پرش به محتوا

همسرداری

از ویکی شیعه


همسرداری، مهارتی است که بر اساس آن زن و شوهر با شناخت تفاوت‌ها، توانمندی‌ها و حساسیت‌های یکدیگر، به نیازهای جسمی، عاطفی، روانی و جنسی هم پاسخ می‌دهند.

عالمان مسلمان با استناد به قرآن و روایات، آداب و وظایفی برای هر یک از زوجین تعیین کرده‌اند و رعایت آن‌ها را برای داشتن زندگی مشترک سالم، پایدار و با کیفیت ضروری می‌دانند. این وظایف شامل امانت‌داری، تأمین نیازهای مالی، رعایت آداب خوش‌رفتاری، پاسخگویی به نیازهای عاطفی و جنسی و همکاری در امور زندگی است.

اسلام بر محبت و دوستی میان زن و شوهر تأکید دارد. عالمان مسلمان پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع) را به‌عنوان الگوهای موفق در این زمینه معرفی می‌کنند.

این مفهوم همچنین در قالب، حقوق زوجین و اخلاق خانواده نیز مورد توجه قرار گرفته و در این حوزه آثاری منتشر شده است؛ از جمله کتاب همسرداری اثر ابراهیم امینی.

مفهوم‌شناسی

همسرداری مهارتی است که زن و شوهر با شناخت توانمندی‌ها، تفاوت‌ها و حساسیت‌های یکدیگر بتوانند به نیازهای جسمی، عاطفی، روانی و جنسی یکدیگر پاسخ دهند.[نیازمند منبع] به گفته پژوهشگران آگاهی و عمل به مهارت همسرداری موجب آرامش خانواده، ارتقای کیفیت زندگی و کاهش اختلافات میان زوجین می‌شود.[۱]

جایگاه همسرداری در منابع اسلامی

گفته می‌شود آیاتی از قرآن از جمله آیه ۱۹ سوره نساء و آیه ۲۲۸ سوره بقره بر رعایت همسرداری اشاره دارند.[۲] همچنین در منابع روایی شیعه و اهل‌سنت، روایات متعددی از پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع) درباره وظایف زن و شوهر نقل شده است.[۳] برای نمونه، در کتاب الکافی، روایات مربوط به همسرداری در ذیل عناوینی «احترام شوهر به زن خود»،[۴] «حق زن بر شوهر خود»[۵] و «مدارا با همسر»[۶] گردآوری شده است.

در آثار متقدم اسلامی، این موضوع عمدتاً با عناوینی مانند «حقوق زن و شوهر نسبت به یکدیگر» مطرح شده[۷] و در برخی آثار اخلاقی عالمان مسلمان بخش‌هایی به آن اختصاص یافته است.[۸] برای نمونه طبرسی در مکارم الاخلاق و سید عبدالله شبر در الاخلاق،‌ بخش‌هایی را با همین عنوان آورده و براساس روایات توصیه‌هایی در خصوص همسرداری ارائه کرده‌اند.[۹]

در قرن پانزدهم قمری، همسرداری با عنوان «اخلاق خانواده» مورد توجه قرار گرفته[۱۰] و در مباحث روانشناسی خانواده نیز درباره اصول و نقش آن در زندگی سالم و پایدار بحث شده است.[۱۱]

حقوق و وظایف متقابل زن و شوهر

محققان با استناد به قرآن، احادیث و سیره معصومان، وظایفی را برای زن و شوهر در زندگی مشترک برشمرده‌اند. وظایف زن شامل امانت‌داری، رعایت عفت[۱۲] و اطاعت از شوهر[۱۳] در حقوق زناشویی مانند تمکین و خروج از منزل.[۱۴] در برخی روایات شوهرداری نیکو (حُسْنُ التَّبَعُّل) برای زن به منزله جهاد توصیف شده است.[۱۵] وظایف شوهر نیز شامل تأمین نیازهای دینی و مالی خانواده (نفقه[۱۶] سرپرستی و حمایت از همسر و سایر اعضای خانواده[۱۷] است

