پرش به محتوا

سید علی داماد

از ویکی شیعه
سید علی داماد
از فقیهان امامیه
اطلاعات فردی
نام کاملسید علی تبریزی
لقبسید علی داماد
تاریخ تولد۱۲۷۵ق
زادگاهتبریز
تاریخ وفاتصفر ۱۳۳۶ق
محل دفنحرم امام علی(ع)
شهر وفاتنجف
خویشاوندان
سرشناس
محمدحسن مامقانی
اطلاعات علمی
استادانسید حسین کوه‌کمریحبیب‌الله رشتیمحمدهادی تهرانیمحمدحسن مامقانی
شاگردانسید مهدی بن علی غُرَیفی بحرانی • عبدالرضا آل راضی مالکی نجفی • سید محمدعلی غریفی بحرانی
محل تحصیلمدرسه طالبیهحوزه علمیه نجف
تألیفاتمصباح الظلام فی شرح شرایع الاسلامالانوار الالهیةرسالهٔ عملیهاصول فقه
فعالیت‌های اجتماعی-سیاسی
سیاسیحمایت از نهضت مشروطه • مخالفت با اشغالگران خارجی • فتوای وجوب جهاد دفاعی • حضور در جبهه‌های جنگ


سید علی تبریزی (۱۲۷۵–۱۳۳۶ق)، معروف به سید علی داماد، از فقیهان امامیه در اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم قمری بود. وی فرزند سید محمد و متولد سال ۱۲۷۵ق در تبریز بود و به «تبریزی» شهرت داشت.[۱] در برخی منابع، از او با عنوان «رضوی تبریزی نجفی» نیز یاد شده است. سید علی پس از ازدواج با دختر استادش، محمدحسن مامقانی، به «داماد» شهرت یافت و از آن پس با این عنوان شناخته شد.[۲]

به گفته شرح‌حال‌نگاران، سید علی داماد تحصیلات مقدماتی و بخشی از دروس سطح را در مدرسه طالبیه تبریز گذراند و در ۱۹سالگی برای ادامه تحصیل به حوزه نجف رفت. وی پس از تکمیل دروس سطح، در درس خارج فقه و اصول شرکت کرد و از برخی استادان خود اجازه اجتهاد دریافت کرد. در منابع، از سید حسین کوه‌کمری، میرزا حبیب‌الله رشتی، شیخ محمدهادی تهرانی و محمدحسن مامقانی به‌عنوان استادان وی یاد شده است. همچنین گفته شده است که درس سید علی داماد در نجف از شهرت برخوردار بود.[۳]

در منابع، سید مهدی غریفی بحرانی، عبدالرضا آل‌راضی مالکی نجفی و سید محمدعلی غریفی بحرانی از شاگردان سید علی داماد معرفی شده‌اند. از آثار وی نیز مصباح الظلام فی شرح شرایع الاسلام، الانوار الالهیة، رسالهٔ عملیه و اصول فقه نام برده شده است.[۴] همچنین اصول فقه با عنوان تقریرات الاصول نیز معرفی شده[۵] و احتمال داده شده است که تقریرات درس محمدحسن مامقانی باشد.[۶]

به گزارش منابع، سید علی داماد با آغاز نهضت مشروطه، همراه با شماری از عالمان ایرانی مقیم عتبات، با صدور فتوا از مشروطه حمایت کرد.[۷] پس از تجاوز نیروهای روس و انگلیس به ایران نیز از جمله عالمانی بود که به رهبری آخوند خراسانی، قصد مهاجرت به ایران و همراهی با مجاهدان برای دفاع از کشور را داشت.[۸] وی پس از درگذشت آخوند خراسانی در اوایل ۱۳۳۰ق، در اجتماع عالمان عتبات در کاظمین، برای مهاجرت به ایران و مقابله با نیروهای اشغالگر حضور یافت.[۹] همچنین با ارسال پیام به مقامات، افراد صاحب‌نفوذ و عموم مردم ایران، بر اتحاد ملی و مقاومت در برابر نیروهای خارجی تأکید کرد.[۱۰]

براساس منابع، پس از آغاز جنگ جهانی اول و ورود نیروهای انگلیسی به فاو، سید علی داماد همراه با دیگر عالمان مقیم عراق، جهاد دفاعی در برابر نیروهای انگلیسی را اعلام کرد.[۱۱] گفته شده سید علی، تنها به صدور فتوا اکتفا نکرد و در ۷ محرم ۱۳۳۳ق، همراه با نیروهای عراقی و عثمانی و شماری از علما نظیر فتح‌الله غروی اصفهانی و سید مصطفی کاشانی، از نجف به سوی جبهه‌های نبرد حرکت کرد. حضور او در محورهای قرنه و عماره[۱۲] و سپس کوت و غراف نیز در منابع گزارش شده است.[۱۳] سید علی داماد پس از شکست نیروهای عثمانی و مجاهدان و سقوط بغداد، به نجف بازگشت.[۱۴]

