‌ای قرار نگرفته‌اند.
مجموع این گزارش ۱۱۰ نفر مجموع اعداد گزارش‌شده در ترکیب قبیله‌ای.[۷۵]
شهدای بنی‌هاشم
مجموع گزارش‌ها ۹ تا ۳۰ نفر گزارش منابع درباره تعداد شهدای بنی‌هاشم بسیار متفاوت است.[۷۶]
مشهورترین گزارش ۱۷ نفر مشهورترین گزارش، ۱۷ شهید از بنی‌هاشم، بدون احتساب امام حسین(ع)، است.[۷۷]
قدیمی‌ترین گزارش ۲۰ نفر در کهن‌ترین نص تاریخی، با احتساب مسلم بن عقیل و امام حسین(ع)، ۲۰ نفر از بنی‌هاشم شهید دانسته شده‌اند.[۷۸]
شهیدان در حمله نخست
شهدای حمله نخست بیش از ۵۰ نفر برخی منابع تعداد شهدای یاران امام حسین(ع) در یورش نخست سپاه دشمن را بیش از ۵۰ نفر دانسته‌اند.[۷۹]
شهدای پس از امام حسین(ع)
افراد ۴ نفر سعد بن حرث انصاری و برادرش ابوالحتوف، سوید بن عمرو بن ابی مطاع خثعمی و محمد بن ابی سعید بن عقیل؛ این افراد پس از شهادت امام حسین(ع) به شهادت رسیدند.[۸۰]
اسیرشدگان و مجروحانی که بعدها به شهادت رسیدند
ابتدا اسیر و سپس شهید شدند ۳ نفر سوار بن منعم، منعم بن ثمامه صیداوی و نافع بن هلال بجلی ابتدا به اسارت درآمدند و سپس به شهادت رسیدند.[۸۱]
مجروحانی که بعدها شهید شدند ۳ نفر سوار بن حمیر جابری، عمرو بن عبدالله همدانی جندعی و مُرَقَّع بن ثمامه اسدی، پس از مجروح شدن، بعدها به شهادت رسیدند.[۸۲]
مجروحی که جان سالم به در برد ۱ نفر حسن مثنی، فرزند امام حسن(ع)، تنها مجروحی دانسته شده که از واقعه کربلا جان سالم به در برد.[۸۳]
اولین و آخرین شهید
نخستین شهید مشخص نیست برخی منابع، شهدای حمله نخست را نخستین شهیدان روز عاشورا دانسته‌اند، اما مشخص نیست نخستین فرد چه کسی بوده است.[۸۴] براساس برخی قرائن، حر بن یزید ریاحی نیز به‌عنوان نخستین شهید روز عاشورا معرفی شده است.[۸۵]
آخرین شهید پس از امام سوید بن عمرو براساس برخی گزارش‌ها، سوید بن عمرو پس از امام حسین(ع) آخرین شهید روز عاشورا بوده است.
شهدایی که به سن بلوغ نرسیده بودند
افراد ۵ نفر علی‌اصغر(ع)، عبدالله بن حسن، محمد بن ابی‌سعید بن عقیل، قاسم بن حسن(ع) و عمرو بن جناده انصاری؛[۸۶] درباره سن عمرو بن جناده در برخی گزارش‌ها اختلاف وجود دارد.[۸۷]
یارانی که در حضور پدرشان به شهادت رسیدند
افراد ۷ نفر علی اکبر، علی اصغر، عمرو بن جناده انصاری، عبدالله بن یزید، عبیدالله بن یزید، عبدالرحمان بن مسعود و عائذ بن مجمع بن عبدالله عائذی.[۸۸]
شهیدانی که امام حسین(ع) کنار بدنشان رفت
افراد ۷ نفر مسلم بن عوسجه اسدی، حر بن یزید ریاحی، واضح رومی یا اسلم ترکی، جون بن حوی، حضرت عباس(ع)، علی‌اکبر(ع) و قاسم بن حسن(ع).[۸۹]
شهیدانی که امام حسین(ع) صورت بر صورتشان نهاد
افراد ۳ نفر علی‌اکبر(ع)، اسلم بن عمرو و حرث سلمانی (واضح).[۹۰]
صحابه شهید
گزارش فضیل بن زبیر ۶ نفر[۹۱]
گزارش مسعودی ۴ نفر[۹۲]
افراد دیگر در برخی منابع ۵ نفر انس بن حارث کاهلی، حبیب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه اسدی، هانی بن عروه مرادی و عبدالله بن یقطر.[۹۳]
موالی شهید
گزارش فضیل بن زبیر ۳ نفر فضیل بن زبیر تعداد موالی شهید امام حسین(ع) را سه نفر دانسته است.[۹۴]
گزارش ابن‌سعد و طبری ۲ نفر ابن‌سعد و طبری دو نفر را از موالی شهید گزارش کرده‌اند.[۹۵]
گزارش ابن‌شهرآشوب ۱۲ نفر ابن‌شهرآشوب از شهادت ۱۰ نفر از موالی امام حسین(ع) و ۲ نفر از موالی امیرالمؤمنین(ع) در کربلا یاد کرده است.[۹۶]
گزارش پژوهشگری دیگر ۱۵ نفر در گزارشی دیگر تعداد موالی شهید ۱۵ نفر ذکر شده است.[۹۷]
اصحاب ادیب و خطیب
افراد ۴ نفر یزید بن مغفل مذحجی، نعیم بن عجلان انصاری، حنظلة بن اسعد شبامی و عابس بن ابی‌شبیب شاکری[۹۸]
قاریان قرآن
افراد ۷ نفر عبدالرحمن بن عبد رب انصاری،[۹۹] حنظلة بن اسعد،[۱۰۰] یزید بن حصین، واضح ترکی،[۱۰۱] نافع بن هلال،[۱۰۲] بریر بن خضیر همدانی[۱۰۳]
برادران شهید
فرزندان امیرالمؤمنین(ع) ۴ نفر عباس، عبدالله، عثمان و جعفر، فرزندان ام‌البنین و امام علی(ع).[۱۰۴]
برادران امام حسین(ع) ۲ نفر عبدالله و ابوبکر؛ درباره ابوبکر، نام محمد اصغر و مادرش لیلی بنت مسعود نیز در برخی منابع آمده است.[۱۰۵]
فرزندان امام حسن(ع) ۳ نفر قاسم، ابوبکر و عبدالله.[۱۰۶]
فرزندان عقیل ۳ نفر عبدالله، جعفر و عبدالرحمان.[۱۰۷]
فرزندان زهیر تغلبی ۳ نفر قاسط، کردوس و مسقط.[۱۰۸]
فرزندان مسلم ۲ نفر عبدالله و محمد.[۱۰۹]
فرزندان عبدالله بن جعفر ۲ نفر عون و محمد.[۱۱۰]
فرزندان یزید عبدی ۲ نفر عبدالله و عبیدالله.[۱۱۱]
فرزندان عروه غفاری ۲ نفر عبدالله و عبدالرحمان.[۱۱۲]
فرزندان عمرو راسبی ۲ نفر نعمان و حلاس.[۱۱۳]
فرزندان حرث انصاری ۲ نفر سعد و ابوالحتوف.[۱۱۴]
برادران جابری ۲ نفر مالک و سیف.[۱۱۵]

نقش و موضع‌گیری زنان در واقعه عاشورا

ردیف نام نقش و موضع‌گیری در واقعه عاشورا
همسر و زنان خانواده شهدا
۱ ام وهب همسر عبدالله بن عمیر کلبی که در کربلا در رکاب امام حسین(ع) حضور داشت و به شهادت رسید.[۱۱۶]
مادران شهدای حاضر در کربلا
۲ رباب مادر علی اصغر(ع) و حاضر در کربلا.
۳ حضرت زینب(س) مادر عون بن عبدالله بن جعفر و شاهد شهادت فرزندش در عاشورا.
۴ رمله مادر قاسم بن حسن(ع).
۵ بنت شلیل الجلیلیه مادر عبدالله بن حسن.
۶ رقیه دختر امام علی(ع) مادر عبدالله بن مسلم.
۷ عبده بنت عمرو بن جناده مادر محمد بن ابی سعید بن عقیل.
۸ ام وهب دختر عبد مادر وهب و از زنان حاضر در کربلا.
زنانی که به میدان رفتند
۹ مادر عبدالله بن عمیر کلبی پس از شهادت فرزندش، عمود خیمه را برداشت و قصد میدان کرد؛ امام حسین(ع) او را دعا کرد و دستور بازگشت داد.[۱۱۷]
۱۰ مادر عمرو بن جناده انصاری پس از شهادت فرزندش، سر او را که دشمن به سویش پرتاب کرده بود به طرف آنان انداخت و با شمشیر به میدان رفت؛ امام حسین(ع) او را بازگرداند.[۱۱۸]
زنان همکار با نهضت امام حسین(ع)
۱۱ ماریه دختر سعد یا منقذ عبدیه؛ خانه او محل گردهمایی گروهی از شیعیان بصره بود.[۱۱۹]
۱۲ طوعه کنیز اشعث بن قیس که مسلم بن عقیل را هنگامی که در کوفه تنها مانده بود، در خانه خود پناه داد.[۱۲۰]
۱۳ دیلم یا دلهم همسر زهیر بن قین که او را به پیوستن به امام حسین(ع) تشویق کرد.[۱۲۱]
۱۴ زنی از کوفیان برای اسرای اهل‌بیت(ع) لباس و مقنعه فراهم کرد.[۱۲۲]
زنان معترض به اقدامات سپاه یزید و ابن زیاد
۱۵ ام عبدالله دختر حرّ بدّی کندی و همسر مالک بن نسیر؛ به غارت بُرنُس (جبه کلاه دار) امام حسین(ع) توسط شوهرش اعتراض کرد.[۱۲۳]
۱۶ صفیه دختر عبدالله بن عفیف ازدی هنگام محاصره پدرش توسط مأموران ابن‌زیاد، از او دفاع کرد.[۱۲۴]
۱۷ زنی از بنی‌بکر بن وائل پس از حمله سپاه عمر بن سعد به خیمه‌های اهل‌بیت(ع)، با شمشیر به اعتراض برخاست و خواستار دفاع از خاندان پیامبر(ص) شد.[۱۲۵]
۱۸ نوار بنت/همسر کعب بن جابر به همراهی همسرش با لشکر عمر بن سعد و نقش او در مقابله با امام حسین(ع) و قتل بریر بن خضیر اعتراض کرد.[۱۲۶]
۱۹ نوار دختر مالک بن عقرب همسر خولی که به آوردن سر امام حسین(ع) به خانه و اظهار شادی شوهرش اعتراض کرد.[۱۲۷]
۲۰ زنی هاشمی در مجلس یزید با دیدن سر امام حسین(ع) فریاد اعتراض سر داد و به دستور یزید از مجلس بیرون برده شد.[۱۲۸]
۲۱ هند دختر عبدالله بن عامر همسر یزید که با ورود اسرای کربلا، به شهادت امام حسین(ع) اعتراض و عزاداری کرد.[۱۲۹]
۲۲ همسر یزید بنا‌بر گزارش کامل بهایی، پس از ریختن شراب بر سر امام حسین(ع)، آن را با آب شست و با گلاب خوشبو کرد؛ احتمال داده شده که او هند یا یکی دیگر از همسران یزید بوده است.[۱۳۰]
۲۳ مرجانه مادر ابن زیاد که پس از شهادت امام حسین(ع)، فرزندش را به سبب کشتن فرزند رسول خدا(ص) نکوهش کرد.[۱۳۱]

خطبه‌ها، دعاها و نفرین‌های امام حسین(ع)

خطبه‌ها، دعاها و نفرین‌های امام حسین(ع) در روز عاشورا
عنوان موقعیت مضمون
خطبه نخست روز عاشورا، پیش از آغاز جنگ امام حسین(ع) سپاه دشمن را به شنیدن سخنان خود، رعایت انصاف و تأمل در علت قیام دعوت کرد و برای اتمام حجت، جایگاه و هدف خود را بیان نمود. خطبه با این عبارت آغاز شد: «أَيُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا قَوْلِي وَ لَا تَعْجَلُوا حَتَّى أَعِظَكُمْ...» و در پایان بر توکل خود بر خدا تأکید کرد.[۱۳۲]
خطبه دوم روز عاشورا امام حسین(ع) بار دیگر سپاه عمر بن سعد را به سکوت و شنیدن سخنان خود فراخواند و آنان را به پیروی از راه هدایت دعوت کرد. در ادامه، آنان را به سبب نشنیدن سخنانش و آلوده شدن به حرام نکوهش کرد و در پایان بر آنان نفرین فرستاد.[۱۳۳]
دعا هنگام ورود به کربلا هنگام ورود به سرزمین کربلا پس از شنیدن نام «عَقْر»، فرمود: «نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ العَقْرِ» و از جراحت و کشته شدن به خدا پناه برد.[۱۳۴]
دعا درباره کربلا هنگام ورود به کربلا پس از شنیدن نام کربلا و جاری شدن اشک‌های امام، فرمود: «اللهم إني أعوذ بك من الكرب والبلاء.»[۱۳۵]
دعای صبح عاشورا صبح عاشورا امام حسین(ع) خداوند را تکیه‌گاه خود در سختی‌ها و گشایش‌دهنده اندوه‌ها دانست و با این عبارت دعا کرد: «اللّهُمّ أنتَ ثِقَتي في كلِّ كَرْبٍ، ورجائي في كلِّ شدّةٍ...»[۱۳۶]
دعا درباره نماز هنگام درخواست ابوثمامه صائدی برای اقامه نماز امام حسین(ع) فرمود: «ذَكَرتَ الصَّلاةَ، جَعَلَكَ اللّهُ مِنَ المُصَلّينَ الذّاكِرينَ!» و از سپاه دشمن خواست تا برای اقامه نماز، از جنگ دست بردارند.[۱۳۷]
دعا درباره جون پس از شهادت جون امام حسین(ع) برای جون دعا کرد: «اللهم بیض وجهه و طیب ریحه واحشره مع الابرار...» و از خدا خواست او را با نیکان محشور کند و میان او و پیامبر(ص) و خاندانش پیوند برقرار سازد.[۱۳۸]
آخرین دعا و مناجات پیش از شهادت امام حسین(ع) در آخرین مناجات خود خداوند را متعالی، صاحب جبروت و کبریا خواند و از او درخواست گشایش و راه خروج کرد: «فَاجْعَلْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا فَرَجاً وَ مَخْرَجاً بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین.»[۱۳۹]
نفرین سپاه دشمن هنگام روانه شدن علی‌اکبر(ع) به میدان امام حسین(ع) سپاه دشمن را نفرین کرد و از خدا خواست برکات زمین را از آنان بازدارد، آنان را پراکنده کند و والیان را از آنان ناخشنود سازد؛ زیرا آنان امام را دعوت کرده و سپس به جنگ با او برخاسته بودند.[۱۴۰]
نفرین عمر بن سعد هنگام رفتن علی‌اکبر(ع) به میدان امام حسین(ع) درباره عمر بن سعد فرمود: «قَطَعَ اللّهُ رَحِمَكَ وَ لا بارَكَ اللّهُ لَكَ في أَمرِكَ...» و از خدا خواست کسی را بر او مسلط کند که او را در بسترش به قتل برساند.[۱۴۱]
نفرین پایانی پایان سخنرانی روز عاشورا امام حسین(ع) فرمود: «اللهم احبس عنهم قطر السماء وابعث عليهم سنين كسني يوسف...» و از خدا خواست باران را از آنان بازدارد و گرفتار قحطی و سختی شوند؛ سپس بر توکل و انابه به خدا تأکید کرد.[۱۴۲]
نکته

