سیف بن عمیره نخعی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

سیف بن عَمیره نَخَعی از اصحاب کوفی امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) است. از او شعری در رثای امام حسین(ع) و همچنین کتابی روایی نقل شده که راویان پرشماری از این کتاب حدیث نقل کرده‌اند. برخی او را شیعه امامی ندانسته‌اند؛ ولی بیشتر عالمان شیعه این نظر را رد کرده و وی را امامیه می‌دانند. او از راویان زیارت عاشورا است.

زندگی نامه

درباره زندگی و سال تولد سیف بن عمیره اطلاع چندانی در دسترس نیست. جز اینکه وی در عصر امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) می‌زیسته است.

همچنین دو پسر وی به نام‌های علی و حسین نیز از اصحاب امام رضا(ع) بودند و هر دو کتابی حدیثی داشته‌اند.[۱]

جایگاه روایی

سیف بن عمیره یکی از راویان ثقه و علمای دارای تصنیف است و کتابی دارد[۲] که افراد ثقه مشهوری از کتاب وی نقل کرده‌اند. از جمله:

ابراهیم بن هاشم، اسماعیل بن مهران، ایوب بن نوح، حسن بن محبوب، حسن بن علی بن ابوحمزه، حسن بن علی بن یوسف بن بقاح، پسرش حسین بن سیف بن عمیره، حماد بن عثمان، عباس بن عامر، عبدالسلام بن سالم، عبدالله بن جبلة، علی بن اسباط، علی بن حدید، علی بن الحکم، علی بن سیف، علی بن نعمان، فضالة بن ایوب، محمد بن ابی عمیر، محمد بن خالد الطیالسی، محمد بن عبد الجبار، محمد بن عبد الحمید، موسی بن قاسم و یونس بن عبدالرحیم.[۳]

گرچه برخی مانند ابن شهر آشوب وی را واقفی معرفی کرده و برخی وی را تضعیف کرده‌اند، اما عالمانی مانند شیخ طوسی[۴] و نجاشی[۵] وی را ثقه دانسته و ضعیف و واقفی بودن وی را ردّ کرده‌اند.[۶]

همچنین وی از جمله راویان زیارت عاشورا است.[۷]

جایگاه فقهی و اجتماعی

ابن ندیم، او را از فقهای شیعه نام برده که فقه را از ائمه شیعه روایت می‌کرده است.[۸]

گویا او به دربار منصور عباسی رفت و آمد داشته است چرا که منصور خلیفه عباسی از وی درباره روایتی از امام محمد باقر(ع) در باب علامات مهدی سؤال کرده است.[۹]

پوشیدن ل