پرش به محتوا

بند امیر

مقاله نامزد خوبیدگی
از ویکی شیعه


بند امیر
اطلاعات اوليه
بنيانگذاربه گفتخ مردم محلی امام علی(ع)
کاربریمجموعه دریاچه‌ها، پارک ملی، جاذبه گردشگری مذهبی/تاریخی
مکانبامیان افغانستان
وقایع مرتبطساخت سدها به معجزه امام علی(ع)
سجده شکر امام علی(ع)
ارتباط با شاه بربر
ثبت در میراث جهانی یونسکو
مشخصات
مساحت۴۱ هزار هکتار (برای کل مجموعه/پارک ملی)
وضعیتپارک ملی، ثبت شده در میراث جهانی یونسکو


بَند امیر مجموعه‌ای از ۶ دریاچه کوچک به هم پیوسته در بامیان افغانستان[۱] است. مردم محلی نام‌گذاریِ «بند امیر» و چگونگی شکل‌گیری این دریاچه‌ها را به امیرالمؤمنین علی(ع) نسبت می‌دهند.[۲] گفته می‌شود آن حضرت با معجزه و برای جلوگیری از سیلاب ویرانگر رود، سدهای پی‌درپی ساخت. در یکی از حکایت‌ها، امام علی(ع) نخستین سد را با شکافتن کوه به‌وسیله ذوالفقار ایجاد می‌کند، سپس بند بعدی را با استفاده از گیاه پودنه/پونه می‌سازد؛[۳] بعدی را با تبدیل پنیرهای زنان محلی به سنگ درست می‌کند، اما موفق نمی‌شود و در نهایت با نگاه غضبناک امام(ع)، سنگ‌های بستر رود از جای کنده شده و سد شکل می‌گیرد، و آخرین سد هم با کمک غلامان و به فرمان امام علی(ع) جلوی سیل را می‌گیرد.[۴]

در حکایت دیگری، برای سدسازیِ «شاه بربر» (سلطان بامیان و نواحی اطراف) که حتی با غلامان بسیار هم موفق نمی‌شود،[۵] امام علی(ع) وارد می‌شود؛ مرد فقیر از آن منطقه در مدینه از حضرت علی کمک می‌خواهد و امام پیشنهاد می‌کند[۶] او را به «بردگی» بفروشند تا شاه بربر در برابر طلا، شرط کند که امام علی(ع) سدی بسازد. طبق روایت، امام علی(ع) با ذوالفقار تکه بزرگی از کوه را جدا کرده و «بند ذوالفقار» را می‌سازد و سپس پنج سد دیگر را با پنج انگشت خود بنا می‌کند[۷] تا هم سیلاب کنترل شود و هم آب برای آبیاری و آسیاب‌ها مورد استفاده قرار گیرد.[۸] همچنین گفته شده الکساندر برنیس نخستین بار در سال ۱۲۱۷ش این داستان‌ها را ثبت کرده و منبع آن‌ها را گزارش‌های شخصی انگلیسی به نام لیچ دانسته است که حکایت ساخت سدها را به پادشاه افسانه‌ای هندو یعنی «بربر» مرتبط کرده بود.[۹]

در مرکز بند هیبت، «مزار بند امیر» با قدمت بیش از ۱۰۰ سال قرار دارد[۱۰] که مردم بومی آن را به‌دلیل اسلام‌آوردن شاه بربر پس از آمدن امام علی(ع) و سجده شکر امام(ع)، به‌عنوان قدمگاه امام علی(ع) مقدس می‌دانند.[۱۱] ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ این بنا ﺁﺭﺍﻣﮕﺎه ﭼﻨﺪ ﺗﻦ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ محل قرار دارد.[۱۲] در غرب بند هیبت، چشمه‌ای به نام چشمه شفا، روان است که دارای آب بسیار سردی است.[۱۳] بخشی از بازدیدکنندگان، ﺧﻮﺩ ﯾﺎ ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ با انگیزه تبرک و درمان در این چشمه ﺷﺴﺖﻭﺷﻮ ﻣﯽ‌ﺩﻫﻨﺪ.[۱۴]

بند امیر، با مساحت ۴۱ هزار هکتار است[۱۵] که اولین و تنها پارک ملی این کشور محسوب می‌شود و در فهرست میراث جهانی یونسکو نیز ثبت شده است.[۱۶] دریاچه‌های بند امیر که ذوالفقار (۴۹۰ هکتار) وسیع‌ترین آن[۱۷] و غلامان کوچک‌ترین آن‌هاست،[۱۸] توسط رشته‌کوه‌های هندوکش و بابا احاطه شده‌اند و در ارتفاع ۲۹۰۰ متری از سطح دریا قرار دارند. دریاچه هیبت با عمق ۵۰ متر، عمیق‌ترین و بند پنیر با دیواره‌های سفید پنیری، متمایزترین دریاچه‌های این مجموعه هستند.[۱۹]

نگارخانه

پانویس

  1. مدخل بند امیر (۲)، دانشنامه جهان اسلام، ۱۳۷۷ش، ج۴، ص۲۶۱.
  2. لی، عجایب تاریخی افغانستان، ۱۳۹۲ش، ص۴۵-۴۲.
  3. لی، عجایب تاریخی افغانستان، ۱۳۹۲ش، ص۴۵-۴۲.
  4. لی، عجایب تاریخی افغانستان، ۱۳۹۲ش، ص۴۵-۴۲.
  5. لی، عجایب تاریخی افغانستان، ۱۳۹۲ش، ص۴۵-۴۲.
  6. لی، عجایب تاریخی افغانستان، ۱۳۹۲ش، ص۴۵-۴۲.
  7. لی، عجایب تاریخی افغانستان، ۱۳۹۲ش، ص۴۵-۴۲.
  8. لی، عجایب تاریخی افغانستان، ۱۳۹۲ش، ص۴۵-۴۲.
  9. لی، عجایب تاریخی افغانستان، ۱۳۹۲ش، ص۴۵-۴۲.
  10. «بند امیر افغانستان از نقاط تماشایی جهان»، فارس نیوز.
  11. «پارک ملی بندامیر، بهشت بامیان»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  12. «بند امیر افغانستان از نقاط تماشایی جهان»، فارس نیوز.
  13. «بند امیر افغانستان از نقاط تماشایی جهان»، فارس نیوز.
  14. «پارک ملی بندامیر بهشت بامیان »، باشگاه خبرنگاران جوان.
  15. «دریاچه‌‌های آبی بند امیر در افغانستان»، سایت کجارو.
  16. «دریاچه‌‌های آبی بند امیر در افغانستان»، سایت کجارو.
  17. «بند امیر نخستین پارک ملی افغانستان از دریچه دوربین»، خبرگزاری تسنیم.
  18. «بند امیر نخستین پارک ملی افغانستان از دریچه دوربین»، خبرگزاری تسنیم.
  19. «بند امیر نخستین پارک ملی افغانستان از دریچه دوربین»، خبرگزاری تسنیم.


منابع

پیوند به بیرون