پرش به محتوا

مسلم بن عقیل

مقاله نامزد خوبیدگی
از ویکی شیعه
مسلم بن عقیل
سفیر امام حسین(ع) در کوفه
مزار مسلم، جنب مسجد کوفه
مزار مسلم، جنب مسجد کوفه
مشخصات فردی
نام کاملمُسْلِم بن عَقیل بن ابی‌طالب
خویشاوندانعقیل بن ابی‌طالب(پدر) • امام علی(ع)(پدر همسر و عمو) امام حسین(ع) پسر عمو
شهادت۹ ذی‌الحجه سال ۶۰ قمری در کوفهکوفه
مدفنکوفه
فعالیت‌هاشرکت در فتوحات آفریقا • حضور در جنگ صفین • نمایندگی امام حسین(ع) در کوفه


مُسْلِم بن عَقیل بن ابی‌طالب (شهادت: سال ۶۰ قمری) سفیر امام حسین(ع) در کوفه در واقعه کربلا و از آل ابی‌طالب بود. مسلم در برخی فتوحات اسلامی و نیز در جنگ صفین حضور داشت. وی در گزارشی به امام حسین(ع) از آمادگی کوفیان برای حضور امام در کوفه خبر داد.

با نصب عبیدالله بن زیاد به حکومت کوفه توسط یزید بن معاویه، کوفیان از اطراف مسلم پراکنده شدند. مسلم بن عقیل در روز عرفه (سال ۶۰ قمری) دستگیر و به دستور عبیدالله به شهادت رسید. علت شکست قیام مردم کوفه هنگام حضور مسلم در این شهر را سیاست‌های عبیدالله بن زیاد در ایجاد وحشت بین مردم کوفه و نیز ساختار اجتماعی کوفه که مانع اتحاد و همبستگی مردمان کوفه می‌شد، دانسته‌اند.

مسلم داماد امام علی(ع) بود و نام چند تن از فرزندان او در شمار شهدای کربلا ثبت شده است.

قبر مسلم در کوفه در قسمت شرقی مسجد کوفه قرار دارد.[۱]

سوگواری محرم
تابلوی عصر عاشورا
رویدادها
نامه‌های کوفیان به امام حسین(ع)نامه امام حسین(ع) به اشراف بصرهروز عاشوراواقعه کربلاواقعه عاشورا (از نگاه آمار)روزشمار واقعه عاشورااسیران کربلا
افراد
امام حسین(ع)علی اکبرعلی‌اصغرعباس بن علیحضرت زینب(س)سکینه بنت حسینفاطمه دختر امام حسینمسلم بن عقیلشهیدان کربلااسیران کربلا
جای‌ها
حرم امام حسین(ع)تل زینبیهحرم حضرت عباس(ع)گودال قتلگاهبین‌الحرمیننهر علقمه
مناسبت‌ها
تاسوعاعاشورادهه محرماربعیندهه صفر
مراسم
مرثیه‌خوانینوحهتعزیهروضهزنجیرزنیسینه‌زنیسقاخانهسنج و دمامدسته عزاداریشام غریبانتشت‌گذارینخل‌گردانیقمه‌زنیراهپیمایی اربعینتابوت‌گردانیمراسم تابوت

زندگی و خاندان

تاریخ ولادت مسلم بن عقیل به‌طور دقیق معلوم نیست. در برخی منابع، سن او هنگام شهادت ۲۸ سال ذکر شده است؛ اما این گزارش با سن برخی از فرزندانش که در واقعه کربلا به شهادت رسیدند، سازگار دانسته نشده است.[۲] برخی پژوهشگران نیز با استناد به گزارش‌های حضور او در فتوحات اسلامی و جنگ صفین، سن وی را هنگام شهادت بیش از ۵۰ سال برآورد کرده‌اند.[۳]

پدرش، عقیل بن ابی‌طالب از نسب‌شناسان قریش بود.[۴] درباره مادر مسلم اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی او را زنی نبطی از خاندان «فرزندا»[۵] و برخی دیگر کنیزی به نام «علیّه» یا «حلیّه» دانسته‌اند[۶] که عقیل او را از شام خرید.[۷] در منابع، از شباهت ظاهری مسلم به پیامبر اسلام(ص)[۸] و نیز شجاعت و دلاوری او یاد شده است.[۹] مقابله شجاعانه مسلم بن عقیل به تنهایی با انبوه دشمنان و تلفات آنان در کوفه آن چنان بود که اعتراض ابن زیاد را در پی داشت و به محمّد بن اشعث پیغام داد که: سبحان الله! تو را برای آوردن یک نفر فرستادم، آن‌گاه این همه تلفات بر یارانم وارد آمد؟ محمد بن اشعث هم در پاسخ ابن زیاد گفت: گمان می کنی مرا به جنگ با یکی از بقالان کوفه فرستادی؛ تو مرا در پی شیر بیشه و شمشیر برّان در کف یک قهرمان از دودمان رسول خدا (ص) فرستاده‌ای![۱۰] مسلم در قصر کوفه در برابر ابن‌زیاد شجاعانه برخورد کرد و پس از تهدید ابن زیاد به کشتن وی گفت: اگر مرا بكشى (عجيب نيست) چرا که بدتر از تو بوده كه بهتر از مرا كشته است، و اگر مرا به بدترين وضع و قبيح‌ترين نحوه مُثله كنى حكايت از خباثت درون و فرومايگى تو دارد، و اين گونه جنايات در خور توست.[۱۱]

