پرش به محتوا

نوقان

مقاله قابل قبول
بدون جعبه اطلاعات
استناد ناقص
شناسه ناقص
عدم جامعیت
از ویکی شیعه

نوقان، از شهرهای ولایت طوس در سده سوم هجری بود[۱] که در محدوده مشهد قرار گرفته است. این شهر به همراه طابران، مجموعه طوس را تشکیل می‌داد[۲] و روستای سناباد از توابع آن، محل دفن امام رضا(ع) است.[۳] برپایهٔ کتاب تاریخ یعقوبی (تألیف: قرن۳ق)، مأمون از مرو به قصد رفتن به بغداد خارج شد و امام رضا(ع) را که ولیعهدش بود با خود همراه کرد.[۴] وقتی به طوس رسیدند، امام رضا بیمار شد و پس از سه روز، در قریه‌ای به نام نوقان درگذشت. همو می‌نویسد گفته شده علی بن هشام سردار مأمون، با انار امام را مسموم کرد.[۵]

سوگواره زنان نوغان

درباره وجه تسمیه نوقان، نظریاتی مانند وجود معدن سنگ (نوکان=معدن جدید) یا پیچ قنات‌ها (نوغان) مطرح شده است.[نیازمند منبع] نوقان از محله نوغان تا مقبره خواجه ربیع امتداد داشته است[۶]

برخی از تولدیافتگان در این محله به نوقانی مشهور هستند مانند میرزا علی‌اکبر نوقانی (درگذشت: ۱۳۷۰ق) و فرزندش میرزا مهدی نوقانی (درگذشت:۱۳۷۱ش).

ملک الشعرای بهار(درگذشت:۱۳۳۰ش) در قصیده‌ای به مناسبتی اشاراتی به برخی از حوادث زندگانی امام رضا(ع) کرده و نام نوقان را نیز در این قصیده آورده است. بخشی از ابیات این قصیده چنین است.

ملک الشعرای بهار
[از قصیده]
تا کیفر حق نگیردت دامان
نیت کن و زایر خراسان شو
زی حضرت طوس گام‌ها بردار
وز رنج و غم جهان تن‌آسان شو
زی کاخ سلیل موسی جعفر
بشتاب و در آن بلند ایوان شو
فرزند نبی رضاکش ایزد گفت
ای پور به شیوهٔ نیاکان شو
تا حجت ما تمامتر گردد
از خانه به سوی مروِ شه جان شو
توحید سُرای و منقبت‌خوان شو
بگذار حدیث شرط و پیمانش
حِصنِ بشری ز نارِ نیران شو
ور با تو خلیفه نو کند پیمان
با او به سرِ رضا و پیمان شو
گر دشمن گویدت که سلطان باش
از دشمن درپذیر و سلطان شو
عهدی بنویس و شو ولیعهدش
شاهنشه روم و ترک و ایران شو
وانگاه ز مروِ شاه جان برگیر
همراه عدو به ‌طوس ‌و نوقان شو

[۷]


پانویس

  1. یعقوبی، البلدان، ۱۳۵۶ش،  ص۴۵.
  2. قزوینی، آثار البلاد و اخبار العباد، بی‌تا، ص۴۱۱.
  3. ر.ک به: عرفان‌منش، جغرافیای تاریخی هجرت امام رضا علیه‌السلام از مدینه تا مرو، ۱۳۷۶ش، ص۱۳۹ و ۱۴۰.
  4. یعقوبی، تاریخ‌الیعقوبی، دارصادر، ج۲، ص۴۵۱.
  5. یعقوبی، تاریخ‌الیعقوبی، دارصادر، ج۲، ص۴۵۳.
  6. یاقوت حموی، برگزیده مشترک یاقوت حموی، ۱۳۸۳ش، ص۱۸۱، پانویس.
  7. ملک الشعرا(محمدتقی بهار)، دیوان اشعار، ۱۳۸۲ش، ص۲۸۴.

منابع

  • بهار(ملک الشعرا)، محمدتقی، دیوان اشعار، ۱۳۸۲ش، تهران نشر آزاد مهر.
  • عرفان‌منش، جلیل، جغرافیای تاریخی هجرت امام رضا علیه‌السلام از مدینه تا مرو، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، چاپ دوم، ۱۳۷۶ش.
  • قزوینی، زکریا بن محمد، آثار البلاد و اخبار العباد، بیروت، دارصادر، بی‌تا.
  • یاقوت حموی، یاقوت بن عبدالله، برگزیده مشترک یاقوت حموی، ترجمه محمد پروین گنابادی، تهران، امیرکبیر، چاپ دوم، ۱۳۸۳ش.
  • یعقوبی، احمد بن اسحاق، البلدان، ترجمه محمدابراهیم آیتی، تهران، بنگاه ترجمه و نشر، ۱۳۵۶ش.

پیوند به بیرون

  • مقاله نوقان در پورتال جامع علوم انسانی.