پرش به محتوا

آب جاری

مقاله قابل قبول
بدون عکس
شناسه ناقص
از ویکی شیعه

آب جاری آبى است كه از زمين بجوشد و جريان داشته باشد، مانند آب چشمه و قنات[۱] بیشتر فقیهان، جوشش از زمین را شرط عنوان «آب جاری» می‌دانند. برخی نیز اتصال به منبعی زیرزمینی یا کُر به‌همراه جریان داشتن آب را کافی می‌دانند؛ عده‌ای نیز جریان‌داشتن را نیز شرط این عنوان نمی‌دانند.[۲] برخی اتصال آب جاری به منبع طبیعی مانند یخ‌های موجود در کوه‌ها را کافی می‌دانند.[۳]

به گفته فقیهان، آب جاری، حتی اگر کمتر از مقدار کر باشد، در صورت برخورد با نجاست، نجس نمی‌شود مگر اینکه بوی، رنگ یا مزه آن تغییر کند.[۴] اگر این تغییرات رخ دهد، آب با از بین رفتن آثار نجاست و مخلوط شدن با آب تازه پاک می‌شود.[۵] آب راکد متصل به آب جاری مانند حوضی که متصل به رود است[۶] و همچنین آبی که از زمین می‌جوشد (حتی بدون جریان) نیز در این حکم مشترک هستند.[۷]

چشمه‌های فصلی در زمان جوشش حکم آب جاری را دارند.[۸] اگر بخشی از آب جاری تغییر کند، بخشی که به منبع متصل است، حتی اگر کم باشد، با برخورد به نجاست نجس نمی‌شود.[۹]

پانویس

  1. بنی‌هاشمی خمینی، توضیح‌المسائل مراجع، ۱۳۸۱ش، ج۱، ص۴۳.
  2. غروی تبریزی، التنقیح، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۱۱۲.
  3. طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، نشر مكتب آيةالله سيد سيستانی، ج۱، ص۳۳.
  4. نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۷۵ و ۸۴ـ۸۵.
  5. نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۹۰؛ طباطبائی یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۲.
  6. طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، نشر مكتب آيةالله سيد سيستانی، ج۱، ص۳۴.
  7. طباطبائی یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۲و۳۴؛ حلی، دلیل العروة، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۶۵.
  8. طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، نشر مكتب آيةالله سيد سيستانی، ج۱، ص۳۴.
  9. طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، نشر مكتب آيةالله سيد سيستانی، ج۱، ص۳۴.

پیوند به بیرون

  • منبع مقاله: فرهنگ فقه مطابق با مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۹۵ـ۹۴.

منابع

  • بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسن، توضیح‌المسائل مراجع، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۳۸۱ش.
  • حلی، حسین، دلیل العروة الوثقی، نجف، مطبعة النجف، ۱۳۷۹ق.
  • طباطبائی یزدی، سید محمدکاظم، العروة الوثقی، قم، موسسة النشر الاسلامی التابعه لجماعة المدرسین، ۱۴۱۷-۱۴۲۰ق.
  • غروی تبریزی، علی، التنقیح فی شرح العروة الوثقی (الطهارة)، تقریرِ ابوالقاسم خوئی، قم، دارالهادی للمطبوعات، ۱۴۱۰ق.
  • نجفی، محمدحسن، جَواهر الکلام فی شرحِ شرائعِ الاسلام، تصحیح عباس قوچانی و علی آخوندی، بیروت، دارُ اِحیاء التُّراثِ العربی، چاپ هفتم، ۱۴۰۴ق.