آیات مستثنیات
آیات مُستَثنَیات بنا بر نظر مشهور، به آیاتی گفته میشود که از لحاظ مکی یا مدنی بودن با سورهای که در آن جای گرفتهاند تفاوت دارند؛[۱] بهگونهای که ممکن است در یک سوره مکی، آیاتی مدنی و در یک سوره مدنی، آیاتی مکی وجود داشته باشد.[۲] دانشمندان علوم قرآنی این تفاوت را به تفاوت زمان نزول برخی آیات با زمان نزول سورهای که آیه در آن قرار دارد، نسبت دادهاند؛[۳] مفسران این بحث را با موضوعاتی مانند تاریخ نزول، سبب نزول و پیوستگی معنایی آیات ارتباط دادهاند.[۴] طبق بررسی پژوهشگران علوم قرآنی تشخیص مکی یا مدنی بودن آیه، در فهم فضای سخن، شناخت سیر دعوت پیامبر(ص) و حتی بررسی ناسخ و منسوخ تأثیر دارد.[۵] بااینحال، طبق تحقیقات صورتگرفته، اصل عنوان آیات مستثنیات میان مفسران محل اختلاف است.[۶]
به گفته پژوهشگران، در سده نخست هجری نشانی از طرح منظم این بحث دیده نمیشود[۷] و نخستین نمونههای محدود آن از قرن دوم هجری و در تفسیر مقاتل بن سلیمان ظاهر شد.[۸] سپس در دورههای بعد، مفسرانی مانند طبری، طوسی، طبرسی، فخر رازی و زمخشری، با افزودن یا کاستن برخی موارد، فهرستهایی از این آیات ارائه کردند و بهتدریج شمار این استثناها بیشتر شد؛[۹] ازاینرو، برخی پژوهشگران این نظریه را بیشتر حاصل برداشتهای اجتهادی مفسران متأخر دانستهاند.[۱۰]
در برابر قائلان به این نظریه، اندیشمندانی نظیر علامه طباطبایی، محمدهادی معرفت و رشیدرضا، اصل آن را نپذیرفته و فاقد مبنای علمی دانستهاند.[۱۱] به باور پژوهشگران، عواملی مانند اعتماد به اسباب نزول ضعیف، برداشتهای نادرست تفسیری، خلط میان معنای لغوی و اصطلاحی واژگان و توجه بیش از حد به مکان نزول به جای زمان نزول، در شکلگیری این نظریه نقش داشتهاند.[۱۲] منتقدان بر این باورند که با توجه به توقیفیبودن ترتیب آیات[یادداشت ۱] در سنت اسلامی، خروج یک آیه از حکم سوره نیازمند دلیل نقلی معتبر است.[۱۳] افزون بر این، پذیرش مستثنیات در بسیاری از موارد به یکپارچگی، سیاق و پیوند بلاغی آیات آسیب میزند.[۱۴] همچنین، نبود گزارشهای تاریخی روشن درباره دستور پیامبر(ص) برای قرارگرفتن آیهای با زمان نزول متفاوت در میان آیات یک سوره، پذیرش این دیدگاه را دشوار میکند.[۱۵] از اینرو، منتقدان این نظریه را نه یک واقعیت تاریخی، بلکه صرفاً حاصل تحلیلهای تفسیری متأخر میشمارند.[۱۶]