گزارش‌های مربوط به تیراندازی، رجزخوانی و وداع در روز عاشورا

گزارش‌های مربوط به تیراندازی، رجزخوانی و وداع در روز عاشورا
موضوع شخص یا گزارش آمار یا شرح توضیحات
تیراندازان در لشکر امام حسین(ع) یزید بن زیاد بن مهاصر کندی تیراندازی به سپاه عمر سعد در روز عاشورا سوار بر اسب می‌جنگید و پس از پی‌شدن اسبش، در برابر امام حسین(ع) روی زانو نشست و به سوی لشکر عمر سعد تیراندازی کرد.[۱۴۳]
نافع بن هلال بجلی تیراندازی با تیرهای مسموم نام خود و مادرش را بر تیرهایش نوشته و آنها را مسموم می‌کرد و به سوی دشمن پرتاب می‌کرد. هنگام تیراندازی نیز رجز می‌خواند.[۱۴۴]
رجزهای امام و یاران امام حسین(ع) رجزهای متعدد در روز عاشورا امام حسین(ع) و بسیاری از یارانش هنگام حضور در میدان نبرد، با خواندن رجز به معرفی خود، اهداف، انگیزه‌ها و اعتقاداتشان و نیز افشای جبهه دشمن پرداختند. بیشترین رجزها به امام حسین(ع) نسبت داده شده و برخی منابع چهار رجز برای ایشان گزارش کرده‌اند.[۱۴۵]
شهدای کربلا ۴۱ نفر از ۷۲ نفر از ۷۲ تن شهدای کربلا، ۴۱ نفر رجز خوانده.[۱۴۶]
رجزها گاه دو بیت یا بیشتر برخی رجزها کوتاه و در حد دو بیت بوده و محتوای آنها معرفی شخص، معرفی جبهه امام حسین(ع)، اعلام وفاداری به امام و حمایت از دین بوده است.[۱۴۷] طولانی‌ترین رجز به امام حسین(ع) نسبت داده شده که پس از شهادت علی اصغر(ع) و همزمان با حمله به لشکر دشمن خوانده شده است.[۱۴۸]
وداع‌های امام حسین(ع) وداع نخست پس از شهادت علی اصغر(ع)[۱۴۹]
وداع دوم هنگام حمله دشمن به خیمه‌ها پس از دریافت خبر حمله دشمن به خیمه‌ها، امام حسین(ع) در کنار خیمه‌ها حضور یافت و وداع دوم را انجام داد. در این وداع، جامه‌ای کهنه طلب کرد و دخترش سکینه دختر امام حسین(ع) را با چند بیت شعر به صبر و گریه نکردن تا پیش از شهادتش دعوت کرد.[۱۵۰]

زخم‌ها، جراحات و آسیب‌های واردشده بر پیکر امام حسین(ع)

گزارش‌های تاریخی درباره زخم‌ها، جراحات و آسیب‌های واردشده بر پیکر امام حسین(ع)
موضوع راوی یا منبع تعداد زخم یا جراحت توضیحات
روایات ائمه(ع) امام صادق(ع) ۳۳ زخم نیزه و ۳۴ ضربه شمشیر؛[۱۵۱] ۳۳ زخم نیزه و ۴۴ زخم شمشیر و تیر؛[۱۵۲] بیش از ۷۰ ضربه شمشیر[۱۵۳] در سه روایت، گزارش‌های متفاوتی از تعداد زخم‌ها و ضربات واردشده بر امام حسین(ع) نقل شده است.
امام باقر(ع) بیش از ۳۲۰ جراحت؛[۱۵۴] ۶۳ ضربه شمشیر، نیزه یا تیر[۱۵۵] دو گزارش متفاوت درباره تعداد جراحات واردشده بر امام حسین(ع)
امام سجاد(ع) ۴۰ ضربه شمشیر و زخم نیزه[۱۵۶] ---
گزارش منابع تاریخی برخی منابع بیش از ۱۱۰ پارگی[۱۵۷] بر اثر اصابت تیر، نیزه و ضربه شمشیر به بدن یا لباس امام(ع)
برخی منابع ۱۲۰ ضربه[۱۵۸] شامل شمشیر، تیر و سنگ
ابن‌سعد ۳۳ زخم[۱۵۹] ---
علی بن محمد عمری و ابن‌عنبه ۷۰ زخم[۱۶۰] ---
سید ابن‌طاووس ۷۲ زخم[۱۶۱] ---
برخی گزارش‌ها تا ۱۹۰۰ زخم بیشترین رقم گزارش‌شده درباره تعداد زخم‌ها[۱۶۲]
تیرباران شدید برخی منابع بیش از ۱۰۰ زخم گزارش‌هایی مبنی بر اصابت تیرهای فراوان و پوشیده شدن بدن امام(ع) از تیر، مؤید این گزارش دانسته شده است.[۱۶۳]
برخی گزارش‌ها تعبیر «قُنفُذ» درباره امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) تعبیر «قُنفُذ» به‌کار رفته که به معنای خارپشت است و آن را ناظر به شدت تیرباران و فراوانی تیرهای اصابت‌کرده دانسته‌اند.[۱۶۴]
آسیب پس از شهادت برخی منابع اسب‌تازی بر پیکر برخی منابع تنها به وقوع اسب‌تازی بر پیکر امام(ع) اشاره کرده و تعداد افراد را مشخص نکرده‌اند؛[۱۶۵] در بسیاری از گزارش‌ها تعداد اسب‌سواران ۱۰ نفر ذکر شده است.[۱۶۶]

