احادیث بنی الاسلام
| اطلاعات روایت | |
|---|---|
| موضوع | پایههای اسلام |
| صادره از | پیامبر(ص)، امام باقر(ع) و امام صادق(ع) |
| راویان | ابوحمزه ثمالی، فضیل بن یسار، زراره بن اعین، مفضل بن عمر و عبدالله بن عمر |
| اعتبار سند | صحیح |
| منابع شیعه | الکافی، الامالی (شیخ صدوق)، الخصال و الامالی (شیخ طوسی) |
| منابع سنی | صحیح بخاری و صحیح مسلم |
| احادیث مشهور | |
| حدیث سلسلةالذهب • حدیث ثقلین • حدیث کساء • مقبوله عمر بن حنظلة • حدیث قرب نوافل • حدیث معراج • حدیث ولایت • حدیث وصایت • حدیث جنود عقل و جهل • حدیث شجره | |
احادیث بُنِیَ الاسلام یا پایههای اسلام یا ارکان اسلام به پایههای پنجگانه اسلام یعنی نماز، زکات، حج، روزه و ولایت اشاره میکند. این احادیث از پیامبراسلام(ص) و امامان شیعه(ع)، در منابع شیعه و اهل سنت آمده است. در بعضی از روایات به جای ولایت، شهادتین ذکر شده و در برخی نیز هر دو باهم آمده است.
در روایات شیعی بر اهمیت ولایت تأکید شده و برتر از سایر ارکان اسلام شمرده شده است. ناصر مکارم شیرازی، کنار هم قرار گرفتن ارکان پنجگانه اسلام را بهدلیل ارتباط میان آنها میداند و توضیح میدهد که هر رکن، رابطه خاصی با انسان و خداوند یا دیگران دارد: نماز رابطه خلق با خالق، زکات رابطه خلق با خلق، روزه رابطه انسان با خودش، حج رابطه مسلمانان با یکدیگر و ولایت نیز تبیینکننده احکام این ارکان و ضامن اجرای صحیح آنها است.
این روایات از راویانی همچون ابوحَمْزَه ثُمالی، فُضَیْل بن یَسار، زُرَاره بن اَعْیَن، مُفَضَّل بن عُمَر و عبدالله بن عُمَر نقل شده است و بسیاری از آنها از دیدگاه علمای شیعه و اهل سنت صحیح هستند.
راویان و متن حدیث
روایات بنی الاسلام از راویانی چون ابوحَمْزه ثُمالی،[۱] فُضَیْل بن یَسار ،[۲] زُرَاره بن اَعْیَن،[۳] و عَبْدالله بن عَجْلَان از امام باقر(ع)[۴] و عِیسَى بن السَّرِی،[۵] و مُفَضَّل بن عُمَر از امام صادق(ع)[۶] و عبدالله بن عُمَر از پیامبر(ص)[۷] نقل شده است.
علامه مجلسی سند برخی از روایات بنی الاسلام مانند روایت عیسی بن سری، زراره و فضیل بن یسار را صحیح و برخی را ضعیف دانسته است.[۸] در میان علمای اهل سنت، روایت عبدالله بن عمر افزون بر اینکه در صحیح بخاری[۹] و صحیح مسلم[۱۰] آمده است، برخی مانند ترمذی، نسائی و نووی به صحت آن تصریح کردهاند.[۱۱]
- امام باقر(ع): «بُنِیَ الْإِسْلَامُ عَلى خَمْسٍ: عَلَی الصَّلَاةِ وَ الزَّکَاةِ وَ الْحَجِّ وَ الصَّوْمِ وَ الْوِلَایَةِ؛ اسلام بر پنج چیز استوار و بنا شده است: نماز، زکات، حج، روزه و ولایت».[۱۲] در روایتی ولایت رکن اول ذکر شده است.[۱۳]
- «... بَنَى الْإِسْلَامَ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً ص عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ إِقَامِ الصَّلَاةِ وَ إِیتَاءِ الزَّکاةِ وَ حِجِّ الْبَیتِ وَ صِیامِ شَهْرِ رَمَضَان...؛ خداوند اسلام را بر پنج چیز بنا کرد: گواهی به اینکه خدایی جز الله نیست و اینکه محمد(ص) بنده و رسول اوست و برپایی نماز، پرداخت زکات، حج و روزه ماه رمضان.». این روایت در منابع اهل سنت از پیامبر(ص)[۱۴]و در منابع شیعی از امام باقر(ع)[۱۵] نقل شده است.
