پرش به محتوا

خاندان جواهری

مقاله نامزد خوبیدگی
از ویکی شیعه
خاندان جواهری
اطلاعات کلی
نام‌های دیگر«آل جواهری»، «آل صاحب جواهر» و «آل جواهرالکلام»
وجه نام‌گذاریانتساب به محمدحسن نجفی، مشهور به «صاحب جواهر»
صدر خاندانمحمدحسن نجفی
بنیانگذارمحمدحسن نجفی
خاستگاهنجف
عصرسده سیزدهم تا پانزدهم قمری
مذهبشیعه امامیه
مکان استقرارنجف، بروجرد، قم، تهران، خوزستان، بغداد
ویژگیخاندان علمی و فقهی شیعه؛ پرورش‌دهنده فقیهان، مراجع تقلید، ادیبان، شاعران و پژوهشگران
حوادثمشارکت برخی از اعضای خاندان در نهضت مشروطه، جهاد علیه اشغال عراق توسط انگلیس، فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی در عراق و ایران
شخصیت‌ها
مراجع تقلیدعبدالحسین بن محمدحسن نجفی، علی بن باقر جواهری
مشاهیرمحمدحسن نجفی، علی بن باقر جواهری، عبدالعزیز جواهری، جواد جواهری، محسن جواهری
عالمانمحمد (حمید)، عبدالحسین، حسن، حسین بن محمد، علی (علّاوی) بن محمد، احمد بن عبدالحسین، شریف بن عبدالحسین، عبدالحسین بن عبدعلی، صادق بن باقر، علی بن باقر، عبدالصاحب بن حسن، احمد بن حسین، عباس بن علی، جواد بن علی، محمدحسن بن احمد، محسن بن شریف، عبدالرسول بن شریف، عبدالعزیز بن عبدالحسین، یحیی بن احمد، علی بن احمد، هادی بن عباس، محمدحسن بن محسن، محمدتقی بن عبدالرسول، عبدالامیر بن هادی


خاندان جواهری، خاندان علمی شیعه در عراق است که از سده سیزدهم تا پانزدهم قمری، شماری از عالمان و چهره‌های علمی و ادبی را دربرگرفته است. این خاندان از نسل محمدحسن نجفی (۱۲۶۶ق)، فقیه امامی و صاحب کتاب جواهرالکلام، شکل گرفته و به سبب انتساب اعضای آن به «صاحب جواهر»، با نام‌های «آل جواهری»، «آل صاحب جواهر» و «آل جواهرالکلام» نیز شناخته می‌شود. شماری از فرزندان و نوادگان محمدحسن نجفی در شمار فقیهان، عالمان، ادیبان و شاعران شناخته‌شده زمان خود بوده‌اند که از جمله آنان می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:

طبقه نام و نسب سال‌شمار جایگاه و استادان فرزندان/آثار علمی/محل دفن
۱ محمد (حُمَید)، فرزند صاحب جواهر پیش از ۱۲۲۵–۱۲۵۰ق[۱]
  • فرزندان: حسین و علی.
۱ عبدالحسین، فرزند صاحب جواهر †۱۲۷۳ق شاگرد صاحب جواهر و شیخ مرتضی انصاری؛ فقیه و مرجع تقلید.[۲]
  • فرزندان: احمد و شریف.
۱ حسین، فرزند صاحب جواهر †۱۲۷۷ یا ۱۲۸۰ق ادیب و شاعر.
  • دیوان شعر
  • دفن در مقبره خانوادگی.[۳]
۱ عبدعلی، فرزند صاحب جواهر ۱۲۶۰–۱۳۱۶ق
  • فرزندان: عبدالحسین.[۴]
۱ باقر، فرزند صاحب جواهر پیش از ۱۲۶۰–۱۳۱۷ق
  • فرزندان: صادق و علی.[۵]
۱ حسن، فرزند صاحب جواهر ۱۲۶۶–۱۳۰۶ق[۶] شاگرد آقارضا همدانی؛[۷] فقیه و مدرس.[۸]
  • فرزندان: عبدالصاحب
  • آثار فقهی و اصولی[۹]
۱ ابراهیم، فرزند صاحب جواهر گزارشی از زندگی او و فرزندانش در دست نیست.
