جعاله
این مقاله یک نوشتار توصیفی درباره یک مفهوم فقهی است و نمیتواند معیاری برای اعمال دینی باشد. برای اعمال دینی به منابع دیگر مراجعه کنید. |
| بخشی از احکام عملی و فقهی |
|---|
جُعاله از عناوین فقهی، تعهدی است مبتنی بر پرداخت پاداشی معلوم در ازای انجام فعلی حلال و عُقلایی که گستره آن از یافتن اشیاء گمشده[۱] تا ارائه خدمات متنوع را در بر میگیرد.[۲] به گفته فقیهان،[۳] جعاله به دو صورت انجام میشود: «خاص» (ویژه فردی معین) و «عام» (فراخوان عمومی).[۴] از منظر فقهی، تحقق جعاله مشروط به قالب لفظی خاصی نیست؛ بلکه هرگونه ابراز اراده و اعلام عمومی در رسانهها یا مجامع که بر پیمانِ «انجام کار در قبال دستمزد» دلالت کند، برای وقوع آن کافی است.[۵]
در تفاوتهای جعاله و اجاره[۶] گفته شده است که در اجاره انجامدهنده عمل، بلافاصله پس از عقد مالک اجرت میشود، اما در جعاله پس از انجام عمل.[۷] همچنین، در جعاله معلوم نبودن مقدار عمل یا مسافت جستجو خدشهای به صحت وارد نمیکند، درحالیکه در اجاره این امر لازم است.[۸]
طبق نظر فقیهان شیعه،[۹] کسی که درخواست انجام کاری را دارد باید عاقل، رشید و مختار باشد[۱۰] و انجامدهنده نیز باید توانایی انجام آن را داشته باشد[۱۱] افزونبر این، اجرت باید معلوم باشد،[۱۲] و اگر چند نفر با هم کار را انجام دهند، دستمزد بین آنها به نسبتِ فعالیت هر کدام تقسیم میشود.[۱۳]
از نظر فقیهان،[۱۴] انجام جعاله کاملاً شرعی و قانونی است. در واقع، ریشه مشروعیت این عقد به اجماع، آیات قرآن[۱۵] و روایاتی متعددی بازمیگردد که در منابع معتبر شیعه و اهل سنت[۱۶] به ثبت رسیده است.[۱۷] بااینحال، فقیهان شیعه درباره ماهیت جعاله اختلاف نظر داشتهاند؛[۱۸] برخی آن را از نوع ایقاع دانستهاند،[۱۹] چون ایجاب را کافی میدانند.[۲۰] در مقابل، برخی نیز جعاله را عقد میدانند،[۲۱] زیرا انجام کار توسط عامل را بهمنزله قبول میگیرند[۲۲] و برخی پژوهشگران نیز احتمال تعهد یا التزام بودن آن را مطرح کردهاند.[۲۳]
جعاله افزون بر جایگاه فقهی، در قانون مدنی ایران (ماده ۵۶۱) و قانون عملیات بانکی بدون ربا به رسمیت شناخته شده و به عنوان ابزار تسهیلات بانکی به کار میرود.[۲۴] همچنین، این عقد در حوزههای متنوعی مانند بیمه، ساختمانسازی، خدمات پزشکی و مسابقات ورزشی نیز کاربرد عملی دارد.[۲۵]
پانویس
- ↑ موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(ع)، ۱۳۸۲ق، ج۳، ص۹۱.
- ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۲۱ق، ج۱۸، ص۱۴۱.
- ↑ علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ۱۴۱۴ق، ج۱۷، ص۴۳۰.
- ↑ علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ۱۴۱۴ق، ج۱۷، ص۴۳۰؛ سیستانی، منهاج الصالحین، ۱۴۱۵ق، ج۲، ۱۵۳.
- ↑ موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(ع)، ۱۳۸۲ق، ج۳، ص۹۱.
- ↑ سیستانی، منهاج الصالحین، ۱۴۱۵ق، ج۲، ۱۵۴؛ احمدی و دیگران، «ماهیت جعاله»، ص۳۸.
- ↑ احمدی و دیگران، «ماهیت جعاله»، ص۳۸.