گزارش‌های مربوط به سرهای شهدای کربلا

گزارش‌های مربوط به سرهای شهدای کربلا
موضوع منبع، شخص یا قبیله تعداد توضیحات
تعداد سرهای جداشده از پیکر شهدا بلاذری، دینوری، طبری، شیخ مفید، خوارزمی و ابن‌نما ۷۲ سر به‌جز سر امام حسین(ع)[۱۶۷]
دینوری ۷۵ سر در گزارش مربوط به توزیع سرها میان قبایل[۱۶۸]
بلاذری به نقل از ابومخنف[۱۶۹] ۸۲ سر ---
سبط ابن جوزی به نقل از هشام کلبی[۱۷۰] ۹۲ سر ---
سید ابن طاووس و محمد بن ابی‌طالب موسوی[۱۷۱] ۷۸ سر ---
طبری، ابن‌شهرآشوب و ابن‌صباغ مالکی به نقل از ابومخنف ۷۰ سر تعداد سرهایی که نزد عبیدالله بن زیاد برده شد.[۱۷۲]
توزیع سرهای شهدا میان قبایل[۱۷۳] بنی‌تمیم ۱۷ سر ---
بنی‌اسد ۱۷ سر ---
قیس بن اشعث و بنی‌کنده ۱۳ سر ---
شمر بن ذی الجوشن و هوازن ۱۲ سر ---
قبیله مذحج ۶ سر ---
افراد و قبایل دیگر ۱۳ سر ---
سرهای پرتاب‌شده به سوی سپاه امام حسین(ع)[۱۷۴] عبدالله بن عمیر کلبی ۱ سر
عمرو بن جناده ۱ سر
عابس بن ابی شبیب شاکری ۱ سر

اسرا و بازماندگان واقعه کربلا

اسرا و بازماندگان واقعه کربلا
نام جنسیت نسبت یا عنوان
امام سجاد(ع) مرد فرزند امام حسین(ع)
امام باقر(ع) مرد فرزند امام سجاد(ع)
عمر بن حسین مرد فرزند امام حسین(ع)[۱۷۵]
محمد بن حسین بن علی مرد فرزند امام حسین(ع)[۱۷۶]
زید بن حسن مرد فرزند امام حسن(ع)[۱۷۷]
عمرو بن حسن مرد فرزند امام حسن(ع)[۱۷۸]
محمد بن عمرو بن حسن مرد فرزند امام حسن(ع)[۱۷۹]
دو فرزند جعفر مرد از فرزندان جعفر بن ابی‌طالب[۱۸۰]
عبدالله بن عباس بن علی مرد فرزند عباس بن علی(ع)[۱۸۱]
قاسم بن عبدالله بن جعفر مرد فرزند عبدالله بن جعفر[۱۸۲]
قاسم بن محمد بن جعفر مرد فرزند محمد بن جعفر[۱۸۳]
محمد بن عقیل اصغر مرد از فرزندان عقیل[۱۸۴]
عقبة بن سمعان مرد غلام رباب[۱۸۵]
غلام عبدالرحمن بن عبدربه مرد غلام و همراه امام حسین(ع)[۱۸۶]
مسلم بن رباح مرد غلام امام علی(ع)[۱۸۷]
علی بن عثمان مغربی مرد از بازماندگان[۱۸۸]
زینب(س) زن دختر امام علی(ع)[۱۸۹]
فاطمه دختر حضرت علی(ع) زن دختر امام علی(ع)[۱۹۰]
ام کلثوم دختر حضرت علی(ع) زن دختر امام علی(ع)[۱۹۱]
امّ حسن زن دختر امام علی(ع)[۱۹۲]
فاطمه دختر امام حسین(ع) زن دختر امام حسین(ع)[۱۹۳]
سکینه دختر امام حسین(ع) زن دختر امام حسین(ع)[۱۹۴]
فاطمه صغری دختر امام حسین(ع) زن دختر امام حسین(ع)[۱۹۵]
رباب(س) زن همسر امام حسین(ع)[۱۹۶]
امّ محمد زن مادر امام سجاد(ع)[۱۹۷]
دختر امام حسن(ع) زن همسر امام سجاد(ع)