همسر و فرزندان

مسلم با رقیه دختر امام علی(ع)، ازدواج کرد و داماد امام علی(ع) شد.[۱۲] برخی منابع از همسری دیگر از قبیله بنی‌عامر نیز نام برده‌اند.[۱۳] منابع تاریخی درباره تعداد و نام فرزندان مسلم بن عقیل اختلاف دارند. نام تعدادی از فرزندان وی در زمره شهدای کربلا یاد شده است. از آن میان شهادت عبدالله بن مسلم و محمد بن مسلم در کربلا در منابع کهن ثبت شده است.[۱۴] در گزارش‌هایی که در منابع متاخر ثبت شده، نام تعداد دیگری از فرزندان مسلم، از جمله عون، مسلم، عبیدالله، جعفر و احمد نیز در شمار شهدای کربلا آمده است.[۱۵] در برخی منابع نیز از طفلان مسلم (محمد و ابراهیم) یاد شده که پس از شهادت امام حسین(ع) اسیر و به دستور عبیدالله بن زیاد در کوفه زندانی شده و پس از گریختن از زندان به شهادت رسیده‌اند؛[۱۶] اما برخی منابع آنان را فرزندان کسانی دیگر دانسته‌اند.[۱۷]

در برخی منابع از نام‌های ابراهیم، عبدالعزیز، علی، مسلم و سلطان آقا(آغا) نیز به عنوان فرزندان مسلم یاد شده است.[۱۸] همچنین از دختری به نام حمیده یا ام‌حمیده.[۱۹]

درباره فرزندان رقیه دختر امام علی(ع) نیز اختلاف وجود دارد؛ برخی تنها عبدالله بن مسلم را فرزند او دانسته‌اند[۲۰] و برخی دیگر، عبدالله و علی را فرزندان رقیه معرفی کرده‌اند.[۲۱]

وقایع زندگی

شرکت در فتوحات افریقا: از جمله وقایع زندگی مسلم که در برخی منابع تاریخی ثبت شده است، حضور او در فتوحات شمال افریقا در سال ۲۱ قمری است. به گفته واقدی نویسنده فتوح الشام، مسلم بن عقیل همراه با تعدادی از برادران خود از جمله جعفر و علی در فتح شهر بهنساء[یادداشت ۱] شرکت داشته است.[۲۲]

حضور در جنگ صفین: از دیگر وقایع زندگی مسلم، حضور او در جنگ صفین است که در برخی منابع تاریخی ثبت شده است.[۲۳]

نمایندگی امام حسین(ع) در کوفه

روزشمار واقعه عاشورا
سال ۶۰ قمری
۱۵ رجب مرگ معاویه
۲۸ رجب خروج امام حسین (ع) از مدینه
۳ شعبان ورود امام(ع) به مکه
۱۰ رمضان رسیدن نخستین نامه‌های کوفیان به امام(ع)
۱۲ رمضان رسیدن ۱۵۰ نامه از کوفیان به امام(ع) توسط قیس بن مُسْهِر، عبدالرحمان ارحبی و عُمارَة سَلُولی
۱۴‌رمضان وصول نامه سران و اهالی کوفه به امام(ع) توسط هانی بن هانی سبیعی و سعید بن عبدالله حنفی
۱۵ رمضان خروج مسلم از مکه به سوی کوفه
۵ شوال ورود مسلم بن عقیل به کوفه
۱۱ ذی‌القعده نامه مسلم‌بن عقیل به امام حسین و دعوت از ایشان برای آمدن به کوفه
۸ ذیحجه خروج امام حسین(ع) از مکه و قیام مسلم بن عقیل در کوفه
۹ ذیحجه شهادت مسلم بن عقیل در کوفه
سال ۶۱ قمری
۱ محرم یاری خواستن امام از عبیدالله بن حر جعفی و عمرو بن قیس در قصر بنی‌مقاتل
۲ محرم ورود کاروان امام(ع) به کربلا
۳ محرم ورود عمر بن سعد به کربلا با سپاه چهار هزار نفری
۶ محرم یاری خواستن حبیب بن مظاهر از بنی اسد برای یاری امام حسین(ع) و ناکامی او در این مأموریت
۷ محرم بستن آب بر روی امام حسین(ع) و یارانش و پیوستن مسلم بن عوسجه به امام حسین(ع)
۹ محرم ورود شمر بن ذی الجوشن به کربلا و امان‌نامه شمر به فرزندان ام‌البنین
۹ محرم اعلام جنگ لشکر عمر سعد به امام(ع) و مهلت خواستن حضرت از عمر سعد
۱۰ محرم واقعه عاشورا و شهادت امام حسین(ع)، اهل بیت(ع) و یارانش
۱۱ محرم حرکت اسرا به سوی کوفه و دفن شهدا توسط بنی اسد (از اهل غاضریه)
۱۲ محرم ورود کاروان اسیران کربلا به کوفه (دفن شهدا بنابر نقلی)
۱۹ محرم حرکت کاروان اسیران از کوفه به شام
۱ صفر ورود اهل بیت(ع) و سر امام حسین(ع) به شام
۲۰ صفر اربعین حسینی و بازگشت اهل بیت امام(ع) به کربلا(بنا به نقلی) و مدینه(به نقل دیگر)

