پرش به محتوا

جهاد المرأة حسن التبعل

از ویکی شیعه
جهاد المرأة حسن التبعل
اطلاعات روایت
موضوعجهاد زن
صادره ازپیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع)
منابع شیعهالکافی- نهج البلاغه- من لا یحضره الفقیه
منابع سنیالدر المنثور- بحر الفوئد المشهور بمعانی الأخبار
مؤید رواییروایت اسماء دختر یزید انصاری
احادیث مشهور
حدیث سلسلةالذهبحدیث ثقلینحدیث کساءمقبوله عمر بن حنظلةحدیث قرب نوافلحدیث معراجحدیث ولایتحدیث وصایتحدیث جنود عقل و جهلحدیث شجره


جِهادُ المَرأةِ حُسنُ التَّبعُّل (ترجمه: جهاد زن شوهرداریِ نیکو است) روایتی است مشهور که از پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) وارد شده است. این روایت در منابع شیعه در کتاب جعفریات از رسول خدا(ص)[۱] و در نهج البلاغه از امام علی(ع)[۲] و در کتاب من لا یحضره الفقیه از امام صادق(ع)[۳] و در کتاب الکافی از امام کاظم(ع)[۴] نقل شده است. هم‌چنین در کتاب‌های اهل سنت نیز در کتاب الدر المنثور و معانی الأخبار، از پیامبر (ص) روایت شده است.[۵]

حسن التبعل به معنای حسن همراهی زن با شوهرش است.[۶]

برای این روایت چندین معنا و برداشت ذکر شده است که مهم‌ترین آنها عبارتند از:

  • زن همان ثواب و اجر مجاهد در راه خدا را دارد و در مواردی مانند بی‌ادبی گفتاری یا رفتاری از سوی شوهر، اجازه دفاع از خود را دارد.[۷]
  • خوش‌رفتاری زن با شوهر، حفظ مال و آبروی او و اطاعت در اموری که به او امر می‌کند و ترک غیرت نابه‌جا برای جلوگیری از اختلاف و طلاق.[۸]
  • در اسلام، شیوه پسندیده زندگی زن مدیریت امور خانه و تربیت فرزندان است. زنان از برخی وظایف مانند جهاد، قضاوت و حکومت معاف شده‌اند و خدا محرومیت آنان از فضیلت جهاد را با پاداش‌های دیگر جبران می‌کند.[۹]
«جِهَادُ الْمَرْأَةِ حُسْنُ التَّبَعُّل»‏
جهاد زن، نیکو شوهرداری است.

کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۵۰۷.

  • ترک غیرت بر همسرِ دیگر شوهر.[۱۰]
  • بر اساس این روایت، جهاد زن رفتار محبت‌آمیز با شوهر، آراستگی برای او و ایجاد فضای آرام و دلپذیر در خانه است و چنین زنی پاداشی مانند مجاهدان راه خدا دارد.[۱۱]
  • این کار شاخه‌ای از همان جهاد اکبر است که به جهاد با نفس تعبیر شده است.[۱۲]

برخی پژوهشگران این روایت را از نظر سندی ضعیف دانسته‌ و محتوای آن را نیز مورد خدشه قرار داده‌اند.[۱۳] روایات دیگری مانند روایت اسماء دختر یزید انصاری[۱۴] و روایتی از امام علی(ع) که جهاد زن را صبر در برابر آزار و غیرت شوهر می‌داند،[۱۵] با این روایت هم راستا هستند.

