حرملة بن کاهل اسدی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
حرمله
مشخصات فردی
نام کامل حرملة بن کاهل اسدی
محل زندگی کوفه
نسب/قبیله بنی اسد
درگذشت در قیام مختارکوفه
نحوه درگذشت دست و پایش قطع کردند. سپس او را در آتش سوزاندند.
نقش در واقعه کربلا
اقدامات قاتل عبدالله بن حسین و عبدالله بن حسن • همکاری در شهادت عباس بن علی(ع) • حامل سر حضرت عباس به کوفه
نقش‌های برجسته از تیراندازان سپاه عمر بن سعد

حَرمَلَة بن کاهِل اَسدی، از چهره‌های منفور واقعه کربلا نزد شیعیان و از تیراندازان سپاه عمر بن سعد در روز عاشورا و قاتل عبدالله بن حسین و عبدالله بن حسن.

حرمله، در شهادت عباس بن علی (ع) نیز نقش داشت. او پس از قیام مختار، به دستور مختار کشته شد.

زندگی

حرمله از قبیله بنی اسد بود. منابع تاریخی درباره تولد و زندگی او پیش از واقعه عاشورا چیزی بیان نکرده‌اند. در برخی منابع نام او حرملة بن کاهن ثبت شده است.[۱] او در قیام مختار کشته شد.[۲]

روز عاشورا

حرمله، روز عاشورا از تیراندازان سپاه عمر بن سعد بود. او با تیری عبدالله بن حسین، طفل شیرخوار امام حسین(ع) را در دامان پدرش به شهادت رساند.[۳] همچنین قاتل عبدالله بن حسن نیز معرفی شده[۴] و در شهادت عباس بن علی(ع) نیز نقش داشت[۵] و حامل سر ایشان به کوفه بود.[۶] ابن اثیر از وی به عنوان قاتل ابوبکر بن حسن نیز یاد کرده است.[۷]

جایگاه نزد شیعیان

حرمله در زیارت ناحیه لعن شده است.[۸] به گفته منهال بن عمرو در سفری که به حج داشت و در مدینه با امام سجاد(ع) دیدار کرد. آن حضرت ضمن پرسش از وقایع قیام مختار و کشتن قاتلان کربلا از وضع حرمله نیز پرسید، هنگامی که از زنده بودن حرمله باخبر شد، فرمود:

«خداوندا، حرارت آتش و آهن را به او بچشان![۹]

بِشر بن غالب اسدی نیز در دیداری که با امام سجاد(ع) داشته است. از نفرین آن حضرت درباره حرمله یاد کرده است.[۱۰]

چگونگی مرگ

حرمله در قیام مختار، دستگیر شد. به فرمان مختار بن ابوعبید ثقفی، دست و پای او را قطع کردند. سپس او را در آتش سوزاندند. منهال بن عمرو هنگامی که از سفر حج به کوفه برگشت و صحنه مرگ حرمله را از نزدیک مشاهده کرد، ماجرای ملاقاتش با امام سجاد (ع) و نفرین آن حضرت در حق حرمله را برای مختار تعریف کرد. مختار، از این که دعای امام سجاد (ع) به دست او تحقق یافته است، سجده شکر به جای آورد.[۱۱]

در اشعار

در اشعار نیز بارها نام حرمله به عنوان قاتل عبدالله بن حسین و عبدالله بن حسن آمده است:

خون خورم در غم آن طفل که جای لبنش ریخت دست ستم حرمله، خون در دهنش[۱۲]
چو دیدش حرمله آن کفر یک لخت بزد بر سینه‌اش تیری چنان سخت
که کودک جان بداد و بی‌محابا پرید از دست شه تا نزد بابا

پانویس

  1. طبری، تاریخ، ج۵، ص۴۶۸؛ ابن اثیر، الکامل، ج۴، ص۹۲.
  2. ابن نما، ذوب النضار، ص۱۲۱.
  3. بلاذری، انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۱؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۵، ص۶۵، ج۹۸، ص۲۶۹.
  4. ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبین، ص۹۳؛ طبری، تاریخ، ج۵، ص۴۶۸.
  5. بلاذری، انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۱.
  6. بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۳، ص۲۵۶.
  7. ابن اثیر، الکامل، ج۴، ص۹۲.
  8. مجلسی، بحارالانوار، ج۴۵، ص۶۵؛ ابن طاوس، اقبال، ص۵۷۴.
  9. اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۱۱۲؛ طوسی، امالی، ص۲۳۸-۲۳۹؛ ابن نما، ذوب النضار، ص۱۲۱.
  10. دانشنامه امام حسین، ج۹، ص۲۳۶ به نقل از شجری، امالی، ج۱، ص۱۸۸؛ ابن نما، ذوب النضار، ص۱۲۱.
  11. اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۱۱۲؛ طوسی، امالی، ص۲۳۸-۲۳۹.
  12. همایی، دیوان سنا، بنقل از دانشنامه امام حسین، ج۱۰، ص۳۹۴.

منابع

  • بلاذری، احمد بن یحیی، جمل من انساب الأشراف، تحقیق: سهیل زکار و ریاض زرکلی، دارالفکر، بیروت، ۱۴۱۷ق/۱۹۹۶م.
  • اصفهانی، (ابوالفرج) علی بن حسین، مقاتل الطالبیین، تحقیق: سیداحمد صقر، دارالمعرفة، بیروت، بی‌تا.
  • ابن اثیر، علی بن ابی کرم، الکامل فی التاریخ، دارصادر، بیروت، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۵م.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق: محمدأبوالفضل ابراهیم، دارالتراث، بیروت، ۱۳۸۷ق/۱۹۶۷م.
  • علامه مجلسی، بحارالأنوار، مؤسسة الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ ق.
  • اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمة، مکتبة بنی هاشمی، تبریز، ۱۳۸۱ق.
  • شیخ طوسی، الأمالی، انتشارات دارالثقافة، قم، ۱۴۱۴ق.
  • ابن نما حلی، ذوب النضار فی شرح الثار، مؤسسه نشر اسلامی، قم، ۱۴۱۶ق.
  • ری شهری، محمد و...، دانشنامه امام حسین (ع)، مترجم: محمد مرادی، دارالحدیث، قم، ۱۴۳۰ق/۱۳۸۸ش.