پس از رسیدن نامه‌های متعدد کوفیان به امام حسین(ع) و اعلام آمادگی آنان برای بیعت، آن حضرت برای ارزیابی اوضاع سیاسی و اجتماعی کوفه و سنجش میزان حمایت واقعی مردم، مسلم را به‌عنوان نماینده خود به این شهر اعزام کرد.[۲۴] امام هنگام اعزام مسلم به کوفه در نامه‌ای که کوفیان نگاشته او را به عنوان برادر و پسرعمو و فرد مورد وثوق و اعتماد در خاندانش معرفی کرده است.[۲۵]همچنین هنگام حرکت مسلم، از خدواند خواسته که آن چه را دوست دارد و بدان راضی است برای مسلم مقدر فرماید و آرزو کرده که خودش و مسلم در درجه شهیدان قرار بگیرند و مسلم در سایه و پرتو برکت الهی به راهش ادامه بدهد.[۲۶]


مأموریت مسلم، بررسی شرایط کوفه و گرفتن بیعت از شیعیان و حامیان اهل‌بیت(ع) بود تا در صورت فراهم بودن زمینه، امام حسین(ع) به کوفه حرکت کند. بر اساس گزارش‌های تاریخی، وی در آغاز حضور خود با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شد و شمار قابل توجهی از مردم کوفه با او بیعت کردند[۲۷] که در منابع میان ۱۲[۲۸] تا ۳۰ هزار تن[۲۹] ذکر شده است.

مسلم پس از گسترش بیعت‌ها، گزارشی مثبت برای امام حسین(ع) ارسال کرد و او را به حرکت به سوی کوفه دعوت نمود. با ورود عبیدالله بن زیاد به کوفه و اعمال سیاست‌های سخت‌گیرانه، فضای سیاسی شهر به‌تدریج دگرگون شد و حمایت‌های مردمی از مسلم فروپاشید.[۳۰] در پی این تحولات، یاران او پراکنده شدند و مسلم ناگزیر برای حفظ امنیت خود به خانه هانی بن عروه پناه برد و فعالیت‌های خود را در خفا ادامه داد.[۳۱]

با تشدید فشارهای حکومتی و افشای محل حضور مسلم، او با فراخوان یاران خود برای مقابله با حکومت اموی اقدام کرد، اما با تبلیغات و تهدیدهای کارگزاران عبیدالله بن زیاد، بخش عمده نیروهایش متفرق شدند و قیامش شکست خورد.[۳۲]

شهادت مسلم بن عقیل

با گسترش فشارهای عبیدالله بن زیاد و فروپاشی تدریجی حمایت‌های مردمی در کوفه، قیام مسلم بن عقیل دچار ضعف شد و یاران او پراکنده شدند.[۳۳] پس از بازداشت هانی بن عروه، مسلم با فراخواندن نیروهای باقی‌مانده، به سمت دارالاماره حرکت کرد؛ اما با اقدامات تهدیدآمیز کارگزاران حکومت و نیز ایجاد فضای رعب در میان مردم، بخش عمده‌ای از نیروهای او از اطرافش جدا شدند و در نهایت او تنها ماند.

مسلم پس از مدتی اختفا، در خانه زنی به نام طوعه پناه گرفت، اما محل اختفای او شناسایی شد و نیروهای عبیدالله او را محاصره و پس از درگیری شدید دستگیر کردند.[۳۴] محمد بن اشعث به او امان داد و مسلم با پذیرش شرایط موجود تسلیم شد و به قصر عبیدالله بن زیاد منتقل گردید. [۳۵]در قصر، پس از مشاجره با عبیدالله و ردّ امان‌نامه، به دستور او به بالای قصر برده شد و به شهادت رسید.[۳۶] پیکر او پس از شهادت از بالای دارالاماره به پایین افکنده شد و سر او به همراه سر هانی بن عروه به شام نزد یزید فرستاده شد.

درباره علت شکست مسلم، تعداد بیعت‌کنندگان با او خودداری از ترور عبیدالله بن زیاد تحلیل‌هایی ارائه شده است.

