پرش به محتوا

صفاح

از ویکی شیعه

صِفاح، از منزل‌گاه‌های راه قدیم مکه و کوفه. بیشتر منابع تاریخی، در واقعه کربلا دیدار و گفت‌وگوی امام حسین(ع) با فرزدق را در آنجا، گزارش کرده‌اند.


محلی در نزدیکی مکه است که بین «حُنَین» و انصاب حرم واقع شده است. این مکان در سمت چپ كسى است كه از مشاش به مكه وارد مى‌‏شود.[۱]

در واقعه کربلا، امام حسین(ع) در این منزل با فرزدق دیدار و گفت‌و‌گو کرد. فرزدق، اوضاع کوفه را به امام گزارش کرد.[۲] او در پاسخ امام که نظر مردم عراق را جویا شد؟ گفت:دل‌هایشان با شما و شمشیرهایشان علیه شماست.[۳]

فرزدق با شعری به شرح این دیدار پرداخته است که با بیت زیر شروع می‌شود.[۴]

لقیت الحسین بأرض الصفاح
علیه الیلامق و الدرق[۵]


دیدار امام با فرزدق در شقوق،[۶] نزدیکی مکه،[۷] ذات عرق[۸] و بستان بنی‌عامر نیز گزارش شده است.[۹]

پانویس

  1. ↑ یاقوت حموی، معجم‌البلدان، ۱۹۹۵م، ج۳، ص۴۱۲.
  2. ↑ دینوری، اخبارالطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۴۵؛ طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۸۶؛ بلاذری، انساب‌الاشراف، ۱۴۱۷ق، ج۳، ص۱۶۴.
  3. ↑ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۶۷.
  4. ↑ یاقوت حموی، معجم‌البلدان، ۱۹۹۵م، ج۳، ص۴۱۲.
  5. ↑ یاقوت حموی، معجم‌البلدان، ۱۹۹۵م، ج۳، ص۴۱۲.
  6. ↑ ابن‌اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۷۱.
  7. ↑ شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۶۷.
  8. ↑ ذهبی، تاریخ‌الاسلام، ۱۴۱۳ق، ج۵، ص۱۰؛ بلاذری، انساب‌الاشراف، ۱۴۱۷ق، ج۳، ص۱۶۵.
  9. ↑ جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۸۷ش، ص۶۶.

منابع

  • ابن‌اعثم کوفی، محمد بن علی، الفتوح، تحقیق: علی شیری، بیروت، دارالأضواء، ۱۴۱۱ق.
  • بلاذری، احمد بن یحیی، جمل من انساب الأشراف، تحقیق: سهیل زکار و ریاض زرکلی، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۷ق.
  • جعفریان، رسول، اطلس شیعه، انتشارات سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، تهران، ۱۳۸۷ش.
  • دینوری، احمد بن داوود، الأخبارالطوال، تحقیق: عبدالمنعم عامر مراجعه جمال الدین شیال، منشورات الرضی، قم، ۱۳۶۸ش.
  • ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، تحقیق عمر عبد السلام تدمری، بیروت،‌ دار الکتاب العربی، چاپ دوم،۱۴۱۳ق.
  • شیخ مفید، محمد بن محمد، اَلاِرشاد فی معرفةِ حُجَجِ اللهِ علی العباد، تحقیق و تصحیح مؤسسه آل‌البیت، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، ۱۴۱۳ق.
  • طبری، محمد بن جریر بن یزید، تاریخ الأمم و الملوک، أبو جعفر محمد بن جریر الطبری، بیروت،‌ دار التراث، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
  • یاقوت حموی، یاقوت بن عبد الله، معجم البلدان، بیروت، دارصادر، ۱۹۹۵م.

پیوند به بیرون