- ↑ سیستانی، منهاج الصالحین، ۱۴۱۵ق، ج۲، ۱۵۴.
- ↑ موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(ع)، ۱۳۸۲ق، ج۳، ص۹۱.
- ↑ سیستانی، منهاج الصالحین، ۱۴۱۵ق، ج۲، ۱۵۳.
- ↑ موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(ع)، ۱۳۸۲ق، ج۳، ص۹۲.
- ↑ علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ۱۴۱۴ق، ج۱۷، ص۴۳۵.
- ↑ موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(ع)، ۱۳۸۲ق، ج۳، ص۹۳.
- ↑ علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ۱۴۱۴ق، ج۱۷، ص۴۲۳؛ نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۲۱ق، ج۱۸، ص۱۴۱.
- ↑ سوره نساء آیه ۲۹؛ سوره مائده آیه ۱؛ سوره یوسف آیه ۷۲.
- ↑ علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ۱۴۱۴ق، ج۱۷، ص۴۲۳
- ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۲۱ق، ج۱۸، ص۱۴۱.
- ↑ شهید ثانی، مسالک الافهام، ۱۴۱۳ق، ج۱۱، ص۱۴۹.
- ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۲۱ق، ج۱۸، ص۱۴۲؛ امام خمینی، تحریر الوسیلة، ۱۴۳۴ق، ج۱، ص۶۲۳؛ سیستانی، منهاج الصالحین، ۱۴۱۵ق، ج۲، ۱۵۳.
- ↑ موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(ع)، ۱۳۸۲ق، ج۳، ص۹۱.
- ↑ علامه حلی، تبصرة المتعلمین، ۱۴۱۱ق، ص۱۰۷؛ طوسی، المبسوط فی فقه الامامیه، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص۳۳۲.
- ↑ موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(ع)، ۱۳۸۲ق، ج۳، ص۹۱.
- ↑ احمدی و دیگران، «ماهیت جعاله»، ص۴۰-۴۲.
- ↑ «قانون عملیات بانکی بدون ربا ( بهره)، سایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
- ↑ دیباجی، «کارآیی جعاله در معاملات روز»، ص۱۰۱-۱۲۳.
منابع
- «قانون عملیات بانکی بدون ربا ( بهره)، وبگاه مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، تاریخ تصویب: ۸ شهریور ۱۳۶۲ش، تاریخ بازدید: ۰۱ مرداد ۱۴۰۳ش.
- «قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران»، وبگاه مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، تاریخ تصویب: ۱۸ اردیبهشت ۱۳۰۷ش، تاریخ بازدید: ۰۱ مرداد ۱۴۰۳ش.
- احمدی، امینی و دیگران، «ماهیت جعاله»، در مجله پژوهشهای فقه و حقوق اسلامی، شماره ۴۹، پاییز ۱۳۹۶ش.
- امام خمینی، سید روحالله، تحریر الوسیلة، تهران، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۳۴ق.
- دیباجی، سید جعفر، «کارآیی جعاله در معاملات روز»، در مجله پژوهههای فقهی تا اجتهاد، پیش شماره ۱۰، بهار ۱۳۹۳ش.
- سیستانی، سید علی، منهاج الصالحین، قم، مکتب آیةالله السید العظمی السیستانی، ۱۴۱۵ق.
- شهید ثانی، زینالدین بن علی، مسالک الافهام الی تنقیح شرائع الاسلام، قم، مؤسسة المعارف الاسلامیة، ۱۴۱۳ق.
- طوسی، محمد بن حسن، المبسوط فی فقه الامامیه، تهران، مکتبة المرتضویة، ۱۳۸۷ق.
- علامه حلی، حسن بن یوسف، تبصرة المتعلمین فی احکام الدین، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۴۱۱ق.
- علامه حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقهاء، قم، موسسة آل البیت(ع) لاحیاء التراث، ۱۴۱۴ق.
- مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(ع)، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهلبيت (ع)، ۱۳۸۲ق.
- نجفی، محمدحسن، جَواهر الکلام فی شرحِ شرائعِ الاسلام، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، ۱۴۲۱ق.
