پرش به محتوا

نهروان

از ویکی شیعه
نهروان
اطلاعات کلی
کشورعراق
استانبغداد
زبانعربی
اطلاعات تاریخی
نام قدیمشهر جسر نهروان
سال تأسیسدوره سلسله ساسانی
وقایع مهمجنگ نهروان


نَهْرَوان منطقه‌ای در شرق دجله در عراق است که میان بغداد و واسط قرار دارد.[۱] این منطقه به سه بخش عُلیا، وُسطیٰ و سُفلیٰ تقسیم می‌شد که قاطول، تامرّا و جسر نهروان نام داشتند.[۲] جنگ نهروان، نبرد امام علی(ع) با خوارج، در سال ۳۸ق در نزدیکی جسر نهروان رخ داد.[۳]

نهروان در چهارفرسخی بغداد قرار داشت[۴] و از منزلگاه‌های جاده خراسان بود.[۵] برخی از علما و دانشمندان اسلامی[۶] مانند ابوالفرج نهروانی به این منطقه منسوب بوده‌اند.[۷]

نهروان در اصل نام نهری بود که از دجله جدا می‌شد و بخش‌هایی از شرق آن را آبیاری می‌کرد.[۸] احداث این نهر به ایرانیان در دوره ساسانیان و به‌ویژه زمان شاپور دوم نسبت داده شده است.[۹] بر روی آن پل‌ها و سدهایی ساخته شد[۱۰] و شهر جسر نهروان نیز در کنار یکی از این پل‌ها بود.[۱۱]

درباره سرچشمه این نهر گزارش‌های متفاوتی وجود دارد؛ از جمله سرچشمه آن را آذربایجان یا نزدیکی تامرّا و حلوان دانسته‌اند.[۱۲] برخی منابع نیز نام فارسی آن را جوروان دانسته‌اند که پس از ورود به زبان عربی به نهروان تبدیل شده است.[۱۳] در تقسیمات کنونی عراق، نهروان بخشی از شهرستان مدائن در استان بغداد است.[۱۴]

پانویس

  1. ↑ قزوینی، آثار البلاد و اخبار العباد، ۱۳۸۰ق، ص۴۷۲؛ حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۵، ص۳۲۵.
  2. ↑ علوی اصفهانی، منتقلة الطالبیه، ۱۳۷۷ش، ص۴۱۳.
  3. ↑ حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۵، ص۳۲۵؛ محمدی ملایری، تاریخ و فرهنگ ایران، ۱۳۷۹ش، ج۲، ۲۴۵-۲۴۶.
  4. ↑ اصطخری کرخی، المسالک و الممالک، ۲۰۰۴م،ص۸۶.
  5. ↑ علوی اصفهانی، منتقلة الطالبیه، ۱۳۷۷ش، ص۴۱۳.
  6. ↑ حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۵، ص۳۲۵.
  7. ↑ قزوینی، آثار البلاد و اخبار العباد، ۱۳۸۰ق، ص۴۷۲.
  8. ↑ محمدی ملایری، تاریخ و فرهنگ ایران، ۱۳۷۹ش، ج۲، ص۲۴۲-۲۴۳.
  9. ↑ محمدی ملایری، تاریخ و فرهنگ ایران، ۱۳۷۹ش، ج۲، ۲۴۵.
  10. ↑ حمدی ملایری، تاریخ و فرهنگ ایران، ۱۳۷۹ش، ج۲، ص۲۴۵-۲۴۶.
  11. ↑ حمدی ملایری، تاریخ و فرهنگ ایران، ۱۳۷۹ش، ج۲، ۲۴۵-۲۴۶.
  12. ↑ حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۵، ص۳۲۵.
  13. ↑ محمدی ملایری، تاریخ و فرهنگ ایران، ۱۳۷۹ش، ج۲، ص۲۴۴.
  14. ↑ «هیئة الاستثمار توجه باشغال المراکز الخدمیه فی محمع بسمایة السکنی»، وبگاه زاگرس نیوز.

منابع

  • اصطخری کرخی، ابراهیم بن محمد، المسالک و الممالک، بیروت، دار الصادر، ۲۰۰۴م.
  • حدود العالم من المشرق الی المغرب، ترجمه سید یوسف الهادی، قاهره، دار الثقافه للنشر، ۱۴۲۳م.
  • حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، بیروت، دار صادر، چاپ دوم، ۱۹۹۵م.
  • الحمیری، محمد بن عبدالله، الروض المعطار فی خبر الاقطار، تحقیق احسان عباس، بیروت، مؤسسة ناصر للثقافه، چاپ دومر ۱۹۸۰م.
  • علوی اصفهانی، ابراهیم بن ناصر، منتقلة الطالبیه، تحقیق محمدمهدی خرسان، قم، المکتبة الحیدریه، ۱۳۷۷ش.
  • قزوینی، زکریاء بن محمد، آثار البلاد و اخبار العباد، بیروت، دار صادر، ۱۳۸۰ق.
  • محمدی ملایری، محمد، تاریخ و فرهنگ ایران در دوران انتقال از عصر ساسانی به عصر اسلامی، تهران، توس، چاپ دوم، ۱۳۷۹ش.
  • «هیئة الاستثمار توجه باشغال المراکز الخدمیه فی محمع بسمایة السکنی»، وبگاه زاگرس نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۳ مرداد ۱۴۰۱ش، تاریخ بازدید: ۲۳ شهریور ۱۳۴۰۵ش.