پرش به محتوا

محرمیت سببی

از ویکی شیعه

مَحرَمیت سَبَبی رابطه‌ای است که از طریق عقد ازدواج،[۱] وطی به شبهه،[۲] یا زنا بین زن و مرد و برخی از بستگان آن‌ها[۳] نگاه و لمسِ کنیز[۴] ایجاد می‌شود.[۵] این مفهوم در کتاب‌های فقهی با عنوان «مصاهرة» شناخته می‌شود.[۶]

احکام و مصادیق محرمیت سببی:

  • حرمت ابدی: ازدواج با محارم سببی مانند مادر زن، حرام ابدی است.[۷]
  • محدودیت ازدواج: ازدواج با خواهر زن (تا زمانی که خواهرش در عقد اوست یا زنده است)[۸] و همچنین ازدواج با برادرزاده یا خواهرزاده زن، بدون اجازه او جایز نیست.[۹]
  • نگاه کردن: نگاه کردن به محارم سببی و آشکار شدن زیورآلات آن‌ها برایشان جایز است.[۱۰]
  • ارث: محرمیت سببی یکی از عوامل ارث بری محسوب می‌شود که از طریق عقد ازدواج ایجاد می‌گردد.[۱۱]

فهرست محارم سببی از دیدگاه فقیهان شیعه:

  • مادر و مادربزرگ زن (حتی بدون نزدیکی با زن).[۱۲]
  • همسر پسر (عروس).[۱۳]
  • زن پدر و زن پدربزرگ.[۱۴]
  • ربیبه (دختر زن)[۱۵] و دختران و نوه‌های دختری او.[۱۶]
  • پدر و پدربزرگ شوهر.[۱۷]
  • پسران شوهر.[۱۸]
  • داماد.[۱۹]

پانویس

  1. ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۲۹، ص۳۴۹.
  2. ↑ شهید ثانی، مسالک الافهام، ۱۴۱۳ق، ج۷، ص۱۸۱-۳۰۳.
  3. ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۲۹، ص۳۶۷.
  4. ↑ شهید ثانی، مسالک الافهام، ۱۴۱۳ق، ج۷، ص۲۸۱؛ مکارم شیرازی، کتاب النکاح، ۱۳۸۰-۱۳۸۱ش، ج۴، ص۱۵.
  5. ↑ شهید ثانی، مسالک الافهام، ۱۴۱۳ق، ج۷، ص۲۷۱.
  6. ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۲۹، ص۳۴۸.
  7. ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۲۹، ص۳۴۹.
  8. ↑ شهید ثانی، مسالک الافهام، ۱۴۱۳ق، ج۷، ص۲۸۹.
  9. ↑ سیستانی، منهاج الصالحین، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۵۸.
  10. ↑ طباطبائی یزدی، عروة الوثقی، ۱۴۲۳ق، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.
  11. ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۳۹، ص۷.
  12. ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۲۹، ص۳۴۹.
  13. ↑ مکارم شیرازی، کتاب النکاح، ۱۳۸۰-۱۳۸۱ش، ج۳،‌ص۱۳۲.
  14. ↑ سیستانی، منهاج الصالحین، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۵۷.
  15. ↑ محقق حلی، شرائع الاسلام، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۲۳۱.
  16. ↑ سیستانی، منهاج الصالحین، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۵۷.
  17. ↑ محقق حلی، شرائع الاسلام، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۲۳۱.
  18. ↑ محقق حلی، شرائع الاسلام، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۲۳۱.
  19. ↑ «پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت الله مکارم شیرازی»

منابع

  • سیستانی، سید علی، منهاج الصالحین، قم، مکتب آیة الله العظمی السید السیستانی، ۱۴۱۵ق.
  • شهید ثانی، زین‌الدین بن علی، مسالک الاَفهام الی تنقیح شرائع الاسلام، قم، مؤسسة المعارف الاِسلامیة، ۱۴۱۳ق.
  • طباطبائی یزدی، سید محمدکاظم، العروة الوثقی، قم، دفتر نشر اسلامی (جامعه مدرسین)، چاپ اول، ۱۴۲۳ق.
  • محقق حلی، جعفر بن حسن، شرائع الاسلام فی مسائل الحلال و الحرام، قم، اسماعیلیان، ۱۴۰۸ق.
  • مکارم شیرازی، ناصر، کتاب النکاح، قم، مدرسة الامام علی بن ابی‌طالب، ۱۳۸۰-۱۳۸۱ش.
  • نجفی، محمدحسن، جَواهر الکلام فی شرحِ شرائعِ الاسلام، تصحیح عباس قوچانی و علی آخوندی، بیروت، دارُ اِحیاء التُّراثِ العربی، چاپ هفتم، ۱۳۶۲ش.
  • «پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت الله مکارم شیرازی»، تاریخ بازدید ۱۸ آذر ۱۴۰۲ش.