بنابر گزارشی که در بیشتر منابع تاریخی نقل شده، روزی عبیدالله بن زیاد برای عیادت شریک بن الاعور که از شیعیان امام علی(ع) بود و با عبیدالله دوستی داشت و در بستر بیماری در خانه هانی به سر می‌برد به خانه هانی آمد. پیش از آمدن او، به پیشنهاد شریک بن اعور قرار شد مسلم در جایی پنهان شود و در زمان مناسب عبیدالله بن زیاد را به قتل رساند. هنگامی که ابن زیاد به خانه هانی آمد، مسلم بن عقیل از کشتن او امتناع کرد و دلیل امنتاع خود را نارضایتی هانی بن عروه که دوست نداشت ابن زیاد در خانه‌اش کشته شود و نیز حدیثی از پیامبر(ص) عنوان کرد که از کشتن به شکل غافلگیرانه منع فرموده‌اند.[۳۷]برخی عدم اقدام مسلم برای ترور عبیدالله بن زیاد را با این که وی مهدورالدم بود را دلیل پای بندی مسلم به مبانی ایمانی و دینی دانسته‌اند. [۳۸] برخی پژوهشگران با بررسی گزارش‌های مربوط به این واقعه، در صحت آن تردید کرده[۳۹] و برخی دیگر آن را به کلی ساختگی و بی‌پایه دانسته‌اند.[۴۰]محمدتقی جعفری در تحلیل خودداری مسلم بن عقیل از ترور ابن زیاد و رفتار انسانی اسلامی او می‌گوید هیچ منطق اجتماعی سیاسی و اخلاقی ساختگیِ روزگارِ ما نمی‌تواند عظمتِ شگفت انگیز قانونِ ممنوعیت قصاص قبل از جنایت و ممنوعیت قتل نفسِ غافل‌گیرانه را بفهمد و از مردم ماشین زده دنیای امروز توقع فهم آن را نباید داشت. [۴۱]

دستگیری و شهادت مسلم

بنا بر برخی گزارش‌های تاریخی، مسلم از عمر بن سعد که قریشی بود خواست تا بدو وصیت کند. نخستین وصیت او این بود تا کسی را نزد امام فرستد و او را از آمدن به کوفه منع کند. دیگر آن که جنازه او را کفن و پس از آن دفن کند و دیگر آن که بدهی او را با فروختن شمشیر و دیگر وسایلش بپردازد.[۴۲]

اطلاع یافتن امام حسین(ع) از خبر شهادت مسلم

امام حسین(ع) در منزل زرود یا نزدیکی آن، خبر شهادت مسلم بن عقیل و هانی بن عروه را از مردی از طایفه بنی اسد شنید، آنان امام(ع) را از اوضاع کوفه آگاه کردند و او را از رفتن به کوفه بر حذر داشتند.[۴۳] بنا به نقل برخی منابع، خبر شهادت مسلم و هانی در منزل ثعلبیه[۴۴] یا قادسیه[۴۵] و یا قطقطانه[یادداشت ۲][۴۶] به امام حسین(ع) رسیده است. عبداللَّه بن سليمان و منذر بن مشمعل‏ در این منزل به کاروان امام رسیدند و تا ثعلبیه با او همراه شدند. بنا به آنچه که در ارشاد شیخ مفید آمده، این دو تن، خبر کشته شدن مسلم و هانی را در زرود شنیدند و در ثعلبیه به امام رساندند.[۴۷] بنابر گزارش سید ابن طاووس در لهوف امام از خبر شهادت مسلم در منزل زُباله مطلع شد و اشک از دیدگانش جاری شد و برای او دعا کرد و فرمود او به آن چه بر عهده‌اش بود عمل کرد و بر ماست که به وظیفه خویش عمل کنیم. [۴۸] کسانی که به طمع حکومت و قدرت و موقعیت با امام(ع) همراه شده بودند یا در همراهی با او شک داشتند پس از این خبر از امام(ع) جدا شدند. [۴۹][یادداشت ۳]

همچنین هنگام وداع با مسلم گریه کرده و هنگام دریافت خبر شهادت او آیه استرجاع (إنّا لله وإنّا إلیه راجعون) را قرائت کرده است.[۵۰]

علت شکست قیام کوفه و ماموریت مسلم

بیشتر نویسندگان، با توجه با اطلاعات موجود در منابع، در علت‌یابی شکست قیام مردم کوفه هنگام حضور مسلم در این شهر، به نقش سیاست‌های عبیدالله بن زیاد در ایجاد وحشت بین مردم کوفه و نیز ساختار اجتماعی کوفه که مانع اتحاد و همبستگی مردمان کوفه می‌شد و روانشناسی کوفیان که آنان را افرادی احساساتی و نظم ناپذیر و دنیا طلب معرفی می‌کند، تاکید کرده‌اند.[۵۱] اخیرا یکی از نویسندگان در کنار عوامل دیگر شکست قیام مسلم، از ضعف فرماندهی در این قیام، به عنوان یک احتمال، یاد کرده‌ است.[۵۲]سخن چینى و جاسوسى امویان، روى کار آمدن عبیداللّه، بکارگیرى شبکه جاسوسى پیشرفته و ایجاد فضاى رعب و وحشت را نیز از عوامل شکست قیام مسلم برشمرده‌اند.[۵۳]آیت الله خامنه‌ای دنیا گرایی خواص و ترجیح دادن دنیا بر حق و آخرت و پراکنده شدنشان از گرد مسلم و بد عمل کردن برخی از آنها مانند شریح قاضی و... را از علل شکست قیام مسلم برشمرده است.[۵۴]

