عبدالله بن سعد ازدی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
عبدالله بن سعد اَزدی
اطلاعات یاران امامان
نام کامل: عبدالله بن سعد اَزدی
نسب: اَزد
محل زندگی: کوفه
وفات/شهادت: سال ۶۵ هجری - عین الورده
از یاران: امیرمومنان(ع)[نیازمند منبع] و امام حسین(ع)
فعالیت‌های اجتماعی: از دعوت کنندگان امام حسین(ع) به کوفه، از رهبران قیام توابین

عبداللَّه بن سعد بن نفیل ازدی از اصحاب امیرالمؤمنین (ع)[نیازمند منبع] و از بزرگان و رهبران قیام توابین.

به نقل طبری، وی از کسانی است که پس از شهادت سیدالشهدا (ع) در کربلا به همراهی مسیب بن نجبه فزاری و عبدالله بن وال و رفاعة بن شداد در منزل سلیمان بن صرد خزاعی جمع شدند و برای خونخواهی شهدای کربلا با جمعیتی از کوفیان در سال ۶۴ هجری قیام توابین را تشکیل دادند.[۱]

در این جلسه سلیمان اعلام کرد: اگر من کشته شدم، امیر و فرمانده شما مسیب بن نجبه و بعد از او عبداللَّه بن سعد و پس از وی عبدالله بن وال و در آخر رفاعة بن شداد است. از این رو چون سلیمان بن صرد در صحنه نبرد به شهادت رسید، فرماندهی توابین را عبداللَّه بن سعد به عهده گرفت و پس از جنگ بسیار، سرانجام در سال ۶۵ هجری به شهادت رسید.[۲]

پیش از خروج توابین از کوفه برای رویارویی با ابن زیاد، عبداللَّه بن سعد از سلیمان بن صرد خواست تا قاتلین کربلا مانند عمر بن سعد که در کوفه ساکن بودند را مجازات کرده و به قتل برسانند ولی نظر وی با مخالفت سلیمان مواجه شد.[۳]

پانویس

  1. طبری، تاریخ طبری، ج۵، ص۵۵۲؛ شمس الدین، انصارالحسین، ص۲۰۵.
  2. طبری، تاریخ طبری، ج۵، ص۵۹۶-۶۰۰.
  3. ابن اثير، الكامل فی التاريخ، ج٤، ص۱۷۶.

منابع

  • ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، بیروت، دار صادر، ۱۳۸۵ق.
  • شمس الدین، محمدمهدی، انصار الحسین، بیروت، الدار الاسلامیة، بی‌تا.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، بیروت، روائع التراث العربی، بی‌تا.