معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء (کتاب)
| اطلاعات کتاب | |
|---|---|
| عنوان اصلی | مَعارِفُ الرِّجال فی تَراجِمِ العلماءِ و الاُدَباء |
| نویسنده | محمد حرزالدین |
| تاریخ نگارش | قرن چهاردهم قمری |
| موضوع | تراجم و رجال |
| زبان | عربی |
| مجموعه | ۳ جلد |
| اطلاعات نشر | |
| ناشر | چاپ نخست: ناشر نامشخص؛ چاپ بعدی: کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی |
| تاریخ نشر | ۱۳۶۵ق (چاپ نخست)؛ ۱۴۰۵ق (چاپ کتابخانه آیتالله مرعشی نجفی) |
مَعارِفُ الرِّجال با عنوان کامل مَعارِفُ الرِّجال فی تَراجِمِ العلماءِ و الاُدَباء، اثر محمد حرزالدین (۱۳۶۵ق)، از آثار رجالی و تراجم عالمان و ادیبان شیعه در قرن چهاردهم قمری است.[۱] این کتاب به زبان عربی نوشته شده و شرححال ۵۵۶ تن از عالمان و ادیبان، از حدود نیمه قرن دوازدهم تا نیمه قرن چهاردهم قمری، را دربر دارد.[۲] حرزالدین در این اثر، شرححال افراد را به ترتیب الفبایی[۳] و با تأکید بر جنبههای علمی، استادان، شاگردان و تألیفات آنان آورده و در برخی موارد به فضائل و ویژگیهای اخلاقی آنان نیز پرداخته است. حرزالدین کتاب را با شرح حال ابراهیم یحیی عاملی (۱۱۵۴-۱۲۱۴ق) آغاز کرده است[۴] و با شرح حال یونس امیر به پایان برده است.[۵]
محمدحسین حرزالدین، نواده شیخ محمد، معارف الرجال را تنظیم و با مقدمه و حواشی تکمیل کرد.[۶] این اثر در ۱۳۶۵ق در نجف در سه جلد منتشر شد.[۷] در چاپ کتابخانه آیتالله مرعشی نجفی، شرححال ۱۰ عالم که در جلدهای نخست از قلم افتاده بود، در پایان جلد سوم افزوده شد.[۸]
پانویس
- ↑ آقابزرگ، الذریعه، ۱۴۰۸ق، ج۲۱، ص۱۹۲؛ حزرالدین، معارف الرجال، ۱۴۰۵ق، ج۱، مقدمه محمدحسین حرزالدین، ص۹-۱۰.
- ↑ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها، ۱۴۰۶ق، ج۲، ص۱۶۸.
- ↑ حرزالدین، معارف الرجال،ص۱۴.
- ↑ حرزالدین، معارف الرجال، ج۱، ص۱۵.
- ↑ حرزالدین، معارف الرجال، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۳۰۸.
- ↑ آقابزرگ، الذریعه، ۱۴۰۸ق، ج۲۱، ص۱۹۲.
- ↑ حسینی جلالی، فهرس الثراث، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۳۷۱.
- ↑ حرزالدین، معارف الرجال، ۱۴۰۵ق، ج۳، ۳۰۹-ص۳۲۲.
منابع
- آقابزرگ طهرانی، محمدمحسن، الذریعة الی تصانیف الشیعة، اسماعیلیان، قم، کتابخانه اسلامیه، تهران، ۱۴۰۸ق.
- آل محبوبه، جعفر بن باقر، ماضی النجف و حاضرها، بیروت، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م.
- حسینی جلالی، فهرس التراث، انتشارات دلیل ما، قم، ۱۴۲۲ق.
- حرزالدین، محمد، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، قم، کتابخانه آیتالله مرعشی نجفی، ۱۴۰۵ق.