تک‌نگاری

آثاری به زبان فارسی در مورد مسلم نگاشته شده است از جمله:

  1. محمد علی عابدین، زندگانی سفیر حسین مسلم بن عقیل، مترجم: سید حسن اسلامی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چ دوم، ۱۳۷۴ ش.
  2. جواد محدثی، مسلم‌بن عقیل، قم، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، مرکز انتشارات، ۱۳۷۶.
  3. جواد محدثی، آشنایی با اسوه ها سلمان فارسى, بلال, میثم تمار, مسلم بن عقیل، قم،‌بوستان کتاب،‌۱۳۸۷ش.
  4. کمره‌ای، میرزا خلیل، مسلم بن عقیل و اسرار پایتخت طوفانی، تهران، چاپخانه خودکار، چ اول، ۱۳۲۸ ش.
  5. کمره ای میرزاخلیل، تنها عنصر شجاعت ، تهران، کتابخانه سقراط، بی تا .[یادداشت ۴]
  6. عباس قدیانى، اسوه های ایثار: نگاهی به زندگانی مسلم بن عقیل، تهران،‌فردابه، ۱۳۸۱ش.
  7. جواد نعیمی، حسین آسیوند، سفیر نور: مسلم بن عقیل در کوفه، عروج اندیشه، ۱۳۸۹ش.
  8. سیدعلی سید جمال اشرف حسینی، مسلم بن عقیل(مجموعه هفت جلدی)، مترجم: محمدحسین خورشیدی، طوبای محبت، ۱۳۹۹ش.
  9. رسول حسنی ولاشجردی، مهمان کُشی(مقتل حضرت مسلم بن عقیل)، آفرینندگان، ۱۳۹۹ش.
  10. مهدی خدامیان آرانی، در اوج غربت، بهار دلها، ۱۳۹۶ش.

علاوه بر آثار به نثر، شاعران فارسی زبان زیادی نیز در مورد مسلم بن عقیل شعر سرودند که محمد خرم فر، آن‌ها در کتاب «مولای غریب مسلم بن عقیل و فرزندانش در آینه شعر» گرد آورده است. این کتاب را انتشارات طوبای محبت منتشر کرده است.[۵۶]

آثاری هم به زبان عربی در مورد مسلم نگاشته شده است از جمله:

  1. عبدالرزاق المقرم، الشهید مسلم بن عقیل، بیروت، دارالفردوس، ۱۴۰۸ ق.
  2. حسین الشیخ هادی القرشی، مسلم بن عقیل المَثَل الاعلی، مکتبة الامام الحسن، بی تا.
  3. محمد البغدادی، مسلم بن عقیل، العتبة الحسینیه المقدسه، ۱۴۳۳ق.
  4. باقر شریف القرشی، مسلم بن عقیل، مؤسسة التاريخ العربي للطباعة والنشر والتوزيع، ۲۰۰۴ م

مراسم مسلمیه

آئین سنتی ایام مسلمیه از حدود ۸۰ سال قبل در ایام شهادت مسلم بن عقیل در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی برگزار می‌شود. مراسم مسلمیه هر سال، از شب شهادت حضرت امام محمد باقر(ع) تا روز شهادت مسلم بن عقیل در حرم حضرت عبدالعظیم الحسنی به مدت سه شب (از شب ۷ تاشب ۹ ماه ذی حجه) بعد از نماز مغرب و عشاء برگزار می شود. در این مراسم دسته‌های عزاداری شرکت می‌کنند.[۵۷] مراسم عزاداری مسلمیه شهرری در سال ۱۳۹۹ش ثبت ملی شد؛ اما این مراسم در سال ۱۳۹۹ش به علت شیوع ویروس کرونا برگزار نشد.[۵۸]

آثار صوتی و تصویری و رایانه‌ای مرتبط

سکانس‌هایی از سریال مختارنامه که از سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد، مربوط به حضور مسلم در کوفه و تنهایی او در آن شهر، و سرانجام شهادت وی است، که به صورت فیلم سینمایی «مهمان‌کشی» پخش گردید.[۵۹]

سریال ۱۱ قسمتی رادیویی نامیرا با موضوع مسلم بن عقیل از رادیو نمایش صدای جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۹۹ پخش گردید.[۶۰]