بر پایه گزارشها، در مجموع ۲۲۲ آیه استثناء شده است که ۱۹۶ آیه مدنی در سورههای مکی و ۲۶ آیه مکی در سورههای مدنی قرار گرفته است[۱۷] که به شرح ذیل میباشند:
آیات مستثنیات سورههای مکی
| نام سوره: | شماره آیه: |
| فاتحه | ۳ |
| انعام | ۲۰، ۲۳، ۴۷، ۹۱، ۹۳، ۱۱۴، ۱۴۱، ۱۵۱، ۱۵۲، ۱۵۳ |
| اعراف | ۱۶۳ |
| یونس | ۴۰، ۹۴، ۹۵، ۹۶ |
| هود | ۱۲، ۱۷، ۱۱۴ |
| یوسف | ۱، ۲، ۳ |
| ابراهیم | ۲۸، ۲۹ |
| حجر | ۲۴، ۸۷، ۹۰، ۹۱ |
| نحل | ۴۱، ۴۲، ۹۵، ۹۶، ۱۲۶، ۱۲۷، ۱۲۸ |
| اسراء | ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷، ۶۰، ۷۳، ۷۴، ۷۵، ۷۶، ۷۷، ۷۸، ۷۹، ۸۰، ۸۱، ۸۵، ۸۸، ۱۰۷ |
| کهف | ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۲۸، ۳۲ |
| مریم | ۵۸، ۷۱ |
| طه | ۱۳۰، ۱۳۱ |
| انبیاء | ۴۴ |
| مؤمنون | ۶۴، ۶۵، ۶۶، ۶۷، ۶۸، ۶۹، ۷۰، ۷۱، ۷۲، ۷۳، ۷۴، ۷۵، ۷۶، ۷۷ |
| فرقان | ۶۸، ۶۹، ۷۰ |
| شعراء | ۱۹۷، ۲۲۴، ۲۲۵، ۲۲۶، ۲۲۷ |
| قصص | ۵۲، ۵۳، ۵۴، ۵۵، ۸۵ |
| عنکبوت | ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۱، ۶۰ |
| روم | ۱۷ |
| لقمان | ۲۷، ۲۸، ۲۹ |
| سجده | ۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹، ۲۰ |
| سبأ | ۶ |
| یس | ۱۲، ۴۷ |
| زمر | ۱۰، ۲۳، ۵۳، ۵۴، ۵۵ |
| غافر | ۵۵، ۵۶، ۵۷ |
| شوری | ۲۴، ۲۵، ۲۶، ۲۷، ۳۹، ۴۰، ۴۱ |
| زخرف | ۴۵ |
| جاثیه | ۱۴ |
| احقاف | ۱۰، ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹ |
| ق | ۳۸ |
| نجم | ۳۲، ۳۳، ۳۴، ۳۵، ۳۶، ۳۷، ۳۸، ۳۹، ۴۰، ۴۱ |
| قمر | ۳۹، ۴۰، ۴۵، ۷۵، ۷۶ ،۷۷، ۷۸، ۷۹، ۸۰، ۸۱، ۸۲ |
| ملک | ۱۲، ۱۵، ۲۹ |
| قلم | ۱۷، ۱۸، ۱۹، ۲۰، ۲۱، ۲۲، ۲۳، ۲۴، ۲۵، ۲۶، ۲۷، ۲۸، ۲۹، ۳۰، ۳۱، ۳۲، ۳۳، ۴۸، ۴۹، ۵۰ |
| مزمل | ۱۰، ۱۱، ۲۰ |
| مرسلات | ۴۸ |
| مطففین | ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶ [۱۸] |
آیات مستثنیات سورههای مدنی
| نام سوره: | شماره آیه: |
| بقره | ۱۰۹، ۲۷۲، ۲۸۱ |
| مائده | ۳ |
| انفال | ۳۰، ۳۳، ۶۴ |
| توبه | ۱۱۳، ۱۱۴، ۱۲۸، ۱۲۹ |
| رعد | ۳۱ |
| حج | ۱۹، ۲۰، ۲۱، ۲۲، ۲۳، ۲۴، ۵۲، ۵۵ |
| محمد | ۱۳ |
| الرحمن | ۲۹ |
| مجادله | ۷ |
| تحریم | ۱۱، ۱۲ |
| انسان | ۲۴ [۱۹] |
پانویس
- ↑ ابنکثیر، فضائل القرآن، ۱۴۱۶ق، ص۳۷؛ سیوطی، الاتقان، ۱۳۹۴ق، ج۱، ص۳۶.
- ↑ معرفت، التمهید، ۱۴۲۸ق، ج۱، ص۱۷۰.
- ↑ سیوطی، الاتقان، ۱۳۹۴ق، ج۱، ص۳۷؛ زرکشی، البرهان، ۱۳۷۶ق، ج۱، ص۱۸۷.
- ↑ زنجانی، تاریخ قرآن، بیتا، ص۶۰.
- ↑ زرقانی، مناهل العرفان، بیتا، ج۱، ص۱۹۵.
