پرش به محتوا

روضة النبی

(تغییرمسیر از روضه النبی)

رَوْضَةُ النَّبی، روضهٔ مُطَهّره و روضهٔ شَریفه بخشی میان منبر و حجره نبوی در مسجدالنبی است که پیامبر(ص) آن‌را باغی از باغ‌های بهشتی توصیف کرده است. زائران در این مکان به عبادت می‌پردازند و به‌سبب اهمیت عبادت در این مکان، همواره در آن، ازدحام وجود دارد و ورود به روضه به صورت نوبتی انجام می‌شود.

موقعیت روضةالنبی در بخش جنوبی مسجدالنبی

روضةالنبی میان منبر و حجره نبوی است و محراب، محل نمازخواندن پیامبر نیز در آن قرار گرفته است. روضه در جنوب شرقی مسجدالنبی قرار دارد و محدوده آن، از شرق به خانه پیامبر، از جنوب به دیوار مسجدِ زمانِ پیامبر و از غرب به منبر منتهی می‌شود. بیشتر عالمان شیعه بر این باورند که حضرت فاطمه(س) در روضه دفن شده است. هم‌چنین منبر پیامبر(ص)، که حضرت محمد(ص) بر خطبه می‌خواند و نیز مجموعه‌ای از ستون‌های مسجدالنبی در روضه قرار دارند.

محراب پیامبر اسلام که در روضه شریفه قرار دارد[۱]

اهمیت روضةالنبی

روضةالنبی بخشی از مسجدالنبی است.[۲] این مکان میان منبر و خانه پیامبر قرار گرفته و طبق روایتی، پیامبر آن را «رَوْضَةٌ مِنْ رِیَاضِ الْجَنَّةِ؛ باغی از باغ‌های بهشت» توصیف کرده است.[۳] در روایات شیعه سفارش شده حضرت فاطمه از روضةالنبی زیارت شود.[۴] اهل‌سنت هم خواندن نماز مستحبی در این مکان را بافضیلت‌تر دیگر جاهای مسجدالنبی می‌دانند.[۵]

روضةالنبی به «روضه مُطَهّره» و «روضه شَریفه» نیز شناخته می‌شود.[۶] طول آن ۲۲ متر، عرض آن ۱۵ متر[۷] و مساحت همه آن حدود ۳۳۰ متر مربع است.[۸] زائرانِ بسیاری مایل به خواندن نماز در آن هستند.[۹] ازاین‌رو مسئولان مسجدالنبی محدودیت‌هایی برای رفتن به روضه قرار داده‌اند. مثلاً افراد باید به‌صورت گروهی یا فردی برای رفتن به روضه ثبت‌نام کنند و در ساعت‌های مشخص‌شده وارد روضه شوند. براساس آمار کشور عربستان، در سال ۲۰۲۴ میلادی، بیش از ده میلیون زائر توانسته‌اند وارد روضه شریفه شوند. [۱۰]

تفسیر حدیث پیامبر درباره روضةالنبی

عالمان در تفسیر این روایت پیامبر که «روضةالنبی باغی از باغ‌های بهشت است» دیدگاه‌های متفاوتی دارند؛[۱۱] از جمله:

  • عبادت در این مکان سبب ورود به بهشت و دست‌یابی به باغی از باغ‌های بهشتی می‌شود.[۱۲]
  • پشت‌بام روضه منوره
    منظور پیامبر همان معنای ظاهری آن است؛[۱۳] یعنی زمینِ میان منبر و خانه پیامبر، واقعاً، قطعه‌ای از بهشت است و در آخرت به آن منتقل می‌شویم.[۱۴]

محدوده

روضةالنبی در سمت جنوبِ شرقی مسجد و رو به قبله قرار گرفته است.[۱۵] پیامبر محدوده روضه شریفه را در سمت شرقی خانه خود و در سمت غربی منبر خود قرار داده است.[۱۶] در سمت جنوب نیز دیوار مسجد زمان پیامبر که محراب پیامبر در آن قرار گرفته، مرز روضه شریفه است.[۱۷] شیعیان معتقدند روضه در سمت شمال، به چهارمین ستون از سمت محراب منتهی می‌شود که یک ستون بیشتر از اندازه‌ای است که اهل‌سنت ذکر کرده‌اند.[۱۸]

نقشهٔ داخل ضریح پیامبر(ص) که نشان می‌دهد از حجره پیامبر تا دیوار غربیِ ضریح، جزو روضه شریفه است