بازی رایانه‌ای سفیر عشق یک بازی اکشن سوم شخص در سبک Hack and slash، است[یادداشت ۵] که فاز نخست آن روی پلتفرم پی سی منتشر می‌شود. داستان این بازی در مورد حضور مسلم بن عقیل در کوفه است.[۶۱]

پانویس

  1. براقی، تاریخ الکوفة، ۱۴۲۴ق، ص۹۸.
  2. پورامینی، چهره‌ها در حماسه کربلا، ۱۳۹۴ش، ص۱۶۷.
  3. تهامی، «مسلم بن عقیل پیش از واقعه عاشورا»، ص۹۹.
  4. ابن‌عبدالبر، الاستیعاب، ۱۹۹۲م، ج۳، ص۱۰۷۹.
  5. ابن‌قتیبه، المعارف، ۱۹۶۹م، ص۲۰۴.
  6. بلاذری، أنساب الأشراف، ۱۹۷۴م، ج۳، ص۲۲۴.
  7. ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ۱۹۶۵م، ص۵۲.
  8. ابن‌حبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۵، ص۳۹۱.
  9. بلاذری، أنساب الأشراف، ۱۹۷۴م، ج۲، ص۷۷.
  10. علامه مجلسی، بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۵۴.
  11. السيد بن طاووس، اللهوف في قتلى الطفوف، ج۱، ص۳۵.
  12. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۴، ص۳۵۹؛ طبرسی، إعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۹۷.
  13. بلاذری، أنساب الأشراف، ۱۹۷۴م، ج۲، ص۷۰-۷۱.
  14. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۴، ص۳۵۹؛ بلاذری، أنساب الأشراف، ۱۹۷۴م، ج۶، ص۴۰۷-۴۰۸؛ طوسی، الرجال، ۱۴۱۵ق، ص۱۰۳.
  15. پژوهشی پیرامون شهدای کربلاء، ص۹۱، ۱۲۳،۳۰، ۲۵۵، ۳۵۹.
  16. برای نمونه رجوع کنید به: الصدوق، الامالی، ص۱۴۳-۱۴۸.
  17. خوارزمی، مقتل الحسین، ج۲، ص۵۶-۵۸؛ طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۹۳؛ بلاذری، أنساب الأشراف، ۱۹۷۴م، ج۳، ص۲۲۶.
  18. ابن‌قتیبه، المعارف، ۱۹۶۹م، ص۲۰۴؛ بلاذری، أنساب الأشراف، ۱۹۷۴م، ج۲، ص۷۰-۷۱؛ پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص۳۳۹؛ «زیارتگاه «سلطان آقا»؛ مدفن بسیاری از شیعیان هرات»، خبرگزاری فارس.
  19. ابن ماکولا، إکمال الکمال، ج۶، ص۲۳۵؛ ابن‌عنبه، عمده الطالب، ۱۴۱۷ق، ص۳۲.
  20. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۴، ص۳۵۹؛ طبرسی، إعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۹۷.
  21. بلاذری، أنساب الأشراف، ۱۹۷۴م، ج۲، ص۷۰-۷۱.
  22. واقدی، فتوح الشام، دار الکتب العلمیه، ج۲، ص
  23. ابن شهر‌آشوب، المناقب،المكتبة الحيدرية
  24. دینوری، الأخبار الطوال، ۱۳۳۰ق، ص۲۳۰؛ طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۵۳؛ مفید، الارشاد، ۱۴۱۴ق، ص۲۹۵-۲۹۷.
  25. الشيخ المفيد، الإرشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۳۹.
  26. خوارزمی، مقتل الحسین علیه السلام، ج۱، ص۲۸۴.
  27. صفری فروشانی، «مردم‌شناسی کوفه»، ص۱۵.
  28. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۴۸.
  29. ابن قتیبة الدینوری، الامامة و السیاسة، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۸.
  30. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۷۸.
  31. بلاذری، أنساب الأشراف، ۱۹۷۴م، ج۲، ص۷۹؛ دینوری، الأخبار الطوال، ۱۳۳۰ق، ص۲۳۴-۲۳۵
  32. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۶۹-۳۷۱.
  33. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۶۹-۳۷۱.
  34. بلاذری، أنساب الأشراف، ۱۹۷۴م، ج۲، ص۸۱؛ طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۵۰.
  35. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۵۰ و ۳۷۴.
  36. مفید، الارشاد، ۱۴۱۴ق، ص۵۳-۶۳.
  37. دینوری، الأخبار الطوال، ۱۳۳۰ق، ص۲۳۵-۲۳۶.
  38. عندلیب همدانی ٰهمدانی ٰثارالله‌ٰ ٰ۱۳۸۹ٰص ۱۸۱.
  39. زرگری نژاد، نهضت امام حسین، ۱۳۸۶ش، ص ۱۵۴-۱۵۷.
  40. دانشنامه امام حسین، ج۴، ص۱۷۵-۱۷۶.
  41. جعفری، امام حسین(ع) شهید فرهنگ پیشرو انسانیت، ۱۳۸۰ش، ص۱۶۹.
  42. القمی، نفس المهموم في مصيبة سيدنا الحسين المظلوم و يليه نفثة المصدور فيما يتجدد به حزن العاشور، الناشر : المكتبة الحيدرية‌، ص۱۰۶؛ جعفریان، تاملی در نهضت عاشورا، ۱۳۸۱ش، ص۱۶۸.
  43. اخبارالطوال، ص۲۴۶؛ طبری، ج۵، ص۳۹۷
  44. ابن اثیر، ج۴، ص۴۲
  45. مسعودی، ج۳، ص۶۰-۶۱
  46. یعقوبی، نشر دار صادر، ج۲، ص۲۴۳
  47. شیخ مفید، ارشاد، ج۲، ص۷۳-۷۴
  48. سید بن طاووس، اللهوف علی قتلی الطفوف، أنوار الهدى، ص۴۵.
  49. سید بن طاووس، اللهوف فی قتلی الطفوف، أنوار الهدى، ص۴۵.
  50. علامه مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۴، ص۳۷۴.
  51. برای نمونه نگاه کنید به: جعفریان، تاملی در نهضت عاشورا، ۱۳۸۱ش، ص۱۶۷، ۱۷۶؛ تاریخ قیام و مقتل جامع سید الشهداء، ج۱، ص۵۹۴-۶۰۳.
  52. جعفریان، تاملی در نهضت عاشورا، ۱۳۸۱ش، ص۷۳.
  53. .https://www.karbobala.com/articles/info/1744
  54. https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=4790
  55. شبیری زنجانی، جرعه ای ازدریا، ۱۳۸۹ش، ج۴، ص۶۲۰.
  56. فروش اینترنتی مسلم بن عقیل و فرزندانش علیه السلام (در آینه شعر فارسی)
  57. آیین سنتی ایام مسلمیه چیست؟
  58. مراسم عزاداری مسلمیه شهرری ثبت ملی شد.
  59. «پخش فیلم مهمان‌کشی، اقتباسی از مختارنامه از آی فیلم»، خبرگزاری میزان.
  60. مسلم‌‌ بن عقیل سریال شد
  61. انتشار بزرگترین بازی روایی مذهبی ایرانی در اربعین؛ اوج‌ گیری دوباره PC با «سفیرعشق»

