سوره ماعون: تفاوت میان نسخهها
imported>Salvand جز ←معرفی سوره: اصلاح تیتر |
imported>Salvand جز ←معرفی: جایگذاری عبارت با اعراب |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==معرفی== | ==معرفی== | ||
* '''نامگذاری''' | * '''نامگذاری''' | ||
این سوره را '''ماعون''' و سوره «أَرَأَيْتَ الَّذِي» نامیدهاند. ماعون از انتهای سوره و | این سوره را '''ماعون''' و سوره «أَرَأَيْتَ الَّذِي» نامیدهاند. ماعون از انتهای سوره و «أَرَأَيْتَ الَّذِي» از آغاز سوره گرفته شده است.<ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، ص۱۲۶۹.</ref> درباره معنای ماعون گفته شده است، در زمان جاهلیت به هر منفعتی (یا هر وسیله مفید) ماعون گفته میشد و بعد از اسلام به زکات، ماعون گفتند.<ref>طریحی، مجمع البیان، ج۶، ص۳۱۶.</ref> نامهای دیگر این سوره را «دین» و «تکذیب» گفتهاند. زیرا این دو موضوع، از مضامین این سورهاند.<ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، ص۱۲۶۹.</ref> | ||
* '''محل و ترتیب نزول''' | * '''محل و ترتیب نزول''' | ||
نسخهٔ ۸ نوامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۲۴
 | |
| شماره سوره | ۱۰۷ |
|---|---|
| جزء | ۳۰ |
| نزول | |
| ترتیب نزول | ۱۷ |
| مکی/مدنی | مکی |
| اطلاعات آماری | |
| تعداد آیات | ۷ |
| تعداد کلمات | ۲۵ |
| تعداد حروف | ۱۱۴ |
سوره ماعون از سورههای مکی قرآن کریم، سوره صد و هفتم به ترتیب کتابت و هفدهمین به ترتیب نزول است. این سوره را ماعون مینامند؛ چون در پایان سوره این کلمه آمده است. مفسران «ماعون» را زکات، یا لوازم زندگی که گاهی دوست، آشنا و همسایه به امانت میگیرند، معنی کردهاند.
معرفی
- نامگذاری
این سوره را ماعون و سوره «أَرَأَيْتَ الَّذِي» نامیدهاند. ماعون از انتهای سوره و «أَرَأَيْتَ الَّذِي» از آغاز سوره گرفته شده است.[۱] درباره معنای ماعون گفته شده است، در زمان جاهلیت به هر منفعتی (یا هر وسیله مفید) ماعون گفته میشد و بعد از اسلام به زکات، ماعون گفتند.[۲] نامهای دیگر این سوره را «دین» و «تکذیب» گفتهاند. زیرا این دو موضوع، از مضامین این سورهاند.[۳]
- محل و ترتیب نزول
سوره ماعون جزو سورههای مکی و در ترتیب نزول، هفدهمین سورهای است که بر پیامبر(ص) نازل شده است. این سوره در چینش کنونی مُصحَف، صد و هفتمین سوره است[۴] و در جزء سیام قرآن جای دارد.
- تعداد آیات و دیگر ویژگیها
سوره ماعون ۷ آیه، ۲۵ کلمه و ۱۱۴ حرف دارد. این سوره به لحاظ حجمی جزو سورههای مُفصّلات (دارای آیات کوتاه و متعدد) است.[۵]
محتوا
در این سوره صفات و اعمال منکران قیامت در پنج مرحله بیان شده است که آنها چگونه بخاطر انکار این روز بزرگ٬ از انفاق در راه خدا و کمک به یتیمان و مسکینان سرباز میزنند و چگونه در مورد نماز سهلانگار و ریاکارند و از کمک به نیازمندان سر بر میتابند.[۶]
این سوره از کسی که روز جزا را انکار میکند، یعنی همان کسی که یتیم را میراند و بر اطعام بینوا، ترغیب نمیکند، و از نمازگزاران – یعنی نمازگزاران دروغین که منافقان کاهل الصلاة باشند و از نماز خویش غافلند و در نماز هم ریاکاری میکنند – و زکات را بازمی دارند، سخن گفته است. مفسران «ماعون» را زکات، یا لوازم زندگی که گاهی دوست و آشنا و همسایه به امانت میگیرند، معنی کردهاند.[۷]
شأن نزول
در شأن نزول این سوره بعضی گفتهاند درباره ابوسفیان نازل شده که هر روز دو شتر بزرگ برای خود و یارانش نحر می کرد اما روزی یتیمی آمد و تقاضای چیزی کرد اما وی او را با عصا زد و از خود راند.[۹]
فضیلت
- از پیامبر اسلام روایت شده هر كس سوره ماعون را پس از نماز عشا قرائت نماید خداوند او را می بخشد و تا و قت اذان صبح او را حفظ میكند.[۱۱]
- در برخی روایات دیگر آمده است که خواندن سوره ماعون در نماز(واجب و مستحب) موجب میشود خداوند نماز و روزه فرد را پذیرفته و او را درباره آنچه در زندگی دنیا انجام داده محاسبه نكند.[۱۲]
- از امام صادق(ع) نیز نقل شده هر كس سوره ماعون را بعد از نماز عصر بخواند تا عصر روز بعد در حفظ و امان خداوند خواهد بود.[۱۳]
متن سوره
سوره ماعون
| مـتـن | ترجمه |
|---|---|
| بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ﴿١﴾ فَذَٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ﴿٢﴾ وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿٣﴾ فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ ﴿٤﴾ الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿٥﴾ الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ ﴿٦﴾ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ﴿٧﴾ |
به نام خداوند رحمتگر مهربان آيا كسى را كه [روز] جزا را دروغ مىخواند، ديدى؟ (۱) اين همان كس است كه يتيم را بسختى مىراند، (۲) و به خوراكدادن بينوا ترغيب نمىكند. (۳) پس واى بر نمازگزارانى (۴) كه از نمازشان غافلند، (۵) آنان كه ريا مىكنند، (۶) و از [دادن] زكات [و وسايل و مايحتاج خانه] خوددارى مىورزند. (۷) |
| سوره پیشین: سوره قریش |
سوره ماعون سورههای مکی • سورههای مدنی |
سوره پسین: سوره کوثر |
|
۱.فاتحه ۲.بقره ۳.آلعمران ۴.نساء ۵.مائده ۶.انعام ۷.اعراف ۸.انفال ۹.توبه ۱۰.یونس ۱۱.هود ۱۲.یوسف ۱۳.رعد ۱۴.ابراهیم ۱۵.حجر ۱۶.نحل ۱۷.اسراء ۱۸.کهف ۱۹.مریم ۲۰.طه ۲۱.انبیاء ۲۲.حج ۲۳.مؤمنون ۲۴.نور ۲۵.فرقان ۲۶.شعراء ۲۷.نمل ۲۸.قصص ۲۹.عنکبوت ۳۰.روم ۳۱.لقمان ۳۲.سجده ۳۳.احزاب ۳۴.سبأ ۳۵.فاطر ۳۶.یس ۳۷.صافات ۳۸.ص ۳۹.زمر ۴۰.غافر ۴۱.فصلت ۴۲.شوری ۴۳.زخرف ۴۴.دخان ۴۵.جاثیه ۴۶.احقاف ۴۷.محمد ۴۸.فتح ۴۹.حجرات ۵۰.ق ۵۱.ذاریات ۵۲.طور ۵۳.نجم ۵۴.قمر ۵۵.الرحمن ۵۶.واقعه ۵۷.حدید ۵۸.مجادله ۵۹.حشر ۶۰.ممتحنه ۶۱.صف ۶۲.جمعه ۶۳.منافقون ۶۴.تغابن ۶۵.طلاق ۶۶.تحریم ۶۷.ملک ۶۸.قلم ۶۹.حاقه ۷۰.معارج ۷۱.نوح ۷۲.جن ۷۳.مزمل ۷۴.مدثر ۷۵.قیامه ۷۶.انسان ۷۷.مرسلات ۷۸.نبأ ۷۹.نازعات ۸۰.عبس ۸۱.تکویر ۸۲.انفطار ۸۳.مطففین ۸۴.انشقاق ۸۵.بروج ۸۶.طارق ۸۷.اعلی ۸۸.غاشیه ۸۹.فجر ۹۰.بلد ۹۱.شمس ۹۲.لیل ۹۳.ضحی ۹۴.شرح ۹۵.تین ۹۶.علق ۹۷.قدر ۹۸.بینه ۹۹.زلزله ۱۰۰.عادیات ۱۰۱.قارعه ۱۰۲.تکاثر ۱۰۳.عصر ۱۰۴.همزه ۱۰۵.فیل ۱۰۶.قریش ۱۰۷.ماعون ۱۰۸.کوثر ۱۰۹.کافرون ۱۱۰.نصر ۱۱۱.مسد ۱۱۲.اخلاص ۱۱۳.فلق ۱۱۴.ناس | ||
پانویس
- ↑ دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، ص۱۲۶۹.
- ↑ طریحی، مجمع البیان، ج۶، ص۳۱۶.
- ↑ دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، ص۱۲۶۹.
- ↑ معرفت، آموزش علوم قرآن، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۱۶۸.
- ↑ دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، ص۱۲۶۹.
- ↑ مکارم شیرازی، برگزیده تفسیر نمونه، ۱۳۸۲ش، ج۵،ص ۶۰۲
- ↑ نک: دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، ص۱۲۶۹.
- ↑ خامهگر، محمد، ساختار سورههای قرآن کریم، تهیه مؤسسه فرهنگی قرآن و عترت نورالثقلین، قم، نشر نشرا، چ۱، ۱۳۹۲ش.
- ↑ مکارم شیرازی، برگزیده تفسیر نمونه، ۱۳۸۲ش،ج۵٬ ص۶۰۳
- ↑ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه: بیستونی، آستان قدس رضوی، ج۱۰، ص۵۴۶
- ↑ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، بنیاد بعثت، ۱۴۱۶ق، ج۵، ص۷۶۷
- ↑ ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، تحقیق: صادق حسن زاده، تهران، ارمغان طوبی، ۱۳۸۲ش، ص۱۲۶
- ↑ ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، تحقیق: صادق حسن زاده، تهران، ارمغان طوبی، ۱۳۸۲ش، ص۱۲۶
منابع
- طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه: بیستونی، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۹۰ش.
- ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، تحقیق: صادق حسن زاده، تهران، ارمغان طوبی، ۱۳۸۲ش.
- بحرانی، سید هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، بنیاد بعثت، ۱۴۱۶ق.
- طریحی، فخرالدین بن محمد، مجمع البحرین، به تحقیق احمد حسینی اشکوری، تهران، نشر مرتضوی، چاپ سوم، ۱۳۷۵ش.
- مکارم شیرازی، ناصر، برگزیده تفسیر نمونه، احمد علیبابایی، تهران،دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۸۲ش.
- قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند، تهران: دارالقرآن الکریم، ۱۴۱۸ق/۱۳۷۶ش.
- دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، به کوشش بهاء الدین خرمشاهی، تهران: دوستان-ناهید، ۱۳۷۷ش.