- امام صادق(ع) در پاسخ عیسى بن سَرِی که از ارکان اسلام پرسیده بود، فرمود: «شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ ص وَ الْإِقْرَارُ بِمَا جَاءَ بِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ حَقٌّ فِی الْأَمْوَالِ مِنَ الزَّکاةِ وَ الْوَلَایةُ الَّتِی أَمَرَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهَا وَلَایةُ آلِ مُحَمَّدٍ ص؛ گواهى دادن به یگانگى خدا و اینكه محمد(ص) رسول خداست و اقرار نمودن به آنچه از جانب خدا آورده و اینكه حقی به عنوان زکات در اموالست و ولایتى که خدای عزوجل به آن امر فرموده و آن ولایت آل محمد(ع) است.»[۱۶]
- امام صادق(ع): «أَثَافِیُّ الْإِسْلَامِ ثَلَاثَةٌ الصَّلَاةُ وَ الزَّکَاةُ وَ الْوَلَایَةُ لَاتَصِحُّ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ إِلَّا بِصَاحِبَتَیْهَا؛ پایههای اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت. هیچ یک از اینها بدون همراهی دوتای دیگر صحیح نیست».[۱۷]
در بعضی از روایات شیعی بنی الاسلام، افزودههایی در تأکید بر ولایت آمده است؛ از جمله:
- «...وَ لَمْ یُنَادَ بِشَیْءٍ کَمَا نُودِیَ بِالْوِلَایَةِ، فَأَخَذَ النَّاسُ بِأَرْبَعٍ وَ تَرَکُوا هذِهِ يَعْنِي الْوَلَايَةَ؛ آنگونه که به ولایت ندا شده، به چیزی ندا داده نشده است. اما مردم چهار رکن را پذیرفته اند؛ ولی این، یعنی ولایت را رها کرد ه اند»،[۱۸]
- «...قَالَ زُرَارَةُ فَقُلْتُ وَ أَيُّ شَیْءٍ مِنْ ذَلِکَ أَفْضَلُ. فَقَالَ: الْوَلَایَةُ أَفْضَلُ...؛ زراره گوید گفتم کدام یک از ارکان پنجگانه افضل و برتر است؛ فرمود: ولایت»[۱۹]
- «وَ لَمْ یُنَادَ بِشَیْءٍ مَا نُودِیَ بِالْوَلَایَةِ یَوْمَ الْغَدِیر»[۲۰]
در برخی روایات بنی الاسلام، به ولایت امام علی(ع) و ائمه(ع) تصریح شده و «وَلَایَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ(ع)» آمده است.[۲۱]
معنا و مراد حدیث
براساس برخی روایات، ارکان پنجگانه اسلام پایههای اساسی دین هستند که کوتاهی در شناخت و عمل به آنها باعث تباهی دین و پذیرفته نشدن اعمال میشود.[۲۲] در مقابل، شناخت آنها و عمل به آنها موجب قبولی اعمال و شایسته بودن دین میگردد.[۲۳] این ارکان به ساختمان اسلام تشبیه شدهاند که با استواری ستونهایش برپا میماند.[۲۴] پنج رکن اصلی اسلام شامل شهادتین، نماز، روزه، زکات و حج است[۲۵] که سایر واجبات و مستحبات مکمل آنها به شمار میروند.[۲۶] علامه مجلسی احتمال داده که ولایت ممکن است شامل شهادتین نیز باشد و عدم ذکر شهادتین در برخی روایات به دلیل وضوح آنها است.[۲۷] او در توجیه ذکر ولایت به جای دیگر ارکان، سه دلیل بیان کرده است: همراهی با اهل سنت، مراد از ولایت محبت و پیروی، و اینکه در صورت اعتقاد به چهار رکن دیگر، اینها از اصول دین و ضروریات مذهب خواهند بود.[۲۸]
ناصر مکارم شیرازی، کنار هم قرار گرفتن ارکان پنجگانه اسلام را به دلیل ارتباط میان آنها میداند و توضیح میدهد که هر رکن، رابطه خاصی با انسان و خداوند یا دیگران دارد: نماز رابطه خلق با خالق، زکات رابطه خلق با خلق، روزه رابطه انسان با خودش، حج رابطه مسلمانان با یکدیگر و ولایت نیز تبیینکننده احکام این ارکان و ضامن اجرای صحیح آنها است.[۲۹] برخی روایات ترتیب ارکان پنجگانه را براساس اهمیت اینگونه بیان کردهاند: ولایت به عنوان برترین رکن چون کلید سایر ارکان است، سپس نماز که عمود دین است، زکات به دلیل همراهی با نماز در قرآن و از بین بردن گناهان، و در نهایت حج و روزه در مرتبههای بعدی.[۳۰] برتری ولایت از این جهت است که تحققبخش سایر ارکان است؛ بدون ولایت، سایر ارکان همچون نقشی بر کاغذ و نسخه طبیب بدون عمل به آن است.[۳۱]
پانویس
- ↑ صدوق، خصال، ۱۳۶۲ش، ج۱، ص۲۷۸، ح۲۱؛ طوسی، امالی، ۱۴۱۴ق، ص۱۲۴.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸، ح۳.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸،ح۵.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۲۱،ح۷.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۹،ح۶، ص۱۹و۲۱، ح۶و۹.
- ↑ صدوق، امالی، ۱۳۷۶ش، ص۲۶۸.
- ↑ بخاری، صحیح بخاری، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۱۱، ح۸ و ج۶، ص۲۶؛ مسلم، صحیح مسلم، دار احیاء التراث العربی، ج۱، ص۴۵.
