آیه ۱۴ سوره بقره
 | |
| مشخصات آیه | |
|---|---|
| واقع در سوره | سوره بقره |
| شماره آیه | ۱۴ |
| جزء | ۱ |
| اطلاعات محتوایی | |
| شأن نزول | متخلفین از بیعت با امیرالمومنین(ع) و عبدالله بن ابی |
| موضوع | اعتقادی |
| درباره | منافقان |
آیه ۱۴ سوره بقره به رفتارهای دوگانه و فریبکارانه منافقان در مواجهه با مؤمنان اشاره دارد.[۱] بر اساس این آیه، منافقان در برخورد با مؤمنان اظهار ایمان میکنند، اما در محافل پنهانی با سران خود، بر همراهی با آنان و تمسخر مؤمنان تأکید میورزند.[۲]
﴿وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ ١٤﴾ [بقره:14]﴿و چون با کسانی که ایمان آوردهاند برخورد کنند میگویند ایمان آوردیم و چون با شیطانهای خود خلوت کنند میگویند در حقیقت ما با شماییم ما فقط [آنان را] ریشخند میکنیم ١٤﴾
گفته شده است مقصود از «شیاطینهم» در این آیه، بزرگان منافقان[۳]، رؤسای کفار و یا یهودیانی هستند که منافقان را به تکذیب و نفاق تحریک میکردند، هستند.[۴] در روایتی از امام باقر(ع) هم نقل شده است که مقصود، کاهنان یهود میباشد.[۵]
در روایات تفسیری شیعه، این آیه بر کسانی تطبیق شده است که در ظاهر دم از دوستی و ایمان به ولایت امیرالمومنین(ع) میزنند، اما در باطن با دشمنان آنان همسو هستند و نفاق میورزند.[۶] در پارهای از گزارشها چنین نقل شده است که شأن نزول آیه درباره جریان نفاق در صدر اسلام و شخص عبدالله بن ابی بن سلول و یارانش است.[۷]
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۱، ص۹۶.
- ↑ ابوالفتوح رازى، روض الجنان و روح الجنان، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۱۲۵؛طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۱، ص۱۴۰.
- ↑ طوسى، التبيان، بیتا، ج۱، ص۷۹.
- ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۱، ص۱۴۰.
- ↑ طوسى، التبيان، بیتا، ج۱، ص۷۹.
- ↑ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ۱۴۱۶ق، ج۱، ص۱۴۲-۱۴۴.
- ↑ سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۳۱.
منابع
- ابوالفتوح رازى، حسين بن على، روض الجنان و روح الجنان فى تفسيرالقرآن، تحقيق: محمد جعفر ياحقى و محمد مهدى ناصح، مشهد، بنياد پژوهشهاى اسلامى آستان قدس رضوى، ۱۴۰۸ق.
- بحرانی، سید هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، قم، مؤسسه البعثة، ۱۴۱۶ق.
- طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصر خسرو، ۱۳۷۲ش.
- طوسى، محمد بن حسن، التبيان فى تفسير القرآن، تحقيق: احمد قصيرعاملى، بیروت، دار احياء التراث العربى، بیتا.
- مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.