پانویس

  1. ابن اشعث، جعفریات (اشعریات)، بی تا، ص۶۷.
  2. شریف الرضی، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، حکمت ۱۳۶، ص۴۹۴.
  3. صدوق، من لا یحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۴، ص۴۱۶.
  4. کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۵۰۷.
  5. سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۲۳۴. و کلاباذی، بحرالفوائد المشهور بمعانی الأخبار، ۱۴۲۰ق، ص۱۵۹.
  6. الطریحی، مجمع البحرین، ۱۹۸۵ش، ج۵، ص۳۲۲.
  7. سبزواری، مواهب الرحمن، ۱۴۱۴ق، ج۸، ص۱۷۷.
  8. ابن ابی الحدید، شر ح نهج البلاغة، ۱۴۰۴ق، ج۱۸، ص۳۳۲.
  9. طباطبائی، المیزان، ۱۳۵۲ش، ج۴، ص۳۵۰.
  10. راوندی، ضياء الشهاب فی شرح الشِهاب، ۱۳۸۹ش، ص۱۱‍۱.
  11. مصباح یزدی، در جستجوی عرفان اسلامی، ۱۴۰۱ش، ج۱، ص۱۵۳.
  12. حسینی خامنه‌ای، «عدم تفاوت زن و مرد در تقرّب به خداوند»، سایت مقام معظم رهبری.
  13. ریعان، «اعتبارسنجی حکمت 136 با تمرکز بر عبارت" جهاد المرأة حسن التبعل"»، ص۵-۱۴.
  14. سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۱۵۳.
  15. کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۹.

منابع

  • کلاباذی، ابوبکر محد‌بن ابراهیم، بحرالفوائد المشهور بمعانی الأخبار، تحقیق احمد فرید، بیروت، دارالکتب العلمیة، چاپ اول، ۱۴۲۰ق،
  • ریعان، معصومه، «اعتبارسنجی حکمت 136 با تمرکز بر عبارت "جهاد المرآة حسن التبعل"»، فصلنامه پژوهشنامه نهج البلاغة، سال نهم، شماره ۳۶، ۱۴۰۰ش.
  • مصباح یزدی، محمد تقی، در جستجوی عرفان اسلامی، تدوین و نگارش محمدمهدی نادری قمی، قم، مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمینى(قدس سره)، چاپ هشتم، ۱۴۰۱ش.
  • الفیومی المقری، احمد‌بن محمد‌بن علی، المصباح المنیر، تحقیق یوسف الشیخ محمد، بی‌جا، المطبعة العصريّة، چاپ دوم، ۱۴۱۸ق.
  • الطریحی، فخرالدین‌بن محمد، مجمع البحرین، بیروت، دارالمکتبة الهلال، ۱۹۸۵م.
  • حسینی خامنه‌ای، سیدعلی، «عدم تفاوت زن و مرد در تقرّب به خداوند»، سایت سید علی حسینی خامنه‌ای، تاریخ درج: ۱۴ دی ۱۳۹۰ش، تاریخ بازدید: ۶ دی ۱۴۰۴ش.
  • قطب راوندی، سعید‌بن هبة الله، ضیاء الشهاب فی شرح شهاب الأخبار، تحقیق مهدی سلیمانی آشتیانی، قم، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحديث، ۱۳۸۹ش.
  • طباطبائی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، لبنان، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، چاپ سوم، ۱۳۵۲ش.
  • سبزواری، عبدالأعلی‌بن علی رضا، مواهب الرحمن فی تفسیر القرآن، قم، مکتب سماحة آیة الله العظمی السید السبزواری، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق.
  • ابن ابی الحدید، عبد الحمید‌بن هبة الله، شرح نهج البلاغة، تصحیح محمد ابو‌الفضل ابراهیم، قم، مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق.
  • سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن، الدر المنثور، قم، مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق.
  • کلینی، محمد‌بن یعقوب، الکافی، تصحیح علی اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.
  • شریف رضی، محمد‌بن الحسین، نهج البلاغة، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
  • صدوق، محمد‌بن علی‌بن بابویه، من لا یحضره الفقیه، تصحیح علی اکبر غفاری، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ق.
  • ابن اشعث، محمد‌بن محمد، جعفریات (اشعثیات)، تهران، مکتبة النینوی الحدیثة، چاپ اول، بی تا.