۱ موسی، فرزند صاحب جواهر گزارشی از زندگی او و فرزندانش در دست نیست.
۲ حسین، فرزند محمد حدود ۱۲۴۵–۱۲۹۰ق شاگرد شیخ مرتضی انصاری، سید حسین کوه‌کمری و سید محمدحسن شیرازی؛ فقیه.[۱۰]
  • فرزندان: احمد.
۲ علی (عَلّاوی)، فرزند محمد[۱۱] †۱۳۱۷ق فقیه، مدرس و امام جماعت بود. از شاگردان شیخ مرتضی انصاری و سیدحسین کوه‌کمری به‌شمار می‌رفت، از کوه‌کمری اجازه روایت داشت و به عبدالله مامقانی اجازه روایت داد.[۱۲]
  • فرزندان: عباس و جواد
  • آثار فقهی و اصولی[۱۳]
  • دفن در مقبره خانوادگی.
۲ احمد، فرزند عبدالحسین †۱۳۰۲ق شاگرد عبدالحسین طریحی، محمدحسین کاظمی و آقا رضا همدانی؛[۱۴] محمد حسن کبَّه (فقیه و شاعر، متوفی ۱۳۳۶ق) از شاگردان اوست.[۱۵]
  • فرزندان:محمدحسن
  • دیوان شعر و رسائل فقهی[۱۶]
۲ شریف، فرزند عبدالحسین †۱۳۱۴ق از شاگردان میرزای شیرازی، حسین خلیلی تهرانی، محمدحسین کاظمی، محمدهادی تهرانی و سید محمود طباطبایی بود و از محمدحسین کاظمی اجازه روایت داشت.[۱۷]
  • فرزندان: محسن و عبدالرسول
  • مقتل ابی‌عبدالله الحسین[۱۸]و مثیرالاحزان[۱۹]
  • دفن در مقبره خانوادگی.[۲۰]
۲ عبدالحسین، فرزند عبدعلی ۱۲۸۲ یا ۱۲۸۶–۱۳۳۵ق شاگرد میرزاحسین خلیلی، آخوند خراسانی، آقارضا همدانی و محمدطه نجف[۲۱]
  • فرزندان: عبدالعزیز
  • دفن در مقبره خانوادگی.[۲۲]
۲ صادق، فرزند باقر †۱۳۲۹ق[۲۳] از شاگردان حاج میرزاحسین خلیلی تهرانی، آخوند خراسانی، محمدحسین کاظمی و محمدطه نجف بود[۲۴] و سید محسن حکیم از شاگردان او به‌شمار می‌رفت.[۲۵]
۲ علی، فرزند باقر †۱۳۴۰ق / ۱۳۰۱ش در علم رجال از شاگردان سیدمحمد هندی بود.[۲۶] فقیه و مرجع تقلید.[۲۷]
  • حاشیه بر عروةالوثقی[۲۸]
  • دفن در مقبره خانوادگی.
۲ عبدالصاحب، فرزند حسن ۱۳۰۰ق–۱۳۱۲ش شاگرد آقا ضیاء عراقی؛[۲۹] فقیه و مدرس. شرح تبصره[۳۰] الاشارات والدلائل،[۳۱] تقریرات درس و حواشی فقهی.[۳۲]
۳ احمد، فرزند حسین بن محمد پیش از ۱۲۷۰ق–۱۳۴۰ق / ۱۳۰۱ش شاگرد آخوند خراسانی و سید محمدکاظم یزدی[۳۳] فرزندان: یحیی و علی.
۳ عباس، فرزند علی (علّاوی) بن محمد پیش از ۱۲۷۷–۱۳۱۹ق شاگرد شیخ انصاری، محمدحسین کاظمی، سید محمدحسن شیرازی و حبیب‌الله رشتی[۳۴]
  • فرزندان: هادی
  • آثار در ریاضیات و علوم طبیعی
۳ جواد، فرزند علی (علّاوی) بن محمد حدود ۱۲۷۷ق–۱۳۵۵ق / ۱۳۱۵ش شاگرد عبدالله مازندرانی؛ فقیه و فعال سیاسی.
