منتظر (لقب)
مُنْتَظَر از القاب امام مهدی(عج)[۱] بهمعنای کسی است که مردم انتظار آمدنش را میکشند.[۲] این لقب در دعاها برای امام زمان(عج) آمده و در کتاب مفاتیح الجنان نیز بهنقل از سید بن طاووس در یکی از زیارات امام زمان(عج) ذکر شده است: «السَّلَامُ عَلَی الْقَائِمِ الْمُنْتَظَر».[۳][یادداشت ۱] همچنین در روایات، دعاها و زیارات مختلفی از امام زمان(عج) به کسی که در انتظار امر و فرمان الهی است یاد شده است.[۴][یادداشت ۲]
در روایتی از امام جواد(ع)، دلیل نامگذاری امام دوازدهم به لقب منتظَر پرسیده شد. ایشان در پاسخ فرمودند که این لقب بهدلیل غیبت طولانی امام مهدی(عج) است. در این مدت، مخلصان به انتظار ظهورش خواهند نشست، درحالیکه تردیدکنندگان آن را انکار کرده و مخالفان به تمسخر خواهند گرفت. همچنین کسانی که زمان ظهور را تعیین کنند، به هلاکت میرسند و تنها کسانی که تسلیم اراده الهی هستند، رستگار خواهند شد.[۵]
پانویس
یادداشت
منابع
- ابنطاووس، علی بن موسی، إقبال الأعمال، تخقیق: محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۶۷ش.
- شبلنجی، مؤمن بن حسن، نور الأبصار فی مناقب آل بیت النبی المختار، قم، رضی، بیتا.
- قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال فی تواریخ النبی و الآل، قم، دلیل ما، ۱۳۷۹ش.
- قمی، شیخ عباس، کلیات مفاتیح الجنان، قم، نشر اسوه، بیتا.
- مجلسی، محمدباقر، بِحارُ الاَنوارِ الجامعةُ لِدُرَرِ اَخبارِ الاَئمةِ الاَطهار، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق.