صفوان بن یحیی: تفاوت میان نسخهها
جز ←جایگاه: ویکیسازی |
imported>Hasaninasab |
||
| خط ۷۷: | خط ۷۷: | ||
[[رده:راویان از امام جواد]] | [[رده:راویان از امام جواد]] | ||
[[رده:مدفونان در مدینه]] | [[رده:مدفونان در مدینه]] | ||
[[رده:مقالههای با درجه اهمیت | [[رده:مقالههای با درجه اهمیت ب]] | ||
[[رده:وکیلان امام جواد]] | [[رده:وکیلان امام جواد]] | ||
[[رده:وکیلان امام رضا]] | [[رده:وکیلان امام رضا]] | ||
نسخهٔ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۴۴
| مشخصات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | صفوان بن یحیی بجلی کوفی |
| لقب | بیاع سابری |
| وفات | ۲۱۰ق |
| مدفن | مدینه |
| مشخصات دینی | |
| از یاران | امام کاظم • امام رضا • امام جواد علیهمالسلام |
| آثار | ۳۰ كتاب تصنیف كرده است. |
صفوان بن یحیی بجلی كوفی(درگذشت ۲۱۰ق) از یاران امام کاظم(ع)، وکلای امام رضا(ع) و امام جواد(ع) و اصحاب اجماع.
نام او در سند روایات بسیاری آمده است، او از سه تن از امامان شیعه بدون واسطه و از امام صادق(ع) با واسطه روایت کرده است. او در روایات بسیاری از سوی ائمه ستایش شده است.
معرفی
کنیهاش أبومحمد است.[۱] وی فروشنده پارچهای ظریف به نام سابری بود و از همین رو به بیّاع سابری مشهور شد.[۲]
پدرش، از اصحاب امام صادق(ع) و خود او از راویان امام کاظم، امام رضا و امام جواد (ع) و وكیل حضرت رضا (ع) و امام جواد(ع) بود[۳] و در سال ۲۱۰ق در مدینه درگذشت.[۴]
جایگاه
صفوان، در روایات زیادی ستایش شده است، او نزد امام رضا[۵] و امام جواد (ع) منزلت خاصی داشت.[۶] امام جواد پس از درگذشت وی، کفن و حنوط برای او فرستاد و به اسماعیل پسر امام کاظم دستور داد بر او نماز بخواند و در روایتی خشنودی خود را از او بیان فرموده است.[۷] تنها در روایتی از امام جواد(ع) مذمت(لعن) شده که رجالیون شیعه آن را حمل بر تقیه کردهاند.[۸]
پیمان با دوستان
صفوان در تجارت شریك عبدالله بن جندب و علی بن نعمان بود. روزی در مسجد الحرام پیمان بستند: هر كدام زودتر درگذشت، آنكه باقی ماند نماز و روزه و زکات دیگری را نیز به جای آورد. آن دو زودتر از دنیا رفتند، صفوان روزی ۱۵۰ رکعت نماز میگزارد و در سال سه ماه روزه میگرفت و هر سال سه بار زکات میداد و هر كار مستحبی كه انجام میداد برای آن دو نیز به جای میآورد.[۹]
وثاقت و روایات
صفوان از اصحاب اجماع است.[۱۰] نجاشی او را با الفاظ ثقة کوفی، ثقه و عین ستوده است[۱۱]، شیخ طوسی صفوان را نزد علمای حدیث موثقترین اهل زمان خود و عابدترین و از زهّاد میداند.[۱۲]
صفوان ۳۰ كتاب تصنیف كرده است.[۱۳] او از چهل تن از اصحاب امام صادق روایت کرده است.[۱۴] نامش و در سلسله سند بیش از ۱۱۰۰ حدیث آمده است. او از امام کاظم، امام رضا و امام جواد بدون واسطه حدیث نقل کرده است.[۱۵] او همچنین از افراد ذیل نیز روایت کرده است:
- اسماعیل بن جابر خثعمی[۱۶]
- محمد کلبی[۱۷]
- عبدالحمید بن سعید[۱۸]
- عبدالحمید بن سعد[۱۹]
- ابن أبی عمیر
- ابن بکیر
- حمّاد بن عثمان
- عبدالله بن سنان
بسیاری چون احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی، محمد بن خالد برقی، فضل بن شاذان نیشابوری و... از او حدیث نقل کردهاند.
پانویس
- ↑ نجاشی، ص۱۹۷
- ↑ شیخ طوسی، رجال، ص۳۵۹،۳۷۶
- ↑ شیخ طوسی، رجال، ص۳۳۸، ۳۷۶؛ نجاشی، ص۱۹۷
- ↑ نجاشی، ص۱۹۸؛ معجم الرجال، ج۹، ص۱۲۷؛ کشی، ص۵۰۲
- ↑ نجاشی، ص۱۹۷؛ کشی، ص۵۰۲-۵۰۴
- ↑ خویی، معجم الرجال، ج۹، ص۱۲۶-۱۲۷
- ↑ کشی، ص۵۰۲
- ↑ خویی، معجم الرجال، ج۹، ص۱۲۷
- ↑ نجاشی، ص۱۹۷؛ طوسی، الفهرست، ص۲۴۱؛ خویی، معجمالرجال، ج۹، ص۱۲۴
- ↑ کشی، ص۵۵۶
- ↑ خویی، معجمالرجال، ج۹، ص۱۲۳
- ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۲۴۱؛ نک: نجاشی، ص۱۹۷
- ↑ نجاشی، ص۱۹۷،۱۹۸
- ↑ شیخ طوسی، فهرست، ص۲۴۳
- ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۲۴۲
- ↑ شیخ طوسی، رجال، ص۱۲۴
- ↑ شیخ طوسی، رجال، ص۲۹۹
- ↑ شیخ طوسی، رجال، ص۳۴۰
- ↑ شیخ طوسی، رجال، ص۳۴۱
منابع
- خویی، معجم رجال الحدیث، مركز نشر آثار شیعه، قم، ۱۴۱۰ق/۱۳۶۹ش.
- طوسی،ابی جعفر، رجال الطوسی، جامعه مدرسین، قم، ۱۴۱۵ق.
- طوسی، ابی جعفر، الفهرست، المكتبة المرتضویة، نجف.
- کشی،محمد بن عمر، رجال الكشی، انتشارات دانشگاه مشهد، ۱۳۴۸ش.
- نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، انتشارات جامعه مدرسین، قم، ۱۴۰۷ق.