پانویس

  1. برای نمونه نگاه کنید به: ابن‌اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۲۹؛ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۳۸؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ۱۳۷۶ق، ج۴، ص۹۸؛ ابن‌جوزی، المنتظم فی تاریخ الملوک و الامم، ۱۴۲۶ق، ج۵، ص۳۲۷؛ خوارزمی، مقتل الحسین، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۲۸۳؛ اربلی، کشف الغمه، ۱۴۰۶ق، ج۲، ص۲۵۳؛ شافعی، مطالب السؤول فی مناقب الرسول(ص)، ۱۴۲۰ق، ج۲، ص۷۱؛ ابن‌کثیر، البدایة و النهایه، ۱۴۰۸ق، ج۸، ص۱۶۲؛ ابن‌حجر عسقلانی، تهذیب التهذیب، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۳۰۲.
  2. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۲۶۲.
  3. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۳۷۰.
  4. ابن‌طاووس، کتاب اللهوف، ۱۴۲۲ق، ص۳۵؛ امین، اعیان الشیعة، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۵۸۱.
  5. برای نمونه نگاه کنید به: طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۲۷۵؛ ابوحنیفه دینوری، الاخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ص۲۳۵؛ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۴۱؛ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۲۹۹؛ ابن‌عنبه، عمدة الطالب فی أنساب آل ابی طالب، ۱۳۸۰ق، ص۱۹۱-۱۹۲.
  6. برای نمونه نگاه کنید به: طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۲۵۹؛ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۳۰۶.
  7. ابن‌ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ۱۳۷۸ق، ج۱۱، ص۴۳.
  8. ابن‌اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۴۰؛ خوارزمی، مقتل الحسین(ع)، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۲۹۰.
  9. ابن‌شهرآشوب، مناقب، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۹۹.
  10. ابن‌قتیبه دینوری، الامامة و السیاسه، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۸؛ ابن‌عبد ربه، العقد الفرید، ۱۳۶۵ق، ج۴، ص۳۵۴.
  11. ابن‌عساکر، ترجمة الامام الحسین(ع)، ۱۴۱۴ق، ص۲۸۴؛ ابن‌نما حلی، مثیر الاحزان، ۱۳۶۹ق، ص۱۶.
  12. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۵، ص۴۸۹.
  13. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۴۲۲؛ طبری، تاریخ الامم والملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۲۹۴؛ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۷۱؛ ابن‌نما حلی، مثیر الاحزان، ۱۳۶۹ق، ص۱۶.
  14. ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۲۹۹.
  15. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۲۶۰؛ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۵۲.
  16. ابن‌اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۴۹؛ مسعودی، مروج الذهب و معادن الجوهر، ۱۴۲۱ق، ج۳، ص۶۸.
  17. ابن‌شهرآشوب، مناقب، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۱۰۱.
  18. ابن‌حجر عسقلانی، تهذیب التهذیب، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۳۰۳.
  19. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۲۷۹؛ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ۱۴۱۹ق، ص۶۹؛ مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۲۱ق، ج۳، ص۶۹.
  20. ابوحنیفه دینوری، الاخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ص۲۴۰.
  21. ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۵۳.
  22. شیخ صدوق، الامالی، ۱۴۱۷ق،
  23. ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۰ق، ج۱۰، ص۴۵۱.
  24. ابن‌عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۱۴، ص۲۱۱-۲۱۲.
  25. ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۶۹.
  26. خوارزمی، مقتل الحسین، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۳۱۷.
  27. شافعی، مطالب السؤول، ۱۴۲۰ق، ج۲، ص۷۳
  28. اربلی، کشف الغمه، ۱۴۰۶ق، ج۲، ص۲۵۳.
  29. ابن‌صباغ مالکی، الفصول المهمه، ج۲، ص۶.
  30. ابن‌قتیبه دینوری، الامامة و السیاسه، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۱۰.
  31. بن عبد ربه، العقد الفرید، ۱۳۶۵ق، ج۴، ص۳۵۵.
  32. ابن‌کثیر، البدایة و النهایة، ۱۴۰۸ق، ج۶، ص۲۵۹.
  33. برای نمونه نگاه کنید به: طبری، تاریخ الامم والملوک، ۱۴۰۹ق،ج۴، ص۲۹۲؛ ابن‌طاووس، اللهوف فی قتلی الطفوف، ۱۳۸۳ش، ص۶۰.
  34. ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ۱۴۱۵ق، ص۳۲۹؛ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۲۹۸و۳۰۰.
  35. یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۵۶.
  36. مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۲۱ق، ج۳، ص۷۱.
  37. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ۱۳۷۹ق. ج۴، ص۱۰۷.
  38. ابن‌ابار، دُرَرَ السمط فی خبر السبط، ۱۴۰۷ق. ص۱۰۴.
  39. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۲۰؛ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۹۵.
  40. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۲۹۵؛ بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۴۲۴.
  41. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۵، ص۴۸۹.
  42. مغربی، شرح الاخبار، مؤسسة النشر الاسلامی، ج۳، ص۱۵۴؛ بلخی، البدء و التاریخ، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۲۴۱.
  43. مسعودی، اثبات الوصیه، ۱۴۱۷ق، ص۱۶۶.
  44. حسینی موسوی، تَسْلِیَةُ المَجالِس و زِینَةُ المَجالِس، ۱۴۱۸ق، ج۲، ص۲۷۵.
  45. ابن‌جوزی، تذکرة الخواص، ۱۴۲۶ق، ج۲، ص۱۶۰.
  46. ابن‌حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۱۳۸۵ق، ص۱۹۷.
  47. برای نمونه نگاه کنید به: ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۸۴ـ۹۰وص۱۰۱؛ خوارزمی، مقتل الحسین، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۳۴۱ـ۳۴۵.
  48. شیخ صدوق، الامالی، ۱۳۷۶ش، مجلس ۲۴، ص۱۷۷، ح۳.
  49. مسعودی،‌ اثبات الوصیه، ۱۴۱۷ق، ص۱۶۶.
  50. طبری، دلائل الامامه، ۱۴۱۳ق، ص۱۷۸.
  51. ابن‌شهرآشوب،‌ مناقب آل ابی طالب، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۱۰۶.