- ↑ مجلسی، مرآة العقول، ۱۴۰۴ق، ج۷، ص۱۰۰-۱۱۳.
- ↑ بخاری، صحیح بخاری، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۱۱، ح۸ و ج۶، ص۲۶.
- ↑ مسلم، صحیح مسلم، دار احیاء التراث العربی، ج۱، ص۴۵.
- ↑ ترمذی، سنن ترمذی، ۱۳۹۵ق، ج۵، ص۵؛ نسائی، سنن نسائی، ۱۴۰۶ق، ج۸، ص۱۰۷؛ نووی، شرح متن الاربعین النوویة فی الاحادیث الصحیحة النبویة، ۱۴۰۴ق، ص۲۵، ح۳.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸، ح۳،۱و۵ و ص۲۱، ح۸؛ صدوق، خصال، ۱۳۶۲ش، ج۱، ص۲۷۸، ح۲۱؛ طوسی، امالی، ۱۴۱۴ق، ص۱۲۴.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۲۱، ح۷.
- ↑ بخاری، صحیح بخاری، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۱۱، ح۸ و ج۶، ص۲۶؛ مسلم، صحیح مسلم، دار احیاء التراث العربی، ج۱، ص۴۵؛ ترمذی، سنن ترمذی، ۱۳۹۵ق، ج۵، ص۵.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۳۱، ح۱.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۹-۲۱، ح۶و۹؛ طوسی، امالی، ۱۴۱۴ق، ص۵۱۸، ح۴۱.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸، ح۴.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸، ح۱و۳.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸، ح۵.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۲۱، ح۸.
- ↑ صدوق، امالی، ۱۳۷۶ش، ص۲۶۸، ح۱۴.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۹و۲۰، ح۶.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۹و۲۰، ح۶.
- ↑ بخاری، صحیح بخاری، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۱۱؛ نووی، شرح متن الاربعین النوویة فی الاحادیث الصحیحة النبویة، ۱۴۰۴ق، ص۲۵.
- ↑ مازندرانی، شرح الکافی، ۱۳۸۲ق، ج۸، ص۵۷؛ نووی، شرح متن الاربعین النوویة فی الاحادیث الصحیحة النبویة، ۱۴۰۴ق، ص۲۶.
- ↑ نووی، شرح متن الاربعین النوویة فی الاحادیث الصحیحة النبویة، ۱۴۰۴ق، ص۲۶.
- ↑ مجلسی، مرآة العقول، ۱۴۰۴ق، ج۷، ص۱۰۰.
- ↑ مجلسی، مرآة العقول، ۱۴۰۴ق، ج۷، ص۱۰۰.
- ↑ مکارم شیرازی، آیات ولایت در قرآن، ۱۳۸۶ش، ص۷۰.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸ و۱۹، ح۵؛ مازندرانی، شرح الکافی، ۱۳۸۲ق، ج۸، ص۵۹-۶۱.
- ↑ مکارم شیرازی، آیات ولایت در قرآن، ۱۳۸۶ش، ص۷۱.
منابع
- بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح بخاری، تحقیق محمد زهیر بن ناصر الناصر، دار طوق النجاة، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.
- ترمذی، محمد بن عیسی، سنن ترمذی، تحقیق احمد محمد شاکر و محمد فؤاد عبدالباقی و ابراهیم عطوه، مصر، مصطفی البابی الحلبی، چاپ دوم، ۱۳۹۵ق-۱۹۷۵م.
- حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، مؤسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.
- صدوق، محمد بن علی بن بابویه، امالی، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش.
- صدوق، محمد بن علی بن بابویه، خصال، تحقیق علی اکبر غفاری، قم، جامعه مدرسین، چاپ اول، ۱۳۶۲ش.
- طوسی، محمد بن حسن، امالی، قم، دارالثقافة، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
- کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، تحقیق علی اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.
- مازندرانی، محمد صالح بن احمد، شرح الکافی(اصول و فروع)، تحقیق و تصحیح ابوالحسن شعرانی، تهران، مکتبة الاسلامیة، چاپ اول، ۱۳۸۲ق.
- مجلسی، محمد باقر، مرآة العقول فی شرح آل الرسول(ع)، تحقیق و تصحیح سید هاشم رسولی محلاتی، تهران، دالکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق.
- مسلم، مسلم بن حجاج نیشابوری، صحیح مسلم، تحقیق محمد فؤاد عبدالباقی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، بیتا.
- مکارم شیرازی، ناصر، آیات ولایت در قرآن، تهیه و تنظیم ابوالقاسم علیاننژادی، قم، نسل جوان، ۱۳۸۶ش.
- نسائی، احمد بن شعیب، سنن نسائی، تحقیق عبدالفتاح ابوغده، حلب، مکتب المطبوعات الاسلامیة، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق.
- نووی، یحیی بن شرف الدین، شرح متن الاربعین النوویة فی الاحادیث الصحیحة النبویة، دمشق، نشر مکتبة دارالفتح، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق-۱۹۸۴م.