۳ محمدحسن، فرزند احمد بن عبدالحسین ۱۲۹۳–۱۳۳۵ق شاگرد آخوند خراسانی، سید محمدکاظم یزدی و آقارضا همدانی[۳۸] فقیه و شاعر. منظومه‌های کلام و اصول.[۳۹]
۳ محسن، فرزند شریف بن عبدالحسین ۱۲۹۵ق–۱۳۱۵ش از شاگردان میرزاحسین نائینی و شیخ‌الشریعه اصفهانی بود و از میرزاحسین نائینی اجازه اجتهاد داشت.[۴۰] عبدالله بن محمدصالح قطیفی، سیدعلی وداعی، علی شرقی و حسین قدیحی از شاگردان او بودند.[۴۱]
  • فرزندان: محمدحسن
  • حضور در جهاد علیه نیروهای انگلیسی در جنگ جهانی اول
  • الفَرائدُ الغَوالی علی شواهد الاَمالی، نَهْجُ السّداد فی شرح نجاه العباد، القلائد الدرر فی امامه الائمه الاثنی عشرحاشیه بر کفایه الاصول، تصحیح و شرح دیوان ابن خیاط دمشقی، شرح الشهاب الثاقب، دیوان شعر و منظومه‌هایی در کلام، تجوید و فقه[۴۲]
  • دفن در مقبره خانوادگی.[۴۳]
۳ عبدالرسول، فرزند شریف بن عبدالحسین ۱۳۰۱ق–۱۳۴۶ش شاگرد قاسم قسام، علی بن باقر جواهری، سید محمدکاظم یزدی، آخوند خراسانی، میرزا حسین نائینی و سید ابوتراب خوانساری[۴۴]
۳ عبدالعزیز، فرزند عبدالحسین بن عبدعلی ۱۳۰۸ق / ۱۲۶۹ش–۱۳۶۴ش پژوهشگر و استاد دانشگاه تهران.[۴۷]
  • شرح کفایه الاصول، ترجمه مقدمه ابن خلدون، کتابخانه‌های ایران از ماقبل از اسلام تا عصر حاضر، آثار الشیعه الامامیه، جواهرالآثار، تاریخ طهران و ری، دائرةالمعارف الشیعه الامامیه الاثنی‌عشریه، فهرست نسخ خطی کتابخانه معارف و دیوان شعر [۴۸]
  • دفن در تهران.
۴ یحیی، فرزند احمد بن حسین بن محمد †۱۳۵۹ش شاگرد سید ابوالقاسم خویی شرح کفایه و رسائل فقهی.[۴۹]
۴ علی، فرزند احمد بن حسین بن محمد ۱۲۸۳–۱۳۷۴ش شاگرد عبدالحسین حلی، محمدحسین نائینی، ضیاءالدین عراقی، سید ابوالحسن اصفهانی و آیت‌الله بروجردی[۵۰]
  • صک الامان، جواهرالعلوم، تقریرات درس بروجردی، رشحات الفیوض و دیوان شعر[۵۱]
  • دفن در بروجرد.[۵۲]
۴ هادی، فرزند عباس بن علی بن محمد †۱۳۱۳ش شاگرد پدر؛ مدرس.[۵۳] فرزندان: عبدالامیر
۴ محمدحسن، فرزند محسن بن شریف بن عبدالحسین ۱۳۲۷–۱۴۰۸ق شاگرد محمدرضا آل‌یاسین، سید عبدالهادی شیرازی، سید محسن حکیم، عبدالحسین حلی و سیدابوالقاسم خویی؛ خطیب و شاعر.
۴ محمدتقی، فرزند عبدالرسول بن شریف بن عبدالحسین ۱۳۰۱–۱۳۵۹ش شاگرد پدر، میرزا باقر زنجانی، سید محسن حکیم و سیدابوالقاسم خویی؛ امام جماعت مسجد جواهری.
  • مدارک العروة الوثقی، غایة المأمول، درر الجواهر و آثار دیگر
  • توسط حکومت بعث به شهادت رسید.[۵۵]
۵ عبدالامیر، فرزند هادی بن عباس بن علی بن محمد †۱۳۵۴ش / ۱۹۷۵م عالم و صاحب کتابخانه از نسخه‌های خطی.[۵۶]
  • دلیل الادیب
  • دفن در مقبره خانوادگی.