  52. ابن‌جوزی،‌ تذکرة الخواص، ۱۴۲۶ق، ج۲، ص۱۶۱.
  53. ابن‌صباغ مالکی، الفصول المهمه، مؤسسة الاعلمی، ص۱۹۱.
  54. ابن‌عنبه، عمدة الطالب، ۱۳۸۰ق، ص۱۹۲.
  55. کاشفی، روضة الشهداء، ۱۳۸۱ش، ص۳۴۶.
  56. قندوزی، ینابیع الموده، دارالاسوة، ج۳، ص۶۶.
  57. خصیبی، الهداية الكبری، ۱۴۱۹ق، ص۲۰۲.
  58. صدوق، الامالی، ۱۴۱۷ق، مجلس۳۰، ح۱، ص۲۲۳ـ۲۲۶، فتال نیشابوری، روضة الواعظین، منشورات الشریف الرضی،ص۱۸۶ـ۱۸۸.
  59. ابن‌شهرآشوب، مناقب، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۱۰۹ـ۱۱۴.
  60. أبومخنف، مقتل الحسين، ۱۳۹۸ق، ج۱، ص۲۰۲.
  61. ابن‌شهرآشوب، مناقب آل أبي طالب، ۱۳۷۶ق، ج۳، ص۲۱۵.
  62. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۴۱۱؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۴۸؛ ابن‌اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۴، ابن‌کثیر، البدایة و النهایة، ۱۴۰۸ق، ج۸، ص۲۰۵.
  63. کوفی اسدی، «تسمیة من قتل مع الحسین(ع)»، ص۱۴۹ـ ۱۵۶
  64. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۵۱؛ ابن‌قتیبه دینوری، الامامة و السیاسة،۱۴۱۰ق، ص۲۶۰.
  65. ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۱۲۷.
  66. ابن‌جوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۲، ص۱۹۳.
  67. ابن‌عبد ربه، العقد الفرید، ۱۳۶۵ق، ج۴، ص۳۲۸.
  68. خوارزمی، مقتل الحسین، ۱۴۱۸ق، ج۲، ص۶۲.
  69. ابن‌سعد، «ترجمة الحسین»، ص۱۹۰.
  70. بلخی، البدء و التاریخ، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۲۴۱.
  71. مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۲۱ق، ج۳، ص۷۲.
  72. امین، اعیان الشیعه، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۶۱۰ـ۶۱۲.
  73. شمس‌الدین، انصار الحسین(ع)، ۱۴۰۱ق، ص۴۹و۵۲.
  74. محلاتی، فرسان الهیجاء،۱۳۹۰ق، ج۲، ص۱۵۴.
  75. سماوی، اابصار العین، ۱۳۷۷ش، ص۴۹.
  76. رنجبر، «عاشورا در آینه آمار و ارقام»، ص۶۶-۶۷.
  77. برای نمونه نگاه کنید به: شیخ صدوق، کمال الدین، ۱۴۰۵ق، ص۵۳۳، شیخ صدوق، الامالی، ۱۳۷۶ش، مجلس۸۷، ص۶۹۴؛ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۲۵ـ۱۲۶؛ شیخ طوسی، الامالی، ۱۴۱۴ق، ص۱۶۲.
  78. برای نمونه نگاه کنید به: شیخ صدوق، الخصال، ۱۳۶۲ش، ص۵۱۹.
  79. خوارزمی، مقتل الحسین، ۱۴۱۸ق، ج۲، ص۱۱.
  80. سماوی، ابصارالعین، ۱۳۴۱ق، ص۵۱.
  81. سماوی، ابصار العين، ۱۴۱۹ق، ج۱، ص۱۴۹.
  82. کوفی اسدی، «تسمیة من قتل مع الحسین»، ص۱۵۶.
  83. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۵۹.
  84. ابن‌شهرآشوب، مناقب، مطبعة الحيدرية، ج۳ ، ص۲۶۱.
  85. ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۱۰۱.
  86. مامقانی، تنقیح المقال، نجف، ج۲، ص۳۲۷.
  87. مقرم، مقتل الحسین علیه‌السلام، ۱۳۸۱ش، ج۱، ص۲۵۳.
  88. برای نمونه نگاه کنید به: سماوی، ابصارالعین، ۱۴۱۹ق، ص۱۹۰؛ قندوزی، ينابيع المودة، دار الاسوة، ج۳، ص۷۶.
  89. سماوی، ابصار العین، ۱۳۴۱ق، ص۱۳۲.
  90. عندلیب همدانی، ثارلله، ۱۳۸۹ش، ص۳۰۹.
  91. کوفی اسدی، «تسمیة من قتل مع الحسین»، ص۱۵۳ـ۱۵۴.
  92. مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۲۱ق، ج۳، ص۷۲.
  93. سماوی، ابصار العین، ۱۳۷۷ش، ص۲۲۱.
  94. کوفی اسدی، «تسمیة من قتل مع الحسین(ع)»، ص۱۵۲.
  95. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۵۹.
  96. ابن‌شهرآشوب، مناقب، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۱۲۲.
  97. سماوی، ابصار العین، ۱۳۷۷ش، ص۲۲۱ـ۲۲۲.
  98. عندلیب همدانی، ثارالله، ۱۳۸۹ش، ص۲۶۹.
  99. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۱۵۷.
  100. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۱۳۰.
  101. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۱۴۴.
  102. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۱۴۷.
  103. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۱۲۱.
  104. مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص ۱۲۵؛ سماوی، ابصارالعین، ۱۴۱۹ق، ص۲۲۳.
  105. مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص ۱۲۵؛ سماوی، ابصارالعین، ۱۴۱۹ق، ص۲۲۳.
  106. مفید، الارشاد،۱۴۱۳ق، ج۲، ص ۱۲۵
  107. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۲۳۳.
  108. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۲۲۳.
  109. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۲۲۳.
  110. مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۲۵.
  111. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۲۲۳.
  112. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۲۲۳.
  113. سماوی، ابصارالعین، ۱۴۱۹ق، ص۲۲۳.
  114. سماوی، ابصارالعین، ۱۴۱۹ق، ص۲۲۳.
  115. سماوی، ابصارالعین، ۱۴۱۹ق، ص۲۲۳.
  116. مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۲، ص۱۶.
  117. سماوی، ابصار العین، ۱۳۷۷ش، ص۱۳۳.
  118. سماوی، ابصار العین، ۱۳۷۷ش، ص۱۳۳.
  119. طبری، تاریخ الامم والملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۲۶۳.
  120. طبری، تاریخ الامم والملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۲۷۷ـ۲۷۸.
  121. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۳۷۸ـ۳۷۹.
  122. ابن‌نما، مثیر الاحزان، ۱۳۶۹ق،‌ ص۶۶.
  123. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۴۲.
  124. مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۵، ص۱۲۰.
  125. قمي، نفس المهموم ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۴۲.
  126. طبری، تاریخ الامم و الملک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۲۹.
  127. برای نمونه نگاه کنید به: بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۴۱۱.
  128. شعرانی، دمع السجوم، ۱۳۷۴ق، ص۲۵۲-۲۵۳.
  129. قمی، نفس المهموم، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۴۲۰.
  130. قمي، نفس‌ المهموم، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۴۰۱.
  131. قمی، نفس المهموم، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۵۵۱.
  132. مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۵، ص۸.
  133. مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۵، ص۸.