ضریح پیامبر

پس از تغییرات و بازسازی‌های مسجد، بخشی از روضه در درون ضریح پیامبر قرار گرفت و دسترسی به آن برای زائران امکان‌پذیر نیست.[۱۹] ولید بن عبدالملک، خلیفه اموی (حکومت: ۸۶ق-۹۶ق) در اطراف حجره پیامبر، دیوارهایی ساخت که برای شبیه‌نشدن به کعبه دارای پنج ضلع بود.[۲۰] در این توسعه، خانه پیامبر(ص) در درون مسجدالنبی قرار گرفت.[۲۱] رسول جعفریان، مورخ نوشته است در سال ۶۶۸ق، بَیْبَرْس دیواره مُشبّکی به‌صورت ضریح در اطراف این پنج‌ضلعی ساخت که باعث شد خانه حضرت فاطمه(س) و بخشی از روضه شریفه داخل آن قرار بگیرد.[۲۲]

قبر حضرت فاطمه زهرا(س)

منبر پیامبر که در روضه شریفه قرار دارد

دربارهٔ محل دفن حضرت فاطمه(س) بحث هست: شیخ مفید در کتاب المُقْنَعه می‌گوید فاطمه(س) در روضة النَّبی دفن شده است.[۲۳] به گفتهٔ شیخ طوسی محدث شیعه، بیشتر عالمان شیعه همین اعتقاد را دارند.[۲۴] امین‌الاسلام طَبْرسی، مفسر و متکلم قرن ششم قمری[۲۵] و ابن‌شهرآشوب، مفسر و محدث قرن ششم قمری،[۲۶] می‌گویند این احتمال هم هست فاطمه(س) در خانه خودش دفن شده باشد. شیخ طوسی این دو احتمال را به‌اندازهٔ هم قوی شمرده است.[۲۷] علامه مجلسی گفته این دو احتمال قابل‌جمع هستند؛ زیرا به اعتقاد وی، روضه شامل خانه فاطمه(س) نیز می‌شود.[۲۸]

محراب پیامبر و ستون‌های داخل روضه

مجموعه‌ای از ستون‌ها در مسجدالنبیِ زمان پیامبر و در داخل روضه وجود داشته که هرکدام نام[۲۹] و واقعه تاریخی مخصوص به خود را دارد.[۳۰] این ستون‌ها در زمان پیامبر اسلام از تنه نخل بود. در بازسازی‌ها دقیقاً در همان مکان، ستون‌هایی از سنگ ساخته شد.[۳۱] یکی از مکان‌هایی که در درون روضه شریفه قرار دارد محراب پیامبر اسلام است.[۳۲] محراب در نزدیکی منبر پیامبر قرار گرفته[۳۳] و حضرت محمد(ص) در آنجا نماز می‌خوانده و اصحاب به ایشان اقتدا می‌کردند.[۳۴] این محراب در زمان پیامبر، مانند محراب‌های فعلی، توخالی نبود؛ بلکه مانند دیوار بود و بعدها در زمان ولید بن عبدالملک به شکل محراب‌های کنونی درآمد.[۳۵]