- ↑ حیدری مزرعهآخوند، اقبال، اشتری رکنآبادی، «عوامل پیدایش آیات مستثنیات»، ص۱۴۵.
- ↑ فائز، «بررسی نظریه آیات مستثنیات سور مکی و مدنی»، ص۱۲۷.
- ↑ ابنسلیمان، تفسیر مقاتل بن سلیمان، ۱۴۲۳ق، ج۲، ص۲۰۵.
- ↑ فائز، «بررسی نظریه آیات مستثنیات سور مکی و مدنی»، ص۱۲۷.
- ↑ حیدری مزرعهآخوند، اقبال، اشتری رکنآبادی، «عوامل پیدایش آیات مستثنیات»، ص۱۴۵؛ کمانی نجفآبادی، «درآمدی بر دانش آیات مستثنی»، ص۴۲.
- ↑ حیدری مزرعهآخوند، اقبال، اشتری رکنآبادی، «عوامل پیدایش آیات مستثنیات»، ص۱۴۵.
- ↑ حیدری مزرعهآخوند، اقبال، اشتری رکنآبادی، «عوامل پیدایش آیات مستثنیات»، ص۱۴۵.
- ↑ فائز، «بررسی نظریه آیات مستثنیات سور مکی و مدنی»، ص۱۳۲.
- ↑ فائز، «بررسی نظریه آیات مستثنیات سور مکی و مدنی»، ص۱۳۸.
- ↑ کمانی نجفآبادی، «درآمدی بر دانش آیات مستثنی»، ص۴۲.
- ↑ سیوطی، الاتقان، ۱۳۹۴ق، ج۱، ص۴۷.
- ↑ دانی، البیان، ۱۴۱۴ق، ص۱۳۲.
- ↑ فائز، «بررسی نظریه آیات مستثنیات سور مکی و مدنی»، ص۱۳۱ و ۱۳۲.
- ↑ فائز، «بررسی نظریه آیات مستثنیات سور مکی و مدنی»، ص۱۳۲.
یادداشت
منابع
- ابنکثیر، إسماعیل بن عمر، فضائل القرآن، مکتبة ابنتیمیة، چاپ اول، ۱۴۱۶ق.
- دانی، أبوعمرو، البیان فی عد آی القرآن، به تحقیق غانم قدوری الحمد، کویت، مرکز المخطوطات والتراث، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
- زرقانی، محمد عبد العظیم، مناهل العرفان فی علوم القران، بیجا، مطبعة عیسی البابی الحلبی وشرکاه، چاپ سوم، بیتا.
- زرکشی، بدرالدین محمد بن عبد الله بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن، به تحقیق محمد أبو الفضل إبراهیم، بیروت، دار إحیاء الکتب العربیة عیسی البابی الحلبی وشرکائه، چاپ اول، ۱۳۷۶ق.
- سیوطی، جلالالدین، الاتقان فی علوم القرآن، به تحقیق محمد أبوالفضل إبراهیم، الهیئة المصریة العامة للکتاب، چاپ اول، ۱۳۹۴ق.
- حیدری مزرعهآخوند، محمدعلی، ابراهیم اقبال، محمدرضا اشتری رکنآبادی، «عوامل پیدایش آیات مستثنیات»، قم، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم،زمستان ۱۳۹۵ش.
- زنجانی، ابوعبدالله، تاریخ القرآن، ترجمه سعید ابوالقاسم سحاب، تبریز، سروش، بیتا.
- فائز، قاسم، «بررسی نظریه آیات مستثنیات سور مکی و مدنی»، فصلنامه مطالعات تفسیری، قم، نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها، زمستان ۱۳۹۰ش، شماره۸.
- کمانی نجفآبادی، مهدی، «شیوههای دستیابی یه آیات و سور مکی و مدنی»، قم، مؤسسه تفسیر و پژوهش قرآن رهپویان سید الشهدا، تابستان و پاییز ۱۳۹۰ش.
- معرفت، محمدهادی، التمهید فی علوم القرآن، قم، موسسه فرهنگی انتشاراتی التمهید، چاپ اول، ۱۴۲۸ق.
- ابنسلیمان، مقاتل، تفسیر مقاتل بن سلیمان، به تحقیق عبد الله محمود شحاته، بیروت، دار إحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۲۳ق.