آب کثیر

مقاله قابل قبول
بدون عکس
از ویکی شیعه

آب کَثیر اصطلاحی فقهی در مقابل آب قلیل است. آب کثیر در صورت برخورد با نجاست نجس نمی‌شود مگر اینکه رنگ، بو یا مزه نجاست بگیرد.

اصطلاح فقهی

فقیهان عنوان «آب کثیر» را درباره آب غیر قلیل به کار برده‌اند که شامل آب کُر، آب جاری، آب باران، آب چشمه و آب چاه می‌شود.[نیازمند منبع] در اصطلاحی غیر مشهور، آب کثیر به آب کُر در مقابل آب جاری گفته می‌شود. از این عنوان در باب طهارت بحث شده است.[نیازمند منبع]

حکم طهارت

آب کثیر مطلق (بر خلاف آب مضافی که حجم زیادی دارد) در صورت برخورد با نجاست نجس نمی‌شود، مگر آنکه رنگ، بو یا مزه آن به نجاست تغییر کند. آب نجس ـ اعم از قلیل و کثیر ـ با اتّصال به آب کثیر در صورت آمیختگی با آن و از بین رفتن رنگ، بو یا مزه نجاست، پاک می‌شود. در صورت اتصال با آب کثیر بدون اینکه دو آب با هم مخلوط شوند اختلاف دیدگاه وجود دارد.[۱]

به قول مشهور، چیز نجس با یک بار شسته شدن در آب کثیر پاک می‌شود.[۲] مشهور متأخّران در تطهیر شی‌ء نجس ـ مانند لباس ـ با آب کثیر، فشار دادن برای خروج آب اضافه (غُساله) را لازم نمی‌دانند.[۳]

جُستارهای وابسته

پانویس

  1. طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، دار احیاء التراث العربی، ج۱، ص۴۳
  2. نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۲۰ق، ج۶، ص۱۹۶
  3. سبزواری، مهذب الاحکام، ۱۳۸۸ش، ج۲، ص۳۸

منابع

  • سبزواری، سید عبدالاعلی، مهذب الاحکام، قم، دار التفسیر، ۱۳۸۸ش.
  • نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام فی شرح شرایع الاسلام، بیروت،‌ دار احیاء التراث العربی، چاپ هفتم، بی نا.
  • طباطبایی یزدی، سید محمدکاظم، العروة الوثقی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۲۰ق.

پیوند به بیرون