پرش به محتوا

فهرست کنیه‌ها و لقب‌های امام کاظم(ع)

از ویکی شیعه
(تغییرمسیر از کنیه امام کاظم(ع))

فهرست کنیه‌ها و لقب‌های امام کاظم(ع) مجموعه‌ای از القاب و کنیه‌های امام موسی بن جعفر(ع) که در منابع روایی و تاریخی ذکر شده است. مشهورترین کنیه امام هفتم شیعیان، ابوالحسن و در میان القاب نیز کاظم، باب الحوائج و عبد صالح از شهرت بیشتری برخوردار است.

کنیه‌ها

چهار کنیه برای امام کاظم(ع) ذکر شده است که مشهورترین آنها، ابوالحسن است که ابوالحسن اول و ابوالحسن ماضی نیز گفته می‌شود.[۱]

ابوابراهیم[۲] ابواسماعیل[۳] ابوالحسن[۴] ابوعلی[۵]

لقب‌ها

امام کاظم(ع) لقب‌های متعددی داشت که در میان آنها کاظم، باب الحوائج و عبد صالح مشهورتر از سایر القاب هستند.[۶] بنابر آنچه در کتاب‌های شیعه و سنی بیان شده، القاب امام کاظم(ع) به این شرح است:

شماره لقب معنا
۱ امین[۷] امانت‌دار
۲ باب الحوائج[۸] درگاه نیازها
۳ زاهر[۹] درخشان و نورانی
۴ زیْنُ الْمُجْتَهدین[۱۰] زینت مجتهدان
۵ سید[۱۱] آقا و سرور
۶ صابر[۱۲] شکیبا
۷ صالح[۱۳] درستکار
۸ طَیّب[۱۴] پاک
۹ عالم[۱۵] دانا
۱۰ عبد صالح[۱۶] بنده نیکوکار
۱۱ قائدُ العَسکَر[۱۷] فرمانده سپاه (اشاره به جایگاه و رهبری)
۱۲ کاظم[۱۸] فروبرنده (فروبرنده خشم)
۱۳ مأمون[۱۹] امین و در امان
۱۴ نَفْس زکیه[۲۰] جان پاک
۱۵ وَفیّ[۲۱] بسیار باوفا. در برخی از نسخه‌های مناقب، «وافی» آمده است، به‌معنای وفاکننده به عهد و نگهبان عهد و آن‌که به شرط و عهد خود وفا کند. [۲۲]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ ابن‌شهرآشوب، المناقب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۳۲۳.
  2. ↑ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۱۵.
  3. ↑ عطاردی، مسند الامام الکاظم، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۶.
  4. ↑ قرشی، حیاة الامام موسی بن جعفر، ج۱، ص۶۹.
  5. ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۱۳۶۳ش، ج۴۸، ص۱۱.
  6. ↑ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۱۵.
  7. ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۱۳۶۳ش، ج۴۸، ص۱۱.
  8. ↑ شبلنجی، نور الابصار، نشر رضی، ص۳۰۱.
  9. ↑ ابن‌شهرآشوب، المناقب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۳۲۳.
  10. ↑ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۳۵.
  11. ↑ سبط بن جوزی، تذکرة الخواص، ۱۴۱۸ق، ص۳۱۲.
  12. ↑ اربلی، کشف الغمة، ۱۴۲۱ق، ج۲، ص۷۴۳.
  13. ↑ ابن‌ابی‌الثلج، تاریخ اهل‌البیت، ۱۴۱۰ق، ص۱۳۲.
  14. ↑ سبط بن جوزی، تذکرة الخواص، ۱۴۱۸ق، ص۳۱۲.
  15. ↑ حسینی عاملی، التتمة، ۱۴۱۲ق، ص۱۰۵.
  16. ↑ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۱۵.
  17. ↑ قرشی، حیاة الامام موسی بن جعفر، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۵۰.
  18. ↑ عطاردی، مسند الامام الکاظم، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۶.
  19. ↑ سبط بن جوزی، تذکرة الخواص، ۱۴۱۸ق، ص۳۱۲.
  20. ↑ ابن‌شهرآشوب، المناقب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۳۲۳.
  21. ↑ اسکافی، منتخب الانوار، ۱۳۸۰ش، ص۷۴.
  22. ↑ بنگرید: ابن‌شهرآشوب، مناقب آل أبی طالب، نشر مطبعه حیدریه، ج۳، ص۴۳۷.

منابع

  • ابن‌ابی‌الثلج، تاریخ اهل‌البیت، قم، آل البیت، ۱۴۱۰ق.
  • ابن‌شهر آشوب مازندرانی، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، قم، علامه، ۱۳۷۹ق.
  • اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمه فی معرفة الائمة، قم، رضی، ۱۴۲۱ق.
  • اسکافی، محمد بن همام، منتخب الأنوار فی تاریخ الأئمة الأطهار علیهم السلام، تحقیق و استداک علی رضا هزار، قم، دلیل ما، ۱۳۸۰ش.
  • حسینی عاملی، تاج الدین، التتمة فی تواریخ الأئمة علیهم السلام، قم، بعثت، ۱۴۱۲ق.
  • سبط بن جوزی، یوسف بن قزاوغلی، تذکرة الخواص من الأمّة فی ذکر خصائص الأئمة، قم، منشورات الشریف الرضی، ۱۴۱۸ق.
  • شبلنجی، مؤمن بن حسن، نور الأبصار فی مناقب آل بیت النبی المختار صلی الله علیه و آله و سلم، قم، رضی، بی‌تا.
  • عطاردی، عزیزالله، مسند الامام الکاظم، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۴۰۹ق.
  • قرشی، باقر شریف، حیاة الامام موسی بن جعفر، بیروت، دار البلاغة، ۱۴۱۳ق.
  • مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، اسلامیه، ۱۳۶۳ش.
  • مفید، محمد، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق.