پرش به محتوا

محمدسرور رجایی

از ویکی شیعه
محمدسرور رجایی
اطلاعات
زمینه فعالیتفرهنگ و ادبیات
ملیتهزاره
محل زندگیکابل، تهران
محل دفنبهشت زهرای تهران
علت شهرتفعالیت‌های ادبی و فرهنگی برای همبستگی دو ملت ایران و افغانستان


محمدسَروَر رجایی (۱۳۴۷-۱۴۰۰ش) شاعر، نویسنده و فعال فرهنگی شیعه افغانستانی. وی در سال ۱۳۷۳ش، پس از حمله طالبان به ایران مهاجرت کرد و با نویسندگان و شاعران افغانستانی ارتباط گرفت که حاصل آن، تأسیس خانه ادبیات افغانستان در تهران بود. مسئولیت خانه ادبیات افغانستان و دفتر شعر و داستان افغانستان و همکاری در نشریات فرهنگی به‌عنوان سردبیر، مدیرمسئول و عضو هیئت تحریریه از دیگر فعالیت‌های فرهنگی او بوده است.

او چند کتاب در زمینه‌های شعر و داستان و خاطره نوشته است که برخی عبارت‌اند از: گل‌های باغ کابل (شعر کودکان)، در آغوش قلب‌‏ها (مجموعه شعر و خاطره)، از دشت لیلی تا جزیره مجنون (خاطرات رزمندگان افغانستانی در جنگ ایران و عراق)، و گرگ‌های مهربان کوه تخت (داستان).

تولد و مرگ

محمدسرور رجایی در ۲۸ مرداد سال ۱۳۴۷ش در یکی از روستاهای کابل متولد شد. پدربزرگش روحانی بود.[۱] وی تحصیلات را در کابل تمام کرد و در ۱۳۶۵ش برای ادامه تحصیل به ایران رفت، ولی جایی پذیرفته نشد و برگشت.[۲] وی سپس در بهسود، از شهرهای شیعه‌نشین افغانستان به مجاهدین پیوست. پس از ورود مجاهدین به کابل (اردیبهشت ۱۳۷۱ش) به زادگاهش بازگشت و با نزدیک شدن طالبان به کابل در ۱۳۷۳ش به ایران هجرت کرد.[۳]

رجایی در ایران ازدواج کرد و در ۷ مرداد سال ۱۴۰۰ش در تهران به‌دلیل ابتلاء به ویروس کرونا فوت کرد. رجایی در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.[۴] چند مقام رسمی و فرهنگی ایران پس از مرگش پیام تسلیت دادند.[۵]

فعالیت

حضور رجایی در جلسه نقد فیلم مستندی درباره پناهجویان افغانستانی در ایران[یادداشت ۱]

رجایی در سال‌های اخر دانش‌آموزی، عضو یکی از احزاب شیعه جهادی افغانستان شد.[۶] او پس از فوت امام خمینی (خرداد ۱۳۶۸ش)، فیلم تشییع جنازه وی را به همراه چند فیلم‌ سینمایی مربوط به جنگ ایران و عراق با امکانات ابتدایی در برخی روستاهای هزارستان به نمایش درآورد.[۷] وی در پاییز ۱۳۶۸ش به دفتر نمایندگی حزب در پیشاور پاکستان منتقل شد و از طریق خانه علم و فرهنگ ایران در آن شهر، برخی نشریات و کتب ایرانی را دریافت کرد و به‌گفته خودش، علاقمند به نوشتن شد.[۸]

اولین سروده‌ها و نوشته‌های رجایی در فضای جنگ و در نشریات گروه‌های مجاهدین چاپ شد.[۹] رجایی در ایران هم‌زمان با کارگری، با شاعران و نویسندگان افغانستانی نیز آشنا شد و به جلسات آنان در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی تهران رفت‌وآمد کرد.[۱۰] در پی این آشنایی و ارتباط، مؤسسه خانه ادبیات افغانستان در ۱۳۸۲ش در تهران پایه‌ریزی شد و رجایی مدتی مسئولیت این مرکز و نیز دفتر شعر و داستان افغانستان را در حوزه هنری به‌عهده گرفت.[۱۱]

سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران در پیام تسلیت درگذشت رجایی، یکی از کارهای او را تلاش برای ایجاد همدلی و همراهی بین شاعران و نویسندگان افغانستان و ایران اعلام کرد. او در این پیام به پژوهش وی درباره شهدای افغانستانی جبهه ایران و چند شهید ایرانی جهاد افغانستان اشاره کرد.[۱۲]

