سید عبدالهادی شیرازی

از ویکی شیعه
سید عبدالهادی شیرازی
زادروز ۱۳۰۵ق
زادگاه سامرا
درگذشت ۱۳۸۲ق
آرامگاه عراق، نجف
محل زندگی نجف
استادان شیخ الشریعه اصفهانی، محمدکاظم خراسانی، میرزا محمدتقی شیرازی، محمدباقر استهباناتی.
نقش‌های برجسته مرجع تقلید
آثار کتاب الصّوم، کتاب الزّکوه، الاستصحاب، اجتماع الامر و النّهی، رساله فی اللباس المشکوک، کتاب النّجاسات و المطهّرات.

سید عبدالهادی شیرازی (۱۳۰۵-۱۳۸۲ق) فقیه، اصولی و از مراجع تقلید شیعیان در سده چهاردهم قمری بود. وی پس از درگذشت سید ابوالحسن اصفهانی، مرجعیت را عهده‌دار شد. شیرازی در دوره عبدالکریم قاسم، حاکم عراق در مقابله با تبلیغات حزب بعث، فتوای ضد کمونیستی صادر کرد.

زندگی

سید عبدالهادی شیرازی، فرزند سید اسماعیل شیرازی در سال ۱۳۰۵ق در سامرا به دنیا آمد. با درگذشت پدرش در همان سال، سرپرستی او را سید محمدحسن شیرازی پسر عموی پدرش، برعهده گرفت. سید عبدالهادی شیرازی، عصر جمعه ۱۰ صفر ۱۳۸۲ق در کوفه بر اثر بیماری تب درگذشت و در حرم امام علی(ع) به خاک سپرده شد.[۱]
شیرازی در سال ۱۳۶۹ق بر اثر بیماری از هر دو چشم نابینا شد. وی را برای ادامه معالجات به تهران آوردند؛ ولی معالجه سودبخش واقع نشد.[۲] عبدالهادی در زمان حضور در ایران با علما و بزرگان دو حوزه مشهد و قم به خصوص با آیت الله بروجردی دیدار داشت. پس از رحلت بروجردی، تعدادی از مقلدین وی به صف مقلدین شیرازی پیوستند.[۳]

تحصیلات

سیدعبدالهادی در سامرا تحصیلات مقدماتی خویش را با سیدعلی، فرزند میرزای شیرازی و محمدتقی شیرازی به پایان برد. وی در سال ۱۳۲۶ق راهی نجف شد و در درس آخوند خراسانی و شیخ الشریعه اصفهانی شرکت کرد و فلسفه و حکمت را از محمدباقر اصتهباناتی و درس اخلاق را از شیخ رضا تبریزی آموخت.[۴] عبدالهادی پس از بازگشت به سامرا، دوباره به درس علی شیرازی رفت و بعد از مدتی وی با استاد دیگرش محمدتقی شیرازی، رهبر مردم عراق در جریان انقلاب ضد انگلیسی، به کربلا مهاجرت کرد. شیرازی به نجف اشرف رفت و پس از درگذشت شیخ الشریعه اصفهانی، تدریس طلاب حوزه نجف را به عهده گرفت.[۵] [۶]

اجازه روایی

وی از شیخ الشریعه اصفهانی، سیدمهدی آل حیدر کاظمی، سیدعلی شیرازی، علی یزدی نجفی و شیخ عباس قمی، اجازه نقل روایت داشت.[۷]

شاگردان مشهور

آثار

  • الحواله.
  • الرضاع.
  • کتاب الصّوم.
  • کتاب الزّکوه.
  • الاستصحاب.
  • اجتماع الامر و النّهی.
  • رساله فی اللباس المشکوک.
  • کتاب النّجاسات و المطهّرات.
  • تقریرات در مباحث فقه و اصول.
  • دارالسلام (در فروع اسلام و احکام، دارای هزار فرع از فروع اسلامی).[۱۰][۱۱]

مرجعیت

در سال ۱۳۶۵ق با درگذشت سید ابوالحسن اصفهانی، سید حسین طباطبایی قمی جانشین وی گردید. برخی از علمای نجف، از عبدالهادی شیرازی خواستند اعلام مرجعیت کند. سیدعبدالهادی، این مسئولیت را پذیرفت و رساله وی منتشر شد.[۱۲]

فعالیت

آیت الله سید عبدالهادی شیرازی.jpg

سیدعبدالهادی شیرازی مخالف حکومت و سلطه حزب کمونیست عراق بود. در سال ۱۳۷۹ق سید محسن حکیم و سید عبدالهادی شیرازی فتوا به گمراهی حزب کمونیست دادند.[۱۳] [یادداشت ۱]


پانویس

  1. گلشن ابرار، ج۴، ص۴۴۵.
  2. الطهرانی، آقا بزرگ؛ نقباء البشر فی قرن الرابع عشر/ مشهد، دارالمرتضی، ۱۴۰۴ ق، قسم الثالث من الجزء الاول، ۱۲۵۳و۱۲۵۴؛ بنقل از الشیعه؛ دوانی، علی، مفاخر شیعه، ج یازده، ص ۳۱۱.
  3. الطهرانی، آقا بزرگ؛ نقباء البشر فی قرن الرابع عشر/ مشهد، دارالمرتضی، ۱۴۰۴ ق، قسم الثالث من الجزء الاول، ۱۲۵۳و۱۲۵۴؛ بنقل از الشیعه؛ دوانی، علی، مفاخر شیعه، ج یازده، ص ۳۱۱.
  4. گلشن ابرار، ج۴، ص۴۳۷.
  5. گلشن ابرار، ج۴،ص۴۳۷.
  6. دوانی، علی، مفاخر شیعه، ج یازده، ص ۳۱۰.
  7. گلشن ابرار،جلد ۴، ص۴۳۸.
  8. گلشن ابرار، ج۴، ص۴۴۲.
  9. حرزالدین، شیخ محمد؛ معارف الرجال/ قم، کتابخانه آیه‌الله نجفی مرعشی، ۱۴۰۵ ق، ج ۲، ۸۱. بنقل از الشیعه.
  10. الطهرانی، آقا بزرگ؛ نقباء البشر فی قرن الرابع عشر/ مشهد، دارالمرتضی، ۱۴۰۴ ق، قسم الثالث من الجزء الاول، ۱۲۵۵.بنقل از الشیعه.
  11. پژوهشکده باقرالعلوم.
  12. الطهرانی، آقا بزرگ؛ نقباء البشر فی قرن الرابع عشر، ۱۴۰۴ق، قسم الثالث من الجزء الاول، ۱۲۵۳و۱۲۵۴، بنقل از الشیعه؛ گلشن ابرار، ج۴، ص۴۴۰.
  13. حرزالدین، معارف الرجال، ج۲، ص۷۸.
  1. متن فتوای سید عبدالهادی شیرازی که در تاریخ هشتم شوال ۱۳۷۹ق صادر شد، چنین است: «الشیوعیةُ ضلالٌ و إلحادٌ فلایَجوزُ الإنتماءُ إلیها؛ کمونیسم، گمراهی و بی‌ایمانی است پس گرایش به آن جایز نیست.»

منابع