مدین (شهر)
(تغییرمسیر از شهر مدین)
 نقشه شهر مدین | |
| اطلاعات کلی | |
|---|---|
| ویژگی | محل زندگی قوم حضرت شعیب |
| کشور | اردن یا عربستان |
| نژاد | عرب |
مَدْیَن شهری که قوم مدین در آن سکونت داشتند؛[۱] قومی که حضرت شعیب برای هدایت آنان مبعوث شد.[۲] نام شهر را برگرفته از نام این قوم دانستهاند.[۳]
مدین در شرق خلیج عقبه[۴] و در نزدیکی منطقه تبوک[۵] قرار داشت و آن را آباد و سرسبز توصیف کردهاند.[۶] همچنین این شهر را در نزدیکی سرزمین قوم لوط دانستهاند.[۷] شیخ صدوق مدین را قریهای کوچک با حدود چهل خانه دانسته است.[۸]
برخی پژوهشگران مدین را از مناطق شام دانسته[۹] و احتمال دادهاند که شهر معان در کشور اردن[۱۰] در محل آن ساخته شده باشد.[۱۱] برخی دیگر، محل آن را در عربستان سعودی دانستهاند.[۱۲]
حضرت موسی(ع) پس از فرار از مصر، به مدین رفت و مدتی در آنجا برای شعیب چوپانی کرد.[۱۳]
واژه مدین ده بار در قرآن بهکار رفته است[۱۴] که در برخی موارد، به شهر مدین اشاره دارد.[۱۵]
پانویس
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۵، ص۷۷.
- ↑ سوره اعراف آیه ۸۵.
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۵، ص۷۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۹، ص۲۰۰.
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۱، ص۲۹۱.
- ↑ لغتنامه دهخدا، واژه مدین.
- ↑ ابنکثیر البدایة و النهایة، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۱۸۴.
- ↑ شیخ صدوق، کمالالدین، ۱۳۹۵ق، ج۱، ص۲۲۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۶، ص۲۴۹.
- ↑ قرشی، قاموس قرآن، ۱۳۷۱ش، ج۶، ص۲۴۵.
- ↑ بلاغی، حجة التفاسیر، ۱۳۸۶ق، ج۱، ص۲۶۷.
- ↑ لغتنامه دهخدا، واژه مدین.
- ↑ طیب، أطیب البیان، ۱۳۷۸ش، ج۹، ص۳۲.
- ↑ قرشی، قاموس قرآن، ۱۳۷۱ش، ج۶، ص۲۴۵.
- ↑ برای نمونه: سوره هود، آیه ۸۴.
منابع
- ابنکثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ق.
- بلاغی، سید عبدالحجت، حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر، قم، انتشارات حکمت، ۱۳۸۶ق.
- دهخدا، لغتنامه دهخدا.
- شیخ صدوق، محمد بن علی، کمالالدین و تمام النعمة، محقق، مصحح، علیاکبر غفاری، تهران، دارالکتب الاسلامیة، چاپ دوم، ۱۳۹۵ق.
- طیب، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، انتشارات اسلام، چاپ دوم، ۱۳۷۸ش.
- قرشی، سید علیاکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش.
- مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ اول، ۱۳۷۴ش.
- یاقوت حموی، شهابالدین، معجم البلدان، بیروت، دارصادر، چاپ دوم، ۱۹۹۵م.