رجایی در شعر و داستان برای کودکان نیز چند اثر تولید کرده مانند انتشار مجله باغ (از خرداد (ماه) ۱۳۹۰ش)[۱۳] و مجله طراوت.[۱۴] وی به‌عنوان هیئت‌تحریریه، سردبیر، مدیرمسئول، مدیر اجرایی یا نویسنده همکار در چند مجله از جمله نشریه «راه» وابسته به دفتر فرهنگی مطالعات انقلاب اسلامی ایران حضور داشت.[۱۵] از دیگر عناوین اجرایی این نویسنده افغانستانی، مسئول اجرایی هفت دوره جشنواره ادبی قند پارسی، دبیر چهار دوره همایش فرهنگی هنری «روایت همدلی» و دبیر شب شعر شاعران افغانستان با عنوان (محفل ری) در دهمین جشنواره بین‌‏المللی شعر فجر است.[۱۶]

افتخارات

  • مقام دوم مسابقه شعر ولایی ویژه‌ عبدالعظیم حسنی، ۱۳۸۶ش.
  • عکاس برگزیده در دومین جشنواره عکس کودک، آیینه معنویت، تهران، ۱۳۸۶ش.
  • قرار گرفتن در جمع ده خبرنگار برتر ایران، از سوی انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان ایران، ۱۳۸۷ش.[۱۷]

آثار

کتاب و مجله

کتاب «از دشت لیلی تا جزیره مجنون»
  • «گل‌های باغ کابل» (مجموعه شعر کودکان)، هرات، ۱۳۸۶ش.[۱۸]
  • «در آغوش قلب‌‏ها» (مجموعه شعر و خاطره)، اشعار و خاطراتی از فعالان فرهنگی افغانستان درباره امام خمینی، قم، دفتر نشر معارف (نهاد نمایندگی در دانشگاه‌ها)، ۱۳۹۵ش.[۱۹]
  • «از دشت لیلی تا جزیره مجنون»، خاطرات رزمندگان افغانستانی در جنگ ایران و عراق، قم، دفتر نشر معارف (نهاد نمایندگی در دانشگاه‌ها)، ۱۳۹۶ش.[۲۰][یادداشت ۲][یادداشت ۳]
  • «مامؤریت خدا»، هفت روایت از احمدرضا سعیدی، مجاهد جوان ایرانی کشته‌شده در افغانستان توسط نیروهای شوروی (۱۳۵۹ش)، تهران، نشر راه یار، ۱۳۹۹ش.
  • گرگ‌های مهربان کوه تخت (داستان)، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۹۹ش.
  • سفیدتر از آفتاب، گزیده‌ شعرهای حیدری وجودی، تهران، نشر آمو، ۱۳۹۹ش.
  • مجله باغ، (انتشار از ۱۳۹۰ش)، ویژه کودکان، تهران، مؤسسه فرهنگی ماه نو، مدیرمسئول: محمدسرور رجایی.[۲۱]
  • خون‌شریکی (مجموعه یادداشت‌های مطبوعاتی محمدسرور رجایی)، به کوشش پژمان عرب، تهران، انتشارات راه‌یار، ۱۴۰۰ش.[۲۲]

ویرایش و نقد

  • «گوانتانامویی که من دیدم»، نقد کتاب «حقایق ناگفته از گوانتانامو»، اثر محمدعلی‌شاه موسوی گردیزی، مجاهد شیعه زندانی در گوانتانامو و کشته شده توسط داعش، نشریه کتاب ماه (تاریخ و جغرافیا)، ش۱۳۸، آبان ۱۳۸۸ش.[۲۳]
  • خاطرات محمدعلی‌شاه موسوی گردیزی، ویراستار: محمدسرور رجایی، در حال آماده‌سازی برای نشر.
  • «زادگاه من، زمین»، داستان‌های کوتاه مردم افغانستان، نویسنده: سمیه‌سادات حسینی؛ ویراستار: مهدی سجودی‌مقدم و محمدسرور‌ رجایی، تهران، نشر مهراندیش‏‫، ۱۳۹۶ش.‬

مقاله و گزارش

  • «از یثرب و کابل»، شعر و شخصیت سید محمدکاظم بلبل کابلی، نشریه شعر، ش۶۲، آبان ۱۳۸۷ش.[۲۴]
  • «ای روح ارغوانی آتشناک»، شعر و شخصیت محمدشاه واصف باختری، نشریه شعر، ش۵۴، زمستان ۱۳۸۶ش.[۲۵]
  • «سکوت تماشایی»، گزارش جلسه نقد مجموعه «ترنم داوودی سکوت»، از قربان ولیئی، نشریه شعر، ش۵۵، فروردین ۱۳۸۶ش.[۲۶]
  • «پلی بر رودخانه خشک»، نگاهی به سینمای مستند افغانستان، مجله سوره، دوره جدید، ش۱۸، تیر و مرداد ۱۳۸۴ش.
  • «حرفه‌ای خطیر و مسئولیت‌آور»، نگاهی به استقلال حرفه‌ای و امنیت شغلی روزنامه‌نگاران افغانستان، مجله سوره، دوره جدید، ش۳۹، شهریور و آبان ۱۳۸۷ش.