سید علی داماد در صفر ۱۳۳۶ق در نجف درگذشت و در حرم امام علی(ع) به خاک سپرده شد.[۱۵] در منابع، از ساده‌زیستی، پرهیزکاری و حسن خلق او یاد شده است.[۱۶]

پانویس

  1. تمیمی، مشهد الامام او مدینة النجف، ۱۹۵۷م، ج۸، ص۳۱۱.
  2. آقابزرگ‌طهرانی، طبقات اعلام الشیعة، ۱۳۸۸ش، قسم۴، ص۱۵۲۶-۱۵۲۲.
  3. آقابزرگ‌طهرانی، طبقات اعلام الشیعة، ۱۳۸۸ش، قسم۴، ص۱۵۲۶-۱۵۲۲.
  4. آقابزرگ‌طهرانی، طبقات اعلام الشیعة، ۱۳۸۸ش، قسم۴، ص۱۵۲۶.
  5. آقابزرگ‌طهرانی، مصفی المقال، ۱۴۰۸ق، ص۳۰۴.
  6. مامقانی، مخزن المعانی، ۱۴۲۳ق، ص۳۰۲.
  7. آقابزرگ‌طهرانی، طبقات اعلام الشیعة، ۱۳۸۸ش، قسم۴، ص۱۵۲۶.
  8. نجفی قوچانی، برگی از تاریخ معاصر، ۱۳۷۸ش، ص۱۲۷.
  9. نظام‌الدین‌زاده، هجوم روس و اقدامات رؤسای دین برای حفظ ایران، ۱۳۷۷ش، ص۱۵۴-۱۵۵.
  10. نظام‌الدین‌زاده، هجوم روس و اقدامات رؤسای دین برای حفظ ایران، ۱۳۷۷ش، ص۹۷-۹۸و۱۰۶-۱۰۶و۱۱۴-۱۱۷.
  11. رهیمی، تاریخ الحرکة الاسلامیة فی العراق، ۱۹۸۵م، ص۲۹۸-۲۹۹.
  12. جبوری، النجف الاشرف و حرکة الجهاد، ۱۴۲۲ق، ص۲۱-۳۱.
  13. آقابزرگ‌طهرانی، طبقات اعلام الشیعة، ۱۳۸۸ش، قسم۴، ص۱۵۲۶-۱۵۲۷.
  14. آقابزرگ‌طهرانی، طبقات اعلام الشیعة، ۱۳۸۸ش، قسم۴، ص۱۵۲۶-۱۵۲۷.
  15. تمیمی، مشهد الامام او مدینة النجف، ۱۹۵۷م، ج۸، ص۳۱۱.
  16. آقابزرگ‌طهرانی، طبقات اعلام الشیعة، ۱۳۸۸ش، قسم۴، ص۱۵۲۶-۱۵۲۷.

منابع

  • آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه الی تصانیف الشیعه، بیروت، دارالاضواء، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق.
  • آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات أعلام الشیعة و هو نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، به تحقیق عبدالعزیز طباطبائی و محمد طباطبائی بهبهانی، مشهد، دار المرتضی للنشر، ۱۳۸۸ش.
  • آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، مصفی المقال فی مصنفی علم الرجال، به تصحیح احمد منزوی، بیروت، دار العلوم، ۱۴۰۸ق.
  • تمیمی، محمدعلی جعفر، مشهد الامام او مدینه النجف، نجف، مطبعة الحیدریه، ۱۹۵۷م.
  • جبوری، کامل سلمان، النجف الاشرف و حرکة الجهاد، عام ۱۳۳۲-۱۳۳۳ ه/۱۹۱۴م، بیروت، انتشارات العارف، ۱۴۲۲ق.
  • رهیمی، عبدالحلیم، تاریخ الحرکة الاسلامیة، فی العراق، لجذور الفکریة و الواقع التاریخی، (۱۹۰۰-۱۹۲۴)، بیروت، دارالعلمیه، ۱۹۸۵م.
  • مامقانی، عبدالله، مخزن المعانی فی ترجمة المحقق المامقانی، چاپ محمد رضا مامقانی، قم، ۱۴۲۳ق.
  • نجفی قوچانی، محمدحسن، برگی از تاریخ معاصر: حیات الاسلام فی احوال آیة الله الملک العلام، پیرامون شخصیت و نقش آخوند ملا محمد کاظم خراسانی، در پیشبرد نهضت مشروطیت، چاپ رمضانعلی شاکری، تهران، ۱۳۷۸ش.
  • نظام‌الدین زاده، حسن، هجوم روس و اقدامات رؤسای دین برای حفظ ایران، به کوشش نصرالله صالحی، تهران، ۱۳۷۷ش.

پیوند به بیرون