  134. ابوحنیفه دینوری، الاخبار الطوال، ۱۳۷۳ش، ص۲۵۲.
  135. مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۴، ص۳۸۱.
  136. مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۹۶.
  137. مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۵، ص۲۱.
  138. مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۵، ص۲۳.
  139. طوسی، مصباح المتهجد، ۱۴۲۵ق، ص۸۲۷.
  140. قمی، نفس المهموم، ۱۴۲۱ق، ص۲۷۹.
  141. قمی، نفس المهموم، ۱۴۲۱ق، ص۲۷۹.
  142. قمی، نفس المهموم، ۱۴۲۱ق، ص۲۲۵.
  143. سماوی، ابصار العین، ۱۳۸۴ش، ص۱۷۲.
  144. ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۱۱۰.
  145. داودی و رستم‌نژاد، عاشورا: ریشه‌ها، انگیزه‌ها، رویدادها،‌ پیامدها، ۱۳۸۷ش، ص۵۱۶-۵۲۱.
  146. موسوی گرمارودی، «نگاهی به رجزهای اصحاب عاشورا»، ص۱۷۱.
  147. شعرانی، دمع السجوم، ۱۳۷۴ق، ص۱۵۳.
  148. قمي، نفس المهموم، ۱۴۲۱ق، ص۳۲۰.
  149. ابن‌شهرآشوب، مناقب آل أبي طالب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۱۰۹.
  150. ابن‌شهرآشوب، مناقب آل أبي طالب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۱۰۹.
  151. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۴۶؛ خوارزمی، مقتل الحسین، ۱۴۱۸ق، ج۲، ص۴۲.
  152. مغربی، شرح الاخبار، مؤسسة النشر الاسلامی، ج۳، ص۱۶۴؛ طبری، دلائل الامامه، ۱۴۰۹ق، ص۱۷۸.
  153. شیخ طوسی، الامالی، ۱۴۱۴ق، ص۶۷۷.
  154. شیخ صدوق، الامالی، ۱۳۷۶ش، مجلس۳۱، ح۱، ص۲۲۸؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، منشورات الشریف الرضی، ص۱۸۹.
  155. کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۴۵۲؛ مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۵، ص۹۲، ح۳۶.
  156. مغربی، دعائم الاسلام، ۱۳۸۳ق، ج۲، ص۱۵۴.
  157. برای نمونه نگاه کنید به: مغربی، شرح الاخبار، مؤسسة النشر الاسلامی، ج۳، ص۱۶۴؛ طبری، دلائل الامامه، ۱۴۱۳ق، ص۱۷۸؛ خوارزمی، مقتل الحسین، ۱۴۱۸ق، ج۲، ص۴۲؛ مُحَلّی، الحدائق الوردیه، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۱۳.
  158. مُحَلّی، الحدائق الوردیه، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۱۳.
  159. ابن‌نما، مثیر الاحزان، ۱۳۶۹ق، ص۵۷ ـ ۵۸.
  160. عمری، المجدی فی انساب الطالبیین، ۱۴۰۹ق، ص۱۳؛ ابن‌عنبه، عمدة الطالب فی أنساب آل ابی طالب، مطبعة الحیدریه، ۱۳۸۰ق، ص۱۹۲.
  161. ابن‌طاووس، اللهوف، ۱۳۸۳ش، ص۷۱.
  162. نگاه کنید به: ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۱۱۱.
  163. طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۴۶۹؛ ابن‌شهرآشوب، المناقب، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۱۲۰.
  164. طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۴۶۹؛ ابن‌شهرآشوب، المناقب، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۱۲۰.
  165. مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۲۱ق، ج۳، ص۷۳.
  166. برای نمونه نگاه کنید به: بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۴۱۰؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۴۷؛ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۱۳؛ طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۴۷۰.
  167. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۴۹؛ بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۴۱۲؛ ابوحنیفه دینوری،، اخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ص۲۵۹؛ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۱۳؛ خوارزمی، مقتل الحسین، ۱۴۱۸ق، ج۲، ص۴۵؛ ابن‌نما، مثیر الاحزان، ۱۳۶۹ق، ص۶۵.
  168. ابوحنیفه دینوری، اخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ص۲۵۹.
  169. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۴۱۲.
  170. ابن‌جوزی، تذکرة الخواص، ۱۴۲۶ق، ص۲۵۶.
  171. ابن‌طاووس، اللهوف، ۱۴۲۲ق، ص۸۵؛ حسینی موسوی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ۱۴۱۸ق، ج۲، ص۳۳۱؛ مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۵، ص۶۲.
  172. طبری، تاریخ الامم والملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۵۸؛ ابن‌شهرآشوب، المناقب، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۱۲۱؛ ابن‌صباغ مالکی، الفصول المهمه، ۱۴۲۲ق، ص۱۹۸.
  173. طبری، تاریخ الامم والملوک، ۱۴۰۹ق، ج۵، ص۴۶۸؛ بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۱۷ق، ج۳، ص۲۰۷.
  174. سماوی، ابصار العین، ۱۳۴۱ق، ص۱۳۳.
  175. ابن‌کثیر، البدایة و النهایة، ۱۴۰۸ق، ج۸، ص۲۱۲.
  176. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۴۱۱.
  177. ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین ۱۳۸۵ق، ص۷۹.
  178. طبری، تاریخ الامم والملوک، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۵۳و۳۵۹.
  179. ابن‌کثیر، البدایة و النهایة، ۱۴۰۸ق، ج۸، ص۲۰۵.
  180. ابن‌قتیبه دینوری، الامامة و السیاسه، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۸.
  181. مغربی، شرح الاخبار، مؤسسة النشر الاسلامی، ج۳، ص۱۹۸.
  182. ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۳۰۳.
  183. مغربی، شرح الاخبار، مؤسسة النشر الاسلامی، ج۳، ص۱۹۷.
  184. ابن‌عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۳۰۳.
  185. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۴۱۱.
  186. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۲۶ق، ج۴، ص۳۲۱.
  187. ابن‌عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۱۴، ص۲۲۳.
  188. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه،، ۱۴۰۵ق، ص۵۴۶.
  189. ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ۱۳۷۴ش، ص۷۹.
  190. شیخ صدوق، الامالی، ۱۴۱۷ق، ص۲۳۱.
  191. مغربی، شرح الاخبار، مؤسسة النشر الاسلامی، ج۳، ص۱۹۸.
  192. مغربی، شرح الاخبار، مؤسسة النشر الاسلامی، ج۳، ص۱۹۷.
  193. شیخ صدوق، الامالی، ۱۴۱۷ق، ص۲۲۸.
  194. شیخ صدوق، الامالی، ۱۴۱۷ق، ص۲۳۰.
  195. طبرسی، الاحتجاج، ۱۳۸۶ق، ج۲، ص۲۷.
  196. ابن سعد، «ترجمة الحسین»، ص۱۸۷.
  197. ابن‌سعد، «ترجمة الحسین»، ص۱۸۷.

