پرش به محتوا

رقیه دختر امام علی(ع): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
Shamsoddin (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
Shamsoddin (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''رُقَیّه بنت علی علیه‌السلام''' (زنده در 61 ق) همسر [[مسلم بن عقیل]] و از [[:رده:اسیران کربلا|اسیران کربلا]] است. [[عبدالله بن مسلم بن عقیل|عبدالله بن مسلم]] از [[شهدای کربلا]] فرزند او است. مرقد او  در [[قاهره]] است.
'''رُقَیّة بنت علی علیه‌السلام''' (زنده در 61 ق) همسر [[مسلم بن عقیل]] و از [[:رده:اسیران کربلا|اسیران کربلا]] است. [[عبدالله بن مسلم بن عقیل|عبدالله بن مسلم]] از [[شهدای کربلا]] فرزند او است. مرقد او  در [[قاهره]] است.


==خاندان==
==خاندان==

نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۶:۴۲

رُقَیّة بنت علی علیه‌السلام (زنده در 61 ق) همسر مسلم بن عقیل و از اسیران کربلا است. عبدالله بن مسلم از شهدای کربلا فرزند او است. مرقد او در قاهره است.

خاندان

پدر رقیّه امام علی (ع)[۱] و مادرش صهباء دختر ربيعة تغلبیه، کنیز امام علی (ع) بود.[۲] [۳] او با پسر عموی خود، مسلم بن عقیل ازدواج کرد.[۴]

کربلا

رقیّه، همراه امام حسین(ع) به کربلا آمد. در بین راه خبر شهادت مسلم را شنید. فرزندش عبدالله، در کربلا به شهادت رسید.[۵] در ریاحین الشریعه از پسر دیگری به نام محمد و دختری از او یاد شده است.[۶] نام رقیه در شمار اسران کربلا آمده است.[۷]

رقیه در قاهره، مصر مدفون است.[۸]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. تاريخ ‏خليفة،ص 146
  2. ریاحین الشریعة، ج4، ص255-256
  3. الطبقات ‏الكبرى،ج‏3،ص 14؛ المنتظم،ج‏4،ص 109؛ طبری، ج 4، ص 359؛ البدايةوالنهاية،ج‏6،ص:352
  4. أنساب‏‌الأشراف،ج‏2، ص:70
  5. تاريخ ‏خليفة،ص 145؛ اعیان الشیعه، ج7، ص34؛‌ مقاتل‏ الطالبيين، ص 98؛ أنساب‏‌الأشراف،ج‏2، ص:70
  6. ریاحین الشریعة، ج4، ص255-256
  7. ریاحین الشریعة، ج4، ص255-256
  8. معجم البلدان، ج5، ص132

منابع

  • الطبقات الكبرى، محمد بن سعد بن منيع الهاشمي البصري، تحقيق محمد عبد القادر عطا، بيروت، دار الكتب العلمية، ط الأولى، 1410ق/1990م.
  • المنتظم فى تاريخ الأمم و الملوك، أبو الفرج عبد الرحمن بن على بن محمد ابن الجوزى، تحقيق محمد عبدالقادر عطا و مصطفى عبدالقادر عطا، بيروت، دارالكتب العلمية، ط الأولى، 1412ق/1992م.
  • ذبیح الله محلاتی، ریاحین الشریعة، دارالکتب الاسلامیة، تهران، 1373ش.
  • محمد بن جریر الطبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، 1967.