یادداشت

  1. نام منطقه ای در آفریقای شمالی است که در ربیع الاول سال ۲۱ هجری قمری به دست مسلمانان فتح شده است.
  2. قَطْقَطانیّه. https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5764/6127/65123/منازل-از-مکه-تا-کربلا. قُطْقُطانَه. دهخدا، لغت نامه
  3. ثم سار الحسين عليه السلام حتى بلغ زبالة فأتاه فيها خبر مسلم بن عقيل فعرف بذلك جماعة ممن تبعه فتفرق عنه أهل الأطماع والارتياب وبقى معه أهله وخيار الأصحاب.
  4. شبیری زنجانی ازقول کسانی که این کتاب را خوانده‌اند آن را یکی ازبهترین کتاب ها دراین باره دانسته است. [۵۵]
  5. یکی از سبک‌های بازی ویدئویی رزمی است. این سبک مبتنی بر دقت بالا در مبارزه دست به دست و سلاح برابر اسلحه طرف مقابل است. استفاده از عبارت (Hack and slash)هک اند اسلش (بزن وبکش یازدن و کشتن)در بازی‌های ویدیویی برای توصیف یک نوع سبک خاص از بازی‌ها انجام می‌شود. بازی‌هایی که حول مبارزات اکشن تن به تن و معمولا با سلاح‌های سرد انجام می‌شوند.

