مقاله قابل قبول
استناد ناقص

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد بخشی از یک شعر معروف که شیعیان ایرانی در شب و روز تاسوعا و در مراسم عزاداری برای حضرت عباس(ع) می‌خوانند.[۱] این شعر مفصل است ولی دو بند اول به صورت دو دمه در هیئت‌های عزاداری تکرار می‌شود. این شعر سروده میرزا عبدالله خداداد از نوحه‌سرایان تهرانی است که با تخلص «دیوانه» شعر می‌سرود.[۲] زمان دقیق سرودن این شعر مشخص نیست.

متن کامل این شعر چنین است:

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد علمدار نیامد. علمدار نیامد
سقای حسین سید و سالار نیامد علمدار نیامد. علمدار نیامد
از خیمه رسد واعطشا از لب طفلان در علقمه شد کشته عمو با لب عطشان
دستی که زده بوسه بر آن ساقی کوثر با نیزه و شمشیر جدا گشته ز پیکر
رخصت بده از داغ شقایق بنویسم از بغض گلوگیر دقایق بنویسم
می خواهم از آن ساقی عاشق بنویسم نم نم به خروش آیم و هق هق بنویسم
دل خون شد و از معرکه دلدار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد
در هر قدمت هر نفست جلوۀ ذات است وصف تو فراتر ز شعور کلمات است
در حسرت لب‌های تو لب‌های فرات است عالم همه از این همه ایثار تو مات است
از علقمه با دیدۀ خونبار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد
سقا تویی و اهل حرم چشم به راهت دل‌ها همه مست رجزگاه به گاهت
هرچند تو بودی و عطش بود و جراحت دلواپس طفلان حرم بود نگاهت
سقای ادب جلوۀ ایثار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد
افتاد نگاه تو به مهتاب دلش ریخت وقتی به دل آب زدی آب دلش ریخت
فرق تو شکوفا شد و ارباب دلش ریخت با سجدۀ خونین تو محراب دلش ریخت
صد حیف که آن یار وفادار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد
انگار که در علقمه غوغا شده آری خونبارترین واقعه برپا شده آری
در بزم جنون نوبت سقا شده آری دیگر پسر فاطمه تنها شده آری
این قافله را قافله سالار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد
ای علقمه از عطر تو لبریز برادر ای قصه‌ی دست تو غم‌انگیز برادر
بعد از تو بهارم شده پاییز برادر برخیز حسین آمده برخیز برادر
عباس‌ترین حیدر کرار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

به گفته حسن رشیدی از مداحان تهرانی، در اصل شعر در مصرع دوم گفته شده بود که سقای حرم سید و سالار نیامد ولی بعدها با تکرارها مردم کلمه حسین جایگزین حرم شده است.[۳]

پانویس

پیوند به بیرون