منابع

  • ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، مقاتل الطالبیین، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، ۱۴۱۹ق.
  • ابوحنیفه دینوری، احمد بن داوود، الأخبار الطوال، تحقیق: عبدالمنعم عامر، قاهره، داراحیاء الکتب العربیه، ۱۹۶۰م.
  • ابن‌أبی‌الحدید، عبدالحمید بن هبة الله، شرح نهج البلاغة، تحقیق: محمد ابوالفضل‌ابراهیم، بیروت، داراحیاء الکتب العربیه، ۱۳۷۸ق.
  • ابن‌اعثم الکوفی، الفتوح، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالأضواء، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.
  • ابن‌اَبّار، محمد بن عبدالله، دُرَرَ السمط فی خبر السبط، تحقیق: عزالدین عمر موسی، بیروت، دارالغرب الاسلامی، ۱۴۰۷ق.
  • ابن‌جوزی، علی بن محمد، المنتظم فی تاریخ الملوک و الامم، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۲۶ق.
  • ابن‌جوزی، یوسف بن قزاوغلی، تذکرة الخواص من الامة بذکر خصائص الائمه، تحقیق: حسین تقی زاده، قم، مرکز الطباعة و النشر للمجمع العالمی لأهل البیت، ۱۴۲۶ق.
  • ابن‌جوزی، یوسف بن قزاوغلی، تذکرة الخواص، قدّم له سید صادق بحرالعلوم، تهران، مکتبة نینوی الحدیثه، بی‌تا.
  • ابن‌حجر عسقلانی، احمد بن علی، تهذیب التهذیب، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۴ق.
  • ابن‌حجر هیتمی، احمد بن محمد، الصواعق المحرقة فی ردّ اهل البدع و الزندقه، تعلیق: عبدالوهاب عبداللطیف، قاهره، مکتبة القاهره، ۱۳۸۵ق.
  • ابن‌سعد، «ترجمة الحسین و مقتله»، تحقیق: سید عبدالعزیز طباطبایی، فصلنامه تراثنا، سال سوم، شماره ۱۰، ۱۴۰۸ق.
  • ابن‌سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، بیروت، دار الکتب العلمیة، منشورات محمد علی بیضون، ۱۴۱۰ق.
  • ابن‌شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل أبی‌طالب، تصحیح لجنة من أساتذة النجف الأشرف، نجف، المکتبة الحیدریة، ۱۳۷۶ق.
  • ابن‌شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل أبی‌طالب، قم، نشر علامه، چاپ اول، ۱۳۷۹ق.
  • ابن‌شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی‌طالب، تحقیق یوسف بقاعی، بیروت، افست دارالاضواء، ۱۴۲۱ق.
  • ابن‌صباغ مالکی، علی بن محمد، الفصول المهمة فی معرفة الأئمة علیهم‌السلام، قم، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحدیث، سازمان چاپ و نشر، ۱۴۲۲ق.
  • ابن‌طاووس، علی بن موسی، اللهوف علی قتلی الطفوف، تهران، منظمة الاوقاف و الشؤون الخیریة، ۱۴۲۲ق.
  • ابن‌عبد ربه، احمد بن محمد، العقد الفرید، تحقیق: علی شیری، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۴۰۹ق.
  • ابن‌عبد ربه، احمد بن محمد، العقد الفرید، مطبعة اللجنة التألیف و الترجمة و النشر، ۱۳۶۵ق.
  • ابن‌عساکر، ترجمة الامام الحسین، تحقیق: محمد باقر محمودی، قم، مجمع احیاء الثقافة الاسلامیه، ۱۴۱۴ق.
  • ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق و ذکر فضلها و تسمیة من حلها من الأماثل أو اجتاز بنواحیها من واردیها و أهلها، بیروت، دار الفکر، ۱۴۱۵ق.
  • ابن‌عنبه، احمد بن علی، عمدة الطالب فی أنساب آل ابی طالب، تصحیح: محمد حسن آل طالقانی، نجف، مطبعة الحیدریه، ۱۳۸۰ق.
  • ابن‌قتیبه دینوری، الامامة و السیاسه، تحقیق: علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۰ق.
  • ابن‌کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، تحقیق: علی شیری، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۴۰۸ق.
  • ابن‌نما حلی، جعفر بن محمد، مثیر الأحزان، نجف، مطبعة الحیدریه، ۱۳۶۹ق.
  • اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمة فی معرفة الائمه، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶ق.
  • امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، تحقیق سهیل زکار و ریاض زرکلی، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۷ق.
  • بلاذری، احمد بن یحیی، کتاب جمل من انساب الاشراف، بیروت، دارالأضواء، ۱۴۰۵ق.
  • بلخی، احمد بن سهل، البدء و التاریخ، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۱۷ق.
  • حسینی موسوی، محمد بن ابی طالب، تَسْلِیَةُ المَجالِس و زِینَةُ المَجالِس، تحقیق: فارس حسّون، قم، مؤسسة المعارف الاسلامیه، ۱۴۱۸ق.
  • خصیبی، حسین بن حمدان، الهدایة الکبری، بیروت، مؤسسة البلاغ، ۱۴۱۹ق.
  • خوارزمی، مقتل الحسین، تحقیق: محمد طاهر سماوی، قم، دارانوار الهدی، ۱۴۱۸ق.
  • داودی، سعید و رستم‌نژاد، مهدی، عاشورا: ریشه‌ها، انگیزه‌ها، رویدادها، پیامدها، قم، انتشارات امام علی بن ابیطالب(ع)، ۱۳۸۷ش.
  • ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، بیروت، مؤسسة الرساله، ۱۴۱۳ق.
  • رنجبر،محسن، عاشورا در آینه آمار و ارقام، فصلنامه تاریخ در آینه پژوهش، شماره ۱۰، تابستان ۱۳۸۵ش.
  • سماوی، محمد بن طاهر، ابصار العین فی انصار الحسین، تحقیق: محمد جعفر سماوی، قم، مرکز الدراسات الاسلامیة لحرس الثوره، ۱۳۷۷ش.
  • شافعی، محمد بن طلحه، مطالب السؤول فی مناقب الرسول، تحقیق: ماجد بن احمد العطیه، بیروت، مؤسسة ام القری، ۱۴۲۰ق.
  • شعرانی، ابوالحسن، دمع السجوم، ترجمه نفس المهموم، تهران، کتابفروشی علمیه اسلامیه، چاپ اول، ۱۳۷۴ق.
  • شمس الدین، محمد مهدی، انصار الحسین، بی‌جا، الدار الاسلامیه، ۱۴۰۱ق.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی، اَلاَمالی، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی، اَلخِصال، تحقیق علی‌اکبر غفاری، قم جامعهٔ مدرسین، چاپ اول، ۱۳۶۲ش.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمه، تصحیح: علی‌اکبر غفاری، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۰۵ق.
  • شیخ طوسی، محمد بن حسن، اَلاَمالی، تحقیق مؤسسة البعثه، قم، دارالثقافه، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
  • شیخ طوسی، محمد بن حسن، مصباح المتهجد، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، ۱۴۲۵ق.
  • شیخ مفید، محمد بن محمد، لارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، تحقیق مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، قم، دارالمفید، ۱۴۱۳ق.
  • طبرسی، فضل بن حسن، إعلام الوری بأعلام الهدی، چاپ اول: قم، مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، ۱۴۱۷ق.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری؛ تاریخ الأمم و الملوک، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، ۱۴۰۹ق.
  • طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، تحقیق مؤسسة البعثه، قم، مؤسسة البعثه، ۱۴۱۳ق.
  • عمری، علی بن محمد، المجدی فی انساب الطالبیین، قم، مکتبة آیة الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۹ق.
  • عندلیب همدانی، حسین، ثارالله؛ خون حسین علیه‌السلام در رگهای اسلام، قم، مؤسسه در راه حق، ۱۳۷۶ش.
  • فتّال نیشابوری، محمد، روضة الواعظین، تحقیق: سید محمدمهدی خِرسان، قم، منشورات الشریف الرضی، بی‌تا.
  • قمی، عباس، نفس المهموم فی مصیبة سیدنا الحسین المظلوم(ع)، قم، المکتبة الحیدریة، ۱۴۲۱ق.
  • قندوزی، سلیمان بن ابراهیم، ینابیع الموده، بی‌جا، دار الاسوة للطباعة و النشر، بی‌تا.
  • کاشفی، ملاحسین، روضة الشهداء، قم، نوید اسلام، ۱۳۸۱ش.
  • کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تحقیق علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۴۰۳ق‏.
  • کوفی اسدی، فضیل بن زبیر، «تسمیة من قتل مع الحسین»، تحقیق: سید محمد رضا حسینی جلالی، فصلنامه تراثنا، شماره ۲، ۱۴۰۶ق.
  • مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، نجف، مطبعة المرتضویة، بی‌تا.
  • مجلسی، محمدباقر، بِحارُ الاَنوارِ الجامعةُ لِدُرَرِ اَخبارِ الاَئمةِ الاَطهار، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق.
  • محلاتی، ذبیح الله، فرسان الهیجاء، تهران، مرکز نشر کتاب، ۱۳۹۰ق.
  • مسعودی، علی بن حسین، اثبات الوصیه، قم، انتشارات انصاریان، ۱۴۱۷ق.
  • مسعودی، علی بن حسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، تحقیق: سعید محمد لحّام، بیروت، دارالفکر، ۱۴۲۱ق.
  • مغربی، قاضی نعمان بن محمد، دعائم الاسلام، تحقیق: آصف بن علی اصغر فیضی، قاهره، دارالمعارف، ۱۳۸۳ق.
  • مغربی، قاضی نعمان بن محمد، شرح الأخبار فی فضائل الائمة الاطهار، تحقیق: سید محمد حسینی جلالی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، بی‌تا.
  • مقرم، عبدالرزاق، مقتل الحسین، بیروت، مؤسسة الخرسان للمطبوعات، ۱۴۲۶ق.
  • موسوی گرمارودی، سید مرتضی، نگاهی به رجزهای اصحاب عاشورا و اهداف آن، فصلنامه سفینه، شماره ۵۶، پاییز ۱۳۹۶ش.
  • مُحَلّی، حمید بن احمد، الحدائق الوردیه فی مناقب ائمة الزیدیه، تحقیق: مرتضی بن زید محطوری حسنی، صنعاء، مکتبة بدر، ۱۴۲۳ق.
  • یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ یعقوبی، بیروت، اعلمی، ۱۴۱۳ق.

پیوند به بیرون