منابع

  • ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۵م.
  • ابن اعثم الکوفی، الفتوح، ج ۵، تحقیق: علی شیری، بیروت، دار الاضواء، ۱۴۱۱ق.
  • ابن حبان، الثقات، ج ۵، مؤسسة الکتب الثقافیة،۱۳۹۳ق.
  • ابن شهر‌آشوب، محمد بن علی، المناقب، الناشر :المكتبة الحيدرية - النجف الأشرف
  • ابن عبدالبر، یوسف بن عبدالله، الاستذکار، ج ۸، تحقیق: سالم محمدعطا، محمدعلی معوض، بیروت، دارالکتب العلمیة، ۲۰۰۰م.
  • ابن عبدالبر، یوسف بن عبدالله، الاستیعاب، تحقیق: علی محد البجاوی، بیروت، دارالجبل، ۱۴۱۲/۱۹۹۲.
  • ابن عنبه حسنی داودی، احمد بن علی، عمده الطالب فی انساب ال ابی طالب، قم، انصاریان، ۱۴۱۷ق.
  • ابن قتیبة الدینوری، عبدالله بن مسلم، الامامة و السیاسة، تحقیق: علی شیری، قم، انتشارات شریف الرضی، ۱۴۱۳/۱۳۷۱.
  • ابن قتیبة الدینوری، عبدالله بن مسلم، المعارف، تحقیق: دکتور ثروت عکاشة، القاهرة، دار المعارف بمصر، ۱۹۶۹.
  • ابو حنیفه دینوری، احمد بن داوود، الاخبار الطوال، مصر، مطبعه السعاده، ۱۳۳۰ق.
  • ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، مقاتل الطالبیین، تحقیق، تقدیم واشراف: کاظم المظفر، النجف الاشرف، منشورات المکتبة الحیدریة، ۱۳۸۵ق/ ۱۹۶۵م.
  • اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، فرزندان ابو طالب، ترجمه جواد فاضل، تهران، کتابفروشی علی‌اکبر علمی،۱۳۳۹ش.
  • امین، السید محسن، اعیان الشیعة، ج ۱، تحقیق، تحقیق وتخریج: حسن الامین بیروت:‌ دار التعارف للمطبوعات (نسخه موجود در لوح فشرده کتابخانه اهل بیت(ع)، نسخه دوم).
  • براقی، سید حسین، تاریخ الکوفة، تحقیق: ماجد احمد العطیة، استدراکات السیدمحمدصادق ال بحرالعلوم، بی‌جا، انتشارات المکتبة الحیدریة، ۱۴۲۴ق/۱۳۸۲ش.
  • بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج ۲، تحقیق: الشیخ محمد باقر محمودی، بیروت، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، ۱۳۹۴ق/۱۹۷۴م.
  • «پخش فیلم مهمان‌کشی، اقتباسی از مختارنامه از آی فیلم»، خبرگزاری میزان.
  • پور امینی، محمد باقر، چهره‌ها در حماسه کربلاء، قم، بوستان کتاب، ۱۳۹۴ش.
  • تهامی، طه، «مسلم بن عقیل پیش از واقعه عاشورا»، مجله مبلغان، شماره۹۹، دی ۱۳۸۶.
  • جعفری، محمدتقی، امام حسین(ع) شهید فرهنگ پیشرو انسانیت، ناشر موسسه تدوین و نشر آثار علامه جعفری، تهران، ۱۳۸۰ش.
  • جعفریان، رسول، تاملی در نهضت عاشورا، قم، انصاریان، ۱۳۸۱ش.
  • جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، قم، پژوهشکده تحقیقات اسلامی سپاه، ۱۳۸۱
  • ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج ۳، تحقیق: اشراف وتخریج: شعیب الارنؤوط/ تحقیق: محمد نعیم العرقسوسی، مامون صاغرجی، بیروت: مؤسسة الرسالة، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۳م.
  • زرگری نژاد، غلامحسین، نهضت امام حسین و قام کربلا، تهران، انتشارات سمت، ۱۳۸۶ش.
  • صدوق، محمد بن علی، الامالی، قم، مرکز الطباعة والنشر فی مؤسسة البعثة، ۱۴۱۷ق.
  • صفری فروشانی، نعمت الله، «مردم شناسی کوفه»، مجله مشکوه، شماره ۵۳، زمستان ۱۳۷۵.
  • طبرسی، فضل بن حسن، اعلام الوری باعلام الهدی، ج ۱، قم، مؤسسة ال البیت(ع) لاحیاء التراث، ۱۴۱۷ق.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق محمد أبو الفضل ابراهیم، بیروت،‌ دار التراث، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
  • طوسی، محمد بن حسن، الرجال، تحقیق: جواد القیومی الاصفهانی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۱۵ق.
  • القمی، نفس المهموم في مصيبة سيدنا الحسين المظلوم و يليه نفثة المصدور فيما يتجدد به حزن العاشور، الناشر : المكتبة الحيدرية‌، بیتا.
  • کمره‌ای، میرزا خلیل، عنصر شجاعت، ج۴: مسلم بن عقیل و اسرار کوفه، قم، دارالعرفان، چاپ اول، ۱۳۸۹ش.
  • گروه پژوهشگران، تاریخ قیام و مقتل جامع سید الشهداء، زیر نظر مهدی پیشوایی، قم، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ۱۳۹۰ش.
  • مسعودی، علی بن حسین، مروج الذهب ومعادن الجوهر، ج۳، قم، منشورات دارالهجرة، ۱۴۰۴ق/۱۳۶۳ش/۱۹۸۴م.
  • مفید، محمد بن محمد، الارشاد فی معرفه حجج الله علی العباد، تحقیق: مؤسسة ال البیت(ع) لتحقیق التراث، بیروت، دار المفید، ۱۴۱۴/۱۹۹۳.
  • واقدی، محمد بن عمر، فتوح الشام، تحقیق عبداللطیف عبدالرحمن، بیروت،‌ دار الکتب العلمیه، بی‌تا.
  • محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، قم، نشر معروف، پنجم، ۱۳۸۰ش.
  • https://www.karbobala.com/articles/info/1744

پیوند به بیرون