آیه ۲۸ سوره سبأ
 | |
| مشخصات آیه | |
|---|---|
| واقع در سوره | سبأ |
| شماره آیه | ۲۸ |
| جزء | ۲۲ |
| اطلاعات محتوایی | |
| مکان نزول | مکه |
| موضوع | نبوت |
| درباره | عمومیت و جهانی بودن دعوت پیامبر(ص) |
آیه ۲۸ سوره سبأ به جهانی بودن دعوت پیامبر(ص) اشاره دارد.[۱] مفسران برای واژه «کافه» دو تفسیر مطرح کردهاند:
- به معنای جمع کردن: به گفته بیشتر مفسران، واژه «کافه» نشاندهنده جهانی بودن دعوت پیامبر(ص)[۲] و نزدیکتر به مفهوم آیه است.[۳] براساس روایت ابنعباس، پیامبر(ص) جهانی بودن دعوتش را از افتخارات خود معرفی کرده است.[۴] ناصر مکارم شیرازی نیز از آیات ۱ سوره فرقان و ۱۹ سوره انعام همین معنای عمومیت دعوت پیامبر(ص) را استنباط کرده است.[۵]
- به معنای منع کردن: علامه طباطبایی معتقد است کلمه «کافهة اشاره به عمومیت دعوت پیامبر(ص) ندارد؛ بلکه به معنای بازدارنده است.[۶] براساس آن پیامبر(ص) بهعنوان بازدارنده از کفر و معصیت فرستاده شده است.[۷] از نظر علامه طباطبایی، پیامبر(ص) برای بازدارندگی مردم از گناه فرستاده شده است.[۸] وی کلمات «بشیر» و «نذیر» و اشاره به نادانی بیشتر مردم در این آیه را دلیل بر تأکید بر این معنا میداند.[۹]
﴿وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ٢٨﴾ [سبأ:28]
﴿و ما تو را جز [به سمت] بشارتگر و هشداردهنده برای تمام مردم نفرستادیم لیکن بیشتر مردم نمیدانند ٢٨﴾
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۸، ص۹۳؛ سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۲۳۷؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۴، ص۳۳۶؛ طوسی، التبیان، بیروت، ج۸، ص۳۹۶؛ ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ۱۴۰۸ق، ج۱۶، ص۷۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۸، ص۹۳؛ طوسی، التبیان، بیروت، ج۸، ص۳۹۶؛ فخر رازی، تفسیر کبیر، ۱۴۲۰ق، ج۲۵، ص۲۰۶؛ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ش، ج۱۶، ص۳۷۶-۳۷۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۸، ص۹۳؛ سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۲۳۷؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۴، ص۳۳۶؛ طوسی، التبیان، بیروت، ج۸، ص۳۹۶؛ ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ۱۴۰۸ق، ج۱۶، ص۷۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۸، ص۹۳؛ سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۲۳۷؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۴، ص۳۳۶؛ طوسی، التبیان، بیروت، ج۸، ص۳۹۶؛ ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ۱۴۰۸ق، ج۱۶، ص۷۳؛ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۲۰، ص۲۶۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۸، ص۹۳
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ش، ج۱۶، ص۳۷۶-۳۷۷.
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ش، ج۱۶، ص۳۷۶-۳۷۷.
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ش، ج۱۶، ص۳۷۶-۳۷۷.
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ش، ج۱۶، ص۳۷۶-۳۷۷.
منابع
- ابوالفتوح رازی، حسین بن علی، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، مشهد، آستان قدس رضوی، چاپ اول، ۱۴۰۸ق.
- حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نورالثقلین، قم، اسماعیلیان، چاپ چهارم، ۱۴۱۵ق.
- سیوطی، عبدالرحمن بن ابیبکر، الدر المنثور فی تفسیر بالمأثور، قم، کتابخانه مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق.
- طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۳۹۰ق.
- طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصرخسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.
- طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ اول، بیتا.
- فخر رازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ سوم، ۱۴۲۰ق.
- مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش.