توابین

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

توابین (توبه‌کنندگان) عنوان گروهی از شیعیان کوفه است که در سال ۶۵ قمری به رهبری سلیمان بن صرد خزاعی به خونخواهی امام حسین(ع) قیام کردند و در پیکار با سپاه ابن زیاد در منطقه «عین الورده» به شهادت رسیدند.

قیام

نوشتار اصلی: قیام توابین

قیام توابین نخستین قیام شیعی پس از واقعه عاشورا است.[۱] که با هدف خون‌خواهی امام حسین(ع) و شهدای کربلا، در سال ۶۵ قمری صورت پذیرفت.[۲] این قیام به دست توابین در مقابله با لشکر شام و در منطقه عین الورده رخ داد.[۳]

علت نام گذاری

برخی شیعیان کوفه با این که از امام حسین (ع) دعوت کردند تا با او بیعت و علیه یزید بن معاویه قیام کنند از یاری امام (ع) سر باز زدند و او را در قیام عاشورای سال ۶۱ هجری تنها گذاشتند.

آنان پس از واقعه کربلا، از کرده خود پشیمان شدند و تنها راه رستگاری و پذیرش توبه خویش را خونخواهی حسین بن علی(ع) و کشتن قاتلان او یا کشته شدن در این راه می‌دانستند. از این رو در تاریخ به توّابین شهرت یافتند.[۴]

توابین سرشناس

افرادی چون سلیمان بن صرد خزاعی، رفاعة بن شداد بجلی [۵]، مسیب بن نجبه، عبدالله بن سعد ازدی و عبدالله بن وال تیمی از سران توابین بودند.[۶]

پانویس

  1. سبحانی، بحوث فی الملل و النحل، ۱۴۲۸ق، ج۷، ص۲۴۶.
  2. ابن سعد، الطبقات الکبری، دارصادر، ج۶، ص۲۵.
  3. ابن کثیر، البدایه و النهایه، ۱۴۰۸ق، ج۸، ص۲۷۶-۲۸۰.
  4. ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۳۹۵.
  5. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۳۹۴ق، ج۶، ص۳۶۴.
  6. سبحانی، بحوث فی الملل و النحل، ۱۴۲۸ق، ج۷، ص۲۴۶.

منابع

  • ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، بیروت، دارصادر، بی‌تا.
  • ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۴۰۸ق.
  • بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۳۹۴ق.
  • سبحانی، جعفر، بحوث فی الملل و النحل، قم، موسسه امام صادق، ۱۴۲۸ق.
  • ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، مؤسسه الرساله، بیروت، ۱۴۱۳ق.

پیوند یه بیرون