پانویس

  1. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۹ـ۱۱۰؛ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م ج۳، ص۱۷۵ـ۱۷۸.
  2. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۱۵؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: الکرام البررة، ۱۴۰۴ق، قسم۲، ص۷۰۹؛ انصاری، زندگانی و شخصیت شیخ انصاری قدس سره، ۱۳۷۳ش، ص۳۲۳ـ۳۲۴.
  3. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۷؛ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م، ج۳، ص۱۷۵ـ۱۷۸.
  4. ↑ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م، ج۱۰، ص۱۳۹؛ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۲۳.
  5. ↑ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۲، ص۸۶۲.
  6. ↑ حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۲۴۷؛ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۴؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۱، ص۳۹۳.
  7. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۵.
  8. ↑ حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۲۴۷؛ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۵.
  9. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۵.
  10. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۶، ۱۳۶؛ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۹.
  11. ↑ حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۱۱۷؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۴، ص۱۵۱۹
  12. ↑ مامقانی، مخزن المعانی فی ترجمة المحقق المامقانی، ۱۴۲۳ق، ص۲۱۰؛ حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۱۱۷ـ۱۱۸؛ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۲۲ـ۱۲۳.
  13. ↑ حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۱۱۸؛ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۲۳؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۴، ص۱۵۲۰.
  14. ↑ امین، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۲م، ج۱، ص۳۶۵؛ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۳.
  15. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۱.
  16. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۰؛ امین، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۲م، ج۱، ص۳۶۵.
  17. ↑ حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۳۶۱ـ۳۶۲؛ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۱۰؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۲، ص۸۳۶ـ۸۳۷.
  18. ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م، ج۲۲، ص۲۵.
  19. ↑ آستان قدس رضوی، کتابخانه، فهرست کتابخانه آستانه قدس رضوی، ۱۳۲۹ش، ج۵، ص۳۱۲؛ عواد، معجم المؤلفین العراقیین فی القرنین التاسع عشر و العشرین، ۱۹۶۹م، ج۲، ص۹۰؛ امین، معجم المطبوعات النجفیة، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۶م، ص۳۰۰؛ مشار، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی، ۱۳۴۰ـ۱۳۴۴ش، ج۳، ستون ۴۲۱.
  20. ↑ حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۳۶۲؛ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۱۰ـ۱۱۱.
  21. ↑ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۳، ص۱۰۴۷.
  22. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۱۲ـ۱۱۳؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۳، ص۱۰۴۷؛ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م، ج۵، ص۱۶۵ـ۱۶۷؛ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م، ج۵، ص۱۶۷ـ۱۹۸.
  23. ↑ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۲، ص۸۶۲.
  24. ↑ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۲، ص۸۶۲.
  25. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۱۱؛ امین، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۲م، ج۹، ص۵۶.
  26. ↑ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۲۱؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۴، ص۱۳۵۰
  27. ↑ حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۷۱ـ۷۲، ۲۴۶ـ۲۴۷؛ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۲۰، ۲۷۰، ۲۷۶، ج۳، ص۳۶۶؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۱، ص۳۵۱، ۴۳۱، قسم۴، ص۱۳۵۰؛ امین، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۲م، ج۵، ص۲۸۴، ج۶، ص۱۳۱، ج۹، ص۵۶، ۳۳۱؛ مرعشی نجفی، الاجازة الکبیرة، ۱۴۱۴ق، ص۱۰۵ـ۱۰۶
  28. ↑ حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۱۳۰؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۴، ص۱۳۵۱
  29. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۱۷؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۳، ص۱۱۲۸؛ آستان قدس رضوی، کتابخانه، فهرست کتابخانه آستانه قدس رضوی، ۱۳۲۹ش، ج۵، ص۲۲۶.
  30. ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م، ج۱۳، ص۱۳۵.
  31. ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م، ج۲، ص۹۵؛ عواد، معجم المؤلفین العراقیین فی القرنین التاسع عشر و العشرین، ۱۹۶۹م، ج۲، ص۲۸۰؛ آستان قدس رضوی، کتابخانه، فهرست کتابخانه آستانه قدس رضوی، ۱۳۲۹ش، ج۵، ص۲۲۶ـ۲۲۷.