پانویس

  1. ↑ خلیلی،‌ موسوعة العتبات المقدسة، ۱۹۸۷م، ج۳، ص۳۲۸.
  2. ↑ «الروضة الشریفة»، المدینه.
  3. ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۴، ص۵۵۳.
  4. ↑ شهید اول، المزار، ۱۴۱۰ق، ص۲۰.
  5. ↑ «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشوون المسجد الحرام و المسجد النبوی.
  6. ↑ جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۲۱۵.
  7. ↑ «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشوون المسجد الحرام و المسجد النبوی.
  8. ↑ «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشوون المسجد الحرام و المسجد النبوی.
  9. ↑ الأنصاری، عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف، ۱۹۹۶م، ص۶۷.
  10. ↑ «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشوون المسجد الحرام و المسجد النبوی.
  11. ↑ «الروضة الشریفة»، اسلام ویب.
  12. ↑ مجلسی، ملاذ الأخیار، ۱۴۰۶ق، ج۹، ص۲۰.
  13. ↑ مجلسی، ملاذ الأخیار، ۱۴۰۶ق، ج۹، ص۲۰.
  14. ↑ «الروضة الشریفة»، اسلام ویب.
  15. ↑ جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۲۱۵.
  16. ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۴، ص۵۵۳.
  17. ↑ «الروضة الشریفة»، اسلام ویب.
  18. ↑ جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۲۱۷.
  19. ↑ الأنصاری، عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف، ۱۹۹۶م، ص۶۶.
  20. ↑ الأنصاری، عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ، ۱۹۹۶م، ص۶۳.
  21. ↑ ابن‌کثیر دمشقی‏، البدایة و النهایة، ۱۴۰۷ق، ج۹، ص۷۵.
  22. ↑ جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ۱۳۸۷ش، ص۲۴۳.
  23. ↑ شیخ مفید، المقنعة، ۱۴۱۳ق، ص۴۵۹.
  24. ↑ شیخ طوسی، مصباح المتهجد، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۷۱۱.
  25. ↑ طبرسی، تاج الموالید، ۱۴۲۲ق، ص۸۰.
  26. ↑ ابن شهر آشوب، مناقب، ۱۳۷۹ش، ج۳، ص۳۶۵.
  27. ↑ شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۹.
  28. ↑ مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۹۷، ص۱۹۳.
  29. ↑ «أساطین المسجد النبوی من شواهد السیرة النبویة»، وکالة الأنباء السعودیة.
  30. ↑ «ما هی "الأساطین" التی ارتبطت بتاریخ المسجد النبوی»، العربیه.
  31. ↑ القرشی، «ما هی "الأساطین" التی ارتبطت بتاریخ المسجد النبوی»، العربیه.
  32. ↑ خلیلی،‌ موسوعة العتبات المقدسة، ۱۹۸۷م، ج۳، ص۳۲۸.
  33. ↑ «ماذا تعرف عن المحراب النبوی بالروضة الشریفة؟»، العربیه.
  34. ↑ صبری باشا، موسوعة مرآة الحرمين الشريفين وجزيرة العرب ۲۰۰۴م، ج۳، ص۳۶.
  35. ↑ جمعی از نویسندگان، مفاهیم اسلامیه، ج۱، ص ۲۷۳.

منابع

  • ابن‌کثیر دمشقی‏، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ق.
  • «أساطین المسجد النبوی من شواهد السیرة النبویة»، وکالة الأنباء السعودیة، تاریخ بازدید: ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ق.
  • الأنصاری، ناجی محمد، عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ، مدینه، نادی المدینه المنوره، ۱۹۹۶م.
  • جعفریان، رسول، آثار اسلامی مکه و مدینه، تهران، مشعر، ۱۳۸۷ش.
  • جمعی از نویسندگان، مفاهیم اسلامیه، بی‌نا، بی‌جا، بی‌تا.
  • خلیلی،‌ جعفر، موسوعة العتبات المقدسة، بیروت، مؤسسة الأعلمي، ۱۹۸۷م
  • «الروضة الشريفة»، اسلام ویب، تاریخ درج مطلب: ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۶م، تاریخ بازدید: ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ق.
  • «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشوون المسجد الحرام و المسجد النبوی، تاریخ بازدید: ۱۶ فروردین ۱۴۰۴ش.
  • «الروضة الشريفة»، المدینه، تاریخ بازدید: ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ق.
  • شهید اول، محمد بن مکی، المزار فی کیفیة زیارات النبی و الأئمة(ع)، قم، مدرسه امام مهدی(عج)، چاپ اول، ۱۴۱۰ق.
  • شیخ طوسی، محمد بن حسن‏، مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، بیروت‏، مؤسسة فقه الشیعه، ۱۴۱۱ق.
  • شیخ مفید، محمد بن محمد، المقنعة، قم، کنگره جهانی هزاره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق.
  • صبری باشا، ایوب، موسوعة مرآة الحرمین الشریفین و جزیرة العرب ترجمه ماجده معروف، حسین مجیب المصری، عبدالعزیز عوض، قاهره، دارالآفاق العربیة، ۲۰۰۴م.
  • طبرسی، فضل بن حسن‏، تاج الموالید، بیروت، دارالقاری‏، ۱۴۲۲ق.
  • القرشی، حامد، «ماذا تعرف عن المحراب النبوي بالروضة الشريفة؟»،‌ العربیه، تاریخ درج مطلب: ۲۰ فوریه ۲۰۲۲م، تاریخ بازدید: ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ق.
  • کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تحقیق و تصحیح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.
  • مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی‏، ۱۴۰۳ق.
  • مجلسی، محمدباقر، ملاذ الأخیار فی فهم تهذیب الأخبار، محقق و مصحح: مهدی رجائی‌، قم، کتابخانه آیة الله مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۰۶ق.