آداب همسرداری

برای بهبود کیفیت زندگی مشترک آدابی توصیه شده است از جمله: خوش‌رفتاری،[۱۸] پاسخگویی به نیازهای عاطفی و جنسی،[۱۹] آراستن ظاهری برای یکدیگر،[۲۰] همکاری در امور زندگی،[۲۱] احترام،[۲۲] وفاداری،[۲۳] قناعت،[۲۴] چشم‌پوشی از خطاها و پرهیز از عیب‌جویی.[۲۵]

محبت و رحمت

عالمان مسلمان معتقدند که دین اسلام بر محبت و رحمت میان زن و شوهر تأکید دارد.[۲۶] از پیامبر(ص) روایت شده، هرگاه زوجین به یکدیگر نگاه محبت‌آمیز داشته باشند یا دست یکدیگر را بگیرند، خداوند با مهربانی به آنان می‌نگرد و گناهانشان بخشوده می‌شود.[۲۷] همچنین آیه «وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً» را بیانگر اهمیت مودت و رحمت در تحکیم زندگی مشترک می‌دانند.[۲۸]

مدیریت اختلافات در همسرداری

در روایات، زن و شوهر به صبر، تحمل و گذشت از لغزش‌های یکدیگر توصیه شده‌اند[۲۹] و در صورت بروز اختلاف، خود زوجین ابتدا با گفتگو و ارتباط مؤثر تلاش به حل آن نمایند. چنانچه اختلافات با این روش حل نشود، آیه ۳۵ سوره نساء داوری خانواده‌های زن و مرد را برای اصلاح امور توصیه می‌کند.[۳۰]

الگوهای همسرداری در تاریخ اسلام

مسلمانان پیامبر اسلام(ص) را اولین الگوی موفق در همسرداری معرفی می‌کنند. درباره سیره او گزارش شده است که با همسران خود خوش‌رفتار بوده و و بهترین مردم را کسانی معرفی می‌نمود که با زنان‌‌شان خوش‌رفتارند[۳۱] در امور خانه به آنان کمک می‌کرد[۳۲] و از خطاهایشان گذشت می‌نمود.[۳۳]

امامان معصوم(ع) نیز به‌عنوان الگوهای موفق همسرداری معرفی شده‌اند و به همه ابعاد زندگی خانوادگی توجه داشته‌اند؛ از وفاداری و محبت میان زوجین تا نقش‌ها و وظایف آن‌ها در خانه و خانواده و تربیت فرزندان.[۳۴]

برخی محققان نیز زندگی مشترک عالمان دین و همسران‌شان را نمونه‌های موفق همسرداری در اسلام معرفی کرده‌اند.[۳۵]

بازتاب در رسانه‌های ایران

در ایران، برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی در راستای آموزش مهارت‌های زندگی خانوادگی و همسرداری پخش شده‌اند. از جمله برنامه «اخلاق در خانواده» با اجرای سید علی‌اکبر موسوی حسینی در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ ش در شبکه یک سیما،[۳۶] برنامه «روابط صحیح بین زن و شوهر و مهارت‌های همسرداری» در شبکه سلامت،[۳۷] و برنامه رادیویی «همسر من» در شبکه رادیونما-سلامت.[۳۸]

کتابشناسی

برخی از آثاری که در موضوع همسرداری از دیدگاه اسلام به‌طور مستقل به رشته تحریر درآمده به قرار زیر است:

  • کتاب «همسرداری»: نوشته ابراهیم امینی، آداب و وظایف زوجین را بر اساس قرآن و روایات بیان می‌کند[۳۹] و تا سال ۱۴۰۱ش، ۴۱ بار تجدید چاپ شده است.
  • کتاب «سیره همسرداری امامان معصوم(ع)»: نوشته یدالله مقدسی: در ۵۰۸ صفحه توسط پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی منتشر شده است.[۴۰]
  • کتاب «آیین همسرداری و آداب زندگی در اسلام»: نوشته سید محمد حسینی بهارانچی، در ۲۵۶ صفحه به بیان آداب همسرداری از نگاه قرآن، روایات و سیره معصومان(ع) پرداخته است.[۴۱]