  32. ↑ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۳، ص۱۱۲۹.
  33. ↑ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۲.
  34. ↑ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۱۲؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۳، ص۱۰۰۷؛ امین، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۲م، ج۱، ص۳۶۸.
  35. ↑ اسدی، ثورة النجف علی الانگلیز، ۱۹۷۵م، ص۵۸ـ۵۹؛ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م، ج۱۰، ص۱۴۲.
  36. ↑ جبوری، النجف الاشرف و حرکة الجهاد، ۱۴۲۲ق/۲۰۰۲م، ص۴۹ـ۵۰، ۶۲، ۷۱، ۷۸، ۲۴۹ـ۲۵۰، ۲۵۳، ۳۷۷ـ۳۷۸.
  37. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۰۲ـ۱۰۳؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۱، ص۳۳۵.
  38. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۲۶ـ۱۲۸؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق، قسم۱، ص۳۸۰؛ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۳۲ـ۳۳.
  39. ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م، ج۱، ص۴۹۳، ج۵، ص۲۷۵.
  40. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۲۴ـ۱۲۵.
  41. ↑ جواهری، الفرائد الغوالی علی شواهد الامالی السیدالمرتضی، بی‌تا، ج۱، ص«‌ف »؛ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م، ج۷، ص۲۴۰.
  42. ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م، ج۱، ص۴۶۸، ج۹، قسم۳، ص۹۷۶، ج۲۳، ص۱۵ـ۱۶، ۱۲۵، ج۲۶، ص۳۶.
  43. ↑ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م، ج۷، ص۲۴۰ـ۲۴۲؛ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۲۴.
  44. ↑ آل‌محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م، ج۲، ص۱۱۶ـ۱۱۷، ج۳، ص۸۹ـ۹۰.
  45. ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م، ج۲، ص۴۶۶.
  46. ↑ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۲۰.
  47. ↑ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م، ج۵، ص۴۴۷؛ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۲۱ـ۲۳؛ امین، مستدرکات اعیان الشیعة، ۱۴۰۸ـ۱۴۱۶ق/۱۹۸۷ـ۱۹۹۶م، ج۳، ص۱۳۳.
  48. ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م، ج۱، ص۸، ج۱۷، ص۲۷۳؛ مشار، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی، ۱۳۴۰ـ۱۳۴۴ش، ج۳، ستون ۸۶۵، ۸۶۶؛ جواهرکلام، کتابخانه‌های ایران: از ماقبل از اسلام تا عصر حاضر، ۱۳۱۱ش، ص۱ـ۳.
  49. ↑ امین، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۲م، ج۱، ص۳۷۵ـ۳۷۶؛ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۴۷.
  50. ↑ خاقانی، شعراء الغری، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م، ج۶، ص۴۲۵؛ انصاری قمی، درگذشت آیت‌الله حاج شیخ علی جواهری، ۱۳۷۴ش، ص۱۱۲.
  51. ↑ انصاری قمی، درگذشت آیت‌الله حاج شیخ علی جواهری، ۱۳۷۴ش، ص۱۱۳؛ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۲۶.
  52. ↑ انصاری قمی، درگذشت آیت‌الله حاج شیخ علی جواهری، ۱۳۷۴ش، ص۱۱۳.
  53. ↑ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: نقباء البشر، ۱۴۰۴ق؛ امین، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۲م، ج۱، ص۳۶۸؛ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۴۵.
  54. ↑ امین، معجم المطبوعات النجفیة، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۶م، ص۱۰۷.
  55. ↑ امین، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۲م، ج۱، ص۳۷۴؛ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۳۲؛ غروی، مع علماء النجف الاشرف، ۱۴۲۰ق/۱۹۹۹م، ج۲، ص۵۵۷.
  56. ↑ جواهری، النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر، بی‌تا، ص۱۶؛ آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م، ج۱۰، ص۱۹، ج۱۲، ص۸۴، ج۱۳، ص۹۸، ۳۰۹، ج۱۸، ص۳۱.

منابع

  • آستان قدس رضوی، کتابخانه، فهرست کتابخانه آستانه قدس رضوی، مشهد، بی‌نا، ۱۳۲۹ش.
  • آقابزرگ طهرانی، محمدمحسن، الذریعة الی تصانیف الشیعة، بیروت، بی‌نا، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م.
  • آقابزرگ طهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعة: الکرام البررة، مشهد، بی‌نا، ۱۴۰۴ق.
  • آقابزرگ طهرانی، محمدمحسن، نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، مشهد، بی‌نا، ۱۴۰۴ق.
  • آل‌محبوبه، جعفر بن باقر، ماضی النجف و حاضرها، بیروت، بی‌نا، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م.
  • اسدی، حسن، ثورة النجف علی الانگلیز، او، الشرارة الاولی لثورة العشرین، بغداد، بی‌نا، ۱۹۷۵م.
  • امین، حسن، مستدرکات اعیان الشیعة، بیروت، بی‌نا، ۱۴۰۸–۱۴۱۶ق/۱۹۸۷–۱۹۹۶م.
  • امین، محسن، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، نجف، بی‌نا، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۲م.
  • امین، محسن و امینی، محمدهادی، معجم المطبوعات النجفیة: منذ دخول الطباعة الی نجف حتی الآن، نجف، بی‌نا، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۶م.
  • انصاری قمی، ناصرالدین، «درگذشت آیت‌الله حاج شیخ علی جواهری»، آینه پژوهش، بی‌جا، بی‌نا، ۱۳۷۴ش.
  • انصاری، مرتضی، زندگانی و شخصیت شیخ انصاری قدس سره، قم، بی‌نا، ۱۳۷۳ش.
  • بحرالعلوم، محمدمهدی بن مرتضی، رجال السید بحرالعلوم، المعروف بالفوائد الرجالیة، تهران، بی‌نا، ۱۳۶۳ش.
  • جبوری، کامل سلمان، النجف الاشرف و حرکة الجهاد: عام ۱۳۳۲–۱۳۳۳ق/۱۹۱۴م، بیروت، بی‌نا، ۱۴۲۲ق/۲۰۰۲م.
  • جواهرکلام، عبدالحسین، تربت پاکان قم، قم، بی‌نا، ۱۳۸۲–۱۳۸۳ش.
  • جواهرکلام، عبدالعزیز، کتابخانه‌های ایران: از ماقبل از اسلام تا عصر حاضر، تهران، بی‌نا، ۱۳۱۱ش.
  • جواهری، عبدالحسین، «النجم الزاهر فی اعلام آل الجواهر»، بی‌جا، بی‌نا، بی‌تا.
  • جواهری، محسن، الفرائد الغوالی علی شواهد الامالی السیدالمرتضی، نجف، مطبعة الآداب، بی‌تا.
  • حائری، عبدالهادی، تشیع و مشروطیت در ایران و نقش ایرانیان مقیم عراق، تهران، بی‌نا، ۱۳۶۴ش.
  • حرزالدین، محمد، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، قم، بی‌نا، ۱۴۰۵ق.
  • خاقانی، علی، شعراء الغری، نجف، بی‌نا، ۱۳۷۳ق/۱۹۵۴م؛ چاپ افست قم، بی‌نا، ۱۴۰۸ق.
  • عواد، کورکیس، الذخائر الشرقیة، بیروت، بی‌نا، ۱۹۹۹م.
  • عواد، کورکیس، معجم المؤلفین العراقیین فی القرنین التاسع عشر و العشرین، بغداد، بی‌نا، ۱۹۶۹م.
  • غروی، محمد، مع علماء النجف الاشرف، بیروت، بی‌نا، ۱۴۲۰ق/۱۹۹۹م.
  • مامقانی، عبدالله، مخزن المعانی فی ترجمة المحقق المامقانی، قم، بی‌نا، ۱۴۲۳ق.
  • مرعشی نجفی، شهاب‌الدین، الاجازة الکبیرة، او، الطریق و المحجّة لثمرة المهجة، قم، بی‌نا، ۱۴۱۴ق.
  • مشار، خانبابا، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی، تهران، بی‌نا، ۱۳۴۰–۱۳۴۴ش.

پیوند به بیرون