مصاحبه

  • «کار فرهنگی، هیاهو نمی‌خواهد»، مصاحبه محمدسرور رجایی و نعمت‌الله سعیدی با سید ابوطالب مظفری، نشریه شعر، ش۷۰، پاییز ۱۳۹۲ش.[۲۷]
  • «شعرهای یک رنگ»، مصاحبه محمدسرور رجایی با خالده فروغ، نشریه شعر، ش۵۲، تابستان ۱۳۸۶ش.[۲۸]
  • «من برای زنده‌ها آمده‌ام»، مصاحبه محمدسرور رجایی با آیت‌الله محمدآصف محسنی، نشریه سوره، ش۳۹، شهریور و مهر و آبان ۱۳۸۷ش.
  • «جنگ مدل زندگی»، نگاهی به مراحل پروژه خاورمیانه بزرگ در گفتگو با حسن عباسی، محمد سرور‌رجایی، محمد‌امین وکیلی، مجله سوره، دوره جدید، ش۲۴، فروردین و اردیبهشت ۱۳۸۵ش.[۲۹]

وبلاگ

  • «باغ بالا» نام وبلاگ محمدسرور رجایی بود که از خرداد ۱۳۸۶ تا آخر ماه بهمن سال ۱۳۹۲ش در آن مطالبی برای کودکان افغانستان می‌نوشته است.

مطالعه بیشتر

پانویس

  1. ↑ «روایت زندگی زنده‌یاد سرور رجایی»، خبرگزاری مهر.
  2. ↑ «به‌یاد برادرجان»، روزنامه وطن‌امروز.
  3. ↑ «به‌یاد برادرجان»، روزنامه وطن‌امروز.
  4. ↑ «محمدسرور رجایی بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت»، وب‌گاه نوید شاهد.
  5. ↑ «پیام‌های تسلیت به مناسبت درگذشت محمدسرور رجایی»، خبرگزاری موج.
  6. ↑ «به‌یاد برادر جان»، روزنامه وطن امروز.
  7. ↑ «به‌یاد برادرجان»، روزنامه وطن‌امروز.
  8. ↑ «روایت زندگی زنده‌یاد سرور رجایی»، خبرگزاری مهر.
  9. ↑ «محمد رجائی و بررسی شعر و ادبیات افغانستان»، سایت فرهنگ اسلامی.
  10. ↑ «روایت زندگی زنده‌یاد سرور رجایی»، خبرگزاری مهر.
  11. ↑ پروفایل «محمدسرور رجایی»، نویسنده کودک، سایت خانه کودکان آفتاب.
  12. ↑ «محمدسرور رجایی، منشأ دوستی و مودت ادیبان ایران و افغانستان بود»، خبرگزاری ایرنا.
  13. ↑ ««باغ» حسرت کودکی‌های من بود»، خبرگزاری مهر.
  14. ↑ پروفایل «محمدسرور رجایی»، نویسنده کودک، سایت خانه کودکان آفتاب.
  15. ↑ پروفایل «محمدسرور رجایی»، نویسنده کودک، سایت خانه کودکان آفتاب.
  16. ↑ پروفایل «محمدسرور رجایی»، نویسنده کودک، سایت خانه کودکان آفتاب.
  17. ↑ پروفایل «محمد سرور رجایی»، نویسنده کودک، سایت خانه کودکان آفتاب،
  18. ↑ پروفایل «محمد سرور رجایی»، نویسنده کودک، سایت خانه کودکان آفتاب،
  19. ↑ «در آغوش قلب‌ها: اشعار و خاطرات مردم افغانستان درباره امام خمینی»، سایت گیسوم.
  20. ↑ مشخصات کتاب (از دشت لیلی تا جزیره مجنون)، سایت کتابخانه ملی ایران.
  21. ↑ ««باغ» حسرت کودکی‌های من بود»، خبرگزاری مهر.
  22. ↑ مجموعه یادداشت‌های مطبوعاتی محمدسرور رجایی کتاب شد، خبرگزاری مهر.
  23. ↑ «گوانتانامویی که من دیدم»، نشریه کتاب ماه.
  24. ↑ «از یثرب و کابل»، نشریه شعر.
  25. ↑ «ای روح ارغوانی آتشناک»، نشریه شعر.
  26. ↑ «سکوت تماشایی»، نشریه شعر.
  27. ↑ «کار فرهنگی، هیاهو نمی‌خواهد»، نشریه شعر.
  28. ↑ «شعرهای یک رنگ»، نشریه شعر.
  29. ↑ «من برای زنده‌ها آمده‌ام»، مجله سوره.

یادداشت

  1. ↑ (از راست:آرش نصر اصفهانی، محمدسرور رجایی، روبرت صافاریان، بهمن کیارستمی و؟)
  2. ↑ قرار بود اسم این کتاب، مبارزان بی‌مرز باشد که سپس به نام فعلی تغییر داده شد.
  3. ↑ براساس خاطرات یکی از این رزمندگان، فیلم مستندی به نام محسن ژاپنی ساخته شده است.

منابع