پانویس

  1. امینی، همسرداری، ۱۳۸۹ش، ص۱۰.
  2. سوره نساء، آیه ۱۹؛ سوره بقره، آیه ۲۲۸؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۱۵۶ و ج۳، ص۳۲۰؛ محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۸۳.
  3. برای نمونه نگاه کنید به علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۱۰۳، ص۲۲۸؛ نوری، مستدرک الوسائل، ج۱۴، ص۲۴۹-۲۵۰؛ ابی‌داوود، سنن ابی‌داوود، المکتبة العصریة، ج۲، ص۲۴۴-۲۴۵.
  4. کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۵۰۹.
  5. کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۵۱۰.
  6. کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۵۱۳.
  7. برای نمونه نگاه کنید به غزالی، احیاء العلوم، دار الکتاب العربی، ج۴، ص۱۳۳-۱۴۷؛ شبر، الاخلاق، ۱۴۲۹ق، ج۱، ص۲۹۹
  8. برای نمونه نگاه کنید به غزالی، احیاء العلوم، دار الکتاب العربی، ج۴، ص۱۳۳-۱۴۷؛ شبر، الاخلاق، ۱۴۲۹ق، ج۱، ص۲۹۹
  9. طبرسی، مکارم الاخلاق، ۱۳۷۰ش، ص۲۱۳؛ شبر، الاخلاق، ۱۴۲۹ق، ج۱، ص۲۹۹.
  10. برای نمونه نگاه کنید به امینی، همسرداری، ۱۳۸۹ش، ص۱۱؛ جمعی از نویسندگان، اخلاق خانواده، ۱۳۹۱ش، ص۱۵-۱۷.
  11. ملکی، روانشناسی خانواده، ۱۳۹۵ش، ص۱۲ و ۱۵.
  12. طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۳ق، ج۴، ص۳۴۴؛ محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۴۰۷؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۳۷۱.
  13. فاخری، اخلاق خانواده، ۱۳۷۸ش، ج۲، ص۱۱۷.
  14. مکارم شیرازی، احکام بانوان، ۱۳۸۶ش، ص۱۷۵.
  15. کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۵۰۷.
  16. محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۹۸.
  17. طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۳ق، ج۴، ص۲۱۵.
  18. شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا، منشورات جهان، ج۲، ص۳۸؛ محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۸۲.
  19. محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۸۶-۳۹۱.
  20. پاینده، نهج الفصاحة، دنیای دانش، ص۲۲۶؛ عسکری، «سیره پیشوایان در رفتار با همسر»، ص۷۶.
  21. محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۹۲-۳۹۴.
  22. محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۹۴-۳۹۶.
  23. امینی، همسرداری، ۱۳۸۹ش، ص۱۵۲-۱۵۳.
  24. محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۹۷.
  25. امینی، همسرداری، ۱۳۸۹ش، ص۱۱۳-۱۱۶؛ محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۹۷.
  26. محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۸۰-۳۸۱.
  27. محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۳۸۱.
  28. کاشانی، منهج الصادقین، تهران، ج۷، ص۱۷۰.
  29. محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۲۳۷-۲۴۰؛ حسینی بهارانچی، آیین همسرداری و آداب زندگی در اسلام، ۱۳۸۵ش، ص۱۱۸.
  30. طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۳ق، ج۴، ص۳۴۶.
  31. برای نمونه نگاه کنید به پاینده، نهج‌الفصاحة، ص۴۷۲.
  32. هندی، کنز العمال، ۱۴۰۱ق، ج۱۶، ص۴۰۸؛ محمدی ری‌شهری، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ۱۳۸۹ش، ص۲۲۰.
  33. عابدینی، «شیوه همسرداری پیامبر(ص) به گزارش قرآن»، ص۱۷۷.
  34. مقدسی، سیره همسرداری امامان معصوم(ع)، ۱۴۰۱ش، ص۱۳-۱۴؛ کریمی‌نیا و دیگران، «بررسی شیوه رفتاری ائمه(ع) در زندگی مشترک»، ص۲۰۴-۲۰۷.
  35. برای نمونه نگاه کنید به آزاد، «شیوه‌های همسرداری همسران علماء»، ص۲۵-۲۶.
  36. «برپایی مراسم تشییع حجت‌الاسلام والمسلمین حسینی»، سایت خبرگزاری ایسنا.
  37. «روابط صحیح بین زن و شوهر و مهارت های همسرداری»، سایت شبکه سلامت.
  38. «همسر من»، سایت رادیونما-سلامت.
  39. امینی، همسرداری، ۱۳۸۹ش، ص۱۱.
  40. مقدسی، سیره همسرداری امامان معصوم(ع)، ۱۴۰۱ش، ص۱۴.
  41. حسینی بهارانچی، آیین همسرداری و آداب زندگی در اسلام، ۱۳۸۵ش، ص۱۳.

منابع

  • قرآن کریم.
  • ابی‌داوود، سلیمان بن اشعث، سنن ابی‌داوود، بیروت، المکتبة العصریة، بی‌تا.
  • امینی، ابراهیم، همسرداری، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۹ش.
  • پاینده، ابوالقاسم، نهج الفصاحة، قم، انتشارات دنیای دانش، بی‌تا.
  • جمعی از نویسندگان، اخلاق خانواده، قم، دفتر نشر معارف، ۱۳۹۱ش.
  • حسینی بهارانچی، سید محمد، آیین همسرداری و آداب زندگی در اسلام، قم، نشر عطر عترت، ۱۳۸۵ش.
  • «روابط صحیح بین زن و شوهر و مهارت های همسرداری»، سایت شبکه سلامت، تاریخ درج مطلب: ۱۹ مرداد ۱۴۰۲ش، تاریخ بازدید: ۲۱ آبان ۱۴۰۴ش.
  • عسکری، اسلام‌پور، «سیره پیشوایان در رفتار با همسر»، نشریه فرهنگ کوثر، شماره ۵۹، پاییز ۱۳۸۳ش.
  • علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، دار الوفاء، ۱۴۰۳ق.
  • شبر، سید عبدالله، الاخلاق، کربلا، مکتبة العتبة الحسینیة المقدسة، ۱۴۲۹ق.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی، عیون اخبار الرضا، قم، منشورات جهان، بی‌تا.
  • طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، ۱۳۹۳ق.
  • طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الاخلاق، قم، الشریف الرضی، ۱۳۷۰ش.
  • عابدینی، احمد، «شیوه همسرداری پیامبر(ص) به گزارش قرآن»، نشریه بینات، شماره ۵۲، زمستان ۱۳۸۵ش.
  • غزالی، ابوحامد، احیاء علوم الدین، بیروت، دار الکتاب العربی، بی‌تا.
  • کریمی‌نیا و دیگران، «بررسی شیوه رفتاری ائمه(ع) در زندگی مشترک»، مجله پیشرفت‌های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش، شماره ۴۴، بهمن ۱۴۰۰ش.
  • کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۴۰۷ق.
  • متقی هندی، علی بن حسام‌الدین، کنز العمال فی سنن الاقوال و الاعمال، بیروت، دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۹ق.
  • محمدی ری‌شهری، محمد، تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، قم، انتشارات دار الحدیث، چاپ دوم، ۱۳۸۹ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۳۷۴ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، احکام بانوان، قم، مدرسة الامام علی بن ابی‌طالب(ع)، ۱۳۸۶ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، شیوه همسری در خانواده، قم، انتشارات نسل جوان، ۱۳۸۱ش.
  • ملکی، حسن، روانشناسی خانواده، تهران، انتشارات آوای نور، ۱۳۹۵ش.
  • مقدسی، یدالله، سیره همسرداری امامان معصوم(ع)، قم، پژوهشگاه فرهنگ و علوم اسلامی، ۱۴۰۱ش.
  • نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، ۱۴۰۸ق.
  • «همسر من»، سایت رادیونما-سلامت، تاریخ درج مطلب: ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ش، تاریخ بازدید: ۲